9ο Νηπιαγωγείο Δράμας

Όλοι οι Έλληνες πολέμησαν γενναία σε μάχες στη στεριά και θάλασσα! Και σε όλους

χρωστάμε την ελευθερία μας!

Επεξεργαστήκαμε τα βιβλία

Οι κατασκευές μας

Pixel

Το Κρυφό σχολειό

Δραματοποίηση το κρυφό σχολειό και ο χορός του Ζαλόγγου

Επεξεργαστήκαμε ένα όμορφο παραμύθι “Τα ελληνάκια” της  ΕΥΓΕΝΙΑΣ ΦΑΚΙΝΟΥ

Οι ανθρώπινες φιγούρες, τα καράβια, τα λουλούδια και τα πουλιά που κέντησαν και ύφαναν οι κοπελιές στα προικιά τους έγιναν ένα όμορφο παραμύθι.

Η Γιορτούλα μας !

Πρόσκληση – σκηνικό

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΑΔΑ!!!

Μία πολύ ευχάριστη έκπληξη περίμενε τα παιδιά την Παρασκευή 21/3 κατά την οποία μετά από πρόσκληση επισκέφθηκε το Νηπιαγωγείο μας η εικονογράφος παιδικών βιβλίων κα. Έλενα Γρίβα , στα πλαίσια του Σχεδίου Δράσης «Φιλαναγνωσία».

Αφηγήθηκε το παραμύθι « Ο Λούπυ Πυγολαμπίδας και το φως του φεγγαριού» της συγγραφέας κα. Δήμητρα Στεφανίδου και παρουσίασε τις εικόνες του παραμυθιού που εικονογράφησε .

Ο Λούπυ και η Όλια , δύο πυγολαμπίδες, ζουν στο δάσος της Ελατιάς. Όταν το φεγγάρι δεν φωτίζει πια, τους ανατίθεται μια αποστολή. Να βοηθήσουν το φεγγάρι που έσβησε, να ξαναβρεί το φως του. Με ποιον τρόπο θα το βοηθήσουν; Πώς θα μπορέσουν να φτάσουν μέχρι το φεγγάρι; Άραγε θα τα καταφέρουν;

Μέσα από μια ευχάριστη περιπέτεια, τα παιδιά μαθαίνουν για τον φόβο του καινούργιου, από τις αλλαγές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του κύκλου της ζωής, για τους τρόπους που αυτές αντιμετωπίζονται, καθώς και για την ανάγκη να αντιστέκεσαι σε αυτούς που προσπαθούν να σε φοβίσουν. Ένα ταξίδι που δείχνει στα παιδιά τη χαρά να συμμετέχεις και να προσφέρεις.

Ευχαριστούμε πολύ κα. Έλενα Γρίβα !!

Την Τετάρτη 12-3 είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε στο νηπιαγωγείο μας μετά από πρόσκληση τη συγγραφέα -ποιήτρια Κυριακή Ακριτίδου και να κάνουμε σχετικές δράσεις στο πλαίσιο του σχεδίου δράσης για την Φιλαναγνωσία που υλοποιείται την παρούσα σχολική χρονιά.

Η επίσκεψη  συγγραφέα -ποιήτρια στο σχολείο αποτελεί πάντα μια ξεχωριστή εμπειρία για τα παιδιά.

Ήταν μια υπέροχη και τόσο ξεχωριστή μέρα!

Κα Κυριακή Ακριτίδου μέσα από την καρδιά μας σας ευχαριστούμε για όλα!

Η κα. Ακριτίδου κατά την επίσκεψή της μίλησε στα παιδιά για την ποίηση και τους διάβασε ένα ανέκδοτο ποίημά της για τις “ΜΙΚΡΕΣ ΝΙΚΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ”. Συζήτησε με τα παιδιά για τις μικρές τους νίκες που τους κάνουν δυνατούς και τους μεγαλώνουν.

Το κάθε παιδί αναφέρθηκε σε μία δική του νίκη και επιβραβεύτηκε με ένα μετάλλιο.

Χρωμάτισαν τα μετάλλιά τους ,τα έκοψαν, τα κόλλησαν στο ποίημα και γράψαμε τις μικρές μας νίκες που μας μεγαλώνουν.

Από την ποιητική της συλλογή “ Ένα μικρό σεντούκι αλήθειες” επεξεργαστήκαμε το ποίημά της “Το δικό μου παραμύθι” και το ζωγραφίσαμε. Φτιάξαμε ένα βιβλίο με τις ζωγραφιές των παιδιών και της το χαρίσαμε για να την ευχαριστήσουμε.

Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί από το Υπουργείο Παιδείας ως Πανελλήνια Ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού. Ο όρος «εκφοβισμός και βία στο σχολείο» (school bullying), όπως και ο όρος «θυματοποίηση» (victimization) χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν μια κατάσταση κατά την οποία ασκείται εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία και επιθετική συμπεριφορά με σκοπό την επιβολή, την καταδυνάστευση και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές από συμμαθητές τους, μέσα και έξω από το σχολείο.

Ο εκφοβισμός μπορεί να πάρει διάφορες μορφές όπως σωματικός, λεκτικός, εκφοβισμός με εκβιασμό, έμμεσος ή κοινωνικός, ηλεκτρονικός, ρατσιστικός ή σεξουαλικός.

Οι δραστηριότητες για τον σχολικό εκφοβισμό στο νηπιαγωγείο έχουν ως στόχο την ευαισθητοποίηση, την ανάπτυξη της εν συναίσθησης και την προώθηση της συνεργασίας και της φιλίας μεταξύ των παιδιών.

Να μάθουμε στα παιδιά μας να μιλούν, να μην φοβούνται όταν αισθάνονται ότι κάποιος τα τρομοκρατεί και τα φοβίζει.

Τα χέρια είναι για να….

Χέρια σαν κι αυτά LOCOMONDO

Ζωγραφίζω ότι μου έκανε εντύπωση

Όταν δεν δέχομαι βία νιώθω….                            Όταν δέχομαι βία νιώθω….

Επεξεργαστήκαμε το παραμύθι

Δεν έχουν μόνο τα παραμύθια κακό λύκο. Έχει έναν και το σχολείο μου.

Τη λένε Άγκνες και τριγυρίζει με την αγέλη της.

Για να βάλω ένα τέλος στις κοροϊδίες της και να βρω κι εγώ φίλους, έφτασα να γίνω κι εγώ… «λύκος».

Στο σχολείο, η Σάρλοτ ακούει λέξεις που κόβουν σαν δόντια κοφτερά, κι έτσι νιώθει έναν κόμπο που όλο μεγαλώνει. Θα βρει άραγε τρόπο να νικήσει τον φόβο και τον θυμό;

Ένα βιβλίο που προσεγγίζει το πρόβλημα του σχολικού εκφοβισμού και αναδεικνύει τη δύναμη της φιλίας.

ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ

Στα πλαίσια του Σχεδίου δράσης  “Φιλαναγνωσία” επεξεργαστήκαμε τα παρακάτω παραμύθια.

Ο Χιονάνθρωπος που δεν ήθελε  να λιώσει

Το υπέροχο παραμύθι του Μάνου Κοντολέων που επεξεργαζόμαστε κάθε χρόνο στο νηπιαγωγείο μας.

Μες την καρδιά του χειμώνα διαβάσαμε το πιο πάνω βιβλίο που μας έδωσε αφορμή για πολλές δραστηριότητες.

Με αφορμή το  πιο πάνω βιβλίο  μιλήσαμε για τις σύνθετες λέξεις με πρώτο συνθετικό τη λέξη χιόνι

Ζωγραφίσαμε αυτό που μας άρεσε ,με δαχτυλομπογιές ζωγραφίσαμε τον χιονάνθρωπο και κατασκευάσαμε χιονόμπαλα.

Πειραματιστήκαμε με υλικά της τάξης για να δούμε ποια υλικά βυθίζονται και ποια όχι. (STEAM)

Παίξαμε κινητικό παιχνίδι κατά το οποίο τα παιδιά έπρεπε να χορεύουν όση ώρα διαρκούσε η μουσική και όταν σταματούσε , η εκπαιδευτικός έλεγε ένα υλικό. Αν αυτό είχε επιπλεύσει έπρεπε να μείνουν όρθια, αν είχε βυθιστεί έπρεπε να καθίσουν στο πάτωμα.

Πειραματιστήκαμε με την τήξη και την πήξη (πήξαμε γιαούρτι) STEAM.

Το βάλαμε να κοιμηθεί

ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Κόβουμε μικρά τετραγωνάκια από χαρτί Α4 και τα κολλάμε όπως στην εικόνα. Σε κάποια σχεδιάζουμε χιονονιφάδες και σε κάποια άλλα ήλιους. Όταν ο χιονάνθρωπος (πιόνι)  πατάει σε χιονονιφάδα, πάει 2 κουτάκια μπροστά, ενώ όταν πατάει σε ήλιο πάει 2 κουτάκια πίσω. Κερδίζει όποιος φτάσει πρώτος τον Βορρά.

Πηγή :Μικρό Νηπιαγωγείο

Παιχνίδι, συντονισμού κινήσεων, προσοχής, ισορροπίας. Τα παιδιά αφού δημιούργησαν έναν χιονάνθρωπο με 2 τουβλάκια , τους τοποθέτησαν πάνω σε ένα κομμάτι ρολό υγείας και έπρεπε να το τραβήξουν, με προσοχή, έτσι ώστε να “βγάλουν” το χιονάνθρωπο στη “στεριά” με ασφάλεια.

Παίξαμε κινητικά παιχνίδια με αξεσουάρ του χειμώνα και χιονοπόλεμο.

Κατασκευάσαμε χιονάνθρωπους

Η Παλέτα των συναισθημάτων

Στα πλαίσια του 2ου εργαστηρίου δεξιοτήτων “Ζω καλύτερα- Ευ ζην” με τίτλο <<Ζήσε χαρούμενα μπορείς>>.

Η Συναισθηματικούλα συχνά έκλαιγε χωρίς να ξέρει ακριβώς γιατί, και κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει πώς αισθανόταν. Ώσπου μια μέρα γνώρισε ένα ζωγράφο. Κι εκείνος της έδειξε πως όλοι μέσα μας έχουμε χιλιάδες συναισθήματα και της έμαθε πώς να τα ξεχωρίζει…

Μιλήσαμε για τα δικά μας συναισθήματα. Ρώτησα τα παιδιά πότε νιώθουν χαρά, ευτυχία, λύπη, φόβο, έκπληξη, αγάπη.

Φύλλα εργασίας

Γλωσσικά παιχνίδια

Ρώτησα τα παιδιά τι χρώμα θα ζωγράφιζαν το κάθε συναίσθημα  κι έτσι δώσαμε χρώμα σε κάθε συναίσθημα  φτιάχνοντας ο καθένας την δική του παλέτα των συναισθημάτων .

Ακολούθησε  συζήτηση , όλοι μας νιώθουμε συναισθήματα ανάλογα με την ψυχική μας κατάσταση και τα διαχωρίσαμε σε θετικά και αρνητικά συναισθήματα.

Ο κάθε μαθητής δημιούργησε το δικό του βιβλίο συναισθημάτων

Ο Γλεντζοφλεβαρος

Ο Φλεβάρης είναι πολύ στενοχωρημένος. Οι άνθρωποι χάρισαν στα έντεκα αδέρφια του από τριάντα ή τριάντα μία μέρες, ενώ σε εκείνον μονάχα είκοσι οκτώ!

Αισθάνεται μειονεκτικά έτσι κουτσός ανάμεσά τους και αποφασίζει να… φύγει!

Και τώρα τι θα γίνει; Δε θα ανθίσουν μυγδαλιές; Δε θα χαρούμε αλκυονίδες μέρες; Δε θα ’ρθει το καρναβάλι να χαρούν μικροί μεγάλοι;

Μαθηματικά φύλλα εργασίας

Διαβάζοντας το παραμύθι ,βοήθησε να διακρίνουμε τα χαρίσματα, ταλέντα, τα καλά στοιχεία του εαυτού μας και των άλλων.

Τα παιδιά ανέφεραν για τον καθένα αυτά που τον κάνουν ξεχωριστό και μοναδικό.

Αποτυπώθηκε εικαστικά σε μια αφίσα γιατί πρέπει να είμαστε υπερήφανοι.

Φύλλο εργασίας συναισθήματα του Φλεβάρη

Κατασκευή δίπτυχου “Φλεβάρη μου έχεις τόσες χαρές”.

Το βαλιτσάκι Φιλαναγνωσίας

Η Χρυσομαλλούσα και οι τρεις αρκούδες  Παραμύθι στα αγγλικά

Λίγα λόγια για το έθιμο της Κυράς-Σαρακοστής

Η Κυρά-Σαρακοστή λειτουργούσε ως ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο το οποίο βοηθούσε τους “παλιούς” να μετρούν τις εβδομάδες που μεσολαβούσαν από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι την Μεγάλη Εβδομάδα.

Συνήθως, ήταν μια ζωγραφιά μιας γυναίκας με μαντήλι στο κεφάλι και παραδοσιακή φορεσιά, επτά πόδια, σταυρωμένα χέρια (επειδή προσευχόταν) και χωρίς στόμα, διότι νήστευσε όλη αυτήν την περίοδο.

Κάθε Σάββατο που ακολουθούσε μετά την Καθαρά Δευτέρα, η Κυρά-Σαρακοστή “έχανε” ένα πόδι.

Το τελευταίο πόδι, το οποίο κοβόταν το Μεγάλο Σάββατο, σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας το τοποθετούσαν μέσα στο ψωμί της Ανάστασης και σε όποιον τύχαινε, του έφερνε καλή τύχη (κάτι σαν το φλουρί της βασιλόπιτας)!

Εκτός από χαρτί, η Κυρά-Σαρακοστή μπορεί να φτιαχτεί επίσης από ύφασμα αλλά και από ζυμάρι.

Η Σαρακοστή άρχισε και μετράμε μέρες τώρα!!!!