Αρχική » 2024 (Σελίδα 3)
Αρχείο έτους 2024
Η Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Διδακτικών Βιβλίων «Μελίσπη»
4o ΓΕΛ Ιωαννίνων "Ακαδημία" – EU Infopoint
Νέα
- 17-07-26 Πρόγραμμα επαναληπτικών Πανελλαδικών εξετάσεων ημερησίων και εσπερινών ΓΕΛ και ΕΠΑΛ, Ειδικών και Μουσικών μαθημάτων και προθεσμία Υγειονομικής Εξέτασης και Πρακτικής Δοκιμασίας έτους 2026
- 17-07-26 Ενημέρωση υποψηφίων που πάσχουν από σοβαρές παθήσεις σχετικά με την έγκριση ή απόρριψη του μηχανογραφικού τους δελτίου για εισαγωγή στα ΑΕΙ το ακαδ. έτος 2026-2027
- 16-07-26 Ολοκλήρωση υποβολής Μηχανογραφικών Δελτίων 2026
Ήξερες ότι…
Το 1885, ο Wilson Bentley, από το Vermont των Η.Π.Α., ξεκίνησε να φωτογραφίζει νιφάδες χιονιού. Στην ζωή του κατάφερε να φωτογραφίσει περισσότερες από 5000, χωρίς να βρει ούτε 2 όμοιες!
«Παρατηρώντας στο μικροσκόπιο βρήκα ότι οι νιφάδες χιονιού είναι θαύματα ομορφιάς και είναι κρίμα που αυτή η ομορφιά δεν μπορεί να ειδωθεί από άλλους. Κάθε κρύσταλλος είναι ένα σχεδιαστικό αριστούργημα και κανένα σχέδιο δεν επαναλαμβάνεται ακριβώς το ίδιο. Όταν η νιφάδα λειώνει το σχέδιο αυτό χάνεται για πάντα. Τόση ομορφιά χάνεται χωρίς να αφήνει κανένα ίχνος πίσω της…» (W. Bentley)
Η καταπληκτική συμμετρία που βλέπουμε στις νιφάδες χιονιού οφείλεται στην εσωτερική οργάνωση ή αλλιώς κρυσταλλοποίηση των µορίων νερού μέσα στη νιφάδα. Τα άτοµα υδρογόνου και οξυγόνου που αποτελούν το νερό διατάσσονται σε μικροσκοπικό επίπεδο σε τρίγωνα, δίνοντας τελικά τη συμμετρική μορφή που μπορούμε να παρατηρήσουμε µε ένα μικροσκόπιο ή ένα ισχυρό μεγεθυντικό φακό μέσα στις χιονονιφάδες. Η απάντηση αυτή δόθηκε πλέον τον 20ο αιώνα όταν µε σύγχρονες μεθόδους κρυσταλλογραφίας και µε τη βοήθεια των ηλεκτρονικών μικροσκοπίων μπόρεσαν οι επιστήμονες να διαπιστώσουν τη θαυμαστή αυτή δομή του µικροκόσµου μέσα στις νιφάδες[1].
[1] Οι πρώτες φωτογραφίες χιονονιφάδων του Wilson Bentley, Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, ανακτήθηκε στις 8/12/2024
Προσμένοντας τα Χριστούγεννα …
Στολίσαμε το χριστουγεννιάτικο δέντρο της Βιβλιοθήκης μας!
“Πολλά δε θέλει ο άνθρωπος
να `ν’ ήμερος να `ναι άκακος
λίγο φαΐ λίγο κρασί
Χριστούγεννα κι Ανάσταση…”
(Οδυσσέας Ελύτης, “Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας“, εκδ. ΙΚΑΡΟΣ, Α΄ Έκδοση, Αθήνα 1985)
Θεόδωρος Βρυζάκης, ο ζωγράφος της Ελληνικής Επανάστασης
Ο Θεόδωρος Βρυζάκης (Θήβα, 1814 – Μόναχο, 6 Δεκεμβρίου 1878) συγκαταλέγεται στους κορυφαίους Έλληνες ζωγράφους. Τα έργα του θεωρούνται ως το κατεξοχήν δείγμα των Ελλήνων ρομαντικών ζωγράφων του 19ου αιώνα, οι περισσότεροι από τους οποίους σπούδασαν στη Γερμανία και δημιούργησαν τη λεγόμενη «Σχολή του Μονάχου». Βασική θεματολογία του ήταν η Ελληνική Επανάσταση του 1821. Σαν σήμερα, στις 6 Δεκεμβρίου 1878 έφυγε από τη ζωή. Πίνακες του Θεόδωρου Βρυζάκη εκτίθενται στην Εθνική Πινακοθήκη.
Ήξερες ότι…
Ο ελληνικός κώδικας Μπράιγ (γαλλικά: Braille, ελληνικό Μπράιγ: ⠑ ⠸ ⠸ ⠜ ⠝ ⠊ ⠅⠐ ⠕ ⠎ ⠅ ⠐ ⠚ ⠙ ⠊ ⠅ ⠁ ⠎ ⠨ ⠏ ⠗ ⠐ ⠁ ⠊ ⠛) ή, η ελληνική γραφή Μπράιγ ή το ελληνικό σύστημα Μπράιγ ή απλώς ελληνικό Μπράιγ, είναι η έκδοση του κώδικα Μπράιγ για την γραφή της ελληνικής γλώσσας. Υπάρχουν 2 εκδοχές του ελληνικού κώδικα οι οποίες διαφέρουν ως προς λίγα γράμματα, ο κώδικας Μπράιγ της ελληνικής γλώσσας ο οποίος χρησιμοποιείται στο πλαίσιο της κανονικής επικοινωνίας και ο διεθνής κώδικας Μπράιγ της ελληνικής γλώσσας ο οποίος χρησιμοποιείται στα Αγγλικά και άλλες γλώσσες διεθνώς για την αναπαράσταση των ελληνικών γραμμάτων στα μαθηματικά ή και για την πολυτονική γραφή της ελληνικής γλώσσας σε Μπράιγ και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις.
Η επίσημη καθιέρωση ενός ελληνικού κώδικα Μπράιγ για την εκπαίδευση των Ελλήνων τυφλών ήρθε το 1948, όπου και ο ελληνικός κώδικας προσαρμόστηκε από τον αντίστοιχο γαλλικό από μια επιτροπή Ελλήνων και ξένων επιστημόνων στη Λειψία και κατόπιν εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στη Σχολή Τυφλών Καλλιθέας στην Αθήνα.
Τα γράμματα είναι όπως παρακάτω, με τα αριθμητικά ψηφία κάτω από κάθε γράμμα να συμβολίζουν την αντίστοιχη τοποθεσία της κάθε κουκκίδας και κάτω από τους αριθμούς οι κουκκίδες ως χαρακτήρες κειμένου. Οι κουκκίδες απαριθμούνται από την αριστερή στήλη προς τα κάτω και κατόπιν από τη δεξιά προς τα κάτω:
[1] Πηγή άρθρου – εικόνες
3 Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία
της Ιωάννας Βούλγαρη, θεολόγου του 4ου ΓΕΛ Ιωαννίνων “ΑΚΑΔΗΜΙΑ”
Η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), το 1992, ανακήρυξε την 3η Δεκεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία[1]. Ως «Άτομα με Αναπηρίες» νοούνται τα άτομα με μακροχρόνιες διανοητικές ή σωματικές δυσχέρειες οι οποίες χρίζουν ειδικής μεταχείρισης, ώστε το άτομο να αναπτύξει ισότιμα όλες τις ικανότητες του και να ενταχθεί στη κοινωνία[2]. Αυτές μπορούν να είναι νοητικές (όπως το σύνδρομο Down, ο αυτισμός και διάφορα χρωμοσωμικά σύνδρομα) ή κινητικές (όπως η εγκεφαλική παράλυση και τα ακρωτηριασμένα άκρα) ή αισθητηριακές (όπως η τύφλωση και η κώφωση) ή ψυχικές (όπως η μανιοκατάθλιψη και η σχιζοφρένεια) ή συνδυασμός αυτών[3].
Η ημέρα αυτή αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία για την ανάδειξη της ανάγκης για ισότιμη συμμετοχή των ατόμων με αναπηρία σε κάθε πτυχή της ζωής και την προώθηση της κατανόησης των δικαιωμάτων τους, ώστε να δημιουργηθεί μια κοινωνία πιο προσβάσιμη και συμπεριληπτική, χωρίς αποκλεισμούς, για όλους.
Η βελτίωση της ζωής των ατόμων με αναπηρία απαιτεί μια ολιστική στρατηγική, προϊόν γόνιμης συνεργασίας μεταξύ κράτους, τοπικών αρχών, οργανώσεων ατόμων με αναπηρία και της κοινωνίας. Αυτό προϋποθέτει την πλήρη εφαρμογή και ενίσχυση της υφιστάμενης νομοθεσίας για την εξασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης και την προστασία των δικαιωμάτων τους. Επιπλέον, χρειάζεται η παροχή εξατομικευμένης υποστήριξης στην εκπαίδευση και την απασχόληση, η διασφάλιση της πρόσβασης σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας και κοινωνικής φροντίδας, η αλλαγή των κοινωνικών αντιλήψεων μέσω στοχευμένων ενημερωτικών πρωτοβουλιών και, κυρίως, η επαρκής χρηματοδότηση όλων αυτών των δράσεων. Η διασφάλιση της αξιοπρέπειας και της ευημερίας των ατόμων με αναπηρία είναι ευθύνη όλων μας!
[1] Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, United Nations, ανακτήθηκε στις 3/12/2024
[2] Άρθρο 2 – Ορισμοί, Υπουργός Επικρατείας, ανακτήθηκε στις 3/12/2024
[3] Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, Υπουργείο Υγείας, ανακτήθηκε στις 3/12/2024
[4] Πηγή εικόνας
Ιάκωβος Καμπανέλλης, ο αναμορφωτής της νεοελληνικής δραματουργίας
Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης[1] (2 Δεκεμβρίου 1921 – 29 Μαρτίου 2011) υπήρξε κορυφαίος Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος, στιχουργός, δημοσιογράφος και ακαδημαϊκός. Συνελήφθη από τους Γερμανούς το φθινόπωρο του 1942 και φυλακίστηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν μέχρι τον Μάιο του 1945, οπότε και απελευθερώθηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις. Αυτή την οδυνηρή εμπειρία κατέγραψε στο βιβλίο του “Μαουτχάουζεν”, μια διήγηση που εναλλάσσει τη ζωή στο στρατόπεδο με τη ζωή μετά την απελευθέρωση. Η αφήγηση, συνταρακτικά απλή και ανθρώπινη, καταγράφει τις θηριωδίες των στρατοπέδων συγκέντρωσης κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, επιπλέον επικεντρώνεται στην επανάκτηση της ζωής από τους επιζήσαντες, περιγράφοντας τόσο τις αντικειμενικές συνθήκες όσο και την ψυχολογική τους κατάσταση στις πρώτες μέρες μετά την απελευθέρωση[2].
Μετά τον πόλεμο, αφιερώθηκε στη συγγραφή θεατρικών έργων όπως “Έβδομη Μέρα της Δημιουργίας”(1956), “Η Αυλή των Θαυμάτων”(1957) και “Το μεγάλο μας τσίρκο”(1973), καθώς και σεναρίων για τον κινηματογράφο, όπως “Στέλλα”(1955) και “Ο Δράκος”(1956). Συνεργάστηκε ως αρθρογράφος και δοκιμιογράφος με μεγάλες εφημερίδες και το 1981 ανέλαβε τη διεύθυνση ραδιοφωνίας της ΕΡΤ.
Για την σημαντική του προσφορά τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις. Έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών το 1999, στην έδρα του Θεάτρου, και το 2000 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τον τίμησε με το παράσημο του Ανώτερου Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα. Το πλούσιο έργο του έχει μεταφραστεί και παρουσιαστεί σε πολλές χώρες της Ευρώπης, αλλά και στις ΗΠΑ, Τουρκία, Ισραήλ, Κίνα και Αυστραλία.
[1] Ιάκωβος Καμπανέλλης, kambanellis.gr, ανακτήθηκε στις 2/12/2024
[2] Ιάκωβος Καμπανέλλης, ανακτήθηκε στις 2/12.2924
[3] Πηγή Φωτογραφίας
Άννα Κομνηνή, βυζαντινή πριγκίπισσα και ιστορικός
της Ιωάννας Βούλγαρη, θεολόγου του 4ου ΓΕΛ Ιωαννίνων “ΑΚΑΔΗΜΙΑ”
Η Άννα Κομνηνή (1 Δεκεμβρίου 1083 – 1153 μ.Χ.)[1] ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα, πρωτότοκο παιδί του Βυζαντινού αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού και εγγονή της Άννας Δαλασσηνής. Θεωρείται ως μία από τις σπουδαιότερες ιστοριογράφους των μεσαιωνικών χρόνων. Η εξαιρετική παιδεία της αναδεικνύεται στο ιστορικό της έργο Αλεξιάς (1148), στο οποίο καταγράφει την αποκλειστική βιογραφία του πατέρα της, Αλέξιου Α΄ Κομνηνού[2]. Πρόκειται για μια ιστορική πηγή μοναδικής αξίας, η οποία καλύπτει τα γεγονότα της περιόδου 1069-1148. Ιδιαιτέρως, επειδή παρέχει μια θεώρηση της πρώτης σταυροφορίας διαφορετική από εκείνη των ιστορικών της Δύσης.
«Ακάθεκτος κυλάει ο χρόνος και στην αέναη κίνησή του παρασύρει και παραλλάζει τα πάντα και τα καταποντίζει στο βυθό της αφάνειας. Πότε πράγματα ασήμαντα και πότε μεγάλα και αξιομνημόνευτα και, όπως λέει ο τραγικός ποιητής, φέρνει στο φως τα άδηλα και κρύβει τα φανερά. Αλλά ο λόγος της ιστορίας γίνεται φράγμα πανίσχυρο για το ρεύμα του χρόνου και σταματάει κατά κάποιον τρόπο την ακάθεκτη ροή του κι απ’ όσα συμβαίνουν στο κύλισμά του, συγκρατεί και περισφίγγει όλα όσα επιπλέουν και δεν τ’ αφήνει να ξεγλιστρήσουν σε λήθης βυθούς.» Αλεξιάς, Πρόλογος, μετάφραση Α. Σιδέρη[3].
Μπορείτε να διαβάσετε την Αλεξιάδα πατώντας πάνω στο εξώφυλλο:
[2] Άννα Κομνηνή, Βυζαντινή πριγκίπισσα και ιστορικός, Περί βιβλιοθηκών, ανακτήθηκε 1/12/2024
[3] Άννα Κομνηνή, Αλεξιάς, μετάφραση Α. Σιδέρη, Βυζαντινή Λογοτεχνία, Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, ανακτήθηκε 1/12/2024
[4] Πηγή εικόνας
Ήξερες ότι…
Ο Δεκέμβριος, ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο, έχει λάβει το όνομά του από το λατινικό «Decem», που σημαίνει δέκα, αφού ήταν ο δέκατος μήνας σύμφωνα με το Ρωμαϊκό ημερολόγιο.
Oscar Wilde, “Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας και άλλες ιστορίες”
Ο ποιητής, δραματουργός, μυθιστοριογράφος και κριτικός Oscar Wilde (πλήρες όνομα Oscar Fingal O’Flahertie Wills Wilde) γεννήθηκε το 1854 στο Δουβλίνο.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του το 1878 εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Λονδίνο. Γνωστός για το οξυδερκές πνεύμα, τις εξεζητημένες εμφανίσεις και τους πνευματώδεις διαλόγους του, ο Ουάιλντ έγινε μια από τις διασημότερες προσωπικότητες της εποχής του.
Το 1888 εκδόθηκε «Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας κι άλλες ιστορίες» (The happy prince and other tales), μια συλλογή από παραμύθια, είδος με το οποίο ο συγγραφέας είχε καταπιαστεί στο παρελθόν ενώ η λογοτεχνική του δόξα έφτασε στο αποκορύφωμά της το 1891 με το μοναδικό του μυθιστόρημα «Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι».
Έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα, στις 30 Νοεμβρίου 1900[1].
[1] Όσκαρ Ουάιλντ, ανακτήθηκε στις 30/11/2024
Ήξερες ότι…
Ο ταύρος θεωρείται ως το αρχαίο έμβλημα της Ηπείρου και απεικονίζεται στην οπίσθια όψη του αργυρού δίδραχμου (νόμισμα) του Κοινού των Ηπειρωτών (231-168 π.Χ.) μέσα σε στεφάνι βελανιδιάς να ορμάει προς τα δεξιά. Αναγράφεται το εθνικό «ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ», που σημαίνει «Ηπειρωτών» στη δωρική διάλεκτο[1].
[1] Κοινό Ηπειρωτών, ανακτήθηκε στις 29/11/2024
Ψηφιακός κατάλογος βιβλίων – Νέα βιβλία!!!
