Την “Ημέρα του Τιμώμενου Προσώπου” κάποιο παιδάκι προσκαλεί τους γονείς του στο σχολείο. Είναι μια πολύ όμορφη εμπειρία για γονείς, παιδιά κι εκπαιδευτικούς. Φέτος η θεματική είναι να παρουσιάσουν οι γονείς, οτιδήποτε έχει σχέση από τα δικά τους παιδικά-σχολικά χρόνια! Η δράση αυτή περιλαμβάνεται στο Σχέδιο Δράσης: ” Μαζί εσύ κι εγώ.. από το νηπιαγωγείο στο Δημοτικό”, αλλά και στις Κοινότητες Μάθησης.
Ο μπαμπάς του Δημήτρη έκανε την αρχή. Παρουσίασε την πρώτη του κασετίνα, τετράδιο εκθέσεων και μας διάβασε από αυτό, σκέψεις του για το Φθινόπωρο. Εκμεταλλευόμενοι την επαγγελματική του ιδιότητα, ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας, συνέδεσε την αγάπη του για τα αεροπλάνα που είχε μικρός, με αυτό που επαγγέλλεται. Τέλος χώρισε τα παιδιά σε ομάδες , έβαλε αναγνωριστικές κονκάρδες που είχε φτιάξει, κι έπαιξαν: τα μέσα αεροπλοΐας και πύργος ελέγχου.




Σήμερα οι γονείς του Γρηγόρη, μας μετέφεραν στα παιδικά-σχολικά τους χρόνια. Φωτογραφίες αυτής της εποχής, διάνθησαν έθιμα όπως του κλήδονα, σχολικές εορτές, μασκαρέματα, κέντημα και πλέξιμο, εκδρομές. Μας είπαν:-” Η γιαγιά μου έμαθε να πλέκω. Πλέκαμε με τις φίλες μου, μικρά αντικείμενα και τα πουλούσαμε σε μαγαζάκι που φτιάχναμε.” -” Κέντημα στο σχολείο”. -“Με τους φίλους μας που ήταν μακριά επικοινωνούσαμε με αλληλογραφία. Δεν είχαμε τάμπλετ και κινητά”. -“Κάναμε συλλογές, όπως γραμματοσήμων, χαρτοπετσέτες, χρημάτων”. -” Φτιάχναμε Λευκώματα και περιοδικά”. Στο τέλος παρουσίασαν παιχνίδια των παιδικών τους χρόνων, ενθύμια κρυμμένα σε κουτί, στην αποθήκη. Ευχαριστούμε πολύ και για το παιχνίδι, σκάκι, που μας χάρισαν! Παιδιά που μαθαίνουν σκάκι, ήδη ξεκίνησαν να παίζουν.



Σήμερα η Ελπίδα ως “Τιμώμενο Πρόσωπο”, προσκάλεσε στην τάξη την μαμά της. Εκείνη μας έφερε, κάποια αντικείμενα της γιαγιάς της (μιας κι είμαστε στην περίοδο της 25ης Μαρτίου-1821) -Μύλο καφέ, θυμιατό, γουδί. Παρουσίασε παιχνίδια της παιδικής ηλικίας και ώρα για παιχνίδι με βόλους, Ναυμαχία, λάστιχο. Στην αυλή του σχολείου όλοι μια μεγάλη ομάδα, παίξαμε αμπάριζα, αμάδες-τουβλάκια, και με το σχοινί ποια ομάδα θα τραβήξει πιο δυνατά.



Η Νικολέτα σήμερα ήταν “Τιμώμενο Πρόσωπο” και προσκάλεσε τον μπαμπά της στο σχολείο μας. Εκείνος, μας παρουσίασε τα παιδικά του χρόνια μέσα από φωτογραφίες. Έφερε τα συλλεκτικά αυτοκινητάκια και μηχανές των παιδικών του χρόνων. Η έκπληξή μας ήταν μεγάλη όταν η βαλίτσα άνοιξε και φανερώθηκε το σαξόφωνο, μουσικό όργανο που συνόδευε την παιδική ηλικία του έως την ενηλικίωσή του. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν, έδειξαν μεγάλη περιέργεια να το επεξεργαστούν αλλά κι απόλαυσαν χορεύοντας, τους ήχους από τα “Ξύλα”, παραδοσιακού χορού της Λέσβου.


