Ανακοίνωση

Αύριο 10 Ιανουαρίου 2017 το 9ο Δημ. Σχ. Κορυδαλλού και τα 7ο και 21ο Νηπιαγωγεία Κορυδαλλού δε θα λειτουργήσουν.

Δήμος Κορυδαλλού, 9ο Δημ. Σχ. Κορυδαλλού

Διαβάστε εδώ: Ανακοίνωση Δήμου Κορυδαλλού

9/1/2017 10.00μμ σε μια γειτονιά του Άνω Κορυδαλλού!

Ας γνωρίσουμε τους συμβολισμούς των εικόνων της Γέννησης (Χριστούγεννα) και της Βάπτισης (Θεοφάνια ή Φώτα), από  τις σημαντικότερες  γιορτές της Χριστιανοσύνης αυτή την περίοδο.

Δείτε στη διεύθυνση: Νέο διδακτικό υλικό στα Θρησκευτικά για το Δημοτικό Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων

Διαβάζουμε την Εικόνα της Γέννησης του Χριστού-Χριστούγεννα 25 Δεκεμβρίου

 Ο αγιογράφος εδώ δεν ενδιαφέρεται να «φωτογραφήσει» τη Γέννηση, αλλά να δείξει τον συμβολισμό της.

Πρώτα πρώτα θέλει να τονίσει τον εορταστικό και πανηγυρικό χαρακτήρα των Χριστουγέννων. Άγγελοι, άνθρωποι, φύση γιορτάζουν συμμετέχοντας στη μεγάλη χαρά της γέννησης του Χριστού.

Στο κέντρο, βλέπουμε τα πιο σημαντικά πρόσωπα. Το θείο Βρέφος και τη Μητέρα του. Βρίσκονται μέσα σε σκοτεινό σπήλαιο που συμβολίζει το σκοτάδι που βρίσκονταν ο κόσμος πριν τη γέννηση του Χριστού. Μέσα σε πέτρινη φάτνη βρίσκεται σπαργανωμένο το θείο Βρέφος και πάνω του πέφτει η ακτίνα του άστρου.

Είναι ένας πολύ όμορφος τρόπος να μας δείξει ο αγιογράφος ότι αυτό το βρέφος είναι ο Υιός του Θεού που το φως του τον συνοδεύει. Ταυτόχρονα, όμως, είναι και άνθρωπος που γεννήθηκε όπως όλα τα μωράκια στον κόσμο και γι’ αυτό εικονίζεται με τα σπάργανά του.

Η Γέννηση του Χριστού, Θεοφάνης ο Κρητικός, 16ος αι., Ι. Μονή Σταυρονικήτα, Άγιο Όρος Η Παναγία βρίσκεται γονατιστή δίπλα του να το προσκυνά. Ζωγραφίζεται μεγαλύτερη από τα υπόλοιπα πρόσωπα της παράστασης. Είναι το πρόσωπο που τιμούμε ιδιαίτερα, γιατί με τη συγκατάθεσή της γεννήθηκε ο Χριστός.

Μέσα στο σπήλαιο και πίσω από τη φάτνη, ζωγραφίζονται ένα βόδι κι ένα γαϊδουράκι, που συμβολίζουν τους ανθρώπους της Παλαιάς Διαθήκης που περίμεναν και αναγνώρισαν τον Ιησού ως Μεσσία.

Γύρω από αυτή την κεντρική σκηνή, εικονίζονται διάφορα επεισόδια έτσι όπως περιγράφονται στα ευαγγέλια.

Στο επάνω αριστερό μέρος της εικόνας, άγγελοι κοιτάζουν το αστέρι και δοξολογούν, ενώ ένας άλλος άγγελος δίνει το χαρμόσυνο μήνυμα σε έναν βοσκό που ακούει εκστατικός. Λίγο πιο κάτω, ένα μικρός βοσκός παίζει, γεμάτος χαρά, τη φλογέρα του.

Δίπλα στο σπήλαιο, εικονίζονται έφιπποι οι τρεις Μάγοι να έρχονται οδηγημένοι από το φως του αστεριού. Οι Μάγοι, με διαφορετικά ρούχα και διαφορετικές ηλικίες – νέος, μεσήλικας και γέροντας – φανερώνουν ότι άνθρωποι διαφορετικοί, από ποικίλες χώρες, λαούς και θρησκείες θα υποδεχτούν τον Χριστό.

Ο Ιωσήφ δεν είναι δίπλα στην Παναγία, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά στην άκρη της εικόνας. Ο ζωγράφος θέλει να τονίσει ότι δεν είναι ο πατέρας, αλλά μόνον ο προστάτης της Αγίας Οικογένειας. Κάθεται σκεφτικός και προβληματισμένος, ενώ δίπλα του είναι ένας μαυροντυμένος γέρος που κάτι του λέει. Είναι οι αμφιβολίες για την Μαρία, ένα γεγονός που συνέβη καιρό πριν, μετά τον Ευαγγελισμό.

Στο άλλο κάτω άκρο της εικόνας, εικονίζονται δύο γυναίκες που ετοιμάζουν το πρώτο λουτρό του βρέφους. Η μία ρίχνει νερό σε μια μεγάλη λεκάνη κι η άλλη κρατάει το παιδί και δοκιμάζει με το χέρι της τη θερμοκρασία του νερού. Είναι μια σκηνή που δεν αναφέρεται στο Ευαγγέλιο, αλλά χρησιμοποιείται από τον αγιογράφο για να δείξει ότι ο Θεός που έγινε άνθρωπος συμμετέχει σε όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ζωής

Διαβάζουμε την εικόνα της Βάπτισης-Θεοφάνια 6 Ιανουαρίου

Εικόνα: Μανουήλ Πανσέληνος, Η Βάπτιση του Χριστού, π. 1290, Άγιο Όρος, Πρωτάτο

Στην εικόνα της Βάπτισης, αυτό που ενδιαφέρει περισσότερο τον αγιογράφο είναι να δουν τα μάτια των ανθρώπων τον Τριαδικό Θεό. Έτσι, σε μια κάθετη «γραμμή» απ’ τον ουρανό ως τη γη βλέπουμε το χέρι του Θεού που ευλογεί, το Άγιο Πνεύμα σαν περιστέρι και τον Ιησού που βαπτίζεται.

Στο κέντρο της εικόνας είναι ο Χριστός γυμνός, με ένα πανί δεμένο γύρω από τη μέση του. Δεν είναι βυθισμένος μέσα στον Ιορδάνη, που κυλά μέσα από τα ψηλά βράχια, αλλά πάνω στα νερά του και τα ευλογεί με το δεξί του χέρι.

Στην όχθη απέναντί του, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος τον βαφτίζει. Κοιτάζει προς τον ουρανό και βλέπει εκστατικός το Άγιο Πνεύμα, ενώ έχει το δεξί του χέρι του στο κεφάλι του Χριστού. Το άλλο χέρι του, προβάλλει από τον μανδύα του με μια κίνηση προσευχής.

Στην άλλη όχθη βλέπουμε αγγέλους, που στέκονται σα να περιμένουν να υποδεχτούν τον Χριστό. Τα χέρια τους, καλυμμένα με τα ενδύματά τους, δείχνουν τον μεγάλο σεβασμό σ’ αυτό που γίνεται. Ένας από τους αγγέλους κοιτάζει με δέος προς τον ουρανό.

Μέσα στον ποταμό, εικονίζονται δύο συμβολικές μορφές: η πρώτη, ενός γέρου καβάλα σε δύο δελφίνια συμβολίζει τον Ιορδάνη ποταμό που «στράφηκε πίσω»∙ τα νερά του δηλαδή πήγαν ανάποδα και γύρισαν προς την πηγή τους επειδή ταράχτηκαν όταν μπήκε μέσα τους ο Χριστός.

Η δεύτερη μορφή, μια ωραία κόρη με κόκκινο φόρεμα που ανεμίζει, είναι η θάλασσα που κι αυτή μπροστά στο μεγάλο μυστήριο “είδε και έφυγε”.

Η γιορτή των Φώτων: Η Εκκλησία γιορτάζει τη γιορτή της Βάπτισης του Χριστού (των Θεοφανίων) στις 6 Ιανουαρίου. Στην Ελλάδα η γιορτή ονομάζεται και Φώτα, γιατί τότε βαφτίζονταν οι πρώτοι χριστιανοί κρατώντας αναμμένες λαμπάδες.

Στις εκκλησίες ψάλλεται το τροπάριο:

Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε,

η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις∙

Του γαρ γεννήτορος η φωνή προσεμαρτύρει Σοι,

αγαπητόν Σε υιόν ονομάζουσα..

Και το Πνεύμα εν είδει περιστεράς,

εβεβαίου του λόγου το ασφαλές.

Ο επιφανής, Χριστέ ο Θεός,

και τον κόσμον φωτίσας, δόξα Σοι.

 Δηλαδή:

Όταν βαπτιζόσουν στον Ιορδάνη, Κύριε,

τότε έγινε η αποκάλυψη του μυστηρίου της Αγίας Τριάδος.

Γιατί καθώς βαφτιζόσουν, η φωνή του Πατέρα Σου ακούστηκε να μαρτυρά για Σένα

και να λέει πως είσαι ο αγαπημένος Του Γιος.

Και το Άγιο Πνεύμα σαν περιστέρι

βεβαίωνε την ίδια ώρα την αλήθεια όσων λέγονταν.

Εσύ που φανερώθηκες στον Ιορδάνη, Χριστέ ο Θεός μας,

και φώτισες τον κόσμο, ας είσαι δοξασμένος!

Το έθιμο του Σταυρού την ημέρα των Θεοφανίων ή Φώτα

Ξεκίνησε κι επίσημα ο χειμώνας με το χειμερινό ηλιοστάσιο. Χτες και σήμερα οι πιο μεγάλες νύχτες του έτους.

Η χτεσινή και η σημερινή βραδιά  είναι και οι μεγαλύτερες του έτους σε διάρκεια. Αντίστροφα, στο νότιο ημισφαίριο θα αρχίσει το καλοκαίρι, με τη διάρκεια της μέρας στο αποκορύφωμά της.

Όταν ο Ήλιος φτάνει στο φθινοπωρινό ισημερινό σημείο του το Σεπτέμβριο, υπάρχει περίπου ίση μέρα και νύχτα, αλλά στη συνέχεια σταδιακά αυξάνεται η νύχτα σε βάρος της μέρας. Όταν ο Ήλιος περάσει το νοτιότερο σημείο της τροχιάς του, το χειμερινό ηλιοστάσιο, αρχίζει και πάλι να σκαρφαλώνει κάθε μέρα όλο και πιο ψηλά στον ουρανό, με αποτέλεσμα η ημέρα να κερδίζει ξανά το χαμένο «έδαφος», εωσότου στην εαρινή ισημερία το φως και το σκοτάδι έχουν πάλι σχεδόν ίση διάρκεια.

Ο Ήλιος λατρεύτηκε από τους αρχαίους σαν θεός και σχεδόν όλοι οι αρχαίοι λαοί καθιέρωσαν προς τιμή του διάφορες γιορτές, από τους Σκανδιναβούς και Ιρανούς έως τους Μάγια και τους Ίνκας. Σχεδόν παντού, οι μεγαλύτερες γιορτές γίνονταν κατά την εποχή του χειμερινού ηλιοστασίου, που εθεωρείτο η γιορτή της γέννησης του Ήλιου, που σηματοδοτούσε και την έναρξη του νέου έτους. Προϊστορικά μνημεία όπως το Στόουνχετζ στη Βρετανία πιστεύεται ότι σχετίζονταν με την καταγραφή των κινήσεων του Ήλιου στον ουρανό.

Κεντρική σημασία για τους Ρωμαίους είχε η γιορτή του «αήττητου Ηλίου» στις 25 Δεκεμβρίου, όταν εορταζόταν ότι ο Ήλιος άρχιζε και πάλι να ανεβαίνει στον ουρανό και έτσι να μεγαλώνουν οι ημέρες. Οι πρώτοι χριστιανοί στη Ρώμη, που κατέφευγαν κρυφά στις κατακόμβες τους, αποφάσισαν να γιορτάζουν τη γέννηση του Χριστού την ίδια ημερομηνία, στις 25 Δεκεμβρίου, όταν οι Ρωμαίοι ασχολούνταν με τις δικές τους γιορτές των Σατουρναλίων.

Το χειμερινό ηλιοστάσιο δεν «πέφτει» πάντα την ίδια ημερομηνία από ημερολογιακής πλευράς, αλλά κυμαίνεται μεταξύ της 20ής και της 23ης Δεκεμβρίου, με πιο πιθανές ημερομηνίες την 21η και την 22α. Την τελευταία φορά που το χειμερινό ηλιοστάσιο έπεσε στις 23 Δεκεμβρίου ήταν το 1903 και δεν θα ξανασυμβεί πριν το 2303. Οι ημερολογιακές αυτές διακυμάνσεις οφείλονται στο Γρηγοριανό Ημερολόγιο.

Συγκεκριμένα, το χειμερινό ηλιοστάσιο δεν συμβαίνει πια στις 25 Δεκεμβρίου, όπως στην εποχή του Χριστού, αλλά λίγο νωρίτερα, επειδή αντικαταστάθηκε το παλαιότερο Ιουλιανό Ημερολόγιο, που είχε εισάγει ο Ιούλιος Καίσαρ από το 44 π.Χ. και το οποίο είχε θεσπίσει το χειμερινό ηλιοστάσιο στις 25 Δεκεμβρίου, αλλά έχανε μία ημέρα κάθε 128 χρόνια. Το 1582, ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ’ εισήγαγε ένα νέο ημερολόγιο, που πήρε το όνομά του (Γρηγοριανό) και το οποίο χάνει μόνο μία ημέρα στα 4.000 χρόνια.

Πηγή: news247.gr

Την Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2016 οι μαθητές του σχολείου μας είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν το Κουιντέτο Πνευστών της Αθηναϊκής Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων στην Αίθουσα Εκδηλώσεων.

Δείτε εδώ: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΧΑΛΚΙΝΩΝ ΠΝΕΥΣΤΩΝ-ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ

με το Κουϊντέτο Χάλκινων Πνευστών

Jacques Offenbach (1819-1880)

Orpheus in the Underworld: Can Can

Philip Sousa (1854-1932)

Washington Post

Παραδοσιακό

Hadidi

Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791)

Μικρή νυχτερινή μουσική

Monty Norman (1928-)

James Bond

Henry Fillmore (1881-1956)

Lassus Trombone

Henry Mancini (1924-1994)

Ο Ροζ Πάνθηρας

 John Towner Williams, Jr. (1932-)

      Superman

 Σπύρος Μαυρόπουλος (1956-)

Επιλογές από Χατζιδάκι

Διονύσης Σαββόπουλος (1944-)

Σαν τον Καραγκιόζη

Μίκης Θεοδωράκης (1925-)

Ζορμπάς

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ  ΜΕΛΩΔΙΕΣ

ΑΓΙΑ ΝΥΧΤΑ

ΕΛΑΤΟ

ΚΑΛΑΝΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Οπτικό υλικό από την εκδήλωση στην Αίθουσα Εκδηλώσεων 

Πληροφορίες για τα πνευστά όργαναΈνας μικρός…μαέστρος!Η μουσική μας συνεπήρε!

Τα παιδιά τραγούδησαν χριστουγεννιάτικες μελωδίες!

Οι Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις της Α΄τάξης

“Το τυχερό αστέρι”Κάλαντα Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς

Την Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2016 οι μαθητές της Α΄τάξης, στα πλαίσια του μαθήματος της Θετρικής Αγωγής,  συμμετείχαν στο βιωματικό θεατρικό παιχνίδι με τίτλο “Το τυχερό αστέρι”, το οποίο εμπνεύστηκε και πραγματοποίησε η καθ. της Θεατρικής Αγωγής κ. Μαρίνα Δημητρίου σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς των τμημάτων.

Μετά τραγούδησαν τα Κάλαντα των Χριστουγέννων και τις Πρωτοχρονιάς στους γονείς τους κι έδωσαν τις ευχές τους για τις Άγιες μέρες των Χριστουγέννων!

Θετρικό παιχνίδι: Μαρίνα Δημητρίου

Υπεύθυνοι εκπ/κοί: Ματσαρίδου Ελένη (Α΄1), Κουκουγεώργου Δήμητρα (Α΄2), Καλτζίδου Χαρά (Α΄3)

Η γιορτή της Β΄τάξης

“Χριστουγεννιάτικα ταξίδια”

Την Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2016 οι μαθητές της Β΄τάξης μας ταξίδεψαν στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο και μας παρουσίασαν έθιμα της γιορτής των Χριστουγέννων!

“Καλωσόρισμα” “Ιταλικά έθιμα”
“Η Μπεφάνα και οι τρεις Μάγοι”
“Μέλε Καλικιμάκα-Τα Χριστούγεννα στη μακρινή Χαβάη”Ελληνικά Έθιμα-Χριστουγεννιάτικο δείπνο-Το Χριστόψωμο“Χριστουγεννιάτικο Δέντρο”“Το στόλισμα του καραβιού”“Σήμερα θα κλείσουν τα σχολεία”“Η ευχή στη βρύση”Μικρός τυμπανιστής-Κάλαντα Χριστουγέννων και ΠρωτοχρονιάςΕυχές από μικρούς και μεγάλους!Σκηνικά: Τσάτσιος Γιάννης, καθ. Εικαστικών και εκπ/κοί των τμημάτων

Σκηνοθεσία, συγγραφή κειμένων, διασκευή παραμυθιών, επιμέλεια προγράμματος και μουσικής: Δημητρίου Μαρίνα, καθ. Θεατρικής Αγωγής

Υπεύθυνες γιορτής: Μητσοκάλη Αικατερίνη (Β΄1), Στεφανίδου Αικατερίνη (Β΄2)

Τραγούδι: Κων/νος Παπαδημητρίου, Μουσικός και εκπ/κοί των τμημάτων

Τη Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2016, οι μαθητές και μαθήτριες των Α, Β και Γ τάξεων του σχολείου μας, παρακολούθησαν στην αίθουσα εκδηλώσεων την παράσταση Θεάτρου Κούκλας “Ο Χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει”, από την ομάδα Πράσσειν Άλογα.

Παράσταση με αφορμή την ιστορία του Μάνου Κοντολέων.

“Μια ποιητική ιστορία με ηθοποιό και κούκλες που ξεκινάει έναν χειμώνα και μιλάει για τον κύκλο του νερού όλες τις εποχές συνδέοντας τον με τον κύκλο της ζωής του ανθρώπου.

Ένα αγόρι θα φτιάξει ένα χιονάνθρωπο και θα τον αγαπήσει πολύ! Ο χιονάνθρωπος για να μην λιώσει θα δραπετεύσει! Όμως θα λιώσει στο ποτάμι… θα εξατμιστεί και στο τέλος θα γίνει βροχή. Τον επόμενο χειμώνα θα καταλήξει στο ίδιο σημείο στη γη, σαν χιόνι και θα νιώσει μεγάλη έκπληξη όταν καταλάβει ότι το ίδιο αγόρι τον ξανα-κατασκευάζει! Ο κύκλος του νερού του χιονάνθρωπου και ο κύκλος της ζωής του αγοριού θα ξανασμίξουν στα βαθιά γεράματα…”