Όμορφη που είναι η πόλη μας, στολισμένη, λαμπερή! Δείχνει έτοιμη για τη μεγάλη γιορτή: τη γέννηση του θεανθρώπου!
Το ίδιο και τα σπιτικά μας! Τα δέντρα στολίστηκαν με τα φανταχτερά στολίδια των ημερών, άπειρα φωτάκια αναβοσβήνουν ρυθμικά, τα τραπέζια στρώθηκαν με χρυσοποίκιλτα στρωσίδια, οι πιατέλες γέμισαν με κάθε λογής λιχουδιά, ξεχείλισε το μέλι και η ζάχαρη!
Οι καρδιές μας όμως;;; γλύκαναν; φωτίστηκαν; στολίστηκαν; Δημιουργήθηκε μια τόση δα ζεστή φωλιά για να γεννηθεί το θείο βρέφος; και για να γεννηθούμε εμείς, ως νέοι άνθρωποι, θεοδόχοι, έτοιμοι να αγαπήσουμε, να νιώσουμε, να αγκαλιάσουμε, να συναισθανθούμε, να συγχωρήσουμε; Ας το επιτρέψουμε να συμβεί! Μόνο τότε ίσως μαλακώσει ο πόνος, ίσως χυθεί το λυτρωτικό δάκρυ, το ικανό να παρασύρει τα σκοτάδια τα δικά μας και του διπλανού μας, ίσως τότε απλωθεί το αληθινό φως, ίσως τότε ονειρευτούμε, ελπίσουμε, ζωγραφίσουμε ένα καλύτερο αύριο.
Χρόνια πολλά! Καλά Χριστούγεννα! Εν Θεω!
ΑΡΓΥΡΩ ΓΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗ

