Μήνας: Απρίλιος 2024
Το επάγγελμα του καποτά
Οι ράφτες κάπας στα παλιά χρόνια λέγονταν καποτάδες ή καπάδες. Η κάπα είναι ένα υφαντό, μάλλινο πανωφόρι με κουκούλα. Αυτό το πανωφόρι ήταν απαραίτητο ένδυμα για τον τσοπάνη που ήταν νυχθημερόν κοντά στο κοπάδι του. Στα χρόνια της τουρκοκρατίας οι κλέφτες χρησιμοποιούσαν την κάπα για να αντιμετωπίζουν τις δύσκολες καιρικές συνθήκες πάνω στα βουνά.Με αυτές τις κάπες στην πλάτη πολέμησε ο ελληνικός στρατός στα παγωμένα βουνά της Αλβανίας κι έγραψε το έπος του ’40.Ακόμη και σήμερα όμως τις φορούν οι εύζωνες στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη στο Σύνταγμα,όταν κάνει πολύ κρύο.
Το ξεχασμένο αυτό επάγγελμα και σε πολλούς άγνωστο έφερε στο φως ο μαθητής της Γ΄ τάξης, Ιάσονας Μ., ο οποίος περήφανος, πήρε συνέντευξη από τη γιαγιά του Κρυσταλλία η οποία είναι πλέον η μοναδική στον κόσμο παρασκευάστρια παραδοσιακής κάπας.
Με μεγάλη μας χαρά η κ. Κρυσταλλία δέχτηκε την πρόσκλησή μας να έρθει στην τάξη, να μας παρουσιάσει κάπες και ταγάρια που φτιάχνει,αλλά και να λύσει όλες μας τις απορίες.
Διαβάστε και ακούστε τη συνέντευξη που πήρε ο εγγονός από τη γιαγιά του.
Ιάσων : Γεια σας, είμαι ο Ιάσονας και σήμερα θα πάρουμε συνέντευξη από την Κρυσταλλία Γκιουλέκα, που θα μας μιλήσει για τις παραδοσιακές κάπες. Πότε άρχισαν οι κάπες;
Κρυσταλλία Γ. : Δε γνωρίζουμε ακριβώς, όμως υπάρχουν εικόνες από το 1821 όπου ήρωες της ελληνικής επανάστασης φορούν κάπες.
Ιάσων: Πόσοι άνθρωποι στον κόσμο κάνουν κάπες;
Κρυσταλλία Γ. :Αυτή τη στιγμή έχω μείνει μόνο εγώ απ’ όσο γνωρίζω. Μέχρι πριν μερικά χρόνια υπήρχε ένας κύριος στο Μέτσοβο όμως μεγάλωσε πολύ και έχει σταματήσει.
Ιάσων: Με τι υλικά γίνονται οι κάπες ;
Κρυσταλλία Γ.: Τα υφάσματα είναι από μαλλί προβάτου και μαλλί κατσίκας.
Ιάσων: Πότε αρχίσατε να ασχολείστε με τις κάπες;
Κρυσταλλία Γ. : Ξεκίνησα να ασχολούμαι πριν από 14 χρόνια.
Ιάσων: Πόσος καιρός χρειάζεται για να φτιαχτεί μια κάπα;
Κρυσταλλία Γ. :Συνήθως από 2 έως 7 ημέρες, ανάλογα με το σχέδιο που έχει ζητήσει ο πελάτης.
Ιάσων: Από πού αγοράζετε τα υλικά ;
Κρυσταλλία Γ. :Τα υλικά τα αγοράζουμε από διάφορους κτηνοτρόφους από όλη την Ελλάδα.
Ιάσων: Σε ποιες χώρες έχετε στείλει κάπες ;
Κρυσταλλία Γ. : Έχουμε στείλει σε πολλές χώρες όπως η Αγγλία, η Γερμανία, η Ελβετία, η Αυστραλία και στην Αμερική.
Ιάσων: Πώς σας ήρθε η ιδέα να ασχοληθείτε με τις κάπες;
Κρυσταλλία Γ. : Θέλαμε να ασχοληθούμε με την παράδοση και ήταν ένα επάγγελμα που σχεδόν είχε χαθεί στην Ελλάδα.
Ιάσων : Σας ευχαριστούμε πολύ.
Κρυσταλλία Γ. : Και εγώ.
Ξεφυλλίστε το βιβλίο με φωτογραφίες από παραδοσιακές κάπες που μας παραχώρησε η κ. Κρυσταλλία.
Όταν ¨διψάς¨ για γνώση
Όταν ξεδιψάς πίνοντας νερό,αλλά εξακολουθείς να ¨διψάς¨ για γνώση, τότε εφευρίσκεις διάφορους τρόπους να ικανοποιήσεις αυτή την αίσθηση. Κάπως έτσι κι εμείς συλλέγοντας τα πλαστικά καπάκια από τα μπουκάλια και χρησιμοποιώντας μπολ από γιαούρτια φτιάξαμε ένα ευχάριστο παιχνίδι εκμάθησης των ρημάτων,ουσιαστικών και επιθέτων.Ο εξοπλισμός που χρειαστήκαμε είναι πάμφθηνος και μπορείς να τον βρεις παντού. Η γραμματική έγινε παιχνίδι και η διάθεσή μας εκτοξεύτηκε.
Ρίχνουμε “φως” στη Φωτοκύκλωση
Σε κάθε πρόβλημα υπάρχουν δύο όψεις, η αρνητική και η θετική. Κάθε ζήτημα,προσωπικό ή γενικό, αντιμετωπίζεται υιοθετώντας μια απαισιόδοξη στάση ή μια αισιόδοξη πρακτική. Κάθε περιβαλλοντική κρίση εγείρει δύο σημαντικά θέματα,τον κίνδυνο ή την ευκαιρία. Λόγω της τολμηρής ιδιοσυγκρασίας μας, εμείς επιλέγουμε τις ευκαιρίες,ειδικά τις δεύτερες ευκαιρίες, τόσο στους ανθρώπους,όσο και στα υλικά.
Ανακυκλώνουμε,επαναχρησιμοποιούμε και μετατρέπουμε τα απορρίμματα σε χρήσιμες πρώτες ύλες. Ονειρευόμαστε έναν κόσμο καλύτερο και “φωτεινότερο”. Όλα αυτά βέβαια δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε χωρίς την ουσιαστική βοήθεια των ειδικών στις περιβαλλοντικές δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης. Η Γ΄τάξη του σχολείου μας είχε την τύχη και τη χαρά να δεχτεί πρόσκληση από το νηπιαγωγείο της Αγίας Μαρίνας το οποίο χρόνια τώρα συμμετέχει σε πρόγραμμα Φωτοκύκλωσης έχοντας τους ειδικούς κάδους συλλογής λαμπτήρων,ηλεκτρικού και ηλεκτρολογικού εξοπλισμού.
Ο κ. Γιώργος Νικολαΐδης,μηχανικός Περιβάλλοντος και υπεύθυνος ενημέρωσης της Φωτοκύκλωσης,προσκεκλημένος του νηπιαγωγείου,μας παρουσίασε τις δράσεις της,τον τρόπο συλλογής και ανακύκλωσης λαμπτήρων,συσκευών και φωτοβολταϊκών,έριξε “φως” στις απορίες μας κι εξέθεσε τη σπουδαιότητα της ενεργής μας συμβολής στην προστασία του πλανήτη.
Εμείς από την πλευρά μας τραγουδήσαμε το οικολογικό τραγούδι ¨Μπες στο κλίμα¨των Ελένη Τσαλιγοπούλου, Ανδριάνας Μπάµπαλη, Νίκου Πορτοκάλογλου και Κώστα Λειβαδά και κατασκευάσαμε από χαρτόκουτα μια αφίσα με το σύνθημα ¨Ρίχνουμε φως στη φωτοκύκλωση¨.Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τον κ. Νικολαΐδη για την εμπεριστατωμένη παρουσίαση και τη διάθεσή του να μας κάνει λίγο πιο ¨φωτεινά¨μυαλά απ΄ ότι είμαστε!
Διαβά-ζω για να ζω,ζω για να διαβά-ζω
Γιορτάζει το παιδικό βιβλίο σήμερα και μαζί του κι εμείς. Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι οι φιλαναγνώστες γιορτάζουν κάθε μέρα.Η σημερινή, όμως, ημέρα γενεθλίων του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν,του μεγαλύτερου παραμυθά σ’όλον τον κόσμο,2 Απριλίου είναι μια αφορμή για να κάνουμε κάποιες ξεχωριστές δράσεις τιμώντας αυτόν τον πολύτιμο φίλο και σύντροφο μας,το βιβλίο.
Καθότι λάτρεις της ανάγνωσης βιβλίων σήμερα βραβεύσαμε τους εαυτούς μας με επαίνους φιλαναγνωσίας και φτιάξαμε πρωτότυπους σελιδοδείκτες -ποτήρια γεμάτους με το ηδύποτο της γνώσης και της φαντασίας.
Κατασκευάσαμε το κουτί του συγγραφέα, όπου το κάθε παιδί θα μπορεί να γράφει παραμύθια, ποιήματα ή ιστορίες σε μικρά χειροποίητα βιβλιαράκια εμπλουτίζοντας το καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.¨Μαγειρέψαμε¨ παραμύθι στον φούρνο με πατάτες χρησιμοποιώντας τις λέξεις της εβδομάδας ή αλλιώς τις ζεστές μας πατάτες (βλέπε εδώ) και διάφορους ήρωες παραμυθιών.
Η γιορτή μας τελείωσε πανηγυρικά με το μότο: Διαβά-ζω για να ζω,ζω για να διαβά-ζω. Ελάτε στη βιβλιοχαρά μας, είστε όλοι καλεσμένοι!!
Τα αρχεία για τον έπαινο και το παραμύθι μπορείτε να τα βρείτε παρακάτω.
