“Οι μέρες της σιωπής”…σαν να γράφτηκε για εμάς θαρρείς!

Ακούστε το παραμύθι της κυρίας Έφης Λαδά που μιλάει για τη φωτιά όπως μας το αφηγείται μια μαμά! Στη συνέχεια κατασκευάστε ή ζωγραφίστε ένα καμένο δάσος (ζωγραφική με κάρβουνο, κολάζ, μικτή τεχνική με διάφορα υλικά, ξυλομπογιές, τέμπερες, λαδοπαστέλ, πλαστελίνη κ.α.). Δεν ξεχνάμε πως το δάσος είναι το σπίτι πολλών ζώων και πως καμιά φορά τα δέντρα μπορεί να μοιάζουν με ανθρώπους και έχουν μάτια, στόμα και καρδιά. Φωτογραφίζω το υπέροχο δημιούργημά μου και το στέλνω όπως πάντα !!!

https://www.youtube.com/watch?v=k4uRzM3xTtY&feature=youtu.be&fbclid=IwAR38gdzM9kFnBkNk4Z-oHmCLmF-JJXBB8UFw6KX90K3aBcPHoc2GUNZqTgc

Ο Ιωάννης Δ. έφτιαξε το καμμένο δάσος με κόκκινη και μαύρη κηρομπογια  !!!

Η Κατερίνα χρησιμοποίησε βαμμένα ξύλα με τέμπερες και κηρομπογιές για φόντο !!!

Ο Ιωάννης Μ. έφτιαξε δυο έργα με τέμπερες και μολύβι. Ένα δάσος την ώρα που καίγεται και ένα μετά τη φωτιά!!

Και η Νικολέτα ζωγράφισε ένα δάσος με καμένα δέντρα.

Γιορτή της μητέρας

Μάνα!  Δε βρίσκεται λέξη καμία, να χει στον ήχο της τόση αρμονία”

Η 2η Κυριακή του Μάη είναι αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας, μέρα εορτασμού της μητρότητας και των ευχαριστιών προς τη μητέρα

 

Παίξτε το παρακάτω παιχνίδι, βρίσκοντας τις λέξεις της ΜΑΜΑΣ

 

Κάρτες για τη γιορτή της μητέρας

Η Κατερίνα έφτιαξε κάρτα – καρδούλα και την στόλισε με αληθινά λουλούδια και κορδέλες κι έγραψε στη μαμά της  πόσο την αγαπάει!

Ο Ιωάννης Μ. έφτιαξε κάρτα – κούπα για να πίνει καφέ η μαμά του και την στόλισε με καρδούλες και μια φωτογραφία του. Έγραψε πόσο αγαπάει τη μαμά του!

Η Γεωργία έφτιαξε κάρτα – καρδούλα και την στόλισε με λουλούδι και καρδούλες και την χάρισε στη μαμά της με μια ωραία γλάστρα!

Η Νικολέτα έφτιαξε κάρτα – καρδούλα, της έγραψε ότι την αγαπάει, κι έβαλε κορδέλες και γκλίτερ

Η Ελένη ζωγράφισε στην κάρτα της λουλουδάκι και μια ωραία καρδούλα για τη μαμά της!

Ο Ιωάννης έφτιαξε ένα δώρο για τη μαμά του με λουλούδια και μακαρόνια.

Ο Βαγγέλης έφτιαξε  μια καρδούλα από κοχύλια σε κάδρο!!!

 

                                                                                   

Ποίημα “Η μανούλα”

Ποιός την κούνια μας κουνάει,

όταν είμαστε μικράκια;

Ποιός χαμογελά στο πλάι

και γλυκά μας λέει λογάκια

και τον ύπνο προσκαλεί;

Η μαμά μας η καλή!

Τα μαλλιά μας ποιός χτενίζει;

Ποιός μας καμαρώνει, αλήθεια;

Ποιός παιχνίδια μας χαρίζει;

Ποιός μας λέει τα παραμύθια

στη φωτίτσα μας σιμά;

Η γλυκιά μας η μαμά!

Κι όταν κάποτε ένα στόμα

κάτι με θυμό μας λέει,

κι όταν παρακούμε ακόμα,

ποιός πονεί και σιγοκλαίει

κι έχει πίκρα στην καρδιά;

Πάντα η μάννα μας, παιδιά!

Στέλιος Σπεράντσας