Η Παγκόσμια Ημέρα Αδεσπότων Ζώων καθιερώθηκε με πρωτοβουλία των ολλανδικών φιλοζωικών οργανώσεων το 2010 για την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινότητας σχετικά με την τύχη των 600 εκατομμυρίων αδέσποτων ζώων που υπολογίζεται ότι διαβιούν υπό άθλιες συνθήκες στον πλανήτη μας. Οι φιλοζωικές οργανώσεις καλούν τον καθένα μας να υιοθετήσει ένα ζώο ή να συνδράμει προγράμματα και καμπάνιες για την προστασία τους.

Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων με πάνω από 1 εκατομμύριο αδέσποτα στην χώρα μας. Δεν είναι ημέρα γιορτής, αλλά ημέρα υπενθύμισης για την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στην χώρα μας!

• Γιατί κάποιοι επιμένουν να αφήνουν το κατοικίδιο τους να γεννά και δεν το στειρώνουν.
• Και κατόπιν πετούν τα νεογέννητα στα σκουπίδια.
• Γιατί κάποιοι παρατούν με ευκολία το ζώο τους σαν να είναι σκουπίδι.
• Και αυτοί οι κάποιοι είναι πολλοί.

Αν δεν αλλάξουμε μυαλά, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα σε αυτή τη χώρα!

Τι κάνουμε;

• Πιέζουμε τον δήμο μας για την στείρωση και την περίθαλψη των αδέσποτων.
• Αφήνουμε ξηρά τροφή και νερό έξω από την πόρτα μας.
• Ενισχύουμε τη φιλοζωική της περιοχής μας με εθελοντική βοήθεια, φάρμακα και τροφές.
• Στειρώνουμε το κατοικίδιο μας.
• Και αν θέλουμε κατοικίδιο υιοθετούμε με υπευθυνότητα και σώζουμε ένα πλάσμα από τον δρόμο.

ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΑΔΕΙΑΣΟΥΝ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΛΟΥΒΙΑ!

Με αφορμή την καθιέρωση της 4ης Απριλίου ως Ημέρας Αδέσποτων Ζώων, το Υπουργείο Παιδείας καθιέρωσε αυτήν την ημέρα ως ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΦΙΛΟΖΩΙΑΣ κάθε σχολικού έτους, η οποία είναι αφιερωμένη στην υλοποίηση δράσεων φιλοζωίας στα σχολεία.

Για δεύτερη λοιπόν χρονιά γίνονται σε όλα τα σχολεία διάφορες δραστηριότητες.

ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ

1. ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ εκ περιτροπής, στα τμήματα της Α’ Τάξης του σχολείου από τη Δ/ντρια κ. Χουρμουζιάδου Δέσποινα και την φιλόλογο κ. Καστώρη Ελένη.

Η Βιωματική Δράση περιλάμβανε τα εξής:

ΠΡΟΒΟΛΗ ΟΛΙΓΟΛΕΠΤΩΝ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Έγινε προβολή διάφορων ολιγόλεπτων βίντεο, που έχουν δημιουργήσει Δήμοι της χώρας, και ακολούθησε συζήτηση με τους μαθητές και τις μαθήτριες για τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα αδέσποτα και τι πρέπει να κάνουμε για να τα προστατέψουμε. Οι μαθητές διηγήθηκαν προσωπικές τους ιστορίες και βιώματα με ζωάκια που φροντίζουν, είτε δικά τους, είτε αδέσποτα. Μας προκάλεσε εντύπωση η ενσυναίσθηση των παιδιών και η ευαισθητοποίησή τους σε σχέση με τα ζώα.

Η ΖΩΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΖΩΩΝ

ΑΔΕΣΠΟΤΕΣ ΨΥΧΕΣ-ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΗΨΗ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΦΙΣΩΝ

Δημιούργησαν αφίσες με συνθήματα για την προστασία των αδέσποτων, τις οποίες αναρτήσαμε στην αίθουσά τους.

ΤΙ ΛΕΣ; ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΜΙΑ  ΙΣΤΟΡΙΑ;

Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες και δημιούργησαν μικρές ιστορίες με θέμα: ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΕΝΟΣ ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΟΥ ΖΩΟΥ

ΙΣΤΟΡΙΑ 1^η: Είμαι ένα αδέσποτο σκυλί. Δεν θυμάμαι καν άμα είχα αφεντικό ή γεννήθηκα έτσι. Βλέπω πολλά σκυλιά που έχουν μια υγιή οικογένεια και θέλω και εγώ. Θέλω μια φορά να φάω καθαρό και πλούσιο γεύμα και να πιω καθαρό νερό και όχι με μικρόβια και βρομιές. Επίσης χρειάζομαι ένα καλό μπάνιο, ώστε να με βλέπουν οι άνθρωποι, να με χαϊδεύουν και να μη με αγνοούν και να βλέπω το φόβο στα μάτια τους. Τέλος, η τελευταία μου επιθυμία είναι όταν βγαίνω στους δρόμους να μη με διώχνουν όλοι και με κλωτσάνε διότι ψάχνω απλά φαγητό και όχι να βλάψω κάποιον!

ΙΣΤΟΡΙΑ 2^η: Σήμερα είδα το πιο όμορφο όνειρο της ζωής μου. Ονειρεύτηκα ότι είχα τη δική μου οικογένεια, το σπίτι μου, το κρεβάτι μου και το δικό μου χώρο.  Επίσης, έτρωγα το “σωστό” φαγητό και όχι από το δρόμο. Μακάρι, αυτό να γινόταν και στην πραγματικότητα και θα ήμουν χαρούμενος με τις στιγμές της οικογένειας!

ΙΣΤΟΡΙΑ 3^η: Εμένα με λένε Μαξ. Το όνειρό μου θα ήταν να έχω ένα αφεντικό, που θα μου δίνει φαγητό, νερό και να με φροντίζει. Γιατί χωρίς αφεντικό λυπάμαι και δεν μπορώ να ζήσω. Μακάρι, μια στιγμή να με υιοθετήσουν και να μη με παρατήσουν ποτέ ξανά. Δεν θέλω να ζω στους δρόμους και στα σκουπίδια!

ΙΣΤΟΡΙΑ 4^η: Εγώ, σαν σκυλί, δε θα με ένοιαζε τι φύλο είμαι, ούτε τι όνομα έχω, αλλά μόνο αν έχω μια αγαπητή οικογένεια, που να νοιάζεται για μένα, να παίζουν μαζί μου, να με χαϊδεύουν κι εγώ θα τους προστατεύω για όλη τους τη ζωή. Εγώ, όπως πρέπει, θα κάνω ότι μπορώ για να είναι χαρούμενοι, θα κάνω ότι μου ζητήσουν, αρκεί να μη με πετάξουν έξω από το σπίτι. Ελπίζω να βρω αυτή την οικογένεια, που αναζητώ και να έχω μια καλύτερη ζωή!

ΙΣΤΟΡΙΑ 5^η: Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα αδέσποτο σκυλί και τα όνειρά του ήταν να βρει μια οικογένεια. Αλλά δεν μπορούσε, διότι ήταν πολύ μακριά από την πόλη. Τα συναισθήματά του ήταν μοναξιά, λύπη, φόβος και κατάθλιψη, ώσπου μια μέρα ήταν ένας κυνηγός και το βρήκε, που μετά το πήρε σπίτι και πέρασαν μια υπέροχη ζωή!

2. ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ 

Μαθητές από διάφορα τμήματα, υπό την εποπτεία της καθηγήτριας των εικαστικών κ. Χαλκιά Βασιλικής, εκφράστηκαν καλλιτεχνικά δημιουργώντας αφίσες, εμπνευσμένες από τα αδέσποτα ζωάκια.

3. ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΑΔΕΣΠΟΤΟΥ

Από την αρχή της σχολικής χρονιάς παρουσιάστηκε στο σχολείο μας ένα αδέσποτο γατάκι, το οποίο αγκαλιάσαμε με πολλή αγάπη και το υιοθετήσαμε. Κάθε μέρα ερχόταν στο σχολείο, το ταΐζαμε, το προσέχαμε, κυκλοφορούσε μέσα στο σχολείο, είχε κάνει στέκι του τη βιβλιοθήκη του σχολείου, και μάλιστα παρακολουθούσε και το μάθημα των γαλλικών που γινόταν εκεί. Του  δώσαμε και όνομα, τον ονομάσαμε “Σπίθα”, γιατί ήταν πολύ έξυπνος και χαδιάρης.

Δυστυχώς τις τελευταίες μέρες το γατάκι εξαφανίστηκε και παρά τις προσπάθειες που κάναμε δεν καταφέραμε να το βρούμε. Αυτό το γεγονός μας στεναχώρησε πολύ, γιατί το είχαμε αγαπήσει. Ελπίζουμε μόνο να είναι καλά και να μην του έχει συμβεί κάτι κακό..

4. ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Μία ακόμη δράση  υλοποιήθηκε την Πέμπτη 3/4, καθώς τα τμήματα Α2 και Α3 συνοδευόμενα από την κ. Καστώρη Ελένη, την κ. Κουτάλου Χαρίκλεια, και τον κ. Γεράση Γεώργιο, επισκέφθηκαν το  Μουσείο Στρατιωτικής Κτηνιατρικής Υπηρεσίας.

Οι μαθητές/τριες της Β΄ Τάξης, καθώς και η Περιβαλλοντική Ομάδα, που υλοποιεί φέτος  το πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης:”Η ΓΕΩΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ – Η ΤΥΧΗ ΤΩΝ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΩΝ”, είχαν την ευκαιρία να επισκεφτούν την Πέμπτη 3 Απριλίου το Σπήλαιο και το Ανθρωπολογικό Μουσείο Πετραλώνων που βρίσκονται λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη, κοντά στα Πετράλωνα, ένα ημιορεινό χωριό του Νομού Χαλκιδικής.

Το Σπήλαιο Πετραλώνων ανακαλύφθηκε το 1959 και είναι καταστόλιστο με σταλακτίτες και σταλαγμίτες, αλλά έγινε γνωστό το 1960, όταν βρέθηκε το περίφημο κρανίο του Αρχανθρώπου.

Οι συστηματικές ανασκαφές άρχισαν το 1965 από τον ιδρυτή της Α.Ε.Ε., καθηγητή Άρη Ν. Πουλιανό, ο οποίος απέδειξε ότι ο Αρχάνθρωπος των Πετραλώνων είναι 700.000 ετών και ότι αποτελεί αρχαϊκή μορφή τού σύγχρονου ανθρώπου.

Η είσοδος του σπηλαίου είναι ένα τεχνητό τούνελ 100 περίπου μέτρων ενώ η εσωτερική του θερμοκρασία παραμένει σταθερή γύρω στους 17 (+ 1) βαθμούς Κελσίου χειμώνα – καλοκαίρι. Δεξιά και αριστερά στα τοιχώματα του τούνελ υπάρχουν προθήκες, οι οποίες περιέχουν πέτρινα και οστέινα εργαλεία, καθώς και οστά, σιαγόνες και δόντια διαφόρων ζώων.

Ο κύριος όγκος όμως των ευρημάτων εκτίθενται στο Ανθρωπολογικό Μουσείο που έχει ανεγερθεί δίπλα στο σπήλαιο. Εκεί μπορούμε να δούμε μία αναπαράσταση από τη ζωή των Αρχανθρώπων, αναπαραστάσεις ζώων και πλήθος άλλων ευρημάτων, τα οποία είναι περίπου 2000 και φιλοξενούνται σε 370 προθήκες, χωρισμένες σε δέκα ενότητες.

Οι μαθητές/τριες εντυπωσιάστηκαν πολύ από την επίσκεψη και δήλωσαν ότι ήταν μια συναρπαστική εμπειρία.

Συνοδοί καθηγητές/τριες: Βαϊοπούλου Ευανθία, Θαβώρης Ιωάννης, Κοπαναράς Βασίλειος, Σταματοπούλου Αναστασία, Ταμπούκα Βασιλική.

Το σχολείο μας επισκέφθηκε ξανά το  σπήλαιο των Πετραλώνων. Η περιβαλλοντική μας ομάδα το επισκέφθηκε τον Γενάρη του 2005 και είχαμε μάλιστα την τύχη και την τιμή να ξεναγηθούμε από τον ίδιο τον κ.  Άρη Πουλιανό.