Η φράση του τίτλου «Τα οχυρά δεν παραδίδονται… καταλαμβάνονται…» ήταν η ηρωική απάντηση του Ταγματάρχη Γεώργιου Δουράτσου, διοικητή του οχυρού Ρούπελ στους Γερμανούς αγγελιοφόρους στις 9 Απριλίου 1941, όταν του ζήτησαν την παράδοση του οχυρού στην αμυντική γραμμή Μεταξά.

Γραμμή Μεταξά ονομάζεται η σειρά οχυρωματικών έργων κατά μήκος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, που κατασκευάστηκαν με σκοπό την άμυνα της Ελλάδας σε περίπτωση εισβολής κατά τον επικείμενο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Γραμμή Μεταξά αποτελεί το μεγαλύτερο ελληνικό οχυρωματικό έργο στη νεότερη ιστορία. Έλαβε το όνομά του από τον τότε πρωθυπουργό και υπουργό Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας, Ιωάννη Μεταξά. Αποτελούνταν κυρίως από υπόγειες σήραγγες με επιμέρους επίγεια συγκροτήματα, με παρατηρητήρια, πυροβολεία και πολυβολεία καθώς και μία τεράστια ανάπτυξη αντιαρματικών τάφρων. Την υλοποίηση του μεγαλόπνοου αυτού σχεδίου ανέλαβε η Διοίκηση Φρουρίου Θεσσαλονίκης. Τη «Γραμμή Μεταξά» αποτελούσαν είκοσι ένα οχυρά. Το Οχυρό Ρούπελ είναι το μεγαλύτερο από αυτά.

Προκειμένου λοιπόν οι μαθητές/τριες όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης να γνωρίσουν την ιστορία της Μάχης των Οχυρών, μια ένδοξη σελίδα της Ελληνικής ιστορίας, ο Δήμος Σιντικής σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Φίλων Οχυρού Ιστίμπεη διοργάνωσε για το διδακτικό έτος 2025-2026 τον 10ο Διεθνή Μαθητικό Διαγωνισμό με θέμα «Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ». Σ΄ αυτόν τον διαγωνισμό πήραν μέρος μαθητές/τριες του σχολείου μας με συγγραφή διηγημάτων και με ατομικές/ομαδικές καλλιτεχνικές δημιουργίες (ζωγραφιές) όπου μάλιστα λάβαμε το 30 βραβείο με τη ζωγραφιά των μαθητριών της Α΄ Γυμνασίου Γαβριά Ελένης – Κωνσταντίνας, Πάνου Κωνσταντίνας και Χατζηλαδά Χαρίκλειας.

Σχετική ανάρτηση: https://blogs.sch.gr/7gymlari/2026/05/02/vraveio-zografikis/

Επιπλέον 95 μαθητές/τριες του σχολείου μας επισκέφθηκαν την Παρασκευή 8 Μαΐου τον ιστορικό χώρο του Οχυρού Ρούπελ για να παρακολουθήσουν την αναβίωση της Μάχης των Οχυρών που πραγματοποιείται κάθε χρόνο. Υπήρξε μάλιστα πολλή μεγάλη συγκέντρωση μαθητών/τριών από διάφορα σχολεία που παρευρέθηκαν στην επετειακή εκδήλωση. Η προσήλωση στην αναπαράσταση και η βαθιά συγκίνηση που προκάλεσε ήταν απερίγραπτη. Ιδιαίτερα όταν αναφέρθηκε από τον παρουσιαστή της εκδήλωσης η έκφραση θαυμασμού του Γερμανού συνταγματάρχη για την αντίσταση και τον ηρωισμό των Ελλήνων στρατιωτών, όταν παρέλαβε το Οχυρό Ρούπελ.  

Οι μαθητές/τριες μας είχαν επίσης την ευκαιρία να ξεναγηθούν στο Οχυρό και να επισκεφθούν το Μουσείο όπου εκτίθενται δείγματα ατομικού οπλισμού της εποχής του Β΄Π.Π., όπως περίστροφα, πιστόλια, τυφέκια, αραβίδες και αυτόματα όπλα, κυρίως Γερμανικής προέλευσης. Ξεχωριστή θέση ανάμεσα στα εκθέματα του Μουσείου κατέχουν τα παράσημα – μετάλλια που απονεμήθηκαν σε αξιωματικούς με σημαντικό ρόλο στην ιστορική μάχη καθώς και οι στολές αυτών. Επιπλέον υπάρχει στο ψηλότερο σημείο του λόφου μνημείο πεσόντων της ομώνυμης μάχης.

Η επίσκεψη αυτή αποτέλεσε μια σπουδαία βιωματική εμπειρία για τα παιδιά, δίνοντάς τους την ευκαιρία να «ζήσουν» μια ιστορική στιγμή.

Τους/τις μαθητές/τριες συνόδευσαν η Διευθύντρια του σχολείου μας κ. Γκαραγκούνη Αργυρώ και οι εκπαιδευτικοί Θαβώρης Ιωάννης, Καστώρη Ελένη, Μπαρμπή Χριστίνα και Σταματοπούλου Αναστασία.   

Μια ενδιαφέρουσα διαδρομή ξεκίνησε τον Δεκέμβρη του 2025 με ομάδα παιδιών της Γ τάξης του 7ου Γυμνασίου Λάρισας και τις εκπαιδευτικούς, Αργυρώ Γκαραγκούνη και Ελευθερία Ντελή. Σκοπός μας να ακολουθήσουμε και να περιδιαβούμε μονοπάτια, δύσβατα και άγνωστα, που θα μας αποκαλύψουν κρυμμένους θησαυρούς της πατρίδας μας με ιδιαίτερο πολιτιστικό ενδιαφέρον!

Με την σύμφωνη γνώμη των παιδιών εστιάσαμε στα κάστρα και στις καστροπολιτείες που κατά καιρούς άνθισαν στην Ελλάδα και αποτέλεσαν κέντρα διοικητικά, οικονομικά αλλά και θρησκευτικά και πολιτιστικά!

Χτισμένα σε στρατηγικά σημεία, όπως λόφους, νησιά και παραθαλάσσιες περιοχές, τα κάστρα είχαν κυρίως αμυντικό χαρακτήρα, προστατεύοντας πόλεις και πληθυσμούς από εχθρικές επιδρομές. Παράλληλα, όμως, υπήρξαν και διοικητικά, οικονομικά και κοινωνικά κέντρα.

Σήμερα, τα κάστρα αποτελούν σημαντικά μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς και πόλο έλξης για τον τουρισμό. Μέσα από αυτά, μπορούμε να γνωρίσουμε την ιστορία, την τέχνη και την καθημερινή ζωή των ανθρώπων του παρελθόντος. Παράλληλα, η διατήρησή τους συμβάλλει στη σύνδεση του σύγχρονου ανθρώπου με την ιστορία και την ταυτότητά του.

Στο πλαίσιο του προγράμματος επισκεφτήκαμε το νησί της Ρόδου, ένα νησί στο οποίο δεσπόζει το κάστρο που κατά τον Μεσαίωνα εγκαταστάθηκαν οι Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη.

Πρόκειται για το πιο χαρακτηριστικό οχυρωματικό έργο του νησιού, το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, το οποίο βρίσκεται μέσα στη Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου.

Το κάστρο αυτό χτίστηκε αρχικά από τους Βυζαντινούς, αλλά πήρε τη σημερινή του μορφή από τους Ιππότες τον 14ο αιώνα.

Το παλάτι αυτό λειτουργούσε ως διοικητικό κέντρο και κατοικία του Μεγάλου Μαγίστρου, δηλαδή του αρχηγού των Ιπποτών. Διαθέτει ισχυρά τείχη, πύργους και εσωτερικές αυλές, ενώ η αρχιτεκτονική του συνδυάζει βυζαντινά και γοτθικά στοιχεία.

Σήμερα, η Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Το κάστρο και τα τείχη της πόλης προσελκύουν χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο και αποτελούν ένα ζωντανό παράδειγμα μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής.

Ο μοναδικός συνδυασμός ιστορίας, πολιτισμού και αρχιτεκτονικής μας επιτρέπει να κατανοήσουμε τη σημασία των οχυρώσεων στην άμυνα και την ανάπτυξη των πόλεων, αλλά και την επίδραση διαφορετικών πολιτισμών στην ελληνική ιστορία.

Στα λιθόστρωτα σοκάκια του περιπλανηθήκαμε και αφουγκραστήκαμε μνήμες μια μακρινής εποχής που με την ενίσχυση της φαντασίας μας ζωντάνευε μπροστά μας! Περήφανοι ιππότες και λυγερόκορμες κοπέλες περιδιάβαιναν σε τούτα τα σοκάκια με το μεγαλεπήβολο σκηνικό των υψηλών και επιβλητικών κάστρων! Τόσο στο λαμπερό φως της ημέρας όσο και στο θαμπό του φεγγαριού που ενισχύονταν από τα φανάρια στους δρόμους και στα παλάτια, σχηματίζοντας σκιές και σκοτεινές γωνιές, εκτυλίσσονταν η καθημερινή ζωή!

Προσπαθήσαμε την ομορφιά που έβλεπαν τα μάτια μας να την αποτυπώσουμε στις φωτογραφίες μας!

Η περιήγηση μας στη Ρόδο, πάντα με την συνοδεία ξεναγού, περιελάμβανε ακόμη την επίσκεψη στην Αρχαία Κάμειρο, μια από τις τρεις αρχαιότερες πόλεις στη Ρόδο, αλλά και στην Λίνδο που μαζί με την Ιαλυσό, συμπληρώνουν την τριάδα!

Η Καμειρος βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού και γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη κυρίως κατά την αρχαϊκή και κλασική εποχή.

Η πόλη ήταν χτισμένη αμφιθεατρικά σε λόφο, με θέα προς τη θάλασσα, και διέθετε οργανωμένο πολεοδομικό σχέδιο. Ξεχωρίζουν τα δημόσια κτίρια, οι κατοικίες, οι δεξαμενές νερού και η αγορά, που δείχνουν υψηλό επίπεδο οργάνωσης και καθημερινής ζωής.

Η Κάμειρος καταστράφηκε από σεισμό το 226 π.Χ., αλλά τα ερείπιά της διατηρούνται σε πολύ καλή κατάσταση και αποτελούν σήμερα έναν σημαντικό αρχαιολογικό χώρο.

Ανάμεσα στα χαλάσματα, με τη μοναδική θέα προς τη θάλασσα, αρκετά από τα παιδιά μας, που ήταν και μέλη της θεατρικής μας ομάδας, βρήκαν την ευκαιρία να αποδώσουν μια σκηνή της «Ορέστειας» του Αισχύλου, δημιουργώντας ενθουσιασμό σε όλους τους παρευρισκομένους!

Ήταν πράγματι μια συγκινητική στιγμή!

Επισκεφτήκαμε και τη Λίνδο που είναι χτισμένη σε λόφο με θέα στη θάλασσα και είναι γνωστή για την εντυπωσιακή Ακρόπολη στην οποία δεσπόζει ο ναός της Αθηνάς Λινδίας. Η περιοχή κατοικούνταν από τα αρχαία χρόνια και υπήρξε σημαντικό εμπορικό και ναυτικό κέντρο.

Σήμερα, η Λίνδος ξεχωρίζει για τα λευκά της σπίτια, τα στενά δρομάκια και τη μοναδική της θέα, αποτελώντας έναν από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς της Ρόδου.

Καταφέραμε και «σκαρφαλώσαμε» στην Ακρόπολη που μας αντάμειψε με την υπέροχη θέα τόσο προς την πλευρά της Μεσογείου όσο κ προς την πλευρά του Αιγαίου!

Επισκεφτήκαμε επίσης την Μονή Φιλερήμου που βρίσκεται κοντά στην Ιαλυσό της Ρόδου και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά και ιστορικά μνημεία του νησιού.

Χτίστηκε πάνω στα ερείπια αρχαίου ναού και αργότερα ενισχύθηκε από τους Ιππότες του Αγίου Ιωάννη. Η μονή είναι αφιερωμένη στην Παναγία και συνδέεται με μια ιδιαίτερα σημαντική εικόνα, την Παναγία του Φιλερήμου, που θεωρείται θαυματουργή.

Ο χώρος ξεχωρίζει για την όμορφη τοποθεσία του, μέσα στη φύση, αλλά και για τον μεγάλο σταυρό που βρίσκεται στην κορυφή του λόφου και προσφέρει πανοραμική θέα. Σήμερα αποτελεί σημαντικό προσκύνημα, αλλά και δημοφιλή προορισμό για επισκέπτες που θέλουν να γνωρίσουν την ιστορία και την παράδοση της Ρόδου.

Ξεχωριστή ήταν και η στάση μας στην Παναγία Τσαμπίκα, που είναι ένα από τα πιο γνωστά θρησκευτικά προσκυνήματα της Ρόδου και βρίσκεται σε λόφο ανάμεσα στην Αρχάγγελο και τα Κολύμπια.

Η μονή είναι αφιερωμένη στην Παναγία και είναι ιδιαίτερα γνωστή για την παράδοση που τη συνδέει με τη γονιμότητα. Σύμφωνα με την πίστη, γυναίκες που δυσκολεύονται να αποκτήσουν παιδί ανεβαίνουν τα πολλά σκαλοπάτια μέχρι το μοναστήρι και προσεύχονται, ζητώντας βοήθεια από την Παναγία.

Στην κορυφή του λόφου υπάρχει το μικρό εκκλησάκι με μοναδική θέα στο Αιγαίο, ενώ στους πρόποδες βρίσκεται η κάτω εκκλησία. Η Παναγία Τσαμπίκα αποτελεί σήμερα σημαντικό θρησκευτικό και τουριστικό προορισμό, συνδυάζοντας την πίστη με τη φυσική ομορφιά της περιοχής.

Ενδιαφέρουσα ήταν και η επίσκεψη μας στο μουσείο της μέλισσας και του μελιού! Μια ιδιωτική και πολύ προσεγμένη επιχείρηση που οι άνθρωποι της με χαρά μας ξενάγησαν και μας ενημέρωσαν για την ιστορία του μελιού και για όλα τα στάδια της παραγωγής του και των προϊόντων του!

Η εκδρομή μας, εκτός από την ξεχωριστή Ρόδο, περιελάμβανε και μονοήμερη επίσκεψη στο μοναδικής ομορφιάς νησί της Σύμης!

Εκεί επισκεφτήκαμε το Πανορμιτειο Γυμνάσιο κ’ Λ. Τ. Σύμης.

Η συνάντησή μας ήταν γεμάτη χαμόγελα, όμορφες στιγμές και ζεστή επικοινωνία!

Ανταλλάξαμε δώρα, γνωριστήκαμε και δώσαμε μια όμορφη υπόσχεση για μελλοντικές κοινές δράσεις.

Απολαύσαμε την ζεστή φιλοξενία, τόσο της Διευθύντριας, κας Ευδοκίας Φοταρά, όσο και των εκπαιδευτικών και μαθητών του δραστήριου, ομολογουμένως σχολείου!

Επισκεφτήκαμε επίσης την Ιερά Μονή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Πανορμίτη! Με ιδιαίτερη ευλάβεια προσκυνήσαμε και προσευχηθήκαμε στον Αρχάγγελο προσδοκώντας την βοήθειά του!

Η εμπειρία μας από την επίσκεψη στην απομακρυσμένη Μονή του Αρχαγγέλου ήταν πράγματι συγκλονιστική!

Στο νησί της Σύμης μας δέχτηκε και ο Δήμαρχος που εκτός από την φιλοξενία με ντόπια εδέσματα, μας μίλησε για την ιστορία του νησιού, μας περιέγραψε την δύσκολη καθημερινότητα και μας έδωσε δώρα για να θυμόμαστε το ακριτικό νησί!

Όλα αυτά που είδαμε, μάθαμε, γνωρίσαμε και όλα όσα βιώσαμε, στιγμές χαράς, αλληλεπίδρασης, ξενοιασιάς αλλά και αληθινής συνεννόησης σε πνεύμα ομαδικότητας και κατανόησης θα κάνουν την εκδρομή μας αλησμόνητη!

Μοναδική εμπειρία και η συμπόρευση με μαθητές του Γυμνασίου Συκουρίου! Ευχαριστούμε την Διευθύντρια, κα Ιωάννα Ματθαίου και τις εκπαιδευτικούς κα Μαρία Γεροφώτη και κα Ιωάννα Γαλλιού για την ζεστή και ενδιαφέρουσα αλληλεπίδραση που είχαμε με την πολιτιστική τους ομάδα

Θερμά ευχαριστούμε τους γονείς και όλους όσους συνέβαλλαν για την πραγματοποίηση της!

Οι μαθητές των τμημάτων Γ1 και Γ2 του 7ου Γυμνασίου Λάρισας επισκέφθηκαν το Τμήμα Βιοχημείας & Βιοτεχνολογίας για να παρακολουθήσουν τις δραστηριότητες που είχαν ετοιμάσει για αυτούς καθηγητές και φοιτητές του Τμήματος, στα πλαίσια του προγράμματος “Μικροί Βιοχημικοί“.

Τους μαθητές καλωσόρισε ο κος Νικόλαος Μπαλατσός, αναπληρωτής καθηγητής, ο οποίος αναφέρθηκε στο δυναμικό και τη σύσταση του Τμήματος καθώς και την επέτειο των 25+ χρόνων λειτουργίας του. Εξήγησε στους μαθητές το αντικείμενο μελέτης της σχολής και ανέλυσε τους όρους Βιοχημεία και Βιοτεχνολογία.

Στη συνέχεια οι μαθητές χωρίστηκαν σε δύο ομάδες για πιο άνετη περιήγηση, παίξανε παιχνίδια με θέμα τη διατροφή, μίλησαν για μύθους και αλήθειες γύρω από το φαγητό, και έγιναν για λίγο μικροί βιοχημικοί παρακολουθώντας πειράματα σε πραγματικό χρόνο από την επίκουρο καθηγήτρια κα Μαρία Κοντού στο εργαστήριό της.

Υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί: Βαρσάνης Κων/νος, Γεράσης Γεώργιος, Τράκα Χρυσή

Οι μαθητές της Γ΄ Γυμνασίου του σχολείου μας, συνοδευόμενοι από τους εκπαιδευτικούς Κατσαρού Νικολέττα, Μπούρα Βάια, Χαρταλάμη Μαρία, Ζαμπό Δημήτριο, Γεράση Γεώργιο και Βαρσάνη Κωνσταντίνο, επισκέφθηκαν την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2025 την 1η Στρατιά , η οποία στο πλαίσιο του σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού πραγματοποιεί δράση με θέμα: «Ανοιχτές Ημέρες Γνωριμίας».

Αρχικά, οι μαθητές και οι μαθήτριες επισκέφθηκαν την Aίθουσα Tιμών, όπου έμπειρα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων παρουσίασαν το επιτελούμενο έργο, απάντησαν σε ερωτήσεις για τις συνθήκες εργασίας τους και έγινε ενημέρωση για τις προοπτικές που δημιουργούνται με την είσοδό τους στις Στρατιωτικές Σχολές Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης (Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών).

Στη συνέχεια  οι μαθητές και οι μαθήτριες ξεναγήθηκαν στους χώρους της 1^ης στρατιάς, όπου είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν επίδειξη των σύγχρονων οπλικών συστημάτων και μέσων του στρατού Ξηράς όπως:

1.Επιθετικό ελικόπτερο Apache.

2.Virtual Reality πτήσεων ελικοπτέρων

3.Κινητό επικοινωνιακό κόμβο.

4.Λέμβος Labro.

5.Πυροβόλο όχημα.

6.Τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού.

7.Συστήματα (Drone) παρακολούθησης και ανάκτησης πληροφοριών.

8.Τυφέκια και διόπτρες.

9.Ελαφριά πυροβόλα.

10.Ομάδα ειδικών δυνάμεων με σκοπευτή, οπλίτες άμεσης επέμβασης και καταστολής.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες μας είχαν επίσης  την ευκαιρία να ξεναγηθούν στο χώρο  του Στρατιωτικού Μουσείου Κτηνιατρικής Υπηρεσίας Στρατού, όπου διατηρούνται εξοπλισμός και υλικά που χρησιμοποιήθηκαν παλαιότερα από το Κτηνιατρικό Σώμα (Ιππικό).

Τέλος το ενδιαφέρον των μαθητών και μαθητριών στράφηκε ιδιαίτερα στους εκπαιδευτές σκύλων και στον ιδιαίτερο σκύλο τους.

Μέσα από αυτές τις παρουσιάσεις τα παιδιά συνειδητοποίησαν την εκπαίδευση, το έργο και την προσφορά των Ενόπλων Δυνάμεων στη χώρα μας, αλλά και το υψηλό φρόνημα, την άριστη κατάρτισή τους και την αίσθηση του καθήκοντος που τους διακατέχει όσον αφορά στην προάσπιση και διατήρηση της ελευθερίας και ανεξαρτησίας της πατρίδας μας.

Οι μαθητές, οι μαθήτριες και οι συνοδοί εκπαιδευτικοί θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων και όλους τους συντελεστές της επίσκεψης για το άψογο αποτέλεσμα.

Το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη είναι ένα επίσημο μνημείο που βρίσκεται στην πλατεία Συντάγματος, στην Αθήνα. Αφιερωμένο στη μνήμη των Ελλήνων στρατιωτών που θυσίασαν τη ζωή τους για την υπεράσπιση της πατρίδας τους, αυτό το συγκλονιστικό μνημείο χρησιμεύει ως μια ισχυρή υπενθύμιση των θυσιών που έκαναν αμέτρητοι ήρωες.  Το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του τείχους που πλαισιώνει τη Βουλή των Ελλήνων. Σε αυτό το σημείο του τείχους είναι σκαλισμένη η αναπαράσταση ενός νεκρού στρατιώτη και περιστοιχίζεται από αποσπάσματα από τον περίφημο Επιτάφιο του Περικλή.

Το μνημείο, ένα κενοτάφιο, αποκαλύφθηκε στις 25 Μαρτίου 1932, κατά την τελευταία διακυβέρνηση του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου, την Ημέρα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας. Η σκαλιστή τοιχογραφία είναι έργο του Κώστα Δημητριάδη και αναπαριστά ένα νεκρό Έλληνα στρατιώτη του 5ου αιώνα π.Χ. που έπεσε μαχόμενος στο ναό της Αφαίας στην Αίγινα.

Αριστερά και δεξιά του στρατιώτη είναι χαραγμένα τα ονόματα όλων των ιστορικών μαχών στις οποίες πήραν μέρος οι Έλληνες στρατιώτες, με τελευταία αυτή της Κύπρου το 1974.  Αυτή η συμβολική αναπαράσταση προκαλεί την αίσθηση τόσο της απώλειας όσο και της αιώνιας επαγρύπνησης.

Το μνημείο φυλάσσεται 24 ώρες το 24ωρο από δύο Εύζωνες, μέλη της Προεδρικής Φρουράς, οι οποίοι φυλάνε σκοπιά με τις χαρακτηριστικές παραδοσιακές στολές τους. 

Η αλλαγή της φρουράς

Κάθε μία ώρα, οι Εύζωνες εκτελούν την περίφημη “αλλαγή της φρουράς” στο Σύνταγμα, μπροστά από το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Δυο νέοι Εύζωνες ξεκινούν με αυστηρό βηματισμό από τους στρατώνες τους που βρίσκονται στην λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας και έρχονται μπροστά στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη για να πάρουν τη θέση των συναδέλφων τους.

Οι εύζωνες που μέχρι εκείνη τη στιγμή στέκονταν ακίνητοι φρουρώντας το μνημείο, αρχίζουν έναν εντυπωσιακό βηματισμό με τέντωμα των άκρων τους που αποτελεί εξαιρετικό θέαμα. Τον ίδιο βηματισμό ακολουθούν και οι Εύζωνες που πρόκειται να τους αντικαταστήσουν. Όταν τελειώσει η παράσταση που διαρκεί περίπου 15 λεπτά, οι νέοι Εύζωνες βρίσκονται στη θέση τους ακίνητοι για να φρουρούν το μνημείο, ενώ οι κουρασμένοι συνάδελφοί τους επιστρέφουν με βηματισμό πίσω στο στρατώνα τους για ανάπαυση.

Στο  χώρο είναι γραμμένα με κόκκινο χρώμα τα ονόματα των παιδιών που σκοτώθηκαν στο ατύχημα των Τεμπών.

Σχεδιασμένο από τον Renzo Piano, το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) αποτελεί έναν περιβαλλοντικά βιώσιμο, διεθνούς εμβέλειας πολιτιστικό, εκπαιδευτικό και ψυχαγωγικό αστικό τόπο. Περιλαμβάνει τις εγκαταστάσεις της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, καθώς και το Πάρκο Σταύρος Νιάρχος, ένα από τα μεγαλύτερα σημεία πρασίνου στην Αθήνα, καλύπτοντας μια έκταση 210 στρεμμάτων.

Το Πάρκο Σταύρος Νιάρχος, ένα σύγχρονο έργο Αρχιτεκτονικής Τοπίου,  έχει σχεδιαστεί σύμφωνα με τις αρχές της αειφορίας, της βιωσιμότητας, σεβόμενο τα οικοσυστήματα και τις εναλλαγές ενός τόπου σε διαρκή εξέλιξη. Το Πάρκο Σταύρος Νιάρχος αποτελεί έναν φιλόξενο και ανοιχτό χώρο, με φυτεύσεις και χαρακτήρα που αντανακλούν το μεσογειακό τοπίο.

Το ΚΠΙΣΝ αποτελεί δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ). Ολοκληρώθηκε το 2016 ενώ τον Φεβρουάριο του 2017, το ΙΣΝ παρέδωσε το ΚΠΙΣΝ στην Ελληνική Πολιτεία και τους πολίτες.

Αποτελώντας παγκόσμιο αρχιτεκτονικό τοπόσημο, περιβαλλοντικό πρότυπο και παράλληλα μητροπολιτικό πολιτιστικό προορισμό φιλοξενώντας τρεις πολιτιστικούς οργανισμούς, το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος στοχεύει να αποτελέσει τον κοινό μας τόπο, όπου όλοι είναι ευπρόσδεκτοι, και όπου το κάθε άτομο έχει πρόσβαση στη μάθηση, στις τέχνες και σε εκδηλώσεις και δράσεις που εμπνέουν και ενθαρρύνουν το κοινό να δραστηριοποιηθεί και να συμμετέχει ενεργά.

Το Μουσείο της Ακρόπολης δημιουργήθηκε για να στεγάσει τα ευρήματα του ιερού βράχου της Ακρόπολης και των υπωρειών του.

Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης άνοιξε τις πύλες του το 2009. Έχει συνολική έκταση 25.000 τ.μ. και περιλαμβάνει περισσότερα από 4.000 εκθέματα, σε ένα εκθεσιακό χώρο 14.000 τ.μ. Για την ανέγερσή του επελέγη η νοτιοανατολική πλαγιά του λόφου της Ακρόπολης, με άμεση θέα στο ναό του Παρθενώνα και με πρόβλεψη το φυσικό φως της Αθήνας να φωτίζει τα γλυπτά μέσα από τα τεράστια διαφανή τζάμια.

Το Μουσείο αναπτύσσει τις εκθεσιακές του ενότητες σε τρία επίπεδα, αλλά και στη βάση, όπου βρίσκεται η αρχαιολογική ανασκαφή.

Ο επισκέπτης του Μουσείου της Ακρόπολης, αφού διασχίσει τον προθάλαμο του ισογείου, βρίσκεται στον πρώτο εκθεσιακό χώρο. Στην ευρύχωρη αίθουσα με το κεκλιμένο γυάλινο δάπεδο παρουσιάζονται ευρήματα από τις κλιτύς (πλαγιές) του βράχου της Ακρόπολης.

Στο ισόγειο, η «Αίθουσα των Κλιτύων της Ακρόπολης» φιλοξενεί ευρήματα από τα ιερά που ήταν ιδρυμένα στις πλαγιές της Ακρόπολης, καθώς και από τον οικισμό που αναπτύχθηκε στις υπώρειες του λόφου, σε όλες τις ιστορικές περιόδους.

Στον πρώτο όροφο, στο ανατολικό και νότιο τμήμα του, στην «Αίθουσα των Αρχαϊκών Έργων», βρήκαν τη θέση τους τα μεγαλοπρεπή γλυπτά που κοσμούσαν τους πρώτους μεγάλους ναούς της Ακρόπολης.

Στο ανώτατο επίπεδο του μουσείου βρίσκεται η αίθουσα του Παρθενώνα, όπου εκτίθενται όλα τα σωζόμενα στην Αθήνα γλυπτά του μνημείου. Η αίθουσα έχει τον προσανατολισμό του Παρθενώνα. Οι διαφανείς υαλοπίνακες επιτρέπουν την άμεση οπτική επαφή με το αρχιτεκτονικό μνημείο από το οποίο προέρχονται ενώ προσομοιάζουν τις αρχικές συνθήκες φωτισμού των γλυπτών.

Η ζωφόρος του Παρθενώνα αναπτύσσεται σε ύψος 1.50μ. ενσωματωμένη στον κεντρικού πυρήνα του κτηρίου. Η ζωφόρος απεικονίζει την πομπή των Παναθηναίων προς την Ακρόπολη και την προσφορά του πέπλου στο ξόανο της Θεάς.

Οι μετόπες του ναού αναρτήθηκαν σε ύψος 2.65μ. μεταξύ των ανοξείδωτων χαλύβδινων κιόνων που στηρίζουν την οροφή της αίθουσας. Οι μετόπες απεικονίζουν τις μυθικές μάχες θεών και ανθρώπων: Κενταυρομαχία, Γιγαντομαχία, Αμαζονομαχία και τον Τρωικό Πόλεμο.

Τα αετώματα του ναού τοποθετήθηκαν σε χαμηλές βάσεις από τσιμέντο ώστε να είναι ορατά και τα έως τότε αθέατα μέρη των γλυπτών. Το ανατολικό παρουσιάζει την γέννηση της Αθηνάς από το κεφάλι του Δία, παρουσία των άλλων θεών και ηρώων. Το δυτικό αέτωμα παρουσιάζει την διαμάχη Ποσειδώνα και Αθηνάς για την Αττική.

Τα πρωτότυπα γλυπτά συνδυάζονται με εκμαγεία των γλυπτών που βρίσκονται σε μουσεία του εξωτερικού. Σε αντίθεση με το Βρετανικό Μουσείο, όπου τα γλυπτά είναι στραμμένα προς το κέντρο της αίθουσας Duveen, στο μουσείο της Ακρόπολης βρίσκονται στην θέση που θα είχαν στον Παρθενώνα.

Μετά την «Αίθουσα του Παρθενώνα», ο επισκέπτης επιστρέφει και πάλι στο πρώτο επίπεδο, όπου αναπτύσσονται οι ενότητες των Προπυλαίων, του Ναού της Αθηνάς Νίκης και του Ερεχθείου.

ΔΕΙΤΕ VIDEO:

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

Από όποιο σημείο της Αθήνας κι αν την κοιτάξεις, η Ακρόπολη θα σου «κλέψει» την προσοχή. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλοπρεπέστερα οικοδομήματα της αρχαιότητας. Ο Ιερός βράχος κατ’ αρχήν κατοικήθηκε τη Λίθινη εποχή από τους Πελασγούς, για να εξελιχθεί σε  μια μικρή πόλη – κράτος με περιμετρικό ισχυρό τείχος – οχυρό που προστάτευε την πόλη  στους Μυκηναϊκούς χρόνους. Το 1200 π.χ. ξεκίνησε η οικοδόμηση ιερών κτιρίων στο υψηλότερο σημείο του λόφου, στην κορυφή. Στην εποχή του Πεισίστρατου κατασκευάστηκαν τα πρώτα προπύλαια, που όμως καταστράφηκαν από την εισβολή των Περσών το 480 πχ μαζί με όλα τα άλλα ιερά κτίσματα.

Στη χρυσή εποχή του Περικλέους, ο Φειδίας αναλαμβάνει να εποπτεύσει την ανοικοδόμηση των θαυμαστών για την αρχιτεκτονική τους κατεστραμμένων ιερών κτισμάτων. Το πιο σημαντικό από αυτά είναι ο Παρθενώνας το οποίο σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από τον Ικτίνο και τον Καλλικράτη (πιθανόν σε σχέδια του Φειδία). Τα Προπύλαια και το Ερεχθείο με τις Καρυάτιδες, σχεδιάστηκαν και κτίσθηκαν από τον Μνησικλή.

Ο ναός της Απτέρου Νίκης που κτίστηκε από τον Καλλικράτη. Την ίδια εποχή χτίζεται το θέατρο του Διονύσου, το Ωδείο του Περικλή και το ιερό του Ασκληπιού. Πολύ αργότερα κτίστηκε το θέατρο του Ηρώδου του Αττικού.

 Όλα αυτά τα μνημεία στην Ακρόπολη της Αθήνας διατηρήθηκαν επί 20 αιώνες, για 2000 ολόκληρα χρόνια. Διασώθηκαν από φωτιές, σεισμούς, εισβολές και εισβολείς, επιδρομές, πολέμους και κατακτητές. Δυστυχώς δεν κατάφεραν να διασωθούν από ληστές και το βανδαλισμό, την ιεροσυλία του Έλγιν. Ο Έλγιν, τότε πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη είχε την ιδέα να αφαιρέσει τα γλυπτά από τα μνημεία τους και να τα μεταφέρει στη χώρα του.

Ως πρεσβευτής της Βρετανίας πήρε μια άδεια από το σουλτάνο να αφαιρέσει μερικά κομμάτια από την Ακρόπολη.  Ο Έλγιν απέσπασε το μεγαλύτερο τμήμα της γλυπτής διακόσμησης των μνημείων, απομάκρυνε ολόκληρους κίονες από τις βάσεις τους, απέσπασε εκατοντάδες αντικείμενα και όλα αυτά τα μετέφερε στην Αγγλία . Ο Έλγιν πούλησε το εμπόρευμά του στο Βρετανικό μουσείο για 35.000 λίρες. Τα γλυπτά του Παρθενώνα εκτίθενται εκεί μέχρι και σήμερα!

Η Ελλάδα καταβάλλει συνεχείς προσπάθειες για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στον τόπο τους.

Από το 1987 η Ακρόπολη αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και εδώ και μερικές χιλιάδες χρόνια είναι ένα μοναδικό σύμβολο του πνεύματος, της τόλμης και του πολιτισμού που χάρισαν οι αρχαίοι Έλληνες στην ανθρωπότητα.

Προπύλαια
Καθώς ανεβαίνεις στην Ακρόπολη, το πρώτο μνημείο που αντικρίζεις είναι τα Προπύλαια. Τα Προπύλαια αποτελούσαν τη λαμπρή μνημειακή είσοδο της Ακρόπολης. Κτίσθηκαν εξ ολοκλήρου από μάρμαρο, μετά την ολοκλήρωση του Παρθενώνα, από τον αρχιτέκτονα Μνησικλή (437- 432 π.Χ.)  χωρίς όμως να ολοκληρωθούν εξ’ αιτίας του Πελοποννησιακού πολέμου.

Αποτελεί συνδυασμό Δωρικού με τον Ιωνικό ρυθμό, είναι στην όψη του ασύμμετρο και έχει μικρούς και μεγάλους Δωρικούς κίονες σε αρμονική συνύπαρξη. Τα Προπύλαια δεν ήταν ναός αλλά η είσοδος του μεγαλύτερου ιερού της πόλης. Τα Προπύλαια αποτελούνται από ένα σύμπλεγμα με μεγαλοπρεπείς σκάλες (και πέντε πύλες, με κολόνες ιωνικού και δωρικού ρυθμού) που οδηγούν στον Παρθενώνα και τα υπόλοιπα μνημεία.

Ο Ναός της Αθηνάς Απτέρου Νίκης

Καθώς ανεβαίνεις στην Ακρόπολη στα δεξιά σου βλέπεις τον ναό της Αθηνάς Νίκης (426 – 421 π.Χ.) σε σχέδια του αρχιτέκτονα Καλλικράτη. Εδώ οι Αθηναίοι λάτρευαν την προστάτιδα και συμπαραστάτριά τους, στους πολέμους , θεά Αθηνά. Σύμφωνα με τον περιηγητή Παυσανία οι Αθηναίοι είχαν κόψει τα φτερά από το άγαλμα για να μην τους φύγει ποτέ από την πόλη. Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για το άγαλμα της θεάς Αθηνάς και όχι για την προσωποποίηση της Νίκης.

Ο Παρθενώνας

Και επιτέλους αντικρίζεις να στέκεται υπερήφανα στην κορυφή του Ιερού Βράχου ο πιο ξακουστός ναός της αρχαιότητας. Ο μέγας ναός που δεσπόζει στην Ακρόπολη, ο Παρθενώνας, κτίσθηκε προς τιμήν της θεάς Αθηνάς στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. και μέσα σε εννέα μόνον χρόνια. Είναι κατασκευασμένος ολόκληρος από πεντελικό μάρμαρο και είναι περίφημος για τις αναλογίες του, τις εκλεπτύνσεις του, την τελειότητά της κατασκευής και τον γλυπτό του διάκοσμο.

Τον Παρθενώνα μπορείς να τον «δεις» με πολλούς τρόπους: Σαν ένα αρχιτεκτονικό θαύμα με κίονες που το πλάτος τους μεταβάλλεται ελαφρώς και προσφέρουν στο ναό στήριξη αλλά και μια ψευδαίσθηση οπτικής ευθείας, από όπου κι αν κοιτάξεις. Ως ένα βωμό, αφιέρωμα στη Θεά της Σοφίας και του Πολέμου και Προστάτιδα της Αθήνας. Και ως το μέρος που κάθε εισβολέας της Αθήνας θέλησε να κατακτήσει ή να καταστρέψει. Τον 17ο αιώνα, κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, ανατινάχθηκε από μία βόμβα των Ενετών ενάντια στους Οθωμανούς, με αποτέλεσμα την σημερινή του εικόνα. Παρόλα αυτά, εξακολουθεί να στέκεται με αξιοπρέπεια και χάρη, εκπροσωπώντας με υπερηφάνεια την Αθήνα και τον πολιτισμό σε όλον τον κόσμο.

Το Ερέχθειο

Αφιερωμένο σε δύο θεούς, την Αθηνά και τον Ποσειδώνα. Χτισμένο την ίδια χρονολογία με τον ναό του Παρθενώνα, το Ερέχθειο, με τις χαρακτηριστικές Καρυάτιδες που στηρίζουν στο κεφάλι τους την οροφή της βεράντας του ναού, σχεδιάστηκε και κτίσθηκε από τον Μνησικλή.

Μια εικονική περιήγηση στην Ακρόπολη: Ερέχθειο και Παρθενώνας