Τον Καραγκιόζη μάτια μου 

βάλανε Δασοπόνο

να’ χουν τα δάση μας ζωή

για να έχουμε οξυγόνο

 

Ε ΡΕ ΓΛΕΝΤΙΑ!!:

 

                                        Γενικό Θέμα

                                           Το νερό

1. 1.    Ο ΤΙΤΛΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΜΑΣ

«Είναι λίγο το νερό της γης

και άμα δεν προσέχεις

δεν θα έχεις ούτε μια σταλιά να πιείς»

 

  2.Επιμέρους θέματα:

1.Το νερό πηγή ζωής

2.Ο κύκλος του νερού

3.Λειψυδρία

4.Μόλυνση υδάτων

5.Νερό και υγεία

6.Το νερό στη Θρησκεία

7.Το νερό στη βιομηχανία

8.Το νερό στη γεωργία

9.Νερό και παραδόσεις

10.Μύθοι για το νερό

11.Έθιμα με το νερό

12.Νερό και ενέργεια

13.Ύδατα και νερά στη ζωή της Ελλάδας

3.Σκοπός και στόχοι του προγράμματος:

Γνωστικοί στόχοι:

α)Να γνωρίσουν οι μαθητές που συναντάμε το νερό.

β)Να κατανοήσουν που συναντάται το αλμυρό και που το γλυκό νερό.

γ)Να μάθουν για τη σύνθεση του νερού και τις ιδιότητες του.

δ)Να γνωρίσουν οι μαθητές τον κύκλο του νερού και το ρόλο του στις ανθρώπινες κοινωνίες.

ε)Να καλλιεργήσουν στάσεις για την εξοικονόμηση του νερού.

στ)Να κατανοήσουν την ιδιαίτερη σημασία του νερού για τους ζωντανούς οργανισμούς.

ζ)Να γνωρίσουν τα νερά του τόπου τους(πηγές,ποτάμια,λίμνες)

η)Να ευαισθητοποιηθούν ως προς την ρύπανση των υδάτινων πόρων.

θ)Να γνωρίσουν τη χρήση του στην καθημερινή μας ζωή.

ι)Να γνωρίσουν τα έθιμα καθώς και τις παραδόσεις που συνδέονται με το νερό π.χ. Περπερούνα

κ)Να κατανοήσουν την σύνδεση του νερού με την υγεία,τη γεωργία,τη βιομηχανία,την ενέργεια.

Συναισθηματικοί στόχοι

α)Να προβληματιστούν για την υπερκατανάλωση και τη μόλυνση του νερού.

β)Να ευαισθητοποιηθούν για την προστασία των υδάτινων πόρων.

γ)Να αποκτήσουν οικολογική συνείδηση.

δ)Να υιοθετήσουν στάσεις και συμπεριφορές που συντελούν στην προστασία του νερού.

ε)Να καλλιεργηθεί κλίμα φιλίας και συνεργασίας καθώς και ενθάρρυνσης μέσα από την ομαδική εργασία.

Ψυχοκινητικοί στόχοι

α)Να αναπτύξουν δεξιότητες έρευνας συλλογής πληροφοριών, επεξεργασίας και παρουσίασης στοιχείων.

β)Να μάθουν    να συνεργάζονται ομαδικά για ένα κοινό στόχο και να σέβονται ο ένας τον άλλον.

γ)Να μπορούν να αξιολογούν ,να κρίνουν, να παρουσιάζουν και να φτάνουν σε συμπεράσματα.

δ)Να γνωρίσουν διάφορες οργανώσεις φορείς και ανθρώπους που εργάζονται με το θέμα αυτό.

ε)Να ονομάζουν και να εκτελούν  διαδικασίες διαχείρισης του νερού.

στ)Να εκφράζονται μέσα από παιχνίδια ρόλων χρησιμοποιώντας, απλά άχρηστα υλικά και να δημιουργούν σχετικές κατασκευές.(θεατρικό παιχνίδι)

Μέσα από την αισθητική αγωγή με διάφορες τεχνικές(πουαντιγισμό, κυβισμό, κ.α). Να φτιάχνουν εννοιολογικούς χάρτες, ακροστοιχίδες, αφίσες , ποιήματα)

5. Μεθοδολογία υλοποίησης προγράμματος

Διαθεματική προσέγγιση μέσα από τη γλώσσα , μαθηματικά, μελέτη περιβάλλοντος, έκφραση, δημιουργία.

Μέθοδος project: Ορισμός θέματος υποθεμάτων χωρισμός σε ομάδες εργασίες, συγκέντρωση πληροφοριών επεξεργασία, εξαγωγή συμπερασμάτων παρουσίαση αξιολόγηση.

Δεν πραγματοποιήθηκε η επίσκεψη στην Έδεσσα  την οποία είχαμε προγραμματίσει γιατί δεν επιλεχτήκαμε. Έγινε  όμως ιδιαίτερη αναφορά στην πόλη αυτή την οποία χαρακτηρίσαμε ως πόλη των νερών δίνοντας έμφαση στο μουσείο νερού που διαθέτει, στο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο, στους μικρούς και μεγάλους καταρράκτες στα ποτάμια της στη λίμνη του Άγρα καθώς και στο χιονοδρομικό κέντρο Καιμάκτσαλαν.

6.Προβλεπόμενη συνεργασία με άλλους φορείς ή πρόσωπα

Ενημέρωση από τον Γεωλόγο Ακασίδη Ιορδάνη

 

7.Πιθανά πεδία σύνδεσης με το αναλυτικό πρόγραμμα:

Γλώσσα: γραφή ποιημάτων , δημιουργία αφίσας, συγγραφή παραμυθιού, λεζάντες, ανάγνωση βιβλίων, ακροστιχίδες, παροιμίες, τοπωνύμια.

Μαθηματικά:  Διατύπωση προβλημάτων, στατιστικά στοιχεία.

Εικαστικά: Κατασκευές τοπίων με κεντρικό στοιχείο των νερών σε χαρτόνια. Επιτραπέζια παιχνίδια .

Ιστορία: Το νερό άλλοτε και τώρα.

Μελέτη: Σύνδεση με το μάθημα σε πολλά επιμέρους θέματα.

Μουσική: Τραγούδια για το νερό

Εκδηλώσεις: Συμμετοχή στη γιορτή της χαράς που έγινε στο τέλος της σχολικής χρονιάς με παραδοσιακούς χορούς που έχουν σχέση με το νερό και σκηνικά με πισίνα και κύματα που δημιουργούσαν τα παιδιά κουνώντας μπλε πανιά.

8.Ημερολόγιο προγραμματισμός δραστηριοτήτων

Έναρξη-προβληματισμός από έντυπα-ειδησιογραφία

• Έρευνα σε ομάδες με ανάληψη θεμάτων (διερεύνηση σε βιβλιοθήκες, διαδίκτυο, έντυπα κλπ.)
• Εξαγωγή συμπερασμάτων
• Παρουσίαση προγράμματος με έκθεση έργων των παιδιών στο σχολείο.
• Θεατρικό δρώμενο
• Δραματοποίηση του παραμυθιού που έγραψαν τα παιδιά με θέμα: «Το μαρμαρωμένο νερό»
• Επιτραπέζιο παιχνίδι

9.Διαδικασία αξιολόγησης του προγράμματος

Αξιολογήθηκε η πιθανή επίτευξη των στόχων καθώς και η διάθεση των μαθητών κατά τη διάρκεια και στο τέλος του προγράμματος, με διάφορους τρόπους όπως: με ερωτηματολόγια , παρατήρηση συμπεριφοράς μαθητών , αναφορές μαθητών/γονιών/εκπαιδευτικών, καλλιτεχνική έκφραση( κατασκευές, ζωγραφική , θέατρο) εργασίες που έχουν παραχθεί στη διάρκεια του προγράμματος κ.α.

Οι εκπαιδευτικοί                                            Η Δ/ντρια του σχολείου

Τζούλη Μαριάνθη                                                   Ράικου Άρτεμη

Αβδελά Κατερίνα

 

[slideboom id=925443&w=425&h=370]

 

http://www.youtube.com/edit?o=U&video_id=kyOS-OlDWJ0

 

Στις 8/2/2014 έγινε στο Πολιτιστικό Κέντρο Ευόσμου η βράβευση των μαθητών  για τη συγγραφή σεναρίου. Από το σχολείο μας για το σενάριο “Τα χαμένα μολύβια” πήραν έπαινο οι μαθητές

α) Παναγιώτης Παγωνίδης (Ε1)

β) Μαριάννα Δημητριάδου (Ε2)

γ) Αφροδίτη Αβραμίδου (ΣΤ1)

δ) Ουρανία Μπουτζιλούδη ( ΣΤ2)

ε) Ευαγγελία Βασιλειάδου (ΣΤ3)

στ) Αναστασία Δεληγιάννη (Α’ Γυμνασίου)

ζ) Δέσποινα- Μαρία Καμπάνη (Α’ Γυμνασίου)

 

Σύνταξη, Πληκτρολόγηση,

Επιμέλεια σεναρίου:

Άρτεμη Ράικου (Διευθύντρια)

 

GLOSSOMOBIL– ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΕ ΚΙΝΗΣΗ

 

Το  Πρόγραμμα «ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΕ ΚΙΝΗΣΗ» πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας στις 27/1/14 για την Ε’ Τάξη  ύστερα από πρόσκληση της καθηγήτριας Γερμανικών Μαρίας Ζαρούκα προς την  ομάδα των εξειδικευμένων καθηγητών του Glossomobil του Ινστιτούτου GOETHE.Είναι ένα πρόγραμμα για την διάδοση της γερμανικής γλώσσας και πραγματοποιείται από μία ομάδα καθηγητών ,που με το ειδικό «βαν» τους περιοδεύουν στα σχολεία σε όλα τα μέρη της Ελλάδας.

Το πρόγραμμα αυτό βασίζεται  στη βιωματική μάθηση μέσα από το παιχνίδι  και  την κίνηση  σε ομάδες και από ερεθίσματα που δίνονται με «θεατρικό» και χιουμοριστικό τρόπο στους μαθητές.

Πιο συγκεκριμένα, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία για δύο ώρες να παίξουν ποικίλα παιχνίδια χωρισμένα σε ομάδες ,όπως  παιχνίδια με το αερόστατο και την μπάλα, όπου τους δίνεται η δυνατότητα να μάθουν τα χρώματα ή μεμονωμένα προσπαθώντας να μάθουν πως φτιάχνεται ένα minibook , να διαβάσουν λέξεις ,που αποτελούν ξένα δάνεια ,να πουν τους αριθμούς όλοι μαζί, να τραγουδήσουν και να χορέψουν ακούγοντας γερμανικά τραγούδια.

Ο ενθουσιασμός και η ενεργή συμμετοχή των παιδιών αποδεικνύει ακόμη μία φορά ,ότι η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας  γίνεται καλύτερη και πιο ενδιαφέρουσα μέσα από κίνηση, παιχνίδι ,χαρά και  μουσική.

5^ο ΟΛΟΗΜΕΡΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΥΟΣΜΟΥ

17^ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΗ 2- ΕΥΟΣΜΟΣ

ΤΗΛΕΦΩΝΟ: 2310762922, 6979290678

 

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟΝ 1^Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΣΕΝΑΡΙΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΦΕΛΟΥΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ ΕΥΟΣΜΟΥ

 

ΤΙΤΛΟΣ ΣΕΝΑΡΙΟΥ

ΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΜΟΛΥΒΙΑ

   

 

 

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΣΥΝΤΑΞΗΣ-ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΕΝΑΡΙΟΥ:

Άρτεμη Ράικου

 

ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΗ ΟΜΑΔΑ:

1. 1.     Παναγιώτης Παγωνίδης (Δ΄1)
2. 2.     Μαριάννα Δημητριάδη (Δ΄2)
3. 3.     Αφροδίτη Αβραμίδου (Ε΄1)
4. 4.     Ουρανία Μπουτζιλούδη (Ε΄2)
5. 5.     Ευαγγελία Βασιλειάδου (Ε΄3)
6. 6.     Αναστασία Δεληγιάννη (ΣΤ΄1)
7. 7.     Δήμητρα-Δέσποινα Καμπάνη (ΣΤ΄2)
8. 8.     Άρτεμη Ράικου (Διευθύντρια)

 

 

ΠΡΟΣΩΠΑ

Επιστάτης του σχολείου: κ. Κώστας

Δάσκαλος: κ. Νίκος

Διευθύντρια: κ. Αριάδνη

Υποδιευθυντής: κ. Ορέστης

Καθηγήτρια Εικαστικών

Καθηγητής Θεατρικής Αγωγής

Καθηγήτρια Μουσικής

Μαθητές: Γιωργάκης, Γιάννης, Ντέμης, Βέρα, Δημήτρης, Δέσποινα, Δημοσθένης, Νίκη,

Παντελής, Μιχάλης, Αλεξάνδρα, Χρήστος,  Ζένια, Αντώνης, Ελένη, Πέτρος

Μπίλης: Ο άστεγος

Σύλλογος Γονέων: Πρόεδρος – κ. Αντιγόνη, Γραμματέας, Ταμίας, Αντιπρόεδρος, Μέλος

 

1^η Σκηνή:

(Διαδραματίζεται στην αυλή του σχολείου).

• Μαθητές με τροχήλατες τσάντες που βροντούν οι ρόδες τους σα χαλασμένο τρένο!
• Mαθητές/τριες στις βρύσες έτοιμοι/ες για πρωινό μπουγέλο!
• Άλλοι μαθητές/τριες ήρθαν οχτώ παρά τέταρτο για να παίξουν μπάλα, σχοινάκι, μήλα…
• Μερικά παιδιά βρίσκονται στο κυλικείο και ετοιμάζονται να αγοράσουν το πρωινό τους ρίχνοντας λοξές ματιές στη ταμπέλα που βρίσκεται στην είσοδο του σχολείου:

«Υ Γ Ι Ε Ι Ν Η Δ Ι Α Τ Ρ Ο Φ Η».

• Ο Επιστάτης του σχολείου που ποτέ δεν αποχωρίζεται το μαύρο του καπέλο, χαμογελαστός υποδέχεται όλα τα παιδιά.)

ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ: Καλημέρα, Γιωργάκη. Πότε θα κουρέψεις τα μαλλιά σου για να δω το όμορφο προσωπάκι σου;

ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ: Ποτέ. Κι άλλο θα τα μακραίνω γιατί είναι στη μόδα!

ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ: Καλημέρα, μικρή Νικολέτα. Ακόμα πρωτάκι είσαι; (Κουνάει πάνω κάτω το κεφάλι η Νικολέτα σαν να λέει και ναι και όχι).

Καλημέρα Γιάννη, καλημέρα τσακάλι του ποδοσφαίρου!

ΓΙΑΝΝΗΣ: Καλημέρα, κύριε Κώστα. (Δίνει μια κλοτσιά τη μπάλα του και ο Επιστάτης την πιάνει στον αέρα). Γεια σου κ. Κώστα ή μάλλον Λεονέλ Μέσι! (φωνάζει γελώντας ο Γιάννης και συνεχίζει να κλοτσάει τη μπάλα στην αυλή αγνοώντας  σε ποιο κεφάλι θα πέσει).

ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ: Καλημέρα κ. Διευθύντρια…

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Καλή σου μέρα. Είσαι καλά κ. Κώστα.

ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ: Δόξα το Θεό. (Πίσω της σιγοψιθυρίζει)

Πόσα βραχιόλια φοράει αυτή η γυναίκα! Περπατάει κα βροντάνε όπως οι κουδουνοφόροι τις Απόκριες!!

(Με χαρά, ενώ υποδέχεται μαθητές, εκπαιδευτικούς, γονείς …σκύβει και μαζεύει μολύβια!).

ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ: (Μονολογεί) Μα γιατί πετάνε τα μολύβια τους στην αυλή;

……Δεν ακούνε τίποτα για οικονομική κρίση;

……Δεν βλέπουν στην τηλεόραση συμμαθητές τους σε άλλα μέρη  της γης που δεν πάνε καν σχολείο;

……Θέλω μια μέρα (καμαρώνει) να κάνω το δάσκαλο και να τους πω ότι σε σχολεία της Αφρικής μαζεύουν τα μολύβια μόλις τελειώνουν το μάθημά τους τα παιδιά σαν να μαζεύουν κάτι πολύτιμο, κάποιο θησαυρό!

……Αν δεν ζήσεις τη φτώχεια, δεν την καταλαβαίνεις! (Συνεχίζει να μαζεύει μολύβια και κοιτώντας δεξιά αριστερά σιγοψιθυρίζει).

……Λες να με παρακολουθούν που τα πηγαίνω στο υπόγειο;

……Αν ανακαλύψουν τι γίνεται στο υπόγειο ποιος ακούει την τσιριχτή φωνή της Καθηγήτριας με τα ψαλίδια, τα πινέλα, τις φόδρες και τα τούλια! Λες και ετοιμάζουνε τη νύφη! Αυτό δεν είναι υπόγειο, αλλά εργαστήρι έργων τέχνης! Αν και δεν έχω καταλάβει τι ακριβώς θα φτιάξουν με τόσα μολύβια που τους έχω κουβαλήσει τους βγάζω το καπέλο που τίποτα δεν πετούν, αλλά δημιουργούν!

 

2η Σκηνή:

(Χτυπάει το κουδούνι. Όλοι τρέχουν για την πρωινή προσευχή)

ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Πάτερ ημών ….. (Λέει αργά και καθαρά την πρωινή προσευχή και πριν καλά-καλά τελειώσει ακούγονται φωνές και κλάματα από τους μαθητές της Πέμπτης τάξης).

(Τρέχει ο δάσκαλός τους γεμάτος περιέργεια).

ΔΑΣΚΑΛΟΣ: Τι συμβαίνει παιδιά; Τι πάθατε πρωί-πρωί; Είναι δυνατόν και στην προσευχή να μαλώνετε;

ΝΤΕΜΗΣ: (Κλαίγοντας) Κύριε Νίκο,  ο Γιάννης με κλότσησε. Με κλότσησε και δεν ξέρω το γιατί!

ΓΙΑΝΝΗΣ: (Με νεύρα) Ναι, κύριε τον κλότσησα γιατί και δεν κάνει το σταυρό του και κοροϊδεύει!

ΔΑΣΚΑΛΟΣ: Καλά, είναι δυνατόν την ώρα της προσευχής να γίνονται αυτά τα πράγματα; (Προς το Ντέμη) Υπάρχει κάποιος λόγος που δεν θέλεις να προσευχηθείς; Αλλά βέβαια και αν δε θέλεις, είναι δικαίωμά σου.

ΓΙΑΝΝΗΣ: (Πετάγεται) Και να κοροϊδεύει είναι δικαίωμά του κύριε;

ΔΑΣΚΑΛΟΣ: (Κοιτάζει και τους δύο) Πάμε στην τάξη να συζητήσουμε. Δε λύνονται αυτά τα θέματα στην αυλή.

 

3^η Σκηνή:

(Μπαίνουν οι μαθητές μέσα στην τάξη άλλοι χαρούμενοι γιατί θα γλιτώσουν την ορθογραφία, άλλοι στενοχωρημένοι με αυτό που έγινε στην προσευχή και ο Γιάννης με το Ντέμη ανταλλάσσουν γκριμάτσες! Η τάξη τους όμως είναι πανέμορφη! Χειροτεχνίες από άχρηστα υλικά, αυτοσχέδια μουσικά όργανα,  μηνύματα ένα σωρό…)

ΔΑΣΚΑΛΟΣ: (Απευθύνεται σε όλους ) Θέλω να συζητήσουμε, αγαπημένα μου παιδιά αυτό που έγινε στην πρωινή προσευχή και μάλιστα μπροστά σε τόσο κόσμο. Θέλω την άποψή σας χωρίς φωνές, προσβολές και γκριμάτσες!

ΝΙΚΗ: (Με ύφος Δικηγόρου) Ο Ντέμης, κύριε, όπως και κάθε αλλοδαπός συνάνθρωπό μας, πιστεύει σε άλλη θρησκεία. Το μάθαμε και στην Ιστορία, το μάθαμε και στα Θρησκευτικά!

ΒΕΡΑ: (Ειρωνικά) Κι ας είναι από άλλη χώρα. Εδώ στην Ελλάδα ζει και πρέπει να κάνει ότι κάνουμε όλοι μας!

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ: (Κρατώντας σηκωμένο το χέρι) Εγώ πιστεύω στην ελευθερία έκφρασης του καθενός και λέω κύριε να τιμωρήσετε το Γιάννη για την κλοτσιά και μάλιστα την ώρα της προσευχής!

ΒΕΡΑ: Εγώ, λέω, κύριε να συζητήσουμε για το παγκάκι που είναι στο πίσω μέρος του σχολείου μας.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Γελάνε, κάνουν αστεία…

ΔΕΣΠΟΙΝΑ: Μήπως να συζητήσουμε και για το σουβλατζίδικο στη γωνία; Όλοι τρώνε, κάθε απόγευμα μπιφτέκια, σουβλάκια, γραντζουνίζουν κάτι ξεκούρδιστα όργανα και τραγουδάνε:  (Σ’ αγαπώ γιατί είσαι ωραία, σ’ αγαπώ γιατί είσαι συ….).

ΔΑΣΚΑΛΟΣ: (Με γλυκό χαμόγελο) Σήμερα έχετε διάθεση για κουβέντα, για πειράγματα, και αστεία. Συμφωνώ, αλλά σας λέω πάντα να συζητάμε τα προβλήματά σας και όχι να χτυπάει ο ένας τον άλλο  και μάλιστα την ώρα της πρωινής προσευχής και επίσης θέλω  να μιλήσουμε για το πρόγραμμα του εθελοντισμού που είπαμε ότι θα κάνουμε φέτος.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Και να αφήσουμε το παγκάκι της Βέρας;

ΒΕΡΑ: Δεν είναι δικό μου το παγκάκι κύριε, αλλά του Μπίλη.

ΔΑΣΚΑΛΟΣ: Τι σε προβληματίζει με το παγκάκι; Γιατί θέλεις να το συζητήσουμε; Ορίστε σ’ ακούμε.

ΒΕΡΑ: Στο παγκάκι, πίσω από το σχολείο μας, πολλές φορές κοιμάται ο κ. Μπίλης. Στρώνει στο κάτω μέρος ένα μεγάλο χαρτόνι, σκεπάζεται με δυο καφέ κουβέρτες και κουβαλάει και μια μεγάλη μαύρη βαλίτσα. Δυο τρεις φορές τον είδα να σκαλίζει ένα ξύλο!

ΔΕΣΠΟΙΝΑ: Κι εγώ τον έχω δει δυο φορές. Προχθές η μαμά μου και η γειτόνισσα η κ. Θεοδώρα του πήγαν φαγητό και γλυκά.

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ: Να είναι αλλοδαπός ή Έλληνας;

ΔΑΣΚΑΛΟΣ: Τι σημασία έχει αν είναι αλλοδαπός ή Έλληνας; Όποιος και να είναι χρειάζεται βοήθεια, χρειάζεται τη στήριξή μας.

ΠΑΝΤΕΛΗΣ: Έχει και παραέχει κύριε! Στο εξοχικό μας το καλοκαίρι μπήκαν τρεις αλλοδαποί και το άδειασαν. Μόνο τα ντουβάρια άφησαν!

(Την ωραία συζήτηση διακόπτει το παρατεταμένο χτύπημα του κουδουνιού).

 

4^η Σκηνή:

(Ο Δάσκαλος προβληματισμένος μπαίνει στο γραφείο της Διευθύντριας. Η Διευθύντρια, καλοντυμένη με πολλά βραχιόλια στα χέρια μιλάει έντονα στο τηλέφωνο και κανονίζει τα λεωφορεία για την εκπαιδευτική εκδρομή όλων των τάξεων του σχολείου).

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Δέκα πρακτορεία έχω πάρει τηλέφωνο για την εκδρομή που θα πάμε σε λίγες μέρες και έχω πάρει δέκα διαφορετικές τιμές. Δεν βρίσκεις άκρη με αυτά τα πρακτορεία. Ήθελες κάτι κ. Νίκο;

ΔΑΣΚΑΛΟΣ: Ήθελα να κουβεντιάσουμε για τον συνάνθρωπό μας, τον κ. Μπίλη που έκανε σπίτι του το παγκάκι πίσω από το σχολείο μας.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Τον έχεις δει κι εσύ; Σε τι κατάσταση είναι; Έχει καιρό που βρίσκεται σ’ αυτό το χώρο;

ΔΑΣΚΑΛΟΣ: Σήμερα με ενημέρωσαν οι μαθητές μου. Απ’ ότι κατάλαβα δεν πρέπει να έχει και πολύ καιρό.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Οι μαθητές σου πως το είπαν στην τάξη σου; Με συμπόνια, περιέργεια ή με γέλια;

ΔΑΣΚΑΛΟΣ: Έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον. Ειδικά η μαθήτριά μου η Βέρα  επέμενε να συζητήσουμε οπωσδήποτε το θέμα του άστεγου. Τι λέτε να κάνουμε κ. Διευθύντρια;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Και βέβαια δε θα αφήσουμε αυτόν τον άνθρωπο στο παγκάκι. Τώρα κιόλας θα καλέσω το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων. Στη συνέχεια μαζί με το σύλλογό μας θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για τον κ. Μπίλη.

ΔΑΣΚΑΛΟΣ: Δύσκολες καταστάσεις είναι αυτές. Ξοδεύονται τόσα χρήματα για όπλα, για βόμβες και να υπάρχει τόση φτώχεια στην ανθρωπότητα! Τι να πει κανείς για την απερισκεψία των πλουσίων, τι να πει κανείς για  τις αποφάσεις των ισχυρών της γης!

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Έχεις απόλυτο δίκιο. Εδώ δε νοιάζονται για εξήντα εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον πλανήτη που δεν πηγαίνουν καν στο σχολείο, δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό, δεν έχουν φάρμακα.

(Ας τηλεφωνήσω στο Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων). ……Καλή σας μέρα κ. Αντιγόνη. Μπορείτε αύριο το πρωί να ‘ρθείτε όλο το διοικητικό συμβούλιο; Θέλουμε να συζητήσουμε ένα θέμα που άγγιξε πολύ τους μαθητές μας, να συζητήσουμε για μια εκδήλωση που σχεδιάζουμε να κάνουμε στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας του Περιβάλλοντος και για την ημερήσια εκπαιδευτική εκδρομή μας.

 

5^η Σκηνή:

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ: (Κρατώντας ένα κουτί με γλυκά στα χέρια, φορώντας τζιν  και  αυτή αλλά και τα υπόλοιπα μέλη του Δ.Σ. μπαίνουν στο γραφείο της Διευθύντριας).

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Καλή σας μέρα κ. Διευθύντρια. Πώς είστε; Όλα καλά;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Καλώς ήρθατε. Όλοι σας με τα τζιν! Έτσι είναι τα νιάτα! (Όλοι χαμογελούν) Έχουμε πολλά προβλήματα, αλλά προσπαθούμε να τα βγάλουμε πέρα.

ΜΕΛΟΣ: Ενημερώστε μας σας παρακαλούμε για να έχουμε μια ολοκληρωμένη  εικόνα και όπου μπορούμε να βοηθάμε.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Είναι αλήθεια ότι τα περισσότερα προβλήματα σχετίζονται με την ελλιπή χρηματοδότηση των σχολείων. Αντιμετωπίζουμε επίσης προβλήματα ενδοσχολικής βίας και υπάρχουν ενδείξεις για παιδιά που έρχονται νηστικά χωρίς να έχουν δεκατιανό μαζί τους.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: Το δεκατιανό μπορούμε να το λύσουμε εμείς, αρκεί να μας πείτε ποια είναι τα παιδιά.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Φρόντισε η εκκλησία μας για αυτό το θέμα μέσω του προγράμματος «Κανένα παιδί χωρίς πρωινό» και περιμένει από το σχολείο μια εμπιστευτική κατάσταση των μαθητών μας. Εγώ, για άλλο λόγο σας κάλεσα εδώ. Θέλω, μιας και έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον οι μαθητές, να βοηθήσουμε τον άστεγο που κοιμάται στο παγκάκι, πίσω από το σχολείο μας.

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μπράβο στα παιδιά μας. Τώρα νιώθω άσχημα, νιώθω ντροπή γιατί τον είδα δυο τρεις φορές και δεν σκέφτηκα ούτε την αστυνομία να πάρω!

ΤΑΜΙΑΣ: Αφού οι μαθητές μας έβαλαν τα γυαλιά λέω να προσεγγίσουμε αυτόν τον άνθρωπο, να κουβεντιάσουμε μαζί του, να δούμε πως βρέθηκε στη γειτονιά μας και μετά να συγκεντρωθούμε ξανά και να αποφασίσουμε για την καλύτερη λύση.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Αυτό νομίζω κι εγώ ότι είναι το σωστό. Ας τον πλησιάσουμε πρώτα, να συζητήσουμε μαζί του και αν μας εμπιστευτεί όλα μετά θα είναι εύκολα.

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: (Προς όλους) Αν συμφωνείτε, εγώ θέλω πολύ να προσπαθήσω να γνωρίσω αυτόν το δυστυχισμένο άνθρωπο! Θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να κερδίσω την καρδιά του.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα. Μήπως είναι καλύτερα να έχεις και κάποιον άλλο/η μαζί σου;

ΤΑΜΙΑΣ: Θα πάω εγώ. Πιστεύω ότι θα σας φέρουμε καλά νέα.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Με ενημερώνετε τηλεφωνικά και θα συγκεντρωθούμε πάλι εδώ στο γραφείο ελπίζοντας στην παρέα μας να είναι και ο κ. Μπίλης.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: κυρία Διευθύντρια, τώρα που το θυμήθηκα,  σας ενημέρωσε ο επιστάτης  μας ότι σε λίγο καιρό θα υποβάλλει χαρτιά για σύνταξη; Χρυσός άνθρωπος αλλά έχει λέει πρόβλημα με την καρδιά του. Έχει όμως και μολυβομανία! Μη δει μολύβι κάτω! Τρέχει αμέσως και το μαζεύει.

ΜΕΛΟΣ: Η κόρη μου και άλλα παιδιά άκουσα να λένε ότι υπάρχει κάποιο μυστήριο με τα μολύβια. Δεν είναι λένε τυχαίο αυτό το μεράκι του επιστάτη μας. Μάλιστα τα κρύβει στο σακάκι του και κάπου τα πηγαίνει! Τι λέτε εσείς κ. Διευθύντρια;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Κάθε πράγμα στον καιρό του! Εξάλλου ότι αποκαλύπτεται, παύει να είναι μυστικό!

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σήμερα είχε πολλά ωραία θέματα η συνάντησή μας. Φεύγουμε λοιπόν με την ελπίδα ότι  σε όλα θα  βρεθεί λύση σωστή και δίκαιη. Από τη μεριά μας θα κάνουμε τα πάντα. Ξεχάσαμε όμως να αναφέρουμε το πρόβλημα με τις τουαλέτες. Μυρίζουνε και μάλλον θέλουν πέταμα, ξήλωμα και τοποθέτηση καινούριων. Όση χλωρίνη και απορρυπαντικά να ρίξεις, δε λύνεται το πρόβλημα!

(Όλοι συμφωνούν ,κουνούν το κεφάλι…)

Πάμε τώρα. Καλή δύναμη στο έργο σας.

 

6^η Σκηνή:

(Η 6^η σκηνή βρίσκει τον Αντιπρόεδρο και τον Ταμία του Συλλόγου Γονέων κοντά στο πάρκο, πίσω από το σχολείο. Όμως ο κ. Μπίλης δεν έχει φανεί ακόμη. Οι δυο τους είναι αγχωμένοι, πηγαίνουν πέρα δώθε και συζητούν για την κατάντια της Ελλάδας).

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είναι δυνατόν να έχουν φέρει τη χώρα μας σ’ αυτή την κατάσταση;

ΤΑΜΙΑΣ: Τους ψηφίζαμε φίλε μου. Ξεχνάς, με πόση αγωνία περιμέναμε τα αποτελέσματα και καπάκι το στρώναμε στο ποτό και στο γλέντι; Έχω ρίξει το τσάμικο της ζωής μου τόσα χρόνια με τις εκλογές! (Αρχίζει να τραγουδάει και να χορεύει προσπαθώντας να παρασύρει και τον άλλο).

(Ωρέ, να’ σαν τα νιάτα δυο φορές, τα γηρατειά καμία…)

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τώρα ετοιμάσου και για το Καλαματιανό! (Αρχίζει κι αυτός το χορό με δική του σύνθεση)!

Σαν πας στην Καλαμάτα

Και ‘ρθεις χωρίς ευρώ,

να σε δω πώς θα πληρώσεις

τη ΔΕΗ και το νερό!

(Γελάνε οι δυο τους με το αυτοσχέδιο τραγούδι).

……Όταν δεν θα έχεις να πληρώσεις τα χαράτσια να σε δω τι θα κάνεις. Στο να βάζουν χαράτσια είναι πανέξυπνοι οι πολιτικοί μας. Για να βρούνε δίκαιη λύση τιμωρώντας αυτούς που τα φάγανε δεν τους κόβει! (Χτυπάει με το δάχτυλο το κεφάλι του).

ΤΑΜΙΑΣ: Τους κόβει φίλε μου, αλλά δεν τους συμφέρει! Γιατί όλοι αυτοί μαζί τα τρώνε και θα τρώνε με χρυσά κουτάλια πολλοί συγγενείς, κουμπάροι, συμπέθεροι… για πολλά χρόνια. Στείλανε πολλά χρήματα στο εξωτερικό, ζουν πλουσιοπάροχα και άσε το λαό να ψάχνει στα σκουπίδια για φαγητό, για ρούχα και να κοιμάται στα παγκάκια!

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι λες να κάνουμε; Να καθίσουμε λίγο ακόμα ή να φύγουμε;

ΤΑΜΙΑΣ: Όχι, θα περιμένουμε. Ας περπατήσουμε όμως μέχρι το ψιλικατζίδικο για να αγοράσω το φάρμακό μου!

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Από πότε το ψιλικατζίδικο του κυρ Γιάννη πουλάει και φάρμακα;

ΤΑΜΙΑΣ: Από πάντα! Πρώτα αγόραζα πακέτο, τώρα σακουλάκι (το δείχνει) γιατί στοιχίζει λιγότερο.

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να το κόψεις φίλε μου. Δεν είναι μόνο  για τα χρήματα. Πήγαινε να βγάλεις μια ακτινογραφία τα πνευμόνια σου και μετά έλα να κουβεντιάσουμε.

ΤΑΜΙΑΣ: Έχεις απόλυτο δίκιο. Νιώθω αδύναμος να κόψω αυτή την κακιά συνήθεια. Η κόρη μου, η μικρή,  όλο το πρόγραμμα διακοπής του καπνίσματος που κάνουν αυτές τις μέρες στο σχολείο μου αναλύει στο σπίτι. Να την ακούσεις με τι πάθος μου μιλάει για τις συνέπειες και τα προβλήματα του καπνού! Όλοι λέτε το σωστό αλλά εμένα τώρα μου λείπει και προχώρα να αγοράσω το σακουλάκι γιατί αρχίζω να μην αισθάνομαι καλά!!!

(Κουβεντιάζοντας, γελώντας κατευθύνονται προς το ψιλικατζίδικο).

 

7^η Σκηνή:

(Ο κ. Μπίλης φανερά εξαντλημένος, σέρνοντας τη μαύρη βαλίτσα και δυο καφέ λερωμένες κουβέρτες πλησιάζει στο παγκάκι του).

ΜΠΙΛΗΣ: Ήρθα πάλι αγαπημένο σπιτο-παγκάκι μου! Είπα να σου φορτωθώ για μια βδομάδα και κοντεύω να κλείσω μήνα! Μακάρι να μου μιλούσες, να μου απαντούσες σε τόσα που έχεις ακούσει από μένα! Καλύτερα όμως που με ακούς και δε μιλάς! Γιατί αυτοί μου μιλάνε μήπως μου δώσανε καμιά λύση; Όμως σπιτο-παγκάκι μου πρέπει να σου φτιάξω και σκεπή, από νάϋλον βέβαια. (Ξετυλίγει ένα μεγάλο, λερωμένο νάϋλον και προσπαθεί να το δέσει από το δέντρο και τα πόδια του παγκακιού). Προβλέπω βροχή απόψε και μάλλον ολόκληρη τη βδομάδα. Αχ! σπιτο-παγκάκι μου, ευτυχώς που είναι ήσυχη η γειτονιά και τα παιδιά τέτοια ώρα θα βλέπουν τηλεόραση. Σα να μου λείπει λίγο αυτό το χαζοκούτι! Κάνει παρέα σε μοναχικούς ανθρώπους. Τι να κάνω τώρα; Να σκαλίσω αυτό το ξύλο ή να ζωγραφίσω;

(Ανακατεύει τη βαλίτσα χωρίς να έχει αποφασίσει τι θα κάνει. Τον πλησιάζουν από τη δεξιά πλευρά τα δυο μέλη του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων).

ΤΑΜΙΑΣ: Καλησπέρα κ. Μπίλη. Είστε καλά;

ΜΠΙΛΗΣ: Καλησπέρα και σε σας. Βλέπω ξέρετε το όνομά μου. Φαντάζομαι πως όλη η γειτονιά θα ασχολείται μαζί μου!

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κι όμως φίλε μου το αντίθετο συμβαίνει. Κανείς μας και φυσικά ντρεπόμαστε γι αυτό δεν ασχολήθηκε μαζί σου. Να σου συστηθούμε πρώτα. Εμείς οι δύο είμαστε εκλεγμένα μέλη στο σύλλογο γονέων και κηδεμόνων του διπλανού σχολείου. Οι μαθητές μας , τα παιδιά μας έγιναν η αφορμή για να ξυπνήσουμε και να είμαστε τώρα μαζί σου.

ΜΠΙΛΗΣ: (Φανερά χαρούμενος) Αλήθεια μου λέτε; Ενδιαφέρθηκαν τα μικρά παιδάκια, του δημοτικού,  φαντάζομαι για μένα;

ΤΑΜΙΑΣ: Η Διευθύντρια του σχολείου, η Κα. Αριάδνη,  μας κάλεσε γι αυτό ακριβώς το θέμα. Αποφάσισαν οι μαθητές μας ότι πρέπει να σε γνωρίσουμε και αν το θέλεις κι εσύ να σε βοηθήσουμε.

ΜΠΙΛΗΣ: Στα παιδιά δεν μπορώ να πω όχι. Αυτά λένε την αλήθεια. Αντίθετα οι μεγάλοι και δεν εννοώ εσάς τόσες μέρες που έχουν πει τόσα ψέματα που έχω ξεχάσει από το λεξιλόγιό μου τη μοναδική και ειλικρινή λέξη, την αλήθεια.

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αν θέλεις μας λες με δυο λόγια πως βρέθηκες σ’ αυτή τη δύσκολη θέση. Αν πάλι δεν θέλεις, δεν πειράζει.

ΜΠΙΛΗΣ: Πρέπει να σας πω γιατί θα ρωτάνε και οι μαθητές. Βγάζει από το σακάκι του την ταυτότητά του και τους τη δείχνει. Βασίλειος Μανωλάκης του Δημητρίου και της Λεμονιάς Μανουσογιαννάκη. Είναι οι θετοί γονείς μου και σκοτώθηκαν σε μια κρητική βεντέτα. Εγώ κρύφτηκα μια βδομάδα σε μια σπηλιά της Κρήτης και μετά βρέθηκα στη Θεσσαλονίκη. Όσα χρήματα είχα τα ξόδεψα, δουλειά δε μπόρεσα να βρω και βρήκα καταφύγιο στο παγκάκι. Είμαι καλλιτέχνης εγώ. Πιάνουν τα χέρια μου. Πολύ τάξανε ότι θα με βοηθήσουν, αλλά τίποτα.

ΤΑΜΙΑΣ: Για τους φυσικούς σου γονείς ξέρεις που βρίσκονται; Θα ήθελες να τους βρεις;

ΜΠΙΛΗΣ: Φυσικά και το θέλω. Ειδικά τώρα που είμαι στο παγκάκι συνέχεια τους σκέφτομαι και αυτούς που με μεγάλωσαν και αυτούς που με γέννησαν.

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εγώ λέω απόψε να ‘ρθεις στο δικό σπίτι να συνεχίσουμε την κουβέντα, να φάμε και αύριο θα πάμε στο σχολείο για να δούμε τι θα κάνουμε.

ΜΠΙΛΗΣ: Ευχαριστώ πολύ. Αν βρείτε κάποια μόνιμη λύση για  μένα το συζητάμε. Διαφορετικά θα μείνω εδώ. Είμαι και δύσκολος στον ύπνο! Δεν αλλάζω εύκολα κρεβάτι!

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν θα σε πιέσουμε. Φαίνεσαι σπουδαίο παλικάρι κ. Βασίλη Μανωλάκη. Αύριο θα συζητήσουμε στο σχολείο πως μπορούμε να σε βοηθήσουμε και σε παρακαλούμε να είσαι εδώ για να σου ανακοινώσουμε την απόφασή μας.

ΜΠΙΛΗΣ: (Φανερά χαρούμενος, συγκινημένος) Θα σας περιμένω. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

ΤΑΜΙΑΣ: Τα παιδιά μας, τους μαθητές του σχολείου πρέπει όλοι να συγχαρούμε για την ευαισθητοποίησή τους, για το αγνό ενδιαφέρον τους. Καλό ξημέρωμα κ. Μπίλη.

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καλή σου νύχτα φίλε μου.

ΜΠΙΛΗΣ: Καληνύχτα. Σας ευχαριστώ. (Σκεπάζεται με τις κουβέρτες του, συνέχεια χαμογελάει). Αχ! παγκάκι μου, τα παιδιά σίγουρα θα με βοηθήσουν! Αν μείνω εδώ κοντά θα έρχομαι εδώ να πίνω τον καφέ μου και να σου λέω τα νέα μου!

(Μονολογεί) Φτερουγίζει η καρδιά μου, νιώθω όμορφα, θέλω να δουλέψω…θέλω ένα μικρό δωμάτιο…θέλω παρέα…θέλω να μάθουν ότι δεν είμαι τεμπέλης… έχω ταλέντο εγώ….θέλω τη μαμά μου….θέλω… (αποκοιμήθηκε).

 

8^η Σκηνή:

(Η Διευθύντρια, το διδακτικό προσωπικό και ο σύλλογος γονέων είναι συγκεντρωμένοι στην αίθουσα των υπολογιστών. Όλοι προτείνουν λύσεις…).

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Σας ακούω λοιπόν. Πώς πήγε η συνάντηση με τον άστεγο;

ΤΑΜΙΑΣ: Είναι κ. Αριάδνη πολύ καλό το παλικάρι, συνεργάσιμο και με προσόντα. Άσχημες συγκυρίες της ζωής τον φέρανε στη γειτονιά μας. Κρητικός είναι και καλλιτέχνης.

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κρητικός από τους θετούς του γονείς. Από τους βιολογικούς θα δούμε!

ΜΕΛΟΣ: Εγώ προτείνω, για να μην κοιμηθεί και απόψε στο παγκάκι ο χριστιανός,  να πάω στο Δεσπότη μας για να τον βοηθήσει αμέσως.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: Αν απευθυνθούμε στο δήμο μας; Έχει χώρο φιλοξενίας αστέγων και έχω ακούσει ότι τους βρίσκει και δουλειά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εδώ κινδυνεύουν να χάσουν τη δουλειά τους μόνιμοι εργαζόμενοι. Τόσες μέρες καταλήψεις δήμων, απεργίες…. Άλλη λύση πρέπει να βρούμε!

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ: Δεν ξέρω αν είναι νόμιμο αυτό που θα πω, αλλά θα το πω. Καλός άνθρωπος είναι, καλλιτέχνης είναι και άρα  πολύ χρήσιμος για το σχολείο μας.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Κατάλαβα τι θέλεις να πεις. Στο υπόγειο τον θέλεις εσύ να δημιουργείτε παρέα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Στη θέση του επιστάτη μας που θα βγει στη σύνταξη βλέπω τον κ. Μπίλη, αν βέβαια συμφωνείτε. Νέος άνθρωπος είναι, ταλαντούχος..

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Είναι νομίζω η καλύτερη πρόταση και θα δώσει αφάνταστη χαρά στους μαθητές μας. Ξεκινάμε τις νόμιμες διαδικασίες για την πρόσληψή του στη θέση του επιστάτη και μέχρι τότε κάπου πρέπει να φιλοξενείτε αυτός ο άνθρωπος.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είναι παράνομο κ. Αριάδνη να νοικοκυρέψουμε την αποθήκη που είναι δίπλα στο υπόγειο που γίνονται οι μυστικές εργασίες; Σε δυο τρεις ώρες εθελοντικής εργασίας θα γίνει ένα υπέροχο δωμάτιο! Νομίζω ότι ο κ. Μπίλης θα θέλει να βρίσκεται σε δικό του χώρο για να νιώθει άνετα.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Τις νομικές εργασίες αφήστε της σε μένα. Εσείς ετοιμάστε το χώρο και το βραδάκι (απευθύνεται στον Αντιπρόεδρο και στο ταμία) πηγαίνετε να μιλήσετε στο άνθρωπο για την απόφασή μας και αν συμφωνεί να και το κλειδί του νέου του σπιτιού.

(Όλοι είναι χαρούμενοι, συζητάνε, γελάνε…Μετά από είκοσι λεπτά αφού αποφάσισαν για τη διαμόρφωση της αποθήκης λύθηκε η συνεδρίαση).

 

9^η Σκηνή:

(Οι τρεις καθηγητές ειδικοτήτων του σχολείου με τις βούρτσες και τα πινέλα βάφουν την αποθήκη, γονείς και δάσκαλοι του σχολείου κουβαλάνε κρεβάτια, κουβέρτες, μια τηλεόραση, πολλά κουζινικά… Πέντε μαθητές/τριες ζωγραφίζουν την είσοδο της αποθήκης).

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ: Ούτε πέντε ώρες δεν πέρασαν και όλα είναι έτοιμα. Πόσο χαίρομαι γι αυτό!

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ: (Τραγουδάει φωναχτά ότι σκέφτεται) Όλοι μαζί μπορούμε, όποιον έχει ανάγκη να βοηθούμε. Όλοι μαζί μπορούμε, τη δυστυχία να μοιραστούμε. Όλοι μαζί μπορούμε, αν πραγματικά νοιαστούμε. Όλοι μαζί μπορούμε, έχοντας στην καρδιά αγάπη όλα τα προβλήματα να λυθούνε!

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ: Εγώ, να δείτε πως περιμένω τον κ. Μπίλη. Αν πιάνουν τα χέρια του και θέλει να ασχοληθεί, σώθηκα! Τόσα μολύβια πρέπει να αποκτήσουν μορφή.

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ: Έχεις δίκιο. Η γιορτή πλησιάζει και πρέπει να είμαστε καλά προετοιμασμένοι. Αλήθεια γιορτή περιβάλλοντος θα είναι αυτή ή λίγο απ’ όλα;

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ: «Γιορτή της Φαντασίας» θα την ονομάσουμε γιατί θα έχουμε πολλά εργαστήρια όπου θα δουλέψουν όλοι οι μαθητές του σχολείου μας. Εκτός από τα εργαστήρια δημιουργίας των παιδιών θα έχουμε θεατρική παράσταση, χορούς, τραγούδια…

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ: Φαντάζομαι ότι πρωταγωνιστές σ’ αυτή την εκδήλωση θα είναι όλα αυτά τα μολύβια! Πρέπει να συνθέσω ένα κατάλληλο τραγουδάκι με τη χορωδία μου. Αχ, πολύ χαίρομαι.

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ: (Απευθύνεται και στους δύο) Συνάδελφοί μου, αγαπημένοι, έχετε και οι δυο πολύ, αλλά ευχάριστη δουλειά. Πρέπει όλα να τα προετοιμάσουμε καλά γιατί τα παιδιά δεν ξέρουν τι πρόκειται να κάνουν με τα μολύβια. Είναι η έκπληξη της φετινής σχολικής χρονιάς. Τα μολύβια που πετάνε θα τα αγαπήσουν πολύ. Είμαι σίγουρη γι’ αυτό!

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ: Εγώ να σας πω την αλήθεια πρώτα ήθελα να κάνουμε τη γιορτή και μετά να πάμε ημερήσια εκδρομή. Αλλά ο σύλλογος διδασκόντων ψήφισε το αντίθετο. Πρέπει να σεβόμαστε την πλειοψηφία βλέπεις!

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ: Το ευχάριστο είναι πως όλοι συμφώνησαν για τη «Γιορτή της Φαντασίας», όλοι χάρηκαν με την ιδέα των μολυβιών και θα στηρίξουν αυτή την ημέρα δημιουργίας.

Θυμάστε πέρυσι που ψήφισαν όχι οι περισσότεροι για την αθλητική εκδήλωση, πόσο στενοχωρέθηκαν οι γυμναστές μας;

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ: Η αλήθεια είναι ότι πολλοί συνάδελφοί μας δεν αγαπάνε τις καλλιτεχνικές δράσεις και γενικά τις εκδηλώσεις και τα προγράμματα. Δίνουν μεγάλη βαρύτητα στη Γλώσσα, στα Μαθηματικά, στην Ιστορία και βάζουν πολλά διαγωνίσματα! Οι μαθητές όμως και το πιστεύω πολύ αυτό που λέω, χρειάζονται εξίσου όλα τα μαθήματα.

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ: Και η Μουσική και το Θέατρο και τα Εικαστικά είναι τόσα σημαντικά γιατί ψυχαγωγούν, αναδεικνύουν ταλέντα, καλλιεργούν δεξιότητες, βοηθούν ντροπαλούς και αδύνατους μαθητές…

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ: (Τη διακόπτει) Άσε τη φιλοσοφία και προσπάθησε με τη χορωδία σου να γράψετε ένα καλό τραγούδι με θέμα τα μολύβια, κατά προτίμηση Καλαματιανό ή Χασοποσέρβικο και δώσ’ το στους Γυμναστές μας για να κάνουν πρόβες με όλους τους μαθητές. Έτσι λέω να κλείσουμε την εκδήλωσή μας.

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ: Τέλεια είναι η ιδέα σου κ. χρυσοχέρα. Άντε κ. συνάδελφε του Θεάτρου (απευθύνεται γελώντας στον Καθ. Θεατρικής Αγωγής) μην κάθεσαι καθόλου. Σκέψου ιδέες… πολλές, αυτοσχεδιασμούς, μεταμορφώσεις, σκηνικά, χαρτόνια, μπογιές….. Πάω να δω αν τελείωσαν και οι μαθητές και να φεύγουμε σιγά-σιγά για ξεκούραση.

(Οι πέντε μαθητές που ζωγραφίζουν την είσοδο της αποθήκης έχουν κάνει πολύ ωραίες ζωγραφιές, παράλληλα βάφει ο ένας τον άλλο, μιλάνε, γελάνε, προσπαθούνε να ακούσουν τι συζητάνε οι τρεις εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων…)

ΜΙΧΑΛΗΣ: Τι ταλέντο είμαι και δεν το ήξερα! Ο δεύτερος Πικάσο βρίσκεται μπροστά σας!

ΑΛΕΞΑΝΡΑ: Κι εγώ (υπερηφανεύεται) βλέπω ότι είμαι μεγάλη ζωγράφος! Όμως έχω μεγάλη περιέργεια για να μάθω τι κρύβουν όλοι τους στο υπόγειο.

ΖΕΝΙΑ: Εγώ, λέω, να βρούμε τρόπο να μπούμε στο υπόγειο, χωρίς να μας καταλάβουν. Αλλά, πώς;

ΜΙΧΑΛΗΣ: (Απευθύνεται και στις δύο) Γυναίκες είστε, περίεργες και κουτσομπόλες! Τι σας νοιάζει τι κάνουν οι άλλοι; Όλο πονηριές έχετε στο μυαλό σας. (Τις κυνηγάει με το πινέλο του).

ΧΡΗΣΤΟΣ: Εγώ κορίτσια συμφωνώ μαζί σας. Θα βάλουμε το μυαλό μας να δουλέψει και σίγουρα θα βρούμε τον τρόπο.

ΑΝΤΩΝΗΣ: Εγώ κανένα εύκολο τρόπο δεν βλέπω εκτός από την κλοπή των κλειδιών ή τη διάρρηξη του υπογείου! Μετά και τους τρεις σας βλέπω με χειροπέδες στα χέρια και στο Κορυδαλλό!

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ: Σιγά να μη μας κλείσουν και στην απομόνωση; Να δούμε θέλουμε, όχι να κλέψουμε!

(Αρχίζουν πάλι να παίζουν, να βάφονται , να γελάνε…)

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ: Μπράβο σας παιδιά. Πολύ ωραίες ζωγραφιές κάνατε. Άντε να ξεπλύνετε τα πινέλα σας και γρήγορα στα σπίτια σας. Είστε όλοι σας για το πλυντήριο!! Την αποθήκη είπαμε να ζωγραφίσετε και όχι τα ρούχα σας.

ΧΡΗΣΤΟΣ: Καλή ξεκούραση κυρία. Τέλεια, υπέροχα, φανταστικά περάσαμε σήμερα.

 

10^η Σκηνή:

(Ο κ. Μπίλης συνοδευόμενος από τα δυο μέλη του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων βρίσκεται μπροστά στη είσοδο του νέου του σπιτιού σέρνοντας τη μαύρη βαλίτσα και τις δυο καφέ, λερωμένες κουβέρτες του).

ΜΠΙΛΗΣ: (Χαμογελάει) Τι χαριτωμένες ζωγραφιές είναι αυτές! Λουλούδια, ζώα, μπάλες… Παιδικά χεράκια τις έφτιαξαν. Πόσο χαίρομαι, πόσο χαίρομαι…

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ορίστε το κλειδί. Καλή διαμονή.

ΜΠΙΛΗΣ: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Θα σας ευγνωμονώ σε ολόκληρη τη ζωή μου. Να πάτε στο καλό.

(Μπαίνει μέσα στο νέο του σπίτι και δε σταματάει να μιλάει μόνος του για πολλές ώρες).

ΜΠΙΛΗΣ: Πρέπει να έχω καλή τύχη και δεν το ξέρω! Όλα πεντακάθαρα, φαγητά στο ψυγείο και μια κλειδωμένη πόρτα. (Κοιτάζει τα κλειδιά του, αλλά δεν του δώσανε κλειδί και γι’ αυτή την πόρτα). Πρέπει να σκεφτώ τι θα κάνω από αύριο, που θα βρω δουλειά (Μιλάει, μιλάει, χαίρεται πάρα πολύ.. και ξαπλώνει στο κρεβάτι. Σηκώνεται ξανά και πιάνει τις κουβέρτες του).

ΜΠΙΛΗΣ: Δεν μπορώ και δε θέλω να σας πετάξω. Είστε δώρο της μαμάς μου, της Λεμονιάς μου. (Σκεπάζεται, κλαίει, αποκοιμιέται).

 

11^η Σκηνή:

(Στο καλλιτεχνικό εργαστήριο, στο υπόγειο συζητούν η Διευθύντρια, η Καθηγήτρια Εικαστικών και ο κ. Μπίλης)

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Χαίρομαι πολύ που σε γνωρίζω κ. Μπίλη. Θα ήθελες να ‘ρθεις μαζί μας στην ημερήσια εκδρομή ή να κάνεις παρέα στη χρυσοχέρα μας;

ΜΠΛΙΗΣ: Σας ευχαριστώ για όλα. Καλά να περάσετε. Εγώ θα μείνω με την κ. Καθηγήτρια.

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ: Πολύ χαίρομαι. Καλό σας ταξίδι! Να μου φέρετε φωτογραφίες, πολλές φωτογραφίες!!

(Στην αυλή του σχολείου έχουν συγκεντρωθεί σχεδόν όλοι για την εκδρομή. Ο υποδιευθυντής του σχολείου πηγαινοέρχεται και μετράει τα λεωφορεία. Οι δάσκαλοι μετρούν και ξαναμετρούν τους μαθητές τους και τους συνοδούς γονείς .Οι Γυμναστές κουβαλάνε στα λεωφορεία, μπάλες, σχοινάκια, ρακέτες…).

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Είναι όλα έτοιμα Ορέστη; Να μπαίνουμε σιγά-σιγά στα λεωφορεία;

ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Ας μην καθυστερούμε. Ανεβαίνω να κλειδώσω τα γραφεία μας, να πάρω τη φωτογραφική μηχανή και να κλείσω και τα φώτα στις τάξεις. (Μονολογεί) Τόσο δύσκολο είναι να πατήσουν το διακόπτη; Έξω χαρά θεού και να καίνε τόσες λάμπες! Σπατάλη, σπατάλη!

(Είναι όλοι μέσα στα λεωφορεία και περιμένουν οι οδηγοί το σφύριγμα, το σύνθημα για να ξεκινήσουν. Οι τρεις μαθητές όμως από την πίσω πόρτα του λεωφορείου γρήγορα, κρυφά, κρυφά κατεβαίνουν από το λεωφορείο τους και κρύβονται πίσω από τον κάδο των σκουπιδιών. Δεν περνάνε δυο λεπτά και ακούγεται το σφύριγμα της εκκίνησης).

ΧΡΗΣΤΟΣ: Κορίτσια έφυγαν. Δεν μας πήρε κανείς χαμπάρι που κατεβήκαμε.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ: Πρέπει να βιαστούμε. Φοβάμαι ότι οι συμμαθητές μας γρήγορα θα καταλάβουν ότι λείπουμε και ο κ. Ορέστης θα τους ξαναφέρει πίσω για να μας βρει και….

ΖΕΝΙΑ: Αν συνεχίζουν να τραγουδάνε ακόμα, σιγά να μην το καταλάβουν!

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ: (Χτυπάει ρυθμικά τα δάκτυλά της) Πάμε σιγά-σιγά να ρίξουμε μια ματιά στο υπόγειο. Ελάτε, πάμε πίσω από την αποθήκη του κ. Μπίλη.

(Έχουν τόση περιέργεια που ξέχασαν και αυτό που έκαναν και φυσικά έχασαν την αποχαιρετιστήρια εκδρομή. Όμως ικανοποίησαν την περιέργειά τους, χωρίς να τους καταλάβουν, από το δωμάτιο του κ. Μπίλη που επικοινωνούσε με το υπόγειο).

ΖΕΝΙΑ: Βλέπετε, ότι βλέπω;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ: Α! είναι και όμορφος ο κ. Μπίλης ! Κούκλος ! Πολύ ταιριαστό ζευγάρι!!

ΧΡΗΣΤΟΣ: Τα χιλιάδες μολύβια, τους πάγκους, τις μεγάλες κούτες και ένα μεγάλο σεντούκι δε το βλέπετε; Μα τι κάνουν τέλος πάντων εδώ μέσα;

ΖΕΝΙΑ: Κάποια στιγμή θα βγούνε έξω, θα πάνε στο κυλικείο φαντάζομαι για καφεδάκι. Τότε με την ησυχία μας όλα θα τα ψάξουμε. Ειδικά εκείνο το σεντούκι!

ΧΡΗΣΤΟΣ: Στα σεντούκια κρύβανε παλιά τις λίρες, αργότερα τις δραχμές και τώρα τα ευρώ. Λέτε να είναι γεμάτο λεφτά;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ: Τόσο κλείδωμα και μαντάλωμα σίγουρα κάτι σημαίνει. Μα πότε θα πάνε για καφεδάκι; Μας έχουν γυρισμένη και την πλάτη και δε βλέπουμε ούτε τι κάνουν, ούτε τι λένε και συνέχεια γελάνε. Θέλω και αυτό να μάθω Ακόμη δε γνωρίστηκαν και τόσο γέλιο!!

 

12^η Σκηνή:

(Στο λεωφορείο του υποδιευθυντή, τελευταίο στη σειρά δε λένε οι μαθητές της Έκτης να  σταματήσουν τα τραγούδια. Στην αρχή είπαν όλα όσα τους έμαθε η Μουσικός και τώρα άρχισαν τραγούδια του Σάκη, της Έλενας και ξένων δημιουργών).

ΕΛΕΝΗ: (Σηκώνεται από τη θέση της) Πέτρο, σήκω να βγω. Θέλω να πω κάτι στον κύριο.

ΠΕΤΡΟΣ: Απαγορεύεται να σηκωθείς. Το είπε ο κύριος δέκα φορές. Κανείς μας δεν θα είναι όρθιος για λόγους ασφαλείας. Βάλε ξανά τη ζώνη σου.

ΕΛΕΝΗ: Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Άφησέ με να βγω σου λέω. (Σπρώχνει δυνατά τον συμμαθητή της και τρέχοντας πλησιάζει τον κ. Ορέστη).

ΕΛΕΝΗ: Κύριε Ορέστη πού είναι ο Χρήστος, η Αλεξάνδρα και η Ζένια; Εγώ, γιατί δεν τους βλέπω;

ΟΡΕΣΤΗΣ: (Πετάγεται όρθιος και σχεδόν με τρία βήματα φτάνει στο πίσω μέρος του λεωφορείου) Δεν είναι δυνατόν; Δέκα φορές τους μέτρησα; Πού είναι; Εσείς δεν τους είδατε; Οδηγέ πήγαινε στην άκρη σε παρακαλώ και σταμάτα. (Με τρεμάμενα χέρια βγάζει το κινητό του και τηλεφωνεί στη Διευθύντρια).

…..Κα Αριάδνη πρέπει να σταματήσετε τα λεωφορεία. Έχουμε πολύ σοβαρό πρόβλημα. Λείπουν τρεις μαθητές μου. Τα έχω χαμένα από την αγωνία. Αν δεν πάθω σήμερα εγκεφαλικό, δε θα πάθω ποτέ μου. Τόσες φορές τους μέτρησα. Άνοιξε η γη και τους κατάπιε;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Σε παρακαλώ μη χάνεις την ψυχραιμία σου και φοβηθούν και τα άλλα παιδιά. Ρώτησέ τα με τρόπο και σίγουρα κάτι θα ξέρουν. (Μόλις κλείνει το τηλέφωνό της, αυτό ξαναχτυπάει).

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ: Κ. Αριάδνη ακούστε με σας παρακαλώ και πέστε και στον υποδιευθυντή ότι τρεις μαθητές του είναι εδώ. Πριν από δυο λεπτά τους βρήκαμε στο δωμάτιο του κ. Μπίλη. Είναι μια χαρά, μην ανησυχείτε. Η μεγάλη τους περιέργεια τους κράτησε στο σχολείο μας. Αν θέλετε να ενημερώσω εγώ τους γονείς τους και προτείνω να μείνουν εδώ μαζί μας, να μας βοηθήσουν.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Εντάξει. Τέλος καλό. Άλλο κακό να μη μας βρει! (Ενημερώνει τον υποδιευθυντή και συνεχίζουν το ταξίδι).

(Όλοι οι εκδρομείς έχουν φτάσει στα Πορόϊα. Τους υποδέχονται οι υπεύθυνοι του Περιβαλλοντικού Κέντρου και τους ενημερώνουν ότι κατά τάξεις θα βαδίσουν στο «μονοπάτι της αλεπούς». Οι υπόλοιποι θα είναι ελεύθεροι να παίξουν μπάσκετ, βόλεϋ, ποδόσφαιρο, μήλα, κυνηγητό, κρυφτό, να κυλιστούν στα χόρτα, να το ρίξουν στο φαγητό και στο γλέντι…)

ΔΑΣΚΑΛΟΣ: Υπέροχο τοπίο. Όλοι περνάμε τέλεια. Πάω να βγάλω φωτογραφίες και το τοπίο και όλες τις ομάδες των μαθητών. Αύριο θα τις ανεβάσω στην ιστοσελίδα μας.

ΟΡΕΣΤΗΣ: Είναι αλήθεια ότι αυτή την εκδρομή θα κάνω χρόνια να την ξεχάσω. Όμως έχεις δίκιο. Όλα τα παιδιά και μπράβο τους παίζουν οργανωμένα και δε χάνουν καμιά δραστηριότητα. Μπράβο και στους γυμναστές μας. Έρχομαι μαζί σου για βόλτα και φωτογραφίες.

(Τις τελευταίες δυο ώρες πριν την επιστροφή το γλέντι έχει γίνει τρικούβερτο. Εκπαιδευτικοί, μαθητές, γονείς, χορεύουν ασταμάτητα. Νησιώτικα, Παραδοσιακά, Μοντέρνα, ελληνικά και ξένα. Το σφύριγμα της επιστροφής όλους τους απογοήτευσε.

Και του χρόνου… (φώναζαν όλοι). Να μας αξιώσει ο Θεός να περάσουμε τόσο ωραία.

 

13^η Σκηνή:

• Ø (Η μεγάλη ταμπέλα «Γ ι ο ρ τ ή  τ η ς  Φ α ν τ α  σ  ί α ς» δηλώνει ότι η σχολική χρονιά φτάνει στο τέλος της. Η αυλή του σχολείου έχει γεμίσει θρανία, καρέκλες, πάγκους, κούτες γεμάτες υλικά… Όλοι οι μαθητές και οι μαθήτριες είναι ντυμένοι διαφορετικά σήμερα. Άλλοι φοράνε παραδοσιακές στολές, άλλοι περίεργα ρούχα και καπέλα, η χορωδία με τα αυτοσχέδια μουσικά όργανά της, ακούγονται επίσης από τα μεγάφωνα τα ηχογραφημένα τραγούδια της χορωδίας.
• Ø Ο Σύλλογος Γονέων και κηδεμόνων έχει ετοιμάσει τη δική του γωνιά. Σε όλα τα παιδιά θα δώσει αναμνηστικά δώρα. Κάθε σχολική χρονιά είναι μοναδική και πρέπει να μείνει αξέχαστη σε όλους.
• Ø Το διδακτικό προσωπικό του σχολείου έχει αναλάβει το τμήμα του ο καθένας και το γενικό πρόσταγμα σήμερα το έχουν οι εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων).

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: (Δείχνει χαρούμενη, ενθουσιασμένη και έχει κρεμάσει περισσότερα βραχιόλια στο λαιμό της και στα χέρια της).

……Καλημέρα, παιδιά της φαντασίας! (Δυνατό χειροκρότημα από τους μαθητές).

……Καλημέρα, αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες των μαθητών μας.

……Καλημέρα, στις γιαγιάδες και στους παππούδες.

……Καλή σας μέρα αγαπητοί συνάδελφοι, φίλοι και προσκεκλημένοι.

……Σήμερα αγαπημένα μας παιδιά αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη και με βασικό κορμό τα «χαμένα μολύβια» δημιουργείστε έργα τέχνης. Εμείς οι δάσκαλοί σας, οι γονείς σας και γενικά όλοι οι προσκεκλημένοι περιμένουμε να σας καμαρώσουμε σε όλες τις καινοτόμες δραστηριότητές σας. Στο τέλος της σημερινής ημέρας θα δοθούν βραβεία στα καλύτερα έργα τέχνης και έπαινοι σε όσους προσπαθήσουν να κάνουν ότι μπορούν χωρίς να ενοχλούν τους άλλους.

……Η εκδήλωσή μας θα ξεκινήσει με το τραγούδι των μολυβιών που έγραψαν οι μαθητές που συμμετέχουν στη χορωδία του σχολείου μας και μελοποίησε η Καθηγήτρια Μουσικής. Ας τους απολαύσουμε.

(Η Καθηγήτρια Μουσικής φορώντας ένα πολύ όμορφο άσπρο συνολάκι, πολύ ψηλά τακούνια, έντονο κραγιόν κάθεται στο αρμόνιο και σηκώνοντας τα χέρια της δίνει το σύνθημα: ένα , δύο, τρία, πάμε. Οι μαθητές της χορωδίας έχουν όλοι στα χέρια τους αυτοσχέδια μουσικά οργανάκια).

Τα μολύβια εμείς πετάμε

δε σκεφτόμαστε, γελάμε.

Έχουν και αυτά αξία,

ο επιστάτης μολυβομανία!

Σκύβει, τρέχει τα μαζεύει

στο υπόγειο τα πηγαίνει.

Και έγινε αυτό αιτία

να γιορτάσει η «φαντασία»!

Ένα, δύο, δύο, τρία

λίγη τέχνη,  εργασία.

Ένα, δύο, δύο, τρία

για να  πάρουμε βραβεία.

(Ενθουσιασμός, έντονα χειροκρότημα απ΄ όλους για το χαριτωμένο τραγούδι).

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ: (Ντυμένη στα μπορντωκόκκινα,  σηκωμένα τα μαλλιά με δυο πλεξούδες να πέφτουν στο δεξί μάγουλό της, φοράει μια νάϋλον ποδιά δίνοντας έτσι το σύνθημα ότι ξεκινούν τα εργαστήρια, εξηγεί στο μικρόφωνο τι πρέπει να κάνουν όλες οι ομάδες με τους δασκάλους τους).

……Σε κάθε ομάδα παιδιά υπάρχουν οδηγίες. Διαβάστε τις καλά και με τη βοήθεια των δασκάλων σας και τη δική μου φυσικά δημιουργείστε ότι καλύτερο μπορείτε. Η βάση φυσικά σε όλες τις κατασκευές σας θα είναι τα μολύβια. Για να ακούσω δυνατά το σύνθημά μας:

ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ: (Φωνάζουν ) «Συνεργαζόμαστε-Σκεφτόμαστε-Δημιουργούμε».

1^η ΟΜΑΔΑ: (Οι οδηγίες των συνεργαζόμενων μαθητών που έχουν το νούμερο ένα λένε:  Με βάση τα μολύβια και πολλά «άχρηστα-χρήσιμα» υλικά να κάνετε έργα με τη ονομασία: «Δεν πετάμε- Δημιουργούμε- Επαναχρησιμοποιούμε).

2^η ΟΜΑΔΑ: (Οι οδηγίες σε όσους μαθητές έχουν το νούμερο δύο λένε:Ζωγραφίστε τις φιγούρες του Θεάτρου Σκιών-Στηρίξτε τις στα μολύβια σας και ετοιμάστε διαλόγους με θέματα  από τη σχολική σας ζωή. Στο τέλος θα παρουσιάσετε τη δουλειά σας πάνω στη σκηνή).

3^η ΟΜΑΔΑ: (Στην Τρίτη ομάδα έχουν το νούμερο τρία και  οι οδηγίες τους είναι: Σχηματίστε δέντρα, φυτά, ζώα από τις εφημερίδες και τα περιοδικά που έχετε μπροστά σας και κολλήστε τα πάνω στα μολύβια).

4^η ΟΜΑΔΑ: (Στις ομάδες με το νούμερο τέσσερα οι οδηγίες λένε: Κατασκευάστε από χαρτόνια,  πλαστικά πιάτα, χαρτοσακούλες….τη δική σας μάσκα που θα τη στηρίζουν τα μολύβια).

5^η ΟΜΑΔΑ: (Οι ομάδες που έχουν το νούμερο πέντε έχουν μπροστά τους πηλό και πολλά καλούπια-πατρόν και πρέπει να φτιάξουν ότι σχέδια θέλουν και φυσικά να τα στηρίξουν στα μολύβια).

(Όλα τα παιδιά προσπαθούν να κάνουν ότι καλύτερο μπορούν. Όσοι τελειώνουν εκθέτουν τα έργα τους για να τα βλέπουν όλοι. Στη συνέχεια παρακολουθούν τη δεύτερη ομάδα που παρουσιάζει στη σκηνή στιγμές από τη σχολική ζωή. Η εκδήλωση τελειώνει με παραδοσιακούς χορούς. Τελευταίος χορός, ο χορός των μολυβιών. Όλοι οι μαθητές σχηματίζουν πολλούς κύκλους και ξεκινάνε το χορό στην αρχή με ρυθμό καλαματιανού και μετά από τρεις στροφές με το ίδιο τραγούδι χορεύουν χασαποσέρβικο).

 

14^η Σκηνή:

( Η Διευθύντρια ανεβαίνει στη σκηνή κρατώντας στα χέρια της τους επαίνους και τα βραβεία. Πίσω της ο κ. Μπίλης με το σεντούκι).

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά, συγχαρητήρια και στους δασκάλους σας. Η «Γιορτή της Φαντασίας» θα μας μείνει αξέχαστη. Έχω μαζί μου τον κ. Μπίλη, το νέο μας επιστάτη για να μας δείξει τι περιέχει το σεντούκι που κουβαλάει.

ΜΠΙΛΗΣ: Σας ευχαριστώ για όλα κ. Διευθύντρια και εσάς και τους μαθητές και το σύλλογο γονέων και κηδεμόνων. Στο σεντούκι μέσα (βγάζει και δείχνει) υπάρχουν πάρα πολύ ωραία βιβλία μυστηρίου, παραμύθια και σχολικά βιβλία των παππούδων, των γιαγιάδων μας που κατά την άποψή μου πρέπει να μπούνε στη δανειστική βιβλιοθήκη και να τα διαβάσουν όσοι θέλουν.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Συμφωνώ μαζί σου. Εγώ θα φωνάξω τώρα  τα ονόματα των μαθητών/τριών που θα πάρουνε τα βραβεία. Τους επαίνους θα μοιράσουν οι καθηγητές ειδικοτήτων και ο σύλλογος γονέων τα αναμνηστικά της φετινής σχολικής χρονιάς.

Ν Α   Ε Ι Σ Τ Ε   Ο Λ Ο Ι   Σ Α Σ   Π Α Ν ΤΑ   Κ Α Λ Α

ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΒΙΒΛΙΟ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΤΕΛΟΣ

[slideboom id=919149&w=425&h=370]

http://www.slideboom.com/presentations/919125/%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%AF%CE%B1?pk=9ec0-25de-e348-028d-9105-175d-b85b-3f68

 

[slideboom id=919175&w=425&h=370]