e-εφημερίδα 5ου Γυμνασίου Γαλατσίου 

της μαθήτριας Πυτιλάκη Φλώρας (Γ4)

ΥΛΙΚΑ

1 κούπα αγάπη

1 κούπα οικογένεια

1 μεγάλο φλιτζάνι φιλία

1 κουταλιά της σούπας καλή καρδιά

1 κουταλάκι του γλυκού συγχώρεση

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

  Προσθέτουμε την αγάπη, την οικογένεια, τους φίλους, τη μεγαλοψυχία, τη συγχώρεση και τα ανακατεύουμε. Έτσι, φτιάχνουμε μια όμορφη ψυχή! Τέλος, τρώμε τα μελομακάρονα, γιατί Χριστούγεννα χωρίς μελομακάρονα δε γίνονται!

της μαθήτριας Σίττα Γεωργίας (Γ4)

 1.Αρχικά, εκτός από τα συνηθισμένα  τριγωνάκια, τα οποία χτυπάμε με το ραβδάκι και τραγουδάμε « Τρίγωνα-κάλαντα », προτιμήστε άλλα όργανα, όπως κιθάρα, μελόντικα, φλογέρα, ώστε να κάνετε τη διαφορά και οι άνθρωποι να το εκτιμήσουν δίνοντάς σας περισσότερα χρήματα για τον «κόπο» σας.

 2. Αν βρίσκεστε στην ηλικία που σας λένε «είστε μεγάλοι για κάλαντα» και το διαπιστώνετε όταν χτυπάτε τις πόρτες των σπιτιών και κανένας δε σας ανοίγει ή σας δίνουν ελάχιστα χρήματα, με τα οποία δεν μπορείτε να κεράσετε τους φίλους σας ούτε τσίχλες, μια καλή ιδέα θα ήταν να πάρετε μαζί σας αδερφάκια, ξαδερφάκια μικρής ηλικίας ακόμα και ζωάκια, με τα οποία οι σπιτονοικοκύρηδες θα ενθουσιαστούν και θα δώσουν το κατιτίς τους παραπάνω. Τα κέρδη βεβαίως…μισά-μισά!

 3. Επιλέξτε να επισκεφτείτε σπίτια γνωστών, συγγενών, φίλων, οι οποίοι, αφού πρώτα σας κεράσουν από ένα γλυκό της εποχής, στη συνέχεια θα σας δώσουν ένα ικανοποιητικό ποσό και, τέλος, θα φύγετε με την ψυχολογία στα ύψη μετά τα……. « Καλέ, εσύ ομόρφυνες, ψήλωσες και αδυνάτισες!  Φτου-φτου!»

4. Μια από τις πιο καλές ιδέες για να γεμίσει ο κουμπαράς σας και τα φετινά Χριστούγεννα είναι να πείτε τα κάλαντα σε μαγαζιά, διότι απ΄ ό,τι έχουμε διαπιστώσει οι μαγαζάτορες και οι πελάτες είναι πολύ γενναιόδωροι.

 5.Στην περίπτωση που ξέρετε τα κάλαντα σε άλλες γλώσσας, καλό θα ήταν να αρχίζατε να τα κάνετε επανάληψη μιας και είναι μια ενδιαφέρουσα αλλαγή και οι ακροατές θα το εκτιμήσουν.

6. Ένα άλλο κόλπο για να συλλέγετε περισσότερα χρήματα φέτος είναι να πηγαίνετε για κάλαντα όσο το δυνατόν λιγότεροι. Τα κέρδη θα είναι περισσότερα δια του δύο φυσικά! Δεν είναι καιροί για να αποδείξουμε τη φιλία μας…!

 7. Όσο πιο νωρίς ξυπνήσετε και ξεχυθείτε στους δρόμους, τόσο το καλύτερο! Ως γνωστόν, οι πρώτοι που χτυπούν το κουδούνι, παίρνουν και τα πιο πολλά, γιατί δίνουν τις πρώτες ευχές στο σπίτι. Προσοχή όμως! Μην χτυπάτε τα κουδούνια πολύ νωρίς,  γιατί αντί για χρήματα θα εισπράξετε…φωνές!

 8. Ας γίνουνε και λίγο ηθοποιοί! Όταν χτυπάμε την πόρτα και μας ανοίγουν, πρέπει να κρύβουμε τη νύστα και την κακή διάθεσή μας και τη θέση τους να παίρνουν το χαμόγελο μέχρι τα αυτιά και η ευγένεια! Αυτή η όμορφη εικόνα τους προδιαθέτει ευχάριστα.

 9. Κάντε τη διαφορά και ντυθείτε πρωτότυπα ( κερατάκια ταράνδου, σκουφάκια και στολή Αγίου Βασίλη, Καλικαντζαράκια ). Το θέαμα σε συνδυασμό με το άκουσμα είναι ένα στοιχείο υπέρ σας.

 10. Πηγαίνετε σε όσα περισσότερα σπίτια μπορείτε, ώστε στο τέλος της ημέρας το αποτέλεσμα να σας δικαιώσει!

                                                                            Καλά Χριστούγεννα

                                                                           Καλές « δουλειές »

                                                                           Καλές …απολαβές !

των μαθητών Τίκα Μάριου , Σεφερίδη Ελισάβετ , Παπαβλασοπούλου Μαργαρίτας ( Γ4)

   1)       Τα Χριστούγεννα τρώμε μελομακάρονα και …

2)       Την παραμονή των Χριστουγέννων λέμε τα …

3)       Όλοι οι πιστοί πηγαίνουν στην …

4)       Μας φέρνει τα δώρα ( δεν είναι οι γονείς μας)

5)       Τις μέρες αυτές είμαστε όλοι ….

6)       Με αυτό λέμε τα κάλαντα

7)       Γεννήθηκε την ημέρα των Χριστουγέννων…

8)       Είμαι εγώ, « όταν  ανεβαίνω στην κορυφή του δέντρου » !!!

9)       Στον δίσκο για τον Άι Βασίλη βάζουμε γάλα και …

10)   Τρώμε στο γιορτινό τραπέζι…

11)   Στολίζουμε τα Χριστούγεννα…

12)    Μας διώχνουν όταν ζητάμε να πούμε  τα κάλαντα από τα μαγαζιά τους…

13)   Λέμε τα κάλαντα για να πάρουμε …

14)   Όταν ήμασταν μικροί, νομίζαμε ότι φτιάχνονταν από μέλι και μακαρόνια..

15)   Οδηγούν το έλκηθρο του Άι Βασίλη…

16)   Οι βοηθοί του Άι Βασίλη…

των μαθητριών Σίττα Γεωργίας & Τσελένη Εβίνας (Γ4)

Αγαπητοί συμμαθητές,

        Ο λόγος για τον οποίο αποφασίσαμε να γράψουμε αυτό το άρθρο είναι για να μοιραστούμε μαζί σας κάποιες σκέψεις για την παγκόσμια ημέρα των δικαιωμάτων του παιδιού. Ακόμα και εμείς δε γνωρίζαμε ότι έχει καθιερωθεί μια τέτοια ημέρα, μέχρι να μας αναφέρει αυτό το γεγονός η φιλόλογος μας.

         Αρχικά μας μίλησε περιληπτικά για τη σημασία της ημέρας αυτής. Στη συνέχεια μας έδειξε ορισμένες φωτογραφίες. Η πρώτη έδειχνε ένα μικρό κοριτσάκι να στέκεται μπροστά σε ένα παράθυρο και δίπλα να είναι γραμμένα τα βασικά του δικαιώματα, οι ανάγκες του.

” Άκουσέ με, Πρόσεξέ με, Γνώρισέ με, Αγκάλιασέ με, Στήριξέ με…. “

Έπειτα, η δεύτερη εικόνα που μας έδειξε, απεικόνιζε την προσπάθεια ενός παιδιού να κατασκευάσει τα δικά του παπούτσια με βασικά υλικά ένα πλαστικό μπουκάλι για σόλα και ένα σκοινί. Για λίγα λεπτά επικράτησε ησυχία. Όλοι ήμαστε βυθισμένοι στις σκέψεις μας και αναλογιζόμαστε πόσο ανόητοι ήμαστε που απαιτούσαμε από τους γονείς μας να μας παρέχουν ακριβά υποδήματα, ενώ τα παιδιά στις υπανάπτυκτες χώρες δεν έχουν καν την πολυτέλεια να φοράνε παπούτσια.

           Με αφορμή αυτό το συμβάν αποφασίσαμε να ψάξουμε πληροφορίες για αυτή τη μέρα. Καταρχάς, η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, που αποτελεί το πλέον αποδεκτό κείμενο για τα ανθρώπινα δικαιώματα παγκοσμίως, υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Νοεμβρίου 1989.Την έχουν επ
ικυρώσει σχεδόν όλα τα κράτη του κόσμου και τα 54 άρθρα της καλύπτουν όλα τα δικαιώματα των παιδιών που χωρίζονται σε 4 τομείς: δικαιώματα επιβίωσης, ανάπτυξης, προστασίας και δικαιωμάτων συμμετοχής.

           Παρά τα διεθνή κείμενα προστασίας των παιδιών, που σε πολλές χώρες αποτελούν κενό γράμμα, εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να υποφέρουν από τη φτώχεια και να στερούνται της στοιχειώδους σχολικής εκπαίδευσης. Εκατοντάδες χιλιάδες υφίστανται τις τραγικές συνέπειες συρράξεων και οικονομικού χάους. Δεκάδες χιλιάδες ακρωτηριάζονται στους πολέμους και πολλά ακόμη ορφανεύουν ή και σκοτώνονται από τον ιό του AIDS και από άλλες ασθένειες. Τα στοιχεία και οι αριθμοί είναι καταπέλτης στον εφησυχασμό της συνείδησης.

         Μέσα από την προσπάθειά μας να σας κάνουμε γνωστά κάποια από τα δικαιώματα των παιδιών μάθαμε και οι ίδιοι κάποια ηθικά διδάγματα που όλοι μας πρέπει να γνωρίζουμε. Μάθαμε να μη ζητάμε υπερβολικά πράγματα από τους γονείς μας, ενώ κάποια παιδιά δεν έχουν ούτε τα βασικά, καθώς και να λέμε «ευχαριστώ» γι αυτά που μας παρέχουν. Θα σας παρακαλούσαμε να μην αγνοείτε αυτήν τη μέρα, γιατί για κάποια παιδιά είναι η μοναδική τους ευκαιρία να ακουστούν και, ίσως, να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή.

Με εκτίμηση,

Γεωργία, Εβίνα  , Γ4

της μαθήτριας, Καπελλάκη Κασσάνδρας(Γ2)

    Αγαπώ την πόλη μου. Μου αρέσει η ζωή σ’ αυτήν ( σε γενικές γραμμές ). Είναι «πολύβουη» από κάθε άποψη : ποικιλία ακουσμάτων, παραστάσεων, εκδηλώσεων, δραστηριοτήτων. Δεν μπορώ, ωστόσο, να μην αναλογιστώ και τα προβλήματα που παρουσιάζει.

Πολλοί άνθρωποι εγκατέλειψαν την επαρχία, στην οποία δεν έχει δοθεί η απαιτούμενη προσοχή, ώστε να καλύπτει ακόμα και βασικές ανάγκες. Καλύτερες συνθήκες εργασίας, καλύτερη μόρφωση, ψυχαγωγία και περίθαλψη είναι μερικές από τις υποσχέσεις που σα   « σειρήνες» παρασύρουν αγροτικούς πληθυσμούς να ερημώσουν την ύπαιθρο και να εγκατασταθούν στα μεγάλα αστικά κέντρα, δημιουργώντας έτσι το φαινόμενο του υπερπληθυσμού.

Και παράλληλα,  ρύπανση και ηχορρύπανση μας θυμίζουν καθημερινά και ασφυκτικά την παρουσία και την επίδρασή τους: επιβάρυνση της σωματικής και ψυχικής ευεξίας, άγχος, προβλήματα ακοής, μείωση της ατομικής απόδοσης είναι τα «δώρα» που αφήνει στο πέρασμά της η ζωή στην πόλη μας.

Εκείνο , όμως, που μου λείπει περισσότερο είναι το πράσινο. Γιατί η ενέργειά μας, τα προβλήματά μας, τα καθημερινά άγχη μας να μη βρίσκουν διέξοδο  σε δημόσιους ελεύθερους καταπράσινους χώρους ; «Πνεύμονες» ζωής και δράσης  χρειαζόμαστε όλοι οι αυτοαποκαλούμενοι αστοί και όχι καινούργια μεγαθήρια που τρομάζουν με τον όγκο τους και εγκλωβίζουν την ανάγκη μας για «ανάσα».

Α! Και πολλά αυτοκίνητα, υπερβολικά μεγάλος ο αριθμός τους. Έχουν γίνει η προέκταση κάθε κίνησής μας! Ναι, διευκολύνουν τις μετακινήσεις μας, αλλά έχουμε χάσει το μέτρο! Στο περίπτερο με αυτοκίνητο, στο φούρνο της γειτονίας με αυτοκίνητο, στο διπλανό μανάβικο με αυτοκίνητο… Ας περπατήσουμε και λίγο ξέγνοιαστα, ας συναντήσουμε ανθρώπους, ας τους χαμογελάσουμε, ας πούμε και καλημέρα! « Μια καλημέρα είναι αυτή. Πες την κι ας πέσει κάτω», που λέει και το τραγούδι.

Ναι, υπάρχει και εγκληματικότητα, υπάρχει και ανεργία, υπάρχουν και μεγάλα πλήθη μεταναστών…Πείτε μου, όμως μια μεγαλούπολη στην οποία δεν υπάρχουν! Έντονοι ρυθμοί ζωής, απρόσωπες σχέσεις, οικονομική κρίση… Κανείς δεν αρνείται την ύπαρξή τους. Είναι όμως δημιουργήματα δικά μας, των ανθρώπων της πόλης, άρα εμείς κρατάμε στα χέρια μας και τη λύση τους. Η συνταγή κατά τη γνώμη μου: χαμόγελο, αισιοδοξία, θετική ματιά και, το κυριότερο, να θυμόμαστε πως πίσω από κάθε ασχήμια κρύβεται πάντα και η ομορφιά.  Μπορούμε να την ανακαλύψουμε σε κάθε γωνιά της πόλης μας. Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν.

της μαθήτριας Πυτιλάκη  Φλώρας(Γ4)

    Σήμερα μπήκε η φιλόλογός μας στην τάξη. Μας είχε φέρει κάποιες εικόνες να δούμε, με την ευκαιρία της παγκόσμιας ημέρας παιδικών δικαιωμάτων .Άξιζε που χάσαμε το μάθημα για να μάθουμε κάποια πράγματα για τα αιτήματα των παιδιών .Όπως μας είπε , κάθε παιδί έχει ανάγκη από κάποιον που να το ακούει, να το αγαπά, να το προστατεύει, να το νοιάζεται…έχει ανάγκη από μια αγκαλιά ! Πώς  μπορεί κάποιος να αγνοεί τα παιδιά; Είναι αδύνατον! Τόσα παιδιά καθημερινά κακοποιούνται .Σκληρό εε; Όμως όσο σκληρό κι αν ακούγεται είναι η πραγματικότητα .Κι όμως, πολλοί άνθρωποι συναναστρέφονται αυτά τα παιδιά και παρ’όλα αυτά μένουν σιωπηλοί . Πώς μπορούν να τα αφήνουν  στην τύχη τους;

     Έχουμε γίνει υλιστές. Νοιαζόμαστε για τα υλικά αγαθά και μόνο. Ζητάμε τα πιο «μοδάτα» παπούτσια και ρούχα χωρίς να σκεφτόμαστε ότι άλλα παιδιά δεν έχουν ούτε ρούχα να φορέσουν. Θέλουμε το πιο εξελιγμένο μοντέλο τεχνολογίας(tablet,laptop κλπ) χωρίς να σκεφτόμαστε ότι άλλα παιδιά δεν έχουν ούτε  τα στοιχειώδη, τα αυτονόητα. ( Κανένας λόγος βέβαια για τις δικές μας παράλογες υλικές απαιτήσεις και ματαιοδοξίες ) Δείτε και μόνοι σας! Πού μπορεί να οδηγήσει η πλήρης ανέχεια! ΣΕ ΠΟΙΑ ΦΡΙΚΤΗ ΕΦΕΥΡEΤΙΚΟΤΗΤΑ!!!

   Σήμερα, μετά τη συζήτηση με την κυρία μας, ένιωσα λυπημένη, μα πάνω απ’όλα ένιωσα πιο ντροπιασμένη από ποτέ .Μπήκα στο διαδίκτυο για να ψάξω για αυτά τα παιδιά. Και αυτό που έχω αυτή τη στιγμή στο μυαλό μου είναι τα μάτια τους. Τι κι αν δεν μιλούν; Τι κι αν δεν παραπονιούνται; Τα μάτια τους τα λένε όλα!!