ένα παραμύθι των μαθητών Κύρου Δημήτρη & Κωστάλα Τάσου ( και οι δύο του Γ2)
Το παρακάτω παραμύθι πήρε το 3ο Βραβείο Παραμυθιού στον Διαγωνισμό που διοργάνωσε ο φορέας: “ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ , ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ & ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ” για τα Γυμνάσια και Λύκεια της Α’ Διεύθυνσης Β/θμιας Εκπ/σης Αθήνας.
Συγχαρητήρια Δημήτρη & Τάσο!!
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ΜΙα φορά και έναν καιρό, ήταν ένας βασιλιάς που ζούσε στο βασίλειο του Ουαντεβούργου με την οικογένειά του. Διοικούσε ένα από τα μεγαλύτερα βασίλεια στον κόσμο και διέθετε τον μεγαλύτερο στρατό ιπποτών. Η μονάκριβη κόρη του, η πεντάμορφη πριγκίπισσα Ζανέ είχε το χάρισμα να προβλέπει τα μελλούμενα.
Μια βραδιά ο ουρανός άρχισε να αστράφτει και μια τεράστια σκιά απλώθηκε πάνω από το παλάτι. Ξαφνικά, τα τείχη του κάστρου κατέρρευσαν και ορμητικά εισέβαλλε ο στρατός των νεκρών του ανελέητου κόμη ΒανΝτόν και άρχισαν να σκοτώνουν τους υπερασπιστές του παλατιού έναν προς έναν. Η πριγκίπισσα Ζανέ είχε προβλέψει τη συμφορά που επρόκειτο να έρθει, αλλά κανείς δεν την είχε ακούσει εγκαίρως.
Ένα μικρό αγόρι, ο γιός ενός απλού σιδερά, ο Λάνσελ, είχε ακούσει παραμύθια για έναν δράκο που ζούσε στο
σπήλαιο της Μόρια και πως όποιος έμπαινε εκεί, δεν ξαναέβγαινε ζωντανός. Το όνομα εκείνου του δράκου στα παραμύθια ήταν Μπάλρογκ. Στο παρελθόν, ο Μπάλρογκ ήταν ο μόνος που είχε μπορέσει να νικήσει τον ισχυρό στρατό του κόμη ΒανΝτόν, αλλά μετά τον τραυματισμό του στο δεξί του φτερό, δεν έχει βγει από τη σπηλιά και από τότε δεν τον είχε ξαναδεί κανείς. Ο θρύλος έλεγε ότι μετά το σοβαρό τραυματισμό του είχε πεθάνει αιμορραγώντας, ενώ άλλοι πίστευαν ότι κάποια μέρα θα ξαναεμφανιζόταν για να αφανίσει τον καταραμένο στρατό του ΒανΝτόν.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ
Ο βασιλιάς είχε στην κατοχή του το ματωμένο ρουμπίνι των θεών που χάριζε στον κάτοχό του την αθανασία. Ο κόμης ΒανΝτόν σχεδίαζε την επίθεση στο κάστρο για δύο ολόκληρα χρόνια, θέλοντας να κλέψει το ρουμπίνι, για να γίνει αθάνατος και να κυριαρχήσει στον κόσμο των θνητών.
Καθώς το κάστρο ήταν σε κατάσταση πολιορκίας, ο Λάνσελ πίστευε ότι ο δράκος είναι ακόμα στη σπηλιά της Μόρια και έτσι ξεκίνησε το μεγάλο του ταξίδι για την αναζήτησή του, θέλοντας να σώσει έτσι την πόλη του. Πήρε μαζί του ό,τι χρειαζόταν για το ταξίδι, μαζί και το θρυλικό σπαθί που είχε κληρονομήσει από τον παππού του, τον θρυλικό ιππότη Ριχάρδο.
Ο δρόμος για τη Μόρια ήταν μακρύς και δύσκολος με πολλά εμπόδια. Μέσα σε αυτά ήταν το σκοτεινό δάσος των μαγισσών, καθώς και ο στοιχειωμένος πύργος του Ντολ Γκουλντούρ, όπου ζούσε ο Μόργκοθ, ένας σατανικός νεκρομάντης που είχε μάθει στον ΒανΝτόν να ζωντανεύει τους νεκρούς.
Όμως, το πιο δύσκολο εμπόδιο ήταν τα βουνά των Σκιών, όπου σύχναζε ο Βάλοξ ο καταστροφέας, ο οποίος είχε ορκιστεί αιώνιο μίσος για τους ανθρώπους, μιας και είχαν σκοτώσει τον αδερφό του, τον βασιλιά των Σκιών. Ο Λάνσελ ήξερε ότι θα τον περίμενε μια πολύ δύσκολη περιπέτεια, γι’ αυτό πήρε μαζί του και τον πιστό του φίλο, ένα μικρό γρύπα, τον Τσάκι.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ
Ενώ ο Λάνσελ βρισκόταν κιόλας μακριά, πίσω στο βασίλειο κυριαρχούσε το σκότος. Ο κόμης είχε σχεδόν καταλάβει το μισό κάστρο και ο στρατός των ιπποτών βρισκόταν σε αδιέξοδο χωρίς να μπορεί να σπάσει τον κλειό γύρω από τα γκρεμισμένα τείχη του παλατιού. Έτσι με μια ελπίδα προσπάθησαν να περάσουν με τα άλογά τους μέσα από τους εχθρούς και να διαφύγουν, για να σωθούν. Μερικοί τα κατάφεραν, όμως οι περισσότεροι σκοτώθηκαν από τα θανατηφόρα βέλη των νεκρών στρατιωτών.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ
Ενώ ο ΒανΝτόν μπήκε μέσα στο παλάτι του βασιλιά, ο Μόργκοθ με την μαγική του σφαίρα τηλεμεταφοράς πήρε φυλακισμένους τον βασιλιά και την πριγκίπισσα Ζανέ στον σκοτεινό πύργο του Ντολ Γκουλντούρ. Είχε εξαπατήσει τον ΒανΝτόν και ήθελε το ρουμπίνι για τον εαυτό του.
Εν τω μεταξύ, ο Λάνσελ είχε φτάσει στα βουνά των Σκιών προσπαθώντας να κρυφτεί από τα φαντάσματα που τον κυνηγούσαν. Βρήκε καταφύγιο σε μια σκοτεινή σπηλιά, χωρίς να τον καταλάβουν οι σκιές. Όμως εκεί τον περίμενε μεγαλύτερος κίνδυνος, διότι εκεί κατοικούσε ο Βάλοξ. Διψασμένος για εκδίκηση όρμηξε εναντίον του αγοριού. Ο Λάνσελ τράβηξε το σπαθί του προσπαθώντας να σκοτώσει τα φαντάσματα, τα οποία έμπαιναν από την κορυφή της σπηλιάς για να πάρουν την ψυχή του. Η πριγκίπισσα Ζανέ όμως μίλαγε μέσα στο μυαλό του Λάνσελ, δίνοντάς του οδηγίες ώστε να μπορέσει να νικήσει τις σκιές. Χάρη στην πολύτιμη βοήθειά της και με τη βοήθεια του θρυλικού του σπαθιού, το αγόρι έδωσε άγρια μάχη με Βάλοξ, ενώ ο γρύπας του αντιμετώπιζε τους πιστούς ακόλουθους του.
Ο Βάλοξ κατάφερε να ξεφύγει μετά από μια σκληρή μάχη. Ο Λάνσελ ανέβηκε πάνω στον γρύπα και άρχισε να καταδιώκει τον Βάλοξ, χωρίς όμως επιτυχία. Στην προσπάθειά του να τον πιάσει, ο γρύπας τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι. Βρήκαν καταφύγιο για μερικές μέρες στη σπηλιά του Βάλοξ, μέχρι να δει στο χάρτη τα νούφαρα, τα οποία θα γιατρέψουν το κεφάλι του γρύπα.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ
Ο μικρός Λάνσελ με τις γνώσεις που είχε από το παραμύθι που του έλεγαν όταν ήταν μωρό, κατάφερε να βρει τη λίμνη και να κλέψει τα νούφαρα από τα ξωτικά που τα προστάτευαν ανιποψίαστα. Ο Λάνσελ γύρισε στον μικρό του φίλο και ακούμπησε τα νούφαρα πάνω στην πληγή του. Ο γρύπας έγινε αμέσως καλά, τον ανέβασε στη ράχη του και συνέχισαν το ταξίδι τους.
Ο Βαν Ντόν ήξερε για τα σχέδια του μικρού Λάνσελ από τον πληροφοριοδότη του στα βουνά των Σκιών που είχε παρακουλουθήσει την μάχη του Λάνσελ με τον Βάλοξ. Το ταξίδι μέχρι το Δάσος των Μαγισσών ήταν μακρύ και οι μάγισσες τον μύριζαν από μακρυά στηνοντάς του παγίδες, ώστε να τον σκοτώσουν και να πάρουν την αμοιβή που τους πρόσφερε ο ΒανΝτόν.
Φτάνοντας λοιπόν στο δάσος ο Λάνσελ προσπάθησε να το διασχίσει πετώντας, ώστε να αποφύγει τις κακές μάγισσες. Δυστυχώς γι’ αυτόν, οι μάγισσες τον ανακάλυψαν και με ένα ξόρκι έπιασαν αυτόν και τον μικρό του φίλο. Τον οδήγησαν στην φωλιά τους, όπου εκεί περίμεναν τον ΒανΝτόν για να πάρουν την αμοιβή τους. Όμως, ο ΒανΝτόν στον δρόμο του για το Δάσος, χωρίς να γνωρίζει ότι οι μάγισσες είχαν στήσει παγίδες για τον Λάνσελ, έπεσε σε μία από αυτές. Η πριγκίπισσα Ζανέ γνώριζε καλά το δάσος, διότι όταν ήταν μικρή,είχε διασχίσει το συγκεκριμένο δάσος, για να μαζέψει μανητάρια. Έδινε οδηγίες διαφυγής στον Λάνσελ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ
Ο κόμης ΒανΝτόν προσπαθούσε να καλέσει τον Μόργκοθ, ώστε να του δώσει τη σφαίρα τηλεμεταφοράς, για να βγει από την παγίδα. Ο ΒανΝτόν δεν είχε σκοπό μετά από αυτό που του συνέβη να δώσει την αμοιβή στις μάγισσες και ψυθίριζε από μέσα του κατάρες γι’ αυτές και έλεγε ότι μόλις θα έβγαινε από την τρύπα θα τις σκότωνε μαζί και τον μικρό Λάνσελ. Ο Μόργκοθ δεν έδωσε σημασία στον ΒανΝτόν, διότι δεν ήθελε να βγει ποτέ από την παγίδα, γιατί άμα ανακάλυπτε ότι είχε το ρουμπίνι της αθανασίας θα τον σκότωνε.
Ο Λάνσελ, ακούγοντας τις οδηγίες της πριγκίπισσας, κατάφερε να δραπετεύσει από το καταφύγιο των μαγισσών και να βγάλει τον γρύπα από το κλουβί που τον είχαν βάλει οι μάγισσες. Όμως, ο ΒανΝτόν κατάφερε να βγει από την τρύπα με τη βοήθεια του Βάλοξ που δίψαγε για εκδίκηση. Μαζί έφτασαν στο καταφύγιο των μαγισσών ψάχνοντας τον μικρό Λάνσελ. Μόλις κατάλαβαν ότι έλειπε, σκοτώσανε τις μάγισσες και πήραν το βιβλίο με τα ξόρκια της αρχιμάγισσας, ώστε να εντοπίσουν τον Λάνσελ.
Ο Λάνσελ ξεκίνησε έτσι το ταξίδι του για τον πύργο του Μόργκοθ, ώστε να σώσει την πριγκίπισσα Ζανέ και τον βασιλιά του Ουαντεβούργου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ
Μόλις ο Λάνσελ έφτασε στον πύργο του Μόργκοθ, τον περίμενε μόνο ένα εμπόδιο, εφτά χιλιάδες σκαλιά, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να φτάσει στην κορυφή του πύργου πετώντας με τον Τσάκι και να φτάσει στο παράθυρο της φυλακής. Εκεί ο Μόργκοθ κράταγε φυλακισμένους την πριγκίπισσα Ζανέ και τον βασιλιά. Ο γρύπας μπορούσε να κρατήσει στη ράχη του μόνο δύο άτομα. Έτσι πήρε το ρουμπίνι, μαζί και την Ζανέ. Ο βασιλιάς τους είπε να μην ανησυχούν για αυτόν και να δώσουν το ρουμπίνι στον δράκο Μπάλρογκ, ώστε να το πετάξει στο ηφαίστειο Λεντόρ, που απείχε λίγα μέτρα από την σπηλιά της Μόρια, για να καταστραφεί για πάντα.
Ο Μόργκοθ, μόλις κατάλαβε ότι το ρουμπίνι και η πριγκίπισσα Ζανέ έλειπαν από τον πύργο που τους κρατούσε φυλακισμένους, χρησιμοποίησε τη σφαίρα τηλεμεταφοράς για να τηλεμεταφερθεί έξω από την σπήλια της Μόρια. Εκεί όμως τον περίμενε μια απρόσμενη έκπληξη, ο ΒανΝτόν μαζί με τον Βάλοξ και τον καταραμένο στρατό του από νεκρούς, ωστέ να τον σκοτώσουν, επειδή τους πρόδοσε, θέλοντας το ρουμπίνι για τον εαυτό του. Ο Μόργκοθ με ένα ξόρκι έφτιαξε κι αυτός τον δικό του στρατό από νεκρούς και ξεκίνησε η μεγάλη μάχη.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΒΔΟΜΟ
Ο μικρός Λάνσελ μαζί με την πριγκίπισσα Ζανέ έφτασαν έξω από τη σπηλιά της Μόρια και προσπάθησαν απαρατήρητοι να περάσουν ανάμεσα από το στρατό των νεκρών. Μόλις μπήκαν μέσα στη σπηλιά, μία δυνατή φωνή ακούστηκε λέγοντάς τους να φύγουν. Ο Λάνσελ δεν τον άκουσε και προχώρησε πιο βαθιά, εκεί από όπου ακουγόταν η φωνή. Ο Λάνσελ είδε τον δράκο και δεν πίστευε στα μάτια του. Ο δράκος προσπάθησε να τους επιτεθεί, αλλά ο Λάνσελ ακούμπησε ένα από τα νούφαρα που είχε κλέψει από τα ξωτικά και έτσι τον βοήθησε να γιατρέψει το φτερό του. Ο δράκος ευγνώμων για τη βοήθεια που του προσέφεραν τους είπε πως θα τους βοηθήσει να νικήσουν τον στρατό του ΒανΝτόν, άμα καταφέρουν να λύσουν δύο γρίφους. Ο δράκος είπε “Αν τρεις κότες γεννούν τρία αυγά σε τρεις ημέρες, πόσα αυγά γεννά μια κότα σε μια μέρα;” Ο μικρός Λάνσελ απάντησε με τη βοήθεια της Ζανέ, ότι μία κότα γεννά ένα αυγό σε τρεις ημέρες. Άρα μια κότα γενά το ένα τρίτο του αβγού σε μία μέρα. Ο δράκος, ενθουσιασμένος με την απάντηση του μικρού προχώρησε στον επόμενο γρίφο, “Ήταν μια κότα και ένα βαρέλι. Σε ποια γωνία του βαρελιού αποφάσισε η κότα να γεννήσει το αυγό της; Ο Λάνσελ απάντησε πως τα βαρέλια δεν έχουν γωνίες και βρήκε τη σωστή απάντηση. Έτσι ο δράκος αποφάσισε να τον βοηθήσει και να νικήσει τον καταραμένο στρατό του ΒανΝτόν.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Έτσι ο δράκος βγήκε από τη σπηλιά και άρχισε να σκοτώνει τον στρατό του ΒανΝτόν και του Μόργκοθ, αλλά δεν μπορούσε να τα καταφέρει μόνος του. Μια απρόσμενη βοήθεια ήρθε από βόρεια. Ήταν οι ιππότες που είχαν καταφέρει να ξεφύγουν από τον κλοιό των νεκρών μαζί με τον βασιλιά, τον οποίο ελευθέρωσαν από τον πύργο του Μόργκοθ. Ο δράκος Μπάλρογκ άρπαξε το ρουμπίνι από τα χέρια του μικρού Λάνσελ και πετώντας το πέταξε μέσα στο ηφαίστειο. Ο ΒανΝτόν, οργισμένος άνοιξε το βιβλίο με τα ξόρκια και είπε το ξόρκι, ώστε να τραβήξει την καρδιά του δράκου και να τον σκοτώσει. Ο γρύπας του άρπαξε το βιβλίο μέσα από τα χέρια και το πέταξε και αυτό στο ηφαίστειο. Ο δράκος, με μια δυνατή φλόγα εξόντωσε τον στρατό του ΒανΝτόν μαζί και τον Βάλοξ, τον πιστό υπήκοο του ΒανΝτόν. Ο κόμης δεν είχε άλλη λύση, παρά να ξεφύγει, έτσι άρπαξε τη σφαίρα τηλεμεταφοράς από τον νεκρό Μόργκοθ, αλλά ο μικρός Λάνσελ με το σπαθί του κατάφερε να τον σκοτώσει προτού μπορέσει να ξεφύγει.
Μετά τη μάχη ο δράκος υποσχέθηκε να είναι φιλικός με τους ανθρώπους και ότι θα από εκεί και πέρα θα προστατεύει το βασίλειο. Ο μικρός Λάνσελ πήρε τον τίτλο του ιππότη, δηλαδή την θέση του παππού του και παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Ζανέ. Κι έτσι ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Σερ Μήτσος IV
Σερ Τάσος III
