Ένα δένδρο διαφορετικό εμφανίστηκε στην Στ΄ τάξη πριν λίγες μέρες. Ο κορμός του ήταν ξερός και άδειος από κλαδιά και φύλλα. Εμείς οι μαθητές σκεφτήκαμε ότι κάτι ζητούσε από εμάς και βαλθήκαμε να του δώσουμε ζωή. Να του δώσουμε μια ευκαιρία να ζήσει!
Καθαρίσαμε τον κορμό του, φτιάξαμε κλαδιά από σύρμα και βάψαμε με χρώματα τα φθινοπωρινά φύλλα που μαζέψαμε από την αυλή του σχολείου μας.
Αμέσως το δένδρο μας ζωντάνεψε και νιώσαμε ότι θέλει να μας ευχαριστήσει . Μας πρότεινε να γεμίσουμε τα κλαδιά του με λευκά φύλλα , γραμμένα με ό,τι μας απασχολεί, μας στεναχωρεί, μας φοβίζει ή μας κάνει χαρούμενους κι ευτυχισμένους και μας υποσχέθηκε ότι την επόμενη μέρα θα βρίσκουμε πάνω στα κλαδιά του απαντήσεις, λύσεις και λόγια συμπαράστασης σε ό,τι του εμπιστευτήκαμε! Θα είναι το δένδρο που δίνει! Θα μας μάθει, είπε, πώς μπορούμε να γίνουμε ευτυχισμένοι παίρνοντας και δίνοντας αγάπη στους γύρω μας και τον υπόλοιπο κόσμο!
Έτσι κι εμείς βαλθήκαμε να γεμίσουμε τα κλαδιά του με όλα αυτά που απασχολούν την καρδιά και το μυαλό μας! Και πραγματικά! Το δέντρο μας άρχισε να δίνει!!!
