Σήμερα μέσα στην τάξη μας έσκασε ένα ηφαίστειο…………………
Επικράτησε μεγάλος ενθουσιασμός και οι εκρήξεις ήταν αλλεπάλληλες……….
Μετά ακούσαμε ένα ωραίο ρομαντικό τραγούδι που μας έλεγε μιά ολόκληρη ιστορία………
Μετά ξύπνησε ο Εγκέλαδος και άρχισε να κυνηγά τους ανθρώπους και να τους πετάει πέτρες…….. 
Τέλος είδαμε ταινιούλα για το σεισμό……………
Με αφορμή το θέμα του σεισμού μιλήσαμε για τον γίγαντα Εγκέλαδο.
Στην ελληνική μυθολογία, ο Εγκέλαδος ήταν ο γιος του Τάρταρου και της Γης, και αρχηγός των Γιγάντων. Ο Εγκέλαδος σκοτώθηκε στην περιβόητη Γιγαντομαχία, όπου ο ρόλος του ήταν ιδιαίτερα σημαντικός. Υπάρχουν διάφορες ιστορίες σχετικά με το πώς θανατώθηκε, όπως για παράδειγμα ότι τον κατακεραύνωσε ο Δίας. Ωστόσο, η πιο επικρατούσα παράδοση λέει ότι τον σκότωσε η θεά Αθηνά, ρίχνοντας επάνω του τη Σικελία ή το όρος Αίτνα.
Καταπλακωμένος, ο Εγκέλαδος καθώς κινείται και αναστενάζει προκαλεί σεισμούς και δημιουργεί ηφαίστεια ή τα κάνει να εκρήγνυνται.
Έτσι, κατά τους αρχαίους Έλληνες ο Εγκέλαδος ήταν η θεότητα του σεισμού – και ιδίως του ηφαιστειακού. Κάπως έτσι έμεινε η ονομασία μέχρι τις ημέρες μας και τη χρησιμοποιούμε για να αναφερθούμε στο φαινόμενο του σεισμού.
Παρατηρήσαμε και συζητήσαμε για το γλυπτό του Εγκέλαδου στον κήπο των Βερσαλλιών στη Γαλλία.
Είναι μια ιστορία που αρέσει πολύ στα παιδιά, την δραματοποιούν ευχάριστα και μας δίνει τη δυνατότητα να μιλήσουμε γενικά για τη χρησιμότητα που έχουν οι μύθοι στη ζωή των ανθρώπων (π.χ να εξηγήσουν πράγματα που δεν μπορούσαν να καταλάβουν οι άνθρωποι και να τους διασκεδάσουν).
Γίναμε ο Εγκέλαδος, γίναμε αγάλματα …………….
Οι ηλικιωμένοι παίζουν συμαντικό ρόλο, όχι μόνο στην μετάδοση των εμπειριών και των γνώσεών τους, αλλά και με την βοήθεια που δίνουν στα παιδιά τους αναλαμβάνοντας παράλληλα και την φροντίδα των εγγονιών τους. 1η Οκτωβρίου Παγκόσμια μέρα τρίτης ηλικίας. Μια τέτοια μέρα λοιπόν δεν θα μπορούσαμε να μην μιλήσουμε και στο σχολείο μας για τα αγαπημένα αυτά πρόσωπα, τη γιαγιά και τον παππού μας.
Μετά ακούσαμε το παιδικό τραγούδι:
«Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΚΟΙΜΑΤΑΙ»
Στην καρέκλα την παλιά με κατάσπρα τα μαλλιά
Ο γερο -παππούς κοιμάται μη μιλάτε– μη μιλάτε.
Μουρμουρίζει σιγανά μες στον ύπνο και γελά
Μη μιλάτε και ξυπνήσει γιατί τ’ όνειρο θα σβήσει.
Κι είναι τ’ όνειρο γλυκό κι είναι τόσο μαγικό
Ο παππούς βλέπει λιγάκι πως ξανάγινε παιδάκι.
Τη χαρά του που και που βλέπει ακόμα ένάν παππού
Που τον εκρατά στα στήθια και του λέει παραμύθια.
Στην καρέκλα την παλιά με κατάσπρα τα μαλλιά
Ο γερο –παππούς κοιμάται μη μιλάτε– μη μιλάτε
Βάλαμε σε λογική σειρά κάρτες με την ηλικιακή εξέλιξη του ανθρώπου.
Δεν μπορούσαμε μετά από όλα αυτά που είπαμε παρά να κάνουμε για τον Παππού και την Γιαγιά ένα μικρό δωράκι, μια όμορφη ζωγραφιά με ευχούλες.
