Τη γιορτάζουμε κάθε μέρα, κάθε στιγμή,κάθε λεπτό! Είναι πάντα εκεί,στα εύκολα και τα δύσκολα,με υπομονή, αγάπη,θυσία κι αυταπάρνηση!
Δε χρειάζεται κανένας απολύτως λόγος για να της πούμε πόσο τη θαυμάζουμε,την αγαπάμε ,τη λατρεύουμε. Τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, όμως,μπορούμε να την κάνουμε να νιώσει ξεχωριστή,να βρούμε μια ευκαιρία να της δείξουμε την αγάπη και την εκτίμηση μας για τον αγώνα που δίνει καθημερινά.Είναι η μαμά,η μάνα,η μανούλα,η μαμάκα!
Με λίγα κι απλά υλικά , δημιουργήσαμε με αγάπη τις πιο ¨ζεστές¨χειροποίητες κατασκευές:
Γλαστράκι από χάρτινο ποτήρι,θήκες για κεκάκια,ξυλάκια,χαρτόνι και πράσινο χόρτο με τη φωτογραφία μας,αφού εμείς είμαστε το αμάραντο λουλούδι της μαμάς!
Σουπλά για λιγότερο καθάρισμα,έτσι ώστε η μαμά να είναι πιο ξεκούραστη!
Diy κορνίζες φτιαγμένες από χαρτόνι με τη μανούλα,όπως φαίνεται στα δικά μας μάτια!
Και χειροποίητες σακούλες,ειδικά προορισμένες μόνο για τη μαμά, για να χωρέσουν όλες μας τις κατασκευές!
Γιατί η αγάπη δε θέλει πολλά,παρά μόνο ένα,την παρουσία της μητέρας στη ζωή μας!Χρόνια πολλά σε όλες τις μητέρες,νονές,γιαγιάδες!
Η Πρωτομαγιά δεν είναι απλώς μια ημέρα αργίας ή μια ευκαιρία για να μαζέψουμε λουλούδια στους αγρούς. Είναι μια ημέρα-σύμβολο για τους αγώνες των εργαζομένων σε όλο τον κόσμο, μια υπενθύμιση των δικαιωμάτων που κατακτήθηκαν με κόπο και θυσίες.
Μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία
Η ιστορία της Εργατικής Πρωτομαγιάς ξεκινά από το Σικάγο του 1886. Τότε, χιλιάδες εργάτες ξεσήκωσαν μια τεράστια απεργία διεκδικώντας το αυτονόητο: ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Μέχρι τότε, οι άνθρωποι δούλευαν συχνά από την αυγή έως το σούρουπο κάτω από εξαντλητικές συνθήκες.Η εξέγερση εκείνη, αν και βάφτηκε με αίμα, έγινε η αφετηρία για να αλλάξει ο κόσμος της εργασίας για πάντα. Στην Ελλάδα, η πρώτη μεγάλη συγκέντρωση έγινε το 1893, θέτοντας τα θεμέλια για τις μετέπειτα κοινωνικές κατακτήσεις στη χώρα μας.
Με αφορμή αυτή την ιστορική επέτειο, οι μαθητές της Δ’ τάξης του σχολείου μας αποφάσισαν να δώσουν το δικό τους μήνυμα. Μέσα από τη συζήτηση στην τάξη, την παρακολούθηση οπτικοακουστικού υλικού με αφορμή τις συνθήκες εργασίας παλιότερα,τα παιδιά κατανόησαν ότι τα δικαιώματα που απολαμβάνουμε σήμερα δεν ήταν πάντα δεδομένα.
«8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση, 8 ώρες ύπνος»
Αυτό ήταν το κεντρικό σύνθημα που ενέπνευσε τους μαθητές. Συζήτησαν για τη σημασία του 8ώρου και το πώς η δίκαιη κατανομή του χρόνου βοηθά τον άνθρωπο να είναι υγιής, δημιουργικός και χαρούμενος.Ζωγράφισαν τρία οχτάρια,ένα που αντιπροσώπευε την εργασία και τη δημιουργία,ένα που ήταν αφιερωμένο στη «ζωή», το παιχνίδι, την τέχνη, τις βόλτες και την οικογένεια κι ένα τρίτο που συμβόλιζε την απαραίτητη ξεκούραση και τον ύπνο. Στη συνέχεια χρησιμοποιώντας χάρτινα υλικά, χρώματα και φαντασία, έφτιαξαν μια αφίσα-τιμή στην ημέρα που απεικόνιζε μια συμβολική φόρμα εργασίας περιτριγυρισμένη από διάφορα επαγγέλματα.
Η ¨εργατική¨ μας αφίσα
Η δραστηριότητα αυτή δεν ήταν μόνο ένα μάθημα ιστορίας, αλλά και ένα μάθημα ζωής. Τα παιδιά έμαθαν ότι η πρόοδος έρχεται μέσα από τη συνεργασία και τη διεκδίκηση ενός καλύτερου μέλλοντος για όλους.
Με μεγάλη χαρά και δημιουργική διάθεση, οι μαθητές της Δ΄τάξης υποδέχτηκαν το Πάσχα, μετατρέποντας απλά, καθημερινά υλικά σε μικρά έργα τέχνης! Με σύνθημα «Δημιουργούμε με σεβασμό στο περιβάλλον», φτιάξαμε τις φετινές μας πασχαλινές κατασκευές χρησιμοποιώντας αποκλειστικά ανακυκλώσιμα υλικά.
Diy παλέτες από παλιά cd,πλαστικά καπάκια και ποτήρια
Diy παλέτες από παλιά cd ,καπάκια και ποτήρια
Βάψιμο αυγών
Πολύχρωμα αυγά βαμμένα με τέμπερες και όζες
Τα πασχαλινά μας αυγά
Τα καλαθάκια μας
Πασχαλινά Καλαθάκια από χάρτινα πιάτα,νήμα για ουρίτσες,χαρτόνια και ματάκια
Αυγά και καλαθάκια από χάρτινα πιάτα
Χειροποίητες ουρίτσες από νήμα
Το Πάσχα είναι γιορτή αγάπης και αναγέννησης. Φέτος, αναγεννήσαμε τα υλικά μας και δείξαμε την αγάπη μας για τη φύση!Ευχόμαστε σε όλους ένα χαρούμενο, φωτεινό και «πράσινο» Πάσχα!
Τι θα λέγατε για ένα παραμυθομπέργκερ με τηγανητές λέξεις; Τα υλικά τα έχετε όλοι στο μυαλό σας:κλασικά ή σύγχρονα παραμύθια,φανταστικούς ήρωες,ευρηματικές λέξεις και πολλή πολλή φαντασία.
Η συνταγή δεν έχει κανόνες· μπορεί να περιλαμβάνει έναν πρίγκιπα που συναντά μια μάγισσα από άλλο παραμύθι ή έναν λύκο και μια Πορτοκαλοσκουφίτσα ενώ ένας δράκος ίσως φυλάει το σπίτι της Σταχτοπούτας.Απλά «ανακατεύεις» όλα τα υλικά και δημιουργείς μια εντελώς νέα ιστορία, γεμάτη απρόοπτα και χιούμορ,χωρίς σωστά και λάθη.
Τα δικά μας “ζουμερά” παραμυθομπέργκερ αναδίδουν τη μυρωδιά γνωστών παραμυθιών και των βιβλίων που διαβάσαμε κι επεξεργαστήκαμε στην τάξη. Οι τηγανητές λέξεις είναι ένας γευστικός τρόπος να εμπλουτίζουμε το λεξιλόγιό μας και συνοδεύεται και από τραγούδι.
Κι επειδή τρώγοντας ανοίγει η όρεξη το επόμενο δημιουργικό μας πιάτο είναι η ιστορία βήμα βήμα ή αλλιώς ένα παραμύθι που είναι αποτέλεσμα συγγραφικής δουλειάς όλης της τάξης. Η συνταγή είναι απλή:ο πρώτος μαθητής γράφει μια πρόταση ξεκινώντας το παραμύθι,το δίνει στον επόμενο,αυτός στον διπλανό του κι ούτω καθεξής μέχρι που να δημιουργηθεί μια φανταστική ιστορία με αρχή,μέση και τέλος.
Η δική μας συγγραφική προσπάθεια έγινε e-book και audio book με τις φωνές των ίδιων των μαθητών με τίτλο ¨Τα μάγια του βιβλίου¨.Τελικά, οι πιο όμορφες ιστορίες είναι εκείνες που «μαγειρεύονται» με φαντασία, συνεργασία και… μια πρέζα μαγείας!
Ο δημιουργικός οίστρος συνεχίστηκε από κάποιους μαθητές που έγραψαν δικά τους μικρά βιβλιαράκια και ποιήματα με αφορμή το βιβλίο. Η μαθήτρια Ιωάννα Μ. έγραψε τα βιβλία ¨Οι δύο διαφορετικές φίλες¨ και ¨Το κοριτσάκι με τα μαγικά βιβλία¨,ενώ ο μαθητής Παναγιώτης Λ. δημιούργησε ¨Το χρωματιστό ξενοδοχείο¨,αφίσα βασισμένη στο βιβλίο ¨Το ξενοδοχείο των συναισθημάτων¨ της Lidia Brankovic και τη ¨Χρωματιστή συγγνώμη¨της Ειρήνης Γεωργίας Γαλάνη καθώς και το ποίημα ¨Ο Μιτζού και τα δώρα της ιδέας¨ βασισμένο στα βιβλία ¨Μιτζού,ένα φιλόδοξο ψαράκι¨της Νικολέτας Τρίψα και ¨Τι μπορείς να κάνεις με μια ιδέα¨ του Kobi Yamada.
Δε θα μπορούσε να λείπει βέβαια ο καλλιτεχνικός οίστρος και η προσπάθεια των μαθητών να γίνουν μικροί εικονογράφοι.
Οι ζωγραφιές των μαθητών
Οι ζωγραφιές των μαθητών
Οι ζωγραφιές των μαθητών
Οι ζωγραφιές των μαθητών
Κι όλα αυτά για να τιμήσουμε την ημέρα παιδικού βιβλίου που είναι κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου,αν κι εμείς επιλέγουμε να γιορτάζουμε το βιβλίο κάθε μέρα με κάθε αφορμή!
Στις 8 Μαρτίου 1857, εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη διαδηλώνουν ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας, ίσες αμοιβές με τους άντρες συναδέλφους τους και δικαίωμα ψήφου.
Το 1977, ο ΟΗΕ ορίζει την 8η Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα της γυναίκας και τη διεθνή ειρήνη.
8 Μαρτίου 2026 γιορτάζουμε τις γυναίκες που άλλαξαν την ιστορία κι εκείνες που συνεχίζουν να τη γράφουν!
Στην τάξη μας,αφού μιλήσαμε για την ιστορική σημασία αυτής της μέρας και γνωρίσαμε σπουδαίες γυναίκες που άφησαν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους στην ιστορία,χρησιμοποιώντας τα βιβλία “Ιστορίες καληνύχτας για επαναστάτριες” και “100 γυναίκες που έγραψαν ιστορία”, ζωγραφίσαμε το νούμερο 8 και το διακοσμήσαμε με πολύχρωμα λουλούδια και το πρόσωπο μιας γυναίκας. Τα λουλούδια συμβολίζουν την ομορφιά, τη δύναμη και τη φροντίδα που προσφέρουν οι γυναίκες καθημερινά και το γυναικείο πρόσωπο τη σημαντική θέση που έχει η γυναίκα στη ζωή όλων μας.
Το 8 της αγάπης και των λουλουδιών αφιερωμένο σε κάθε γυναίκα που κάνει τον κόσμο πιο όμορφο!
Με αφορμή την ημέρα κατά της σχολικής βίας που είναι κάθε χρόνο στις 6 Μαρτίου το σχολείο μας άνοιξε τις πόρτες του στη φαντασία και στη μαγική δύναμη των λέξεων και ειδικά μιας συγκεκριμένης λέξης,που είναι και χρωματιστή,της συγγνώμης.
Την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου είχαμε την τιμή και τη χαρά να φιλοξενήσουμε στο σχολείο μας τη συγγραφέα Ειρήνη Γεωργία Γαλάνη παρέα με το βιβλίο της “Μια χρωματιστή συγγνώμη” το οποίο διαπραγματεύεται το πρόβλημα του σχολικού εκφοβισμού.
Μα πώς γίνεται μια λέξη να είναι χρωματιστή; Οι λέξεις κουβαλούν εικόνες, συναισθήματα και αναμνήσεις, και έτσι αποκτούν το δικό τους αόρατο χρώμα.Κάθε άνθρωπος μπορεί να βλέπει διαφορετικά αυτά τα χρώματα· μια λέξη που για κάποιον είναι φωτεινή και ζεστή, για κάποιον άλλον μπορεί να είναι σκοτεινή ή ήρεμη.
Τα χρώματα των λέξεων δε βρίσκονται στο χαρτί, αλλά στην καρδιά και στη φαντασία μας. Η μαγεία τους κρύβεται στη δύναμη που έχουν να γίνονται γέφυρες και να φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά.Και μια συγγνώμη λειτουργεί ως γέφυρα θεραπείας στις σχέσεις.Το να ζητάς συγγνώμη δείχνει ότι ξεπερνάς τον εαυτό σου, μπαίνεις στη θέση του άλλου και δείχνεις ευαισθησία ή με άλλα λόγια ενσυναίσθηση.Ο Άγγλος ποιητής Αλεξάντερ Πόουπ έλεγε ότι «το να κάνεις λάθος είναι ανθρώπινο, το να συγχωρείς θεϊκό».
Με αφορμή,λοιπόν,τη “Χρωματιστή συγγνώμη” της Ειρήνης Γεωργίας Γαλάνη προσθέσαμε τις δικές μας χρωματικές πινελιές στην παλέτα του κοινωνικού προβλήματος του σχολικού εκφοβισμού.
Έχεις γράμμα:Διαβάσαμε το βιβλίο της συγγραφέως και στείλαμε ο καθένας ένα γράμμα στον φίλο μας για να του πούμε γιατί τον θαυμάζουμε.
Το αποτύπωμα της καρδιάς μου:Φτιάξαμε τις δικές μας μικρές καρδιές και τις γεμίσαμε με ενθαρρυντικά λόγια και φράσεις που διώχνουν τη σχολική βία.Οι καρδιές μας ενώθηκαν σε μια μεγάλη χρωματιστή καρδιά,την καρδιά της τάξης μας που χτυπά δυνατά με το σύνθημα:Χρωματιστή καρδιά,φίλοι αγκαλιά!
Η χρωματιστή καρδιά της τάξης μας
Οι καρδιές μας χτυπούν δυνατά…
Ενσυναίσθηση:Έβαλε ο καθένας το δικό του καλλιτεχνικό αποτύπωμα σε μεγάλα γράμματα της αλφαβήτας,τα οποία ενώθηκαν και σχημάτισαν την πολύχρωμη λέξη της ενσυναίσθησης.
Η φατσούλα που σε φτιάχνει: Ένα άδειο κουτί μεταμορφώθηκε σε κουτί της καλοσύνης,αφού γέμισε με χαρούμενες φατσούλες που από την πίσω πλευρά είχαν λέξεις που ¨αγκαλιάζουν¨ ή αλλιώς μικρά μηνύματα για μεγάλα χαμόγελα.Η ιδέα και η δημιουργία όλων των χαρούμενων προσώπων ανήκει στη μαθήτρια Ιωάννα Μ.
Το κουτί στην αρχική του μορφή
Το κουτί στη δεύτερή του ζωή
Οι φατσούλες που σε φτιάχνουν
Τραβάω χαμόγελο…
Τα χρώματα νικούν τη βία: Ζωγραφίσαμε έναν κόσμο χωρίς βία με τα χρώματα της φιλίας και της καλοσύνης.Οι ζωγραφιές μας γίναν βιβλίο το οποίο χαρίσαμε στη συγγραφέα.
Τα χρώματα της φιλίας
Οι ζωγραφιές γίνανε βιβλίο
Τα χρώματα της καλοσύνης
Η φωνή μας πιο δυνατή από τη βία:Με τις δικές μας ιδέες και λέξεις δημιουργήσαμε ένα τραγούδι που δείχνει πως όταν είμαστε ενωμένοι μπορούμε να διώξουμε τη βία από το σχολείο μας.
Ανθισμένα λόγια:Βάψαμε την παλάμη μας με διάφορα χρώματα,βάλαμε το αποτύπωμά της σε χαρτόνι,γράψαμε σε κάθε δάχτυλο λέξεις που απωθούν τη βία κι όλα μαζί τα χέρια έγιναν λουλούδια που ενώθηκαν σε μια πολύχρωμη ανθοδέσμη,την οποία προσφέραμε ως καλωσόρισμα στη συγγραφέα,Ειρήνη Γεωργία Γαλάνη.
Τα χέρια της αγάπης
Τα χέρια της παρέας
Τα χέρια της φιλίας
Η ανθοδέσμη μας
Με αγάπη στη συγγραφέα
Χρώματα φιλίας
Λόγια να τα φας:Φτιάξαμε πολύχρωμα ντόνατς με γλυκά λόγια ενθάρρυνσης πάνω στο καθένα και τα προσφέραμε στη συγγραφέα.
Ντόνατς ενθάρρυνσης
Λόγια να τα φας
Η δημιουργικότητα κατοικεί εδώ:Ο μαθητής Παναγιώτης Λ. έφτιαξε μια ανθοδέσμη κατά της βίας για να τη προσφέρει στη συγγραφέα και οι μαθήτριες Ιωάννα Μ. και Παρασκευή Μ. μάς παρουσίασαν την πρώτη τους συγγραφική προσπάθεια,τα βιβλία ¨Η θαλασσινή συγγνώμη¨ και η “Χρωματιστή συγγνώμη” αντίστοιχα. Τα βιβλία τα χάρισαν στη συγγραφέα.
Η πρώτη συγγραφική προσπάθεια μιας μαθήτριας
Η χειροποίητη ανθοδέσμη από μαθητή της τάξης
Καλωσορίζοντας τη φωνή πίσω από τις ιστορίες:Καλωσορίσαμε τη συγγραφέα του βιβλίου “Χρωματιστή συγγνώμη” στον χώρο του σχολείου μας και τις παρουσιάσαμε τις δράσεις μας και το τραγούδι μας με έναν μικρό θεατρικό πρόλογο.
Με αφορμή την ανάγνωση του βιβλίου της Νικολέτας Τρίψα ¨Μιτζού,ένα φιλόδοξο ψαράκι¨ και την παγκόσμια ημέρα υγρότοπων που είναι 2 Φεβρουαρίου αποφασίσαμε να εμπλακούμε σε υδάτινες περιπέτειες και δράσεις.
Γίναμε μικροί ερευνητές και ερευνήτριες αλλά και δημιουργικοί φύλακες της φύσης βουτώντας στα νερά των υδάτινων οικοσυστημάτων,της λίμνης,του ποταμού και της θάλασσας.Κι όλα αυτά παρέα με τον Μιτζού,το ασυμβίβαστο ψαράκι, που χάρη στην επιμονή,το θάρρος και τη συνεχή του προσπάθεια κατάφερε να πραγματοποιήσει τους στόχους του.Το βιβλίο αυτό που παντρεύει τόσο αρμονικά την ύλη με το όνειρο άφησε τη φαντασία μας να βουτήξει σε βαθιά νερά. Οι ατομικές και ομαδικές μας δράσεις αποτυπώνονται παρακάτω:
Διαβάσαμε το παραμύθι παρέα με τρεις “μασκότ” ανάγνωσης,3 ήρωες,δηλαδή,του βιβλίου που επενέβαιναν σε καίρια σημεία της αφήγησης για να μας βοηθήσουν και να μας διασκεδάσουν.
Οι μασκότ ανάγνωσης
Οι μασκότ βοηθοί ανάγνωσης
Συνδυάσαμε το βιβλίο με το μάθημα της Μελέτης και το κεφάλαιο ¨Η φύση είναι το σπίτι μας¨.Διαλευκάναμε τι σημαίνει οικοσύστημα,καθώς και ποιες είναι οι σχέσεις των οργανισμών μέσα σε αυτό.
Γίναμε 2 ομάδες και ξεχωρίσαμε τα έμβια από τα άβια στοιχεία,τοποθετώντας τα σε ξεχωριστά βαζάκια.
Bρήκαμε σύνθετες λέξεις μέσα από το βιβλίο καθώς και λέξεις σχετικές με τα υδάτινα οικοσυστήματα σε ένα οικολογικό κρυπτόλεξο το οποίο δημιουργήθηκε ως φύλλο εργασίας αλλά και σε ψηφιακή μορφή(δες παρακάτω).
Κρυπτόλεξο
Σύνθετες λέξεις
Ο Μιτζού μας ενέπνευσε να γράψουμε στίχους σούσι,με άλλα λόγια χαϊκού, τη σύντομη μορφή ποίησης που προέρχεται από την Ιαπωνία. Η ανταπόκριση των μαθητών ήταν κάτι παραπάνω από ενθουσιώδης.
Χαϊκού
Στίχοι σούσι
Τα χαϊκού μας
Τα χαϊκού μας
Ζωγραφίσαμε ό,τι μας εντυπωσίασε.
Συνδεθήκαμε διαδικτυακά με τη συγγραφέα Νικολέτα Τρίψα, η οποία δέχτηκε «βροχή» αποριών από τα παιδιά.Στη συνέχεια η ίδια μας ενέπλεξε σε διαδραστικά και βιωματικά παιχνίδια,μας παρουσίασε το βιβλίο της κι εμείς τις δράσεις μας.
Διαδικτυακή συνάντηση
Με παρότρυνση της συγγραφέως φτιάξαμε τις ταυτότητες των ζώων που αναφέρονται στο βιβλίο.
Ταυτότητες ζώων
Αφήσαμε τη φαντασία μας να ταξιδέψει σε γαλήνια νερά και δώσαμε ένα διαφορετικό τέλος στο παραμύθι γράφοντας τη δική μας θαλασσινή ιστορία.
Θαλασσινή ιστορία
Κι αν βρίσκαμε κι εμείς το μαγικό κλαράκι,όπως ο Μιτζού;Τι θα γινόταν;
Εάν έβρισκα….
..το μαγικό κλαράκι…
…τι θα έκανα;
Φτιάξαμε επιτραπέζιο παιχνίδι με ήρωα τον Μιτζού,το οποίο ήταν αρχική ιδέα της συγγραφέως.
Το επιτραπέζιο παιχνίδι
Οι κάρτες και οι ήρωες σε πλαστικά καπάκια
Οι κάρτες που σε βοηθούν να κατακτήσεις τους στόχους σου
Θα τα καταφέρει άραγε ο Μιτζού;
Και φυσικά βάλαμε την καινούρια λέξη που μάθαμε (φιλόδοξο) στις πατάτες μας,δηλαδή την ορίσαμε ως λέξη της εβδομάδας.
Λέξη της εβδομάδας
Η όλη δράση “ντύθηκε” με ένα τραγούδι που σκαρώσαμε, αφιερωμένο στη συγγραφέα Νικολέτα Τρίψα και τον ήρωα της Μιτζού που μας ενέπνευσε τόσο δημιουργικά.
Ακούστε το εδώ:
Το όλο πρόγραμμα εντάχθηκε στις Δράσεις Ενεργού Πολίτη.Οι μαθητές έλαβαν βραβείο φιλαναγνωσίας από τη συγγραφέα και το σχολείο πιστοποιήθηκε ως Σχολείο-Φίλος των Υγρότοπων από την ίδια.
Το πιο σημαντικό,όμως, ήταν ότι ο Μιτζού αντικατέστησε τόσο ευφάνταστα και δημιουργικά τη θέση της δασκάλας στην τάξη αφού ανεπαίσθητα δίδαξε στα παιδιά το οικοσύστημα,τα άβια κι έμβια στοιχεία,τους υγρότοπους,τις σύνθετες λέξεις,την ποίηση,τα ζώα,τη δημιουργική γραφή μα πάνω απ΄όλα έδειξε το μονοπάτι προς την αποφασιστικότητα,το πείσμα,τη θέληση και την πίστη στις ικανότητές μας.Μιτζού σ΄ευγνωμονούμε και σ΄ ευχαριστούμε!
Ακολουθούν τα φύλλα εργασίας που δημιουργήθηκαν με αφορμή το βιβλίο.
Η 9η Φεβρουαρίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας (UNESCO) και συμπίπτει με την ημέρα μνήμης του εθνικού μας ποιητή, Διονυσίου Σολωμού.
Γιορτάζουμε τη γλώσσα που ενώνει το παρελθόν με το παρόν και αποτελεί φορέα αξιών, ιδεών και ταυτότητας.Η ελληνική γλώσσα αποτελεί έναν ζωντανό θησαυρό πολιτισμού και σκέψης, με ιστορία χιλιάδων ετών που συνεχίζει να επηρεάζει τον σύγχρονο κόσμο.
Είναι η γλώσσα της φιλοσοφίας, της επιστήμης, της δημοκρατίας,της λογοτεχνίας, η γλώσσα με την οποία επικοινωνούμε, η γλώσσα των ομηρικών επών, η γλώσσα της Καινής Διαθήκης.Τιμούμε όχι μόνο την ιστορία της, αλλά και τη ζωντανή της παρουσία στη σύγχρονη παιδεία και επικοινωνία.
Χωριστήκαμε σε δύο ομάδες,λοιπόν,πήραμε καφέ χαρτί του μέτρου που παραπέμπει σε πάπυρο και η καταγραφή ξεκίνησε.Η μία ομάδα συγκέντρωσε λέξεις από τα αρχαία ελληνικά που χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα για να καταρρίψει τον μύθο ότι η αρχαία ελληνική γλώσσα είναι μια νεκρή γλώσσα.
Η άλλη ομάδα κατέγραψε τις αγγλικές λέξεις που έχουν ελληνικές ρίζες.Υπολογίζεται ότι είναι πάνω από 150.000.
Αξίζει όλοι να γνωρίζουμε τον θεμελιώδη ρόλο που διαδραμάτισε η ελληνική γλώσσα ανά τους αιώνες και την ανεκτίμητη συμβολή της στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.
Η 27η Ιανουαρίου έχει ανακηρυχθεί από τον ΟΗΕ ως διεθνής ημέρα μνήμης για τα θύματα του ολοκαυτώματος. Τι είναι όμως ολοκαύτωμα; Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια με τον όρο Ολοκαύτωμα περιγράφεται ο συστηματικός διωγμός και η γενοκτονία διαφόρων εθνικών, θρησκευτικών, κοινωνικών ή/και πολιτικών ομάδων κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που ήταν αποδεδειγμένα υποκινούμενος από τη Ναζιστική Γερμανία και τους συνεργάτες της.
Εκατομμύρια Εβραίων και άλλων θυμάτων έχασαν τη ζωή τους απάνθρωπα μέσα σε πρωτόγνωρες συνθήκες μίσους, φανατισμού και μισαλλοδοξίας. Μέσα στα θύματα εξοντώθηκε κι ένας μεγάλος αριθμός παιδιών. Σε αυτές τις σκοτεινές στιγμές της παγκόσμιας ιστορίας έζησε και η Άννα Φρανκ, η ιστορία της οποίας μας έδωσε την αφορμή να αγγίξουμε το θέμα του ολοκαυτώματος και να το προσεγγίσουμε μέσα από τα μάτια ενός παιδιού.
Διαβάσαμε στην τάξη το βιβλίο “Άννα Φρανκ” της Sánchez Vegara Isabel το οποίο περιγράφει με απλά λόγια την ιστορία της μικρής εβραιοπούλας και στη συνέχεια οι μαθητές ζωγράφισαν αυτά που τους άγγιξαν συναισθηματικά από το ανάγνωσμα.Με ένα χαρτόκουτο δημιουργήσαμε το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ που γέμισε με τις ζωγραφιές των παιδιών, αποσπάσματα από τις σελίδες του ημερολογίου της, συρματοπλέγματα και περιστέρια, παντού περιστέρια, να φωτίσουν τη μνήμη τη δική της αλλά και τη συλλογική μνήμη κι ενσυναίσθηση όλων μας.
Η ζωή μας είναι μικρές καθημερινές στιγμές.Πολλές φορές χρειάζεται ποιοτικές αλλαγές που θα την κάνουν πιο ελκυστική!Η σχολική ζωή από την άλλη πλευρά πολύ εύκολα μπορεί να γίνει ρουτίνα και συνήθεια, εκτός κι αν μια μικρή δημιουργική πινελιά αλλάξει τη ροή του μαθήματος και μεταμορφώσει τους ίδιους τους μαθητές σε δημιουργούς μιας πολύχρωμης, ζεστής και φιλικής τάξης.
Ένα κλικ στη διάταξη των θρανίων και η τάξη μας μεταμορφώθηκε σε ένα διασκεδαστικό μαθητοκεντρικό σχολικό περιβάλλον. Πώς; Τα θρανία της τάξης μας ήταν σε διάταξη δύο μικρών π που φιλοξενούσαν δύο ομάδες μαθητών. Η μικρή αλλαγή που κάναμε ήταν το ένα θρανίο να μπει στο κέντρο ως ρυθμιστής και κοινόχρηστος οργανωτής χώρου και δεξιά και αριστερά να κουμπώσουν τα άλλα δύο θρανία με τις καρέκλες των παιδιών.
Το κεντρικό θρανίο διακοσμήθηκε από τους μαθητές με χάρτινα τετράδια, μολύβια, σβήστρες και μια μεγάλη αφίσα με την ονομασία της ομάδας και τις πολύχρωμες δημιουργίες των μαθητών. Αποτελεί τον οργανωτή-συντονιστή της κάθε ομάδας, όπου τοποθετούνται τα τετράδια ή και τα φυλλάδια των μαθητών σε σειρά για να μπορεί η δασκάλα να τα μαζεύει και να τα επιστρέφει με τον ίδιο τρόπο, καθώς και οι μαρκαδοροθήκες ζωάκια που χρησιμοποιούμε για τις καλλιτεχνικές μας εργασίες.Συγχρόνως,δίνει και μια ανάσα εκτόνωσης και χώρου στους μαθητές που συνεχώς κουνούν τα πόδια τους. Και η διά-ταξη άλλαξε την τάξη!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.