4o ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΠΑΤΩΝ ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΟΥ ΣΕ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΖΟΥΝ ΟΜΟΡΦΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ 

Και εντελώς ξαφνικά βρήκα αυτό το βιντεάκι με αφήγηση στα Ελληνικά και μοναδικές εικόνες από αληθινά Ρακούν. ΜΑ-ΜΗ

Οι μέρες πέρασαν και φυσικά…………………..

Θα με ρωτήσετε τι κάνει ο Λάκης, το μικρό αλεπουδάκι στο σχολείο του δάσους.

Μια χαρά είναι έχει ξεκινήσει το σχολείο και είναι πολύ χαρούμενος. Έκανε και πολλούς καινούριους φίλους. Τώρα πια δεν ανησυχεί, αν θα του αρέσει το σχολείο. Και βέβαια του αρέσει! Κάθε μέρα παίζει και κάνει διαρκώς καινούρια πράγματα.

Μα τι έπαθε η μαμά του σήμερα η κυρία Αλεπού και είναι τόσο σκεπτική;

-Μαμά έχεις κάτι; Ρώτησε ο Λάκη την μαμά του όταν τον πήγαινε το πρωί στο σχολείο.

-Όχι μικρό μου είμαι μια χαρά, απάντησε η κυρία Αλεπού και προσπάθησε να  κρύψει την ανησυχία της

-Στα μάτια σου όμως βλέπω ένα μικρό συννεφάκι θλίψης τι είναι αυτό; ρώτησε πονηρά ο Λάκη.

-Τίποτα δεν είναι, τίποτα ,επέμενε η μαμά.

Λίγο πιο κάτω ο Λάκη ξαναρώτησε.

-Μαμά έχεις κάτι ,που σε απασχολεί; Μήπως σε στενοχώρησα κάπου και δεν το κατάλαβα;

Η μαμά κοντοστάθηκε λίγο πριν την μεγάλη πόρτα του σχολείου.

-Να Λάκη κάθε μέρα φεύγεις απ το σπίτι, έρχεσαι στο σχολείο κι εγώ ανησυχώ. Μήπως θέλεις κάτι, μήπως χτυπήσεις…

Ο Λάκη της χάιδεψε τα μαλλιά.

-Μα μαμά έχουμε το μυστικό μας δεν είπαμε.

-Σκύψε λίγο. Κάνε έτσι το χέρι σου. Και της έκανε τα δάχτυλα μια χουφτίτσα.

– Κοίτα…. Είπε και φίλησε το χέρι της πολύ δυνατά.

-Τώρα θα έχεις κι εσύ το δικό μου αστεράκι στο χέρι σου. Όταν νιώθεις μόνη στο σπίτι ή στην δουλειά θα ανοίγεις την παλάμη σου και θα βλέπεις το φιλάκι- αστεράκι.

Η μαμά χαμογέλασε ,σκούπισε ένα μικρό δάκρυ που κύλησε απ τα μάτια της.

-Πόσο μεγάλωσες καλέ μου! Ακόμη δεν άρχισε το σχολείο και έμαθες τόσα πολλά.

Είπε κι έδωσε το φιλάκι στο χεράκι.

Το ίδιο έκανε κι ο Λάκης

-Σ’ αγαπάω μαμά φώναξε!

-Σ αγαπάω Λάκη φώναξε η μαμά.

Όταν  ο Λάκη μπήκε μέσα στην τάξη ήταν ανήσυχος. Η κυρία κουκουβάγια το κατάλαβε αμέσως.

-Καλημέρα Λάκη

-Καλημέρα κυρία είμαι πολύ αναστατωμένος και θέλω να με βοηθήσετε;

-Με χαρά Λάκη, τι συμβαίνει;

-Να θέλω να φτιάξω μια καρτούλα στην μαμά μου, για να με θυμάται, όταν φεύγω για το σχολείο με το φιλάκι μας.

-Μα αυτό είναι πολύ εύκολο Λάκη, περίμενε όμως να το πούμε και στα άλλα παιδιά.

Όλα τα ζωάκια μαζεύτηκε γύρω από την κουκουβάγια και άρχισαν να σχεδιάζουν και να φτιάχνουν την καρτούλα, που θα έδιναν στην μαμά τους το μεσημέρι.

Μα τι είναι αυτό που μοσχομυρίζει από την κουζίνα της κυρίας Αλεπούς.

Μμμμ Νόστιμα κουλουράκια!

Μα δεν είναι λίγο παράξενα; Έχουν το σχήμα της παλάμης και στην μέση μια καρδούλα με σοκολάτα!

Η κυρία Αλεπού η μαμά του Λάκη κάθισε κι έφτιαξε τα κουλουράκια με το μυστικό τους, το ίδιο έκανε και ο Λάκη.

Όταν ήρθε η ώρα να σχολάσουν η κυρία Αλεπού μπήκε μέσα στην τάξη και κάτι ψιθύρισε στο αυτί της κυρίας Κουκουβάγιας.

Λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι η κυρία Κουκουβάγια ανακοίνωσε στους γονείς μια έκπληξη από τα παιδιά. Μα και οι μαμάδες είχαν μια έκπληξη. Όλοι χάρηκαν και μοιράστηκαν τα δώρα τους καρτούλες, και κουλουράκια.

Μμμ! Είναι τόσο όμορφες οι πρώτες μέρες στο σχολείο! ΜΑ-ΜΗ

Το Παραμύθι αυτό μοιάζει πολύ με «Το χέρι που φιλάει» ΜΑ-ΜΗ

Αστέρι και φιλί

Το μικρό αλεπουδάκι είναι τόσο στενοχωρημένο! Δεν θέλει να φύγει μακριά από την μαμά του, τώρα που αρχίζει το σχολείο. Κάθετε λυπημένο κάτω από την μεγάλη βελανιδιά και δεν απαντά στην μητέρα του, που το φωνάζει.

-Λάκη, Λάκη που είσαι καλό μου; Είναι ώρα να ετοιμαστούμε, να πάμε στο καινούριο μας σχολείο.

Η μητέρα αλεπού ψάχνει τον Λάκη.  Τελικά τον βρίσκει κάτω από το μεγάλο δέντρο.

-Λάκη γιατί είσαι τόσο σκεπτικός; Μήπως έχασες κάποιο από τα παιχνίδια σου;

Ο Λάκης έγνεψε: όχι

-Μήπως δεν σου άρεσε η μηλόπιτα που είχαμε για πρωινό;

Και πάλι όχι.

-Τι συμβαίνει καλό μου παιδί; ρώτησε η Νανά η κυρία αλεπού φανερά αγχωμένη.

-Μήπως,  μήπως έχεις πυρετό; Τον ρώτησε και αμέσως το χέρι της άγγιξε το μέτωπό του.  Όμως τίποτε από αυτά δεν συνέβαινε.

-Δεν θέλω να πάω σχολείο, ψιθύρισε ο Λάκης γνωρίζοντας  πως αυτό ήταν αδύνατο, αλλά το είπε μήπως και καταφέρει την μαμά του.

-Μαμά δεν είναι καλύτερα να παίξω εδώ μαζί σου στο σπίτι; Να σε βοηθήσω κιόλας λιγάκι στις δουλειές του σπιτιού;

-Λάκη μου, μικρέ μου Λάκη τα παιδάκια στην ηλικία σου πάνε στο σχολείο. Είναι τόσο όμορφα εκεί!

Θα βρεις καινούριους φίλους .

Θα παίζεις με καινούρια παιχνίδια

Θα ακούς τραγούδια

και θα διαβάζεις πολλά πολλά καινούρια βιβλία.

Εξ άλλου τώρα που θα πάμε στο σχολείο έχω κι ένα μυστικό δωράκι να σου κάνω.

Τα ματάκια του Λάκη έλαμψαν!

-Μυστικό δωράκι ; ποιο είναι αυτό το μυστικό δωράκι μαμά;

Η μαμά αλεπού χαμογέλασε, έβαλε το φαγητό του Λάκη στην καινούρια πολύχρωμη τσάντα του και τον έπιασε από το χέρι.

-Πάμε , είπε.

-Μα το μυστικό; Ρώτησε όλο λαχτάρα ο Λάκη.

-Το μυστικό θα σου το δώσω όταν φτάσουμε στην πόρτα του σχολείου.

Ο Λάκη περπατούσε όλο λαχτάρα για να μάθει πιο θα ήταν το μυστικό δωράκι της μαμάς.

Έφτασαν στην πόρτα του σχολείου, εκεί κοντοστάθηκαν.

-Κοίτα, είπε σοβαρά η μαμά αλεπού. Αυτό το μυστικό το έμαθα κι εγώ από την μαμά μου κι εκείνη από την δική της μαμά.

Ο Λάκη  περίμενε όλο αγωνία. Η μαμά αλεπού έπιασε το χεράκι του Λάκη το έκανε χουφτίτσα και το φίλησε  πολύ πολύ δυνατά. Τα ματάκια του Λάκη έλαμψαν  νιώθοντας την αγάπη της μαμά σου να τον πλημμυρίζει και να φτάνει μέχρι την άκρη της ουράς του.

-Αυτό είναι το μυστικό: Η καρδούλα μου στο χεράκι. Κοίτα τώρα το χέρι σου.

Ο Λάκη άνοιξε σιγά σιγά την παλάμη του. Η αγάπη της μαμά ήταν τόση που μέσα στην χούφτα του είχε ζωγραφιστεί μια κόκκινη καρδούλα.

-Όταν νιώθεις μοναξιά στο σχολείο, θα ανοίγεις την παλάμη σου και θα ακούς την φωνή μου:  Σ αγαπώ Λάκη.

Ο Λάκη ένιωσε τόσο όμορφα, με την αγάπη της μαμάς  του στο χέρι του. Δεν τον ένοιαζε τώρα που θα πήγαινε σε καινούριο σχολείο. Κάθε φορά που ένιωθε λύπη για την μαμά άνοιγε το χέρι του. Η καρδούλα ήταν ακόμη εκεί και του έγνεφε

Σ αγαπώ Λάκη.

Ένα πολύ τρυφερό παραμυθάκι που μου αρέσει πολύ, κατάλληλο για την πρώτη μέρα στο σχολείο, και τις δυσκολίες που ίσως κρύβει αυτή η μέρα,του πρώτου αποχωρισμού, για κάποια από τα παιδιά.                                                 Δυστυχώς δεν κυκλοφορεί στην Ελλάδα και στα ελληνικά (και απορώ γιατί, διότι είναι πραγματικά εξαιρετικό). Βρήκα λοιπόν μία μετάφραση για τα παιδιά , από την συνάδελφο Έλση που το μεταφράζει «Το μαγικό φιλάκι», εγώ προβληματίστηκα και για να είμαι ειλικρινής προτιμώ τον τίτλο «Το χέρι που φιλά». Καλό θα είναι να το διαβάσετε στο σπίτι γιατί τις επόμενες μέρες θα το επεξεργαστούμε με τα παιδιά στην τάξη και ίσως στα παιδιά σας φανεί ωραίο σαν ιδέα να έχουν κι αυτά μαζί τους, το δικό τους χέρι που φιλάει.  ΜΑ-ΜΗ

ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΦΙΛΑΚΙ (1)

Εδώ μπορείτε να ακούσετε και να δείτε το βιβλίο (πάντα αγγλικά):

Ένα τραγούδι για το νηπιαγωγείο που μας αγκαλιάζει με αγάπη.!!!! ΜΑ-ΜΗ

Με πολλή χαρά  αναρτήσαμε την καινούρια πινακίδα του 4^ου Νηπιαγωγείου Σπάτων. Όλο το προσωπικό θέλει να ευχαριστήσει προσωπικά τον Κο και την Κα Σκεντέρη ( γονείς του σχολείου μας  ) για την επιγραφή που με τόση αγάπη έφτιαξαν και χάρισαν  στο νηπιαγωγείο μας και  που από σήμερα θα κοσμεί την πρόσοψη  του κτιρίου μας. Τους ευχαριστούμε θερμά για την προσφορά τους και στις δύο φωτογραφίες που παραθέτουμε μπορείτε να διαπιστώσετε την  υπέροχη αλλαγή. ΜΑ-ΜΗ

  ΠΡΙΝ   ΜΕΤΑ

και τώρα………………………………………….