Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου είναι μια εορτή που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου. Καθιερώθηκε από τη τη Διεθνή Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα το 1966, ημέρα των γενεθλίων του γνωστού Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν(2 Απριλίου 1805) και σκοπός της είναι να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και να κατευθύνει την προσοχή στο παιδικό βιβλίο.
Βικιπαίδεια
Στα πλαίσια καλλιέργειας της φιλαναγνωσίας και της αγάπης προς το βιβλίο επισκεφθήκαμε τη Δημοτική Βιβλιοθήκη ¨Θεανώ Ζωγιοπούλου¨,όπου μας μίλησε η συγγραφέας Παρασκευή Κοτσάλου,μας παρουσίασε τα βιβλία της και μας βοήθησε να μετουσιώσουμε τις σκέψεις μας και τις ιδέες μας σε λέξεις μέσω της δημιουργικής γραφής και της παραγωγής παραμυθιού. Τα παιδιά ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό γράφοντας παραμύθια σε ομάδες ή ατομικά.Σε συνέχεια αυτής της δράσης και με αφορμή τα λόγια της κα Κοτσάλου ότι η ανάγνωση βιβλίων δημιουργεί εικόνες στο μυαλό,εξάπτει τη φαντασία και διευρύνει τους πνευματικούς μας ορίζοντες σκεφτήκαμε να φτιάξουμε μια μεγάλη αφίσα για να προωθήσουμε τη φιλαναγνωσία. Ζωγραφίσαμε τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου και τα χωρίσαμε σε δύο πλευρές, τη φωτεινή, πολύχρωμη,ευωδιαστή που αντιπροσωπεύει τη πλευρά που εγκεφάλου που διαβάζει βιβλία και δημιουργεί εικόνες και φως και τη σκοτεινή που αντιπροσωπεύει τον εγκέφαλό μας,ο οποίος μένει ανενεργός και άπραγος,όταν απουσιάζει το βιβλίο από τη ζωή του και κυριαρχεί η τηλεόραση,το κινητό,ο υπολογιστής κι όλα αυτά που τον κρατούν δέσμιο και εξαρτημένο.Εσείς με ποια πλευρά θα πάτε;
Η ψυχή δεν έχει ηλικία.Είναι πάντα νέα και όμορφη,πόσο μάλλον όταν συνοδεύεται από τη μαγεία της σοφίας,της εμπειρίας και της μακροχρόνιας γνώσης.Αυτό τουλάχιστον μας δίδαξε η επίσκεψη μας στο ΚΑΠΗ Βέροιας και η αλληλεπίδραση με τις καταπληκτικές κυρίες και την υπεύθυνη εργοθεραπεύτρια του τμήματος κα Άννα Τσίτση οι οποίες δημιούργησαν μαζί με τα παιδιά πασχαλινά καλλιτεχνήματα.Άσπρα αυγά από φελιζόλ ¨ντύθηκαν¨ με χαρτοπετσέτες και την τεχνική ντεκουπάζ και μεταμορφώθηκαν σε πασχαλινά αριστουργήματα,ενώ απλές λευκές λαμπάδες φόρεσαν τα καλά τους για να εντυπωσιάσουν το βράδυ της Ανάστασης.
Η ζωή είναι γεμάτη μαγικές στιγμές.Είναι στο χέρι μας να τις αναζητούμε και να τις βιώνουμε πάντα όμως με κύριο γνώμονα την προσφορά.Όλοι έχουν να προσφέρουν σε αυτό το ταξίδι που λέγεται ζωή.Η προσφορά εξάλλου είναι η ενεργή διαδικασία να δίνεις κάτι σε ένδειξη σεβασμού κι αγάπης.Έτσι κι εμείς αποτυπώσαμε σε ένα χαρτόνι τα αρχικά γράμματα ΚΑΠΗ φιλοτεχνώντάς τα κομμάτι κομμάτι σαν παζλ.Τα παιδιά έγραψαν λέξεις που ταιριάζουν σε ανθρώπους όλων των ηλικιών όπως κατασκευές, προστασία, αγάπη, ταξίδια, ευχαρίστηση, αγκαλιά, υγεία,σκέψη κτλ. και πλαισίωσαν το δημιούργημά τους με φωτεινά χρώματα,ταξιδιάρικα πουλιά,εύοσμα άνθη και πύρινες φλόγες από αυτές που κρατούν ζεστές κι ενωμένες τις καρδιές.Τα παιδιά χάρισαν αυτή τη δημιουργία στο ΚΑΠΗ ως μία μικρή ένδειξη ευχαρίστησης κι ευγνωμοσύνης για την πολύτιμη προσφορά και την ανοιχτή αγκαλιά τους.
Και μετά από αυτή τη δημιουργική επίσκεψη η οπτική μας για την τρίτη ηλικία άλλαξε,μεταμορφώθηκε,πήρε άλλες διαστάσεις,πιο φωτεινές.Και τα αρχικά γράμματα Κ.Α.Π.Η. που σημαίνουν Κέντρα Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων στα μάτια και την ψυχή των παιδιών έγιναν κάπως αλλιώς:
Τι σημαίνει ΚΑΠΗ για τα παιδιά
Κ.Α.Π.Η.=Κατασκευές Από Πανέξυπνες Ηλικιωμένες (Ελένη)
Κ.Α.Π.Η.=Κατασκευές Από Παιδιά Ηλικιωμένους (Θανάσης)
Κ.Α.Π.Η.=Κέντρα Από Πληροφορίες Ηλικιωμένων (Κική)
Κ.Α.Π.Η.=Κατασκευές Από Πυρήνα Ηλικιωμένων (Στέργιος)
Κ.Α.Π.Η.=Κατασκευές Από Πολλούς Ηλικιωμένους (Κωνσταντίνος)
Τι είναι η τρίτη ηλικία άραγε για τα παιδιά μετά από αυτή τη συνεργασία;
Τι είναι η τρίτη ηλικία για τα παιδιά
Τρίτη ηλικία είναι διασκέδαση,χαρά,ευτυχία (Αλκίντα)
Τρίτη ηλικία είναι σοφία,αγάπη,βοήθεια (Χρήστος)
Τρίτη ηλικία είναι να βοηθάμε τον άλλον,χαρά,αγάπη,φροντίδα,προστασία (Κική)
Τρίτη ηλικία είναι μια μεγάλη καρδιά,γεμάτη από αγάπη βοήθειας και προστασίας.Είναι ο παππούς κι η γιαγιά που σε αγαπάνε,που κάθε φορά που σε βλέπουν χαίρονται(Ναταλία)
Τρίτη ηλικία είναι αγάπη,εγγόνια,φροντίδα, προστασία (Ιάσονας)
Τρίτη ηλικία είναι ευτυχία(Κωνσταντίνος)
Τρίτη ηλικία είναι αγάπη,φροντίδα,εγγόνια (Στέργιος)
Τρίτη ηλικία είναι όταν οι παππούδες είναι σε σύνταξη.Επίσης,είναι δημιουργία,χαρά και ταξίδια(Θανάσης)
Τρίτη ηλικία είναι μια ηλικία που οι άνθρωποι δημιουργούν και κατασκευάζουν πράγματα.Προσφέρουν κι αγαπούν όλους τους ανθρώπους του κόσμου.Επίσης,βοηθούν τους ηλικιωμένους παίζοντας παιχνίδια μνήμης και παιχνίδια χαράς(Ελένη)
Τι κοινό έχει μία ελιά και μια κλαίουσα ιτιά;Πώς μπορώ να ταξιδέψω για Πορτοσαλονίκη;Ποια δέντρα συναγωνίζονται στους Φρουτοολυμπιακούς Αγώνες;Ποιος έκοβε με χρυσό ψαλίδι;Είναι δυνατόν να μπορείς να ντυθείς με συναισθήματα;Ποια συναντάς στο πιάτο ή σε μάγουλο δροσάτο,είναι ευλογημένη και σε τρελαίνει;Όχι,δεν το παίρνει το ποτάμι,να τα βρείτε μόνοι σας!Πώς; Ξεφυλλίστε το 7ο τεύχος της εφημερίδας μας,¨Τα Προικισμένα Παιδιά¨ και θα σας λυθούν όλες οι απορίες.Δείτε βίντεο,ακούστε συνεντεύξεις και τραγούδια,διαβάστε ενδιαφέροντα άρθρα κι απολαύστε,όπως κι εμείς,μια διαδρομή γεμάτη φαντασία,γνώση και παιδικά όνειρα!Καλή περιήγηση!
“Ένα χελιδόνι δε φέρνει την άνοιξη” λέει η λαϊκή ρήση γι΄αυτό κι εμείς είπαμε να φέρουμε πολλά! Χελιδόνια με πολύχρωμα στεφάνια λουλουδιών,χελιδόνια που χτίζουν τις φωλιές τους από φιδέ και γεννούν αυγά φασόλια,χελιδόνια που κρατούν ένα ροζ άνθος ροδακινιάς στο ράμφος τους για να γιορτάσουν τον ανθισμένο κάμπο της Ημαθίας!Γέμισε γλυκά τιτιβίσματα η τάξη μας!Κι εμείς αλλοπαρμένοι από την ανοιξιάτικη ευφορία μπήκαμε στον μελωδικό χορό των Χελιδονισμάτων ψάλλοντας τα κάλαντα της άνοιξης και το τραγούδι της Χελιδόνας.
Ήρθε, ήρθε χελιδόνα,
ήρθε κι άλλη μεληδόνα,
κάθισε και λάλησε,
και γλυκά κελάηδησε:
«Μάρτη, Μάρτη μου καλέ,
και Φλεβάρη φοβερέ,
κι αν φλεβίσεις κι αν τσικνίσεις,
καλοκαίρι θα μυρίσεις.
Κι αν χιονίσεις, κι αν κακίσεις,
πάλιν άνοιξη θ’ ανθίσεις».
Τα Χελιδονίσματα είναι ένα παλιό έθιμο σύμφωνα με το οποίο τα παιδιά γύριζαν τα χωριά κρατώντας ένα ξύλινο ομοίωμα χελιδονιού γιορτάζοντας τον ερχομό της άνοιξης και την αναγέννησηση της φύσης τραγουδώντας από σπίτι σε σπίτι.Μια μικρή αναβίωση του εθίμου αυτού ζήσαμε κι εμείς φτιάχνοντας χάρτινα χελιδόνια και τραγουδώντας τα ανοιξιάτικα κάλαντα στον ροζ ανθισμένο κάμπο της Ημαθίας. Να σας τα πούμε;
Ένα χαρτόκουτο, φωτεινά λουλούδια, σπουδαίες γυναίκες, όπως η Μαρία Κάλλας,η Φρίντα Κάλο,η Μαλάλα Γιουσαφζάι και η Μαρία Μοντεσσόρι,οι οποίες μεταξύ πολλών άλλων σκόρπισαν άπλετο φως στην ανθρωπότητα, πολλή φαντασία και σας καλωσορίζουμε στο σπίτι της γυναίκας. Είναι φτιαγμένο από απλά, καθημερινά υλικά,τα οποία πολλοί πετούν, αλλά αυτή τα μεταμορφώνει σε στολίδια,μοσχοβολάει άνοιξη κι ευωδιαστά λουλούδια κι είναι γεμάτο επίθετα βγαλμένα από την καρδιά μας, άπειρα επίθετα με τα οποία θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε όπως χαρισματική, ανεπανάληπτη, εξαιρετική, δυναμική, γενναιόδωρη, φιλική, καλοσυνάτη….
8 Μαρτίου,και κάθε μέρα, γιορτάζει η γυναίκα,η μάνα,η εργαζόμενη,ο άνθρωπος που διεκδικούσε και διεκδικεί τo αυτονόητo,ΣΕΒΑΣΜΟ! Χρόνια μας πολλά!
6 Μαρτίου,πανελλήνια ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού και μια ακόμη αφορμή μας δίνεται να μιλήσουμε για την αγάπη,την αποδοχή,τη διαφορετικότητα,την ενσυναίσθηση.Δεν είναι εύκολο θέμα,όμως προσεγγίζεται,αντιμετωπίζεται και εξαλείφεται με τη σωστή παιδεία,την αρμόζουσα ευαισθητοποίηση και τις στέρεες ηθικές αξίες που οφείλουμε να εμφυσήσουμε σε όλα τα παιδιά.Η λύση είναι στο χέρι μας το οποίο πρέπει να κάνει “Κόλλα πέντε…σε όλους”.Στοπ στη βία,εμπρός στη φιλία!
Η κυρα Σαρακοστή είναι ένα παραδοσιακό έθιμο του λαού μας,ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο των παλαιών χρόνων.Φτιαχνόταν από αλεύρι και νερό,απεικόνιζε μια γυναίκα που έμοιαζε με καλόγρια και το κύριο χαρακτηριστικό της ήταν τα εφτά της πόδια,ένα για κάθε εβδομάδα από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι την Κυριακή του Πάσχα. Κάθε Κυριακή κοβόταν κι από ένα πόδι μέχρι να φτάσεις στο τελευταίο το οποίο κοβόταν την 7η εβδομάδα,δηλαδή τη Μεγάλη Εβδομάδα, και συγκεκριμένα το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου λίγο πριν την Ανάσταση του Χριστού.Τα χέρια της γυναίκας ήταν σταυρωμένα,καθώς προσευχόταν,το στόμα της έλειπε,διότι νήστευε και είχε έναν σταυρό στο κεφάλι,ένδειξη της συνεχούς προσευχής και προσέλευσης στην εκκλησία.
Το έθιμο εμφανίζεται με διάφορες παραλλαγές στη χώρα μας. Η δική μας Σαρακοστή φτιάχτηκε από χάρτινα πιάτα,χαρτοπετσέτες για φόρεμα και μαντήλα στο κεφάλι,ποδιά χάρτινη με όλες τις νηστίσιμες τροφές και 7 ανοιξιάτικα λουλούδια αντί για πόδια,τα οποία αντιπροσωπεύουν τον ανοιξιάτικο κάμπο της Ημαθίας και τις ανθισμένες ροδακινιές μας.Καλή ανοιξιάτικη σαρακοστή!
<<-Τίποτε…τίποτε…Μονάχα κουρελάκια,όλων των λογιών τα κουρελάκια, πράσινα, κίτρινα, μαύρα, κόκκινα, μπλε,λιλά…Μη στενοχωριέσαι,μαμά,και μην κουράζεσαι άλλο.Ας κατεβούμε.Του χρόνου θα μου αγοράσεις ένα όμορφο αποκριάτικο κοστούμι.Δεκάρα δεκάρα θα ρίχνω στον κουμπαρά μου και… Η μαμά δεν πρόσεχε τα λόγια του Αρλεκίνου,κοιτούσε τα κουρελάκια,τα γαλάζια,τα άσπρα,τα πορτοκαλιά. Η αγάπη της σαν ήλιος φώτισε το μυαλό της>>.
Απόσπασμα από το βιβλίο
της Ζωρζ Σαρή ¨Ο Αρλεκίνος¨
Ο Αρλεκίνος της φιλίας
Είναι Κυριακή της Αποκριάς και όλοι γλεντάνε εκτός από ένα μικρό αγόρι, τον Αρλεκίνο, που είναι φτωχός και δεν έχει στολή για να μασκαρευτεί,μέχρι που η μητέρα του η κυρία Φαντασία,όπως θα την ονομάσει το αγόρι,θα φτιάξει κάτι μαγικό…
“Ο Αρλεκίνος”,ένα βιβλίο-ύμνος στην αγάπη,τη φαντασία,την καλοσύνη,την αισιοδοξία και την αποδοχή, είναι ένας από εμάς, βρίσκεται γύρω μας,μέσα μας και κοιτάζει διστακτικά χωρίς να τον αφήνει η ζωή να χαρεί,να γευτεί, να δοκιμάσει. Κι αν υπήρχε κάποιος να τον τραβήξει από το χέρι; Να τον βάλει στην παρέα; Να του δείξει το φως;
Ο Αρλεκίνος της Ζωρζ Σαρή ήρθε από τη Βενετία για να ντύσει την ψυχή μας με ποικίλα συναισθήματα,να μας διδάξει ηθική και αξίες και να μας εμπνεύσει να φτιάξουμε τον δικό μας Αρλεκίνο με τα κουρελάκια της αγάπης. Δεν πειράζει που είναι περισσεύματα, είναι αυτά που έχουμε κι αυτό αρκεί! Και σαν την κυρία Φαντασία,την καλή μαμά του Αρλεκίνου,δημιουργήσαμε τον μασκαρά της φιλίας,τη φορεσιά που τη ράβουμε και τη ράβουμε ασταμάτητα με μικρά, πολύχρωμα κουρελάκια που συνθέτουν μια όμορφη φιλία. Το αποτέλεσμα ήταν μαγικό:Ο Αρλεκίνος της φιλίας,ο οποίος μας έπιασε το χέρι και χορέψαμε ασταμάτητα μαζί του.
Την επόμενη φορά που θα δείτε έναν Αρλεκίνο να παρακολουθεί πίσω από το τζάμι,απλώστε του το χέρι και καλέστε τον στον τρελό αποκριάτικο χορό που ξετυλίγεται σαν πολύχρωμη σερπαντίνα και λέγεται ζωή. Τι λέτε αξίζει το κοστούμι μας το πρώτο βραβείο της Αποκριάς;
Και αφού είμαστε λάτρεις της ανακύκλωσης και η κυρία Φαντασία δε λέει να μας αφήσει το χέρι…
<<-Έχω μια ιδέα φαεινή!Με τούτα τα κουρελάκια θα σου φτιάξω το πιο όμορφο κοστούμι….>>
1. Αρλεκίνος από ρολό κουζίνας,χαρτόνια που είχαν περισσέψει και πολύ χρώμα.
Το δέντρο της ελιάς,ο καρπός της και το ελαιόλαδο κατέχουν εξέχουσα και τιμητική θέση στην ελληνική αγροτική ζωή,την παράδοση και τον πολιτισμό μας. Με αφορμή την ενότητα 7 του βιβλίου της Γλώσσας της Δ΄τάξης και το ποίημα του Κωστή Παλαμά “Η Ελιά” αποφασίσαμε να τιμήσουμε το ευλογημένο αυτό δέντρο που δεσπόζει ως σύμβολο της ειρήνης,της αναγέννησης και του φωτός.Η ελιά κυριαρχεί στο ελληνικό ηλιόλουστο τοπίο,έχει υμνηθεί όσο λίγα δέντρα και αποτέλεσε μια αληθινή πηγή έμπνευσης και δημιουργικότητας. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για το ελαιόλαδο,το «υγρό χρυσό»,όπως το είχε χαρακτηρίσει ο Όμηρος,μετατρέψαμε το δέντρο της τάξης μας σε ελαιόδεντρο,τις ελιές του σε ¨γευστικούς¨ καρπούς γνώσης και του αφιερώσαμε κι ένα τραγούδι-ύμνο στην ιστορική του σπουδαιότητα. Κι αυτό για να μας ευχαριστήσει μας αφηγήθηκε την ιστορία του.
Πώς ένα περιστέρι έφερε κλαδί αγριελιάς στην κιβωτό του Νώε για να του δείξει ότι τα νερά είχαν υποχωρήσει
Πώς η θεά Αθηνά προσέφερε το ακριβό δώρο της ασημοπράσινης ελιάς στην Αθήνα
Πώς οι νικητές αθλητές των Ολυμπιακών Αγώνων στεφανώνονταν με τον κότινο,ένα στεφάνι αγριελιάς
Πώς βρέθηκαν ιδεογράμματα του δέντρου της ελιάς, του ελαιόλαδου και του καρπού της σε πινακίδες της Γραμμικής Α και B γραφής.
Πώς προσευχήθηκε ο Ιησούς στον ιερό κήπο της Γεσθημανής κάτω από ελαιόδεντρα
Πώς ενέπνευσε σπουδαίους καλλιτέχνες και ποιητές
Πώς κυριάρχησε στα χείλη του ελληνικού λαού μέσα από παροιμίες,αινίγματα και ποικίλες φράσεις
Πώς συνδέεται με τη βάπτιση και την αναδημιουργία του ανθρώπου
Πώς νοστιμίζει τα φαγητά,στολίζει τη μεσογειακή διατροφή μας και προσφέρει μακροζωία
Ο πίνακας του Βαν Γκογκ από την Αλκίντα
Βίνσεντ Βαν Γκογκ – Ελιές Με Κίτρινο Ουρανό Και Ήλιο
Κάθε χρόνο, στις 30 Ιανουαρίου τιμάμε τους προστάτες της εκπαίδευσης και των γραμμάτων,τους τρεις Μεγάλους Πατέρες και Οικουμενικούς Διδασκάλους, τον Μέγα Βασίλειο, τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Οι 3 Ιεράρχες δίδασκαν με τη Σοφία,τη Θεία Χάρη και τη Φώτιση του Θεού,επιδόθηκαν σε φιλανθρωπικά κι ενάρετα έργα,μεταλαμπάδευσαν τις πανάγιες αξίες της καλοσύνης και της αρετής και γλύκαναν όλη την κτίση με το μέλι της διδασκαλίας τους.
Η γιορτή τους που έχει καθιερωθεί να είναι γιορτή των Γραμμάτων αποτελεί κάθε χρόνο και μια αφορμή για να θυμηθούμε τα σοφά τους λόγια και τις εμπνευσμένες ρήσεις τους και να ανοίξουμε τις πόρτες της καρδιάς μας ακολουθώντας το υπέρλαμπρο φως που αναδύει η διδασκαλία τους και η μεγαλοσύνη τους.
Ο Βασίλειος ίδρυσε νοσοκομεία, ορφανοτροφεία,σχολεία και μια ολόκληρη πολιτεία τη Βασιλειάδα. Για το σπουδαίο του έργο η εκκλησία μας τον ονόμασε Μέγα.
Ο Ιωάννης είχε το χάρισμα να μιλά με χρυσαφένια λόγια και γι’ αυτό ονομάστηκε Χρυσόστομος.
Ο Γρηγόριος δίδασκε τους ανθρώπους με τους θεολογικούς και φλογερούς του λόγους γι’ αυτό και ονομάστηκε Θεολόγος.
Τους τιμήσαμε τοποθετώντας τους στο ολοφώτιστο σπίτι τους,την εκκλησία,περιτριγυρισμένη από το ευλογημένο δέντρο της ελιάς,να υμνολογούν και να μας διδάσκουν με τη σοφία τους.Οι μελίρρυτοι αυτοί ποταμοί της σοφίας ας φωτίζουν τις ψυχές και το μυαλό μας! Χρόνια μας πολλά και φωτισμένα!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
