ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥΡΚΙΑ ΡΟΥΜΑΝΙΑ

Γεια, είμαι η Αλίκη. Είμαι 5 χρονών. Θέλω να σας πω για ένα όνειρο που είδα και τι έκανα μετά.
Ένα βράδυ, ονειρεύτηκα ότι μιλούσα με αριθμούς. Αυτό με ενθουσίασε πολύ. Μόλις ξύπνησα το πρωί, είπα στη μητέρα μου ότι ήθελα να μάθω αριθμούς. Η μητέρα μου: «Είμαι επίσης πολύ ενθουσιασμένη που έχεις περιέργεια για τους αριθμούς. Ας πάμε ένα ευχάριστο ταξίδι όπου μπορείτε να μάθετε αριθμούς.” είπε.
Και έτσι ξεκίνησε η περιπέτειά μας στην ανακάλυψη αριθμών. Στην πρώτη μας στάση, γνώρισα τις κόκκινες και μπλε ράβδους αριθμών.
Έκανα σεκάνς με αυτές τις ράβδους και με τη βοήθεια της μητέρας μου τις ταίριαξα όλες με αριθμούς.
Χάρη σε αυτές τις ράβδους, έμαθα να μετράω προς τα εμπρός από το 1 έως το 10 και προς τα πίσω από το 10. Η δεύτερη στάση μας ήταν να γνωρίζουμε αριθμούς.
Η μητέρα μου μου ετοίμασε αριθμούς από γυαλόχαρτο. Με αυτόν τον τρόπο, έμαθα πώς να γράφω αριθμούς αγγίζοντας. Ήταν πολύ ευχάριστο να νιώθω τους αριθμούς στα χέρια μου.
Στη συνέχεια προσπάθησα να σχεδιάσω τους αριθμούς που έμαθα στο δίσκο με άμμο. Παρόλο που ήταν λίγο δύσκολο στην αρχή, συνέχισα να προσπαθώ χωρίς να τα παρατήσω και τελικά τα κατάφερα. Στη συνέχεια, συνάντησα τον συναρπαστικό κόσμο των καρτών δεκαδικού συστήματος Montessori. Αυτές οι πολύχρωμες κάρτες, που η καθεμία αντιπροσωπεύει μια διαφορετική τιμή αριθμού, έγιναν σύντροφοί μου στην κατανόηση του πώς οι αριθμοί μεγαλώνουν. Τοποθετώντας τις κάρτες μαζί, δεν απομνημόνευα απλώς αριθμούς, τους έφτιαχνα κομμάτι-κομμάτι! Διασκέδαζα τόσο πολύ με τους αριθμούς. Τους μιλούσα σαν στο όνειρό μου. Μετά ήθελα να συγκεντρώσω τους αριθμούς. Για αυτό, η μητέρα μου μου έδωσε πολύχρωμες χάντρες και μικρά μπολ. «Μια, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε… Πόσο είναι άλλες δύο χάντρες; Βρήκα επτά!» Μια μέρα, η γιαγιά της ήρθε για επίσκεψη. Της έφερε ένα δώρο γιατί άκουσε ότι η Αλίκη ενδιαφέρεται για τα μαθηματικά. Η Αλίκη ενθουσιάστηκε όταν είδε το δώρο. Ρώτησε τη γιαγιά της:
-Τι είναι αυτό γιαγιά;
Γιαγιά:
-Αυτό είναι ένα κουτί μεταφοράς αγαπητέ. Μπορείτε να εξασκηθείτε στους αριθμούς με αυτό. Είμαι σίγουρος ότι θα διασκεδάσετε πολύ. Τότε η Αλίκη άρχισε να τοποθετεί τους αριθμούς στον κατάλληλο αριθμό στο κουτί του λεωφορείου. Ήταν πραγματικά διασκεδαστικό να ομαδοποιώ τα λεωφορεία και να τα βάζω στη θέση τους με λάστιχα. Ενθουσιασμένος από την πρόοδό μου άρχισα να παρακολουθώ το περιβάλλον μου.
Αντιλήφθηκα το παράθυρο χωρισμένο σε τέσσερα μέρη.
Πίσω από το παράθυρο πετούσαν πουλιά. Αφού τους άκουσε
sing Παρατήρησα ότι φουσκώνουν σε κοπάδια. Ένα, δύο, τρία και …. Μαμά!!!! Μπορώ να προσθέσω πουλιά!!!Τότε η μαμά μου με ζήτησε να πάμε στην κουζίνα μας για να φάμε μερικά φρούτα. Μου αρέσουν πολύ τα φρούτα, ειδικά τα πορτοκάλια. Έτσι, πήγα στην κουζίνα και βρήκα 10 πορτοκάλια. Άρπαξα 4 πορτοκάλια και αναρωτήθηκα πόσα πορτοκάλια θα μείνουν. Άρπαξα 2 μπολ και βρήκα την απάντηση. Θα μείνουν 6 πορτοκάλια. Είμαι τόσο ενθουσιασμένος!!!
Τώρα, μπορώ να αφαιρέσω αριθμούς με μπολ! Μετά η Αλίκη κάθισε και σκέφτηκε… καθώς τα παιδιά σκέφτονται πολύ!! Οι αριθμοί ήταν παντού γύρω της και είχε περάσει ένα καταπληκτικό ταξίδι μαθαίνοντας πώς να μιλάει με αριθμούς!! Τα χρησιμοποιούσε όταν μαγείρευε με τη μαμά της για να μετρήσει τα υλικά και να προσθέσει τη σωστή ποσότητα για τη συνταγή. Τα χρησιμοποιούσε όταν παρατηρούσε τα πράγματα γύρω της για να μετρήσει και να συγκρίνει. Τότε παρατήρησε κάτι πολύ ενδιαφέρον! Υπήρχαν 6 αυγά στις αυγοθήκες και η μαμά είχε αφήσει 8 κεράσια για την Αλίκη και την αδερφή της. Θα μπορούσε να ομαδοποιήσει αυτούς τους αριθμούς σε ζευγάρια!! Στη συνέχεια όμως παρατήρησε ότι υπήρχαν 5 μήλα στο καλάθι και 3 μπανάνες. Αν ομαδοποιούσε αυτούς τους αριθμούς σε ζευγάρια, έμενε 1!!! «Μαμά, γιατί είναι διαφορετικοί αυτοί οι αριθμοί;» Ρώτησε. «Αυτοί είναι ζυγοί και μονοί αριθμοί!», απάντησε η μαμά της!! “Αυτή ήταν μια πολύ καλή παρατήρηση, Αλίκη. Αυτό κάνει ένας καλός μαθηματικός!!!” συμπλήρωσε η μαμά της. Και η Αλίκη ήταν τόσο περήφανη!!