Εξυπηρετώντας τις ανάγκες της θεματικής μας
για τα κάλαντα των Χριστουγέννων,
αναλύσαμε το έργο τέχνης του Νικηφόρου Λύτρα,
“τα κάλαντα”,
προσθέτοντας κίνηση στο έργο, με τη βοήθεια της ΤΝ,
προκειμένου να τραβήξουμε την προσοχή των παιδιών.
Δίνουμε σε κάθε παιδί το αρχικό γράμμα του ονόματός του διακοσμημένο με χριστουγεννιάτικα σχέδια.
Τα παιδιά το βάφουν και στη συνέχεια με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης το γράμμα μετατρέπεται σε μια χριστουγεννιάτικη μπάλα.
Έπειτα τα παιδιά τοποθετούν το χέρι τους μπροστά από την κάμερα και το ψηφιακό εργαλείο συνδυάζει τη φωτογραφία του χεριού τους με τη χριστουγεννιάτικη μπάλα. Έτσι δημιουργείται η εικόνα ότι το παιδί κρατά και «πιάνει» τη μπάλα που προέκυψε από το αρχικό του ονόματός του.
Με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά έρχονται σε πρώτη επαφή με τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης, μέσα από μια δημιουργική και βιωματική διαδικασία.
«Μύρισαν» Χριστούγεννα και το νηπιαγωγείο ανοίγει τις πόρτες του,
σε χριστουγεννιάτικες δράσεις
Χριστουγεννιάτικο εργαστήρι, κατασκευής κάρτας,
με τη συμμετοχή μικρών και μεγάλων.
Ένα χριστουγεννιάτικο εργαστήριο που δεν απλώς μια δραστηριότητα
αλλά μια συνάντηση.
Μια συνάντηση χαράς, μοιράσματος και αγάπης.
Ο διάδρομος γέμισε χαρούμενες φωνές,
πλατιά χαμόγελα και χέρια που δούλευαν μαζί.
Εκεί όπου το σχολείο άνοιξε την αγκαλιά του και έγινε κοινός τόπος.
Εκεί όπου οι μικρές στιγμές γίνονται μεγάλες αναμνήσεις.
Τα Χριστούγεννα ήταν παρόντα σε κάθε στιγμή.
Στην συνύπαρξη, στην προσφορά, στην απλότητα, το μοίρασμα …..
τα Χριστούγεννα δεν είναι όσα φτιάχνουμε, αλλά όσα μοιραζόμαστε.
Όπως λέει και ο Γιάννης Ρίτσος:
«Να είμαστε εδώ. Αυτό φτάνει.»
Και σήμερα, ήμασταν όλοι εδώ, στο «μαζί».
Την Παγκόσμια Ημέρα ΑμεΑ μας επισκέφθηκε το Ειδικό Νηπιαγωγείο Πύργου και πραγματοποιήσαμε κοινές δράσεις μαζί. Αρχικά γνωριστήκαμε μεταξύ μας λέγοντας ο καθένας το όνομά του και στη συνέχεια χαιρετηθήκαμε με πολλούς και διαφορετικούς μη λεκτικούς τρόπους: με αγκαλιές, φιλάκια, «μπουνίτσες», ενώνοντας τα πόδια μας και με άλλους διασκεδαστικούς χαιρετισμούς.
Στη συνέχεια παρακολουθήσαμε κουκλοθέατρο τον “Τρυφεράκανθο” με την ιστορία του σκαντζόχοιρου που δεν είχε αγκάθια και ήθελε να τον αγαπάνε όπως είναι.. Μια ιστορία για τη διαφορετικότητα και τη σημασία της αποδοχής.
Έπειτα χωριστήκαμε σε τέσσερις μικτές ομάδες, με παιδιά τόσο από το Ειδικό Νηπιαγωγείο όσο και από το δικό μας, και ζωγραφίσαμε σε καμβάδες χριστουγεννιάτικα θέματα, όπως έλατο, μπότα, καμπανούλες και αγγελάκι.
Η δική μας συμμετοχή είναι ένα παραμύθι που δημιουργήθηκε από τα ίδια τα παιδιά με αφορμή το παραμύθι «Η Αργυρώ γελάει» ….
Παρατηρήσαμε πόσα πολλά πράγματα μπορεί να κάνει η Αργυρώ, χωρίς το αναπηρικό αμαξίδιο να την εμποδίζει να χαρεί την καθημερινότητά της…..
Κατατέθηκαν ιδέες και προτάσεις για το τι παιχνίδια θα μπορούσαν να παίξουν μαζί με ένα παιδί που χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο ….
Η συλλογή των προτάσεων, έγιναν παραμύθι, το οποίο εικονογραφήθηκε με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, αποτυπώνοντας τη φαντασία, τη συνεργασία και κυρίως το πνεύμα ενσυναίσθησης και αποδοχής που δείχνουν τα παιδιά !!!
Το φθινόπωρο μέσα από τα μάτια της Τεχνητής Νοημοσύνης !!!
Ξεκινάμε με brainstorming και θέμα, το φθινόπωρο !!!
Στην εφαρμογή word art και με το great with AI,
δημιουργούμε μια ιδεοθύελλα για το φθινόπωρο …
Στη συνέχεια περνάμε την “ιδεοθύελλα”
σε εφαρμογή AI για τη δημιουργία εικόνων….
το αποτέλεσμα, φοβερό!!!!
