Ο Τζουζέπε Αρτσιμπόλντο ενθουσίασε πολύ τα παιδιά γιατί δεν είχαν ξαναδεί κάτι τέτοιο. Μύτη μελιτζάνα και αυτιά κεράσια; Τους φάνηκε λίγο αστείο το έργο του καλλιτέχνη. Παρά ταύτα, αναγνώρισαν τα περισσότερα από τα φρούτα και τα λαχανικά εκτός από κάποια. Σκοπός της δραστηριότητας ήταν να συνθέσουν το δικό τους πορτρέτο ακολουθώντας τη συγκεκριμένη τεχνική. Χρωμάτισαν, έκοψαν, χωροταξικά προβληματίστηκαν, κόλλησαν. Στο τέλος το κάθε παιδί παρουσίασε το έργο του στην ολομέλεια. ” Κυρία, πολύ μας άρεσε ο Τζουζέπε”, είπε ένα μικρό νήπιο. “Είναι αστείος”, συμπλήρωσε ένα άλλο νήπιο. Το θέμα είναι πως περάσαμε δημιουργικά!!!

Ευρωπαϊκό πρόγραμμα και φέτος στο σχολείο μας και η Yayoi Kusama έχει την τιμητική της. Απλή τεχνική τυπώματος με τρία μόνο υλικά: αλουμινόχαρτο, μαρκαδόρους και νερό. Τα παιδιά χρωμάτισαν το αλουμινόχαρτο με θερμά ή ψυχρά χρώματα, σχεδίασαν, όπως μπορούσαν, την κολοκύθα τους και τύπωσαν. Μαγική κάθε φορά για τα παιδιά η διαδικασία, καθώς τα χρώματα από το αλουμινόχαρτο τυπώνονται στο χαρτί και εξαφανίζονται!!! Μεγάλος ενθουσιασμός!!!!

Μια φωτογραφία της Yayoi Kusama μας ενέπνευσε να της κάνουμε το πορτρέτο. Τα παιδιά παρατήρησαν, σχολίασαν, ειδικά τα κοντά κόκκινα μαλλιά της, και τη ζωγράφισαν. Τα υλικά απλά: λαδοπαστέλ και νερομπογιές. Στόχος δεν ήταν η φωτογραφική απεικόνιση της ζωγράφου αλλά η παρατήρηση, η προφορική έκφραση και η προσπάθεια. Αρκετές φορές η πρώτη κουβέντα πολλών παιδιών σε κάτι νέο είναι: ” δεν μπορώ “. Σημασία δεν έχει το αποτέλεσμα αλλά η ενθάρρυνση και η δημιουργία κλίματος αποδοχής. Η τέχνη στο νηπιαγωγείο μπορεί να το κάνει αυτό και να βοηθήσει τα παιδιά να προσπαθήσουν.

Τα παιδιά γνωρίζουν το έργο της Γιαγιόι Κουσάμα και με την τεχνική της παρατήρησης, σχεδιασμού, κολλάζ, δημιουργίας φόντου,  προσπάθησαν με λαδοπαστέλ και νερομπογιές, να αποδώσουν με το δικό τους τρόπο το στυλ αυτής της ξεχωριστής καλλιτέχνιδας.

Τα παιδιά επηρεασμένα από το στυλ του Μοντριάν, σχεδίασαν τις δικές τους ζωγραφιές με κάθετες, οριζόντιες γραμμές και τα βασικά χρώματα.

Τα παιδιά γνώρισαν το έργο του Μοντριάν και δημιούργησαν τα δικά τους έργα. Με τη χρήση του χάρακα, σχεδίασαν κάθετες και οριζόντιες γραμμές. Με τα βασικά χρώματα γέμισαν τους χώρους που σχηματίστηκαν.