Η ζωή του Χριστού μέσα από τους πίνακες του Ελ Γκρέκο
Διδάσκοντας το Ασφαλές Άγγιγμα μέσω της Persona Doll
Πώς εξηγούμε σε ένα παιδί νηπιαγωγείου μια έννοια τόσο αφηρημένη και ταυτόχρονα τόσο σημαντική όσο η σωματική ακεραιότητα; Στο σχολείο μας, επιλέξαμε να μην κάνουμε ένα απλό μάθημα θεωρίας, αλλά να αφήσουμε την κούκλα περσόνα μας , τον Λαέρτη, να «ανοίξει» τη συζήτηση για τα καλά και τα κακά αγγίγματα.
Γιατί η Κούκλα Περσόνα είναι το Ιδανικό Μέσο;
Όταν μιλάμε για την προστασία του σώματος, τα παιδιά μπορεί να νιώσουν πίεση. Η κούκλα λειτουργεί ως συναισθηματική γέφυρα:
Τα παιδιά δεν αισθάνονται ότι ανακρίνονται.Παρατηρούν τις αντιδράσεις της κούκλας και ταυτίζονται μαζί της.Μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τα συναισθήματα των άλλων, κάτι που αποτελεί τη βάση για να κατανοήσουν και τα δικά τους δικαιώματα.
Η Προσέγγιση: Μια Ιστορία για τα «Όρια»
Στην κοινωνική ιστορία που παρουσιάσαμε, η κούκλα μας μοιράστηκε με τα παιδιά πώς ένιωσε όταν κάποιος την άγγιξε με τρόπο που την έκανε να νιώσει άβολα, αλλά και πώς ένιωσε με μια ζεστή αγκαλιά από ένα αγαπημένο πρόσωπο.
Τα 3 βασικά σημεία που αναδείχθηκαν:
Η Διάκριση (Καλό και Κακό Άγγιγμα):
Μέσα από την αφήγηση, βοηθήσαμε τα παιδιά να καταλάβουν ότι το «καλό» άγγιγμα μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς και χαρούμενοι (π.χ. ένα χάδι στο κεφάλι, ένα φιλί στο μέτωπο, ένα χάδι στο χέρι μια αγκαλιά από τη μαμά), ενώ το «κακό» ή «περίεργο και άβολο» άγγιγμα μας προκαλεί αναστάτωση, ντροπή ή φόβο.
Ο Κανόνας του Εσώρουχου:
Χρησιμοποιώντας την κούκλα ως μοντέλο, εξηγήσαμε με απλά λόγια ότι τα σημεία που καλύπτονται από το μαγιό μας είναι ιδιωτικά και κανείς δεν επιτρέπεται να τα αγγίζει χωρίς ιατρικό λόγο και την παρουσία των γονιών.
Η Δύναμη της Φωνής («Λέω ΟΧΙ, Φεύγω, Μιλάω»):
Η κούκλα περσόνα έδειξε στα παιδιά πώς να αντιδρούν. Τους έμαθε ότι έχουν το δικαίωμα να πουν «Όχι» ακόμα και σε έναν ενήλικα αν νιώσουν άσχημα, και ότι πρέπει πάντα να μιλούν σε κάποιον που εμπιστεύονται.
«Η κούκλα μας δεν φοβήθηκε να μιλήσει. Κι εμείς μάθαμε ότι τα μυστικά που μας κάνουν να νιώθουμε λυπημένοι, δεν πρέπει ποτέ να μένουν κρυφά».
Αφιέρωμα στην Έξοδο του Μεσολογγίου
Διακόσια χρόνια από την έξοδο
Στην τάξη μας, φέτος, πραγματοποιήσαμε ένα μικρό αφιέρωμα στην Έξοδο του Μεσολογγίου, μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της ιστορίας μας.Μάθαμε πως το 1826 οι κάτοικοι της πόλης, μικροί και μεγάλοι, πολιορκήθηκαν από τα στρατεύματα των Οθωμανών. Παρά τις δυσκολίες, την πείνα και την κούραση, δεν έχασαν την ελπίδα τους.Με θάρρος και πίστη στην ελευθερία, αποφάσισαν να βγουν όλοι μαζί από την πόλη. Η πράξη αυτή, που έμεινε γνωστή ως Έξοδος, μας δείχνει πόσο δυνατός μπορεί να γίνει ο άνθρωπος όταν πιστεύει σε ένα μεγάλο ιδανικό.Μέσα από το αφιέρωμά μας, καταλάβαμε τη σημασία της ενότητας, της δύναμης και της αγάπης για την πατρίδα. Τιμήσαμε τους ήρωες του Μεσολογγίου και κρατήσαμε ζωντανό το μήνυμά τους: να μην τα παρατάμε ποτέ, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.
Διονύσιος Σολωμός -Εθνικός Ύμνος και πολιορκία του Μεσολογγίου
Πρόκειται για το Α’ σχεδίασμα από το ημιτελές έργο “Ελεύθεροι Πολιορκημένοι” του Διονύσιου Σολωμού, το οποίο έγραψε κατά τη δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου (1825-1826).Στο σχεδίασμα αυτό του ποιήματος ο Σολωμός παρουσιάζει τη δραματική κατάσταση που βιώνουν οι πολιορκημένοι Μεσολογγίτες.
«Το χάραμα επήρα του Ήλιου το δρόμο,
Κρεμώντας τη λύρα τη δίκαιη στον ώμο
Κι απ’ όπου χαράζει ως όπου βυθά,
Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι.»
Παράμερα στέκει άντρας και κλαίει·
Αργά το τουφέκι σηκώνει και λέει:
«Σε τούτο το χέρι τι κάνεις εσύ;
Ο εχθρός μου το ξέρει πως μου είσαι βαρύ.»
Της μάνας ω λαύρα!το τέκνα τριγύρου
Φθαρμένα και μαύρα σαν ίσκιους ονείρου·
Λαλεί το πουλάκι σπόνου τη γη
Και βρίσκει σπυράκι κι μάνα φθονεί
Τέχνη: η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου. Ντελακρουά
Δημιουργία ποιήματος χαϊκού , με αφορμή τον γνωστό πίνακα, στα πλαίσια και της παγκόσμιας ημέρας ποίησης
-Άσπρο γαλάζιο
Η Ελλάδα ντυμένη
Είναι όμορφη
-Στα ερείπια
Είναι γονατισμένη
Λύπη και θυμός
-Χέρια ανοικτά
Η Ελλάδα ζητάει
Ελευθερία
Οι ήρωες της επανάστασης
Ευαγγελισμός της Θεοτόκου
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν για τη σημασία της καλοσύνης, του σεβασμού και της αποδοχής στο σχολείο μας. Μέσα από τη συζήτηση κατανοήσαμε πόσο σημαντικό είναι να μιλάμε όμορφα ο ένας στον άλλο, να βοηθάμε τους φίλους μας και να στεκόμαστε δίπλα σε όποιον το χρειάζεται. Τα παιδιά αποτύπωσαν συμβολικά τις σκέψεις τους σε μια μικρή δημιουργία με ένα χέρι, πάνω στο οποίο έγραψαν όμορφες λέξεις που εκφράζουν τη φιλία, τη συνεργασία και την αγάπη. Με αυτόν τον τρόπο θυμόμαστε όλοι ότι το σχολείο μας είναι ένας χώρος όπου κάθε παιδί αξίζει να νιώθει ασφαλές, αποδεκτό και χαρούμενο.
Μαθαίνοντας να αναγνωρίζουμε και να διαχειριζόμαστε τις συγκρούσεις
Στο νηπιαγωγείο μας δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στην καλλιέργεια κοινωνικών και συναισθηματικών δεξιοτήτων. Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες, τα παιδιά μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους, να εκφράζονται και να βρίσκουν τρόπους επίλυσης συγκρούσεων.
Με αφορμή μια καθημερινή κατάσταση διαφωνίας μεταξύ παιδιών, δημιουργήσαμε μαζί έναν πίνακα σκέψης και συζήτησης. Τα παιδιά παρατήρησαν την εικόνα που σχεδιάσαμε και προσπάθησαν να κατανοήσουν τι συμβαίνει: ποιος μιλά, ποιος στεναχωριέται, ποιος παρακολουθεί και πώς μπορεί να νιώθει ο καθένας.
Μέσα από τον διάλογο, τα παιδιά εντόπισαν λέξεις που πληγώνουν, όπως «δεν με νικάς», «είσαι κακή», «στοπ» και «πρέπει να κάνω ό,τι θέλω». Παράλληλα, αναγνωρίσαμε τους διαφορετικούς ρόλους που μπορεί να υπάρχουν σε μια σύγκρουση: αυτός που μιλά δυνατά, αυτός που στεναχωριέται και οι παρατηρητές.
Η δραστηριότητα βοήθησε τα παιδιά να σκεφτούν πώς μπορούν να αντιδράσουν διαφορετικά: να πουν «στοπ», να ζητήσουν βοήθεια, να μιλήσουν ήρεμα και να προσπαθήσουν να λύσουν το πρόβλημα χωρίς να πληγώνουν τους άλλους.
Με αυτόν τον τρόπο, τα παιδιά μαθαίνουν σταδιακά να μετακινούνται από το «εγώ» στο «εμείς», αναπτύσσοντας ενσυναίσθηση, συνεργασία και σεβασμό προς τους συμμαθητές τους. 
Δημιουργία κώδικα με τη λέξη φιλία για όλους..λέξη που μας ενώνει!!

Η αλυσίδα της φιλίας
Στο πλαίσιο των πολιτιστικών δράσεων και της συνεργασίας του σχολείου μας με την τοπική κοινότητα, είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε στο νηπιαγωγείο μας τη θεατρική ομάδα του ΚΑΠΗ του Δήμου μας, η οποία παρουσίασε στα παιδιά το αγαπημένο παραμύθι «Η Ντενεκεδούπολη» της Ευγενίας Φακίνου.
Με απλά υλικά, δημιουργικότητα και πολύ κέφι, οι ηθοποιοί ζωντάνεψαν την ιστορία μιας μικρής πολιτείας όπου τα τενεκεδάκια αποκτούν ζωή και χαρακτήρα. Οι μικροί μαθητές παρακολούθησαν με μεγάλο ενδιαφέρον την παράσταση, συμμετείχαν με ενθουσιασμό και ταξίδεψαν στον μαγικό κόσμο του παραμυθιού.
Μέσα από την πλοκή και τις περιπέτειες των ηρώων, τα παιδιά γνώρισαν σημαντικές αξίες όπως η φιλία, η συνεργασία, η δικαιοσύνη και η σημασία της ελευθερίας, ενώ παράλληλα ήρθαν σε επαφή με τη χαρά του θεάτρου και της αφήγησης.
Η παρουσία της θεατρικής ομάδας του ΚΑΠΗ στο σχολείο μας αποτέλεσε μια ιδιαίτερα όμορφη στιγμή, καθώς μικροί και μεγάλοι μοιράστηκαν μια δημιουργική εμπειρία, χτίζοντας μια ζεστή γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στις γενιές.
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τη θεατρική ομάδα του ΚΑΠΗ του Δήμου μας για την επίσκεψη και την υπέροχη παράσταση που χάρισαν στα παιδιά, καθώς και το τμήμα Πολιτισμού και Παιδείας για τη διοργάνωση της δράσης .Τέτοιες δράσεις εμπλουτίζουν τη σχολική ζωή και δημιουργούν όμορφες εμπειρίες και αναμνήσεις για τους μαθητές μας.

Η άνοιξη έφτασε και μαζί της έφερε χρώματα, αρώματα και χαμόγελα! Στην τάξη μας μιλήσαμε για τις αλλαγές στη φύση, παρατηρήσαμε τα λουλούδια που ανθίζουν και εμπνευστήκαμε από δύο ξεχωριστά έργα τέχνης.
Γνωρίσαμε τα περίφημα “Ηλιοτρόπια” του Vincent van Gogh, παρατηρήσαμε τα έντονα κίτρινα και τις δυναμικές πινελιές και δημιουργήσαμε τα δικά μας ηλιοτρόπια με τέμπερες. Τα παιδιά πειραματίστηκαν με υφές και χρώματα, εκφράζοντας τη χαρά της άνοιξης μέσα από την τέχνη.
Παράλληλα, γνωρίσαμε την “Ανθισμένη αμυγδαλιά” του Vincent van Gogh, σύμβολο αναγέννησης και ελπίδας. Με απλά υλικά και πολλή φαντασία, φτιάξαμε τις δικές μας αμυγδαλιές, γεμίζοντας την τάξη μας με ροζ και λευκά άνθη.
Η άνοιξη στο νηπιαγωγείο μας είναι μια γιορτή δημιουργίας, συνεργασίας και αισιοδοξίας!
Η αμυγδαλιά ,το πρώτο σημάδι της Άνοιξης , σύμβολο ελπίδας, χαράς και ανανέωσης!
Πρόσφατα σχόλια