Τέσσερις μήνες αργότερα οι μαθητές του Δ1 και Δ2 (κ.Μιχαλοπούλου και κ.Φρεμεντίτη) επέστρεψαν με μεγάλο ενδιαφέρον στο σημείο δράσης για να ανοίξουν ξανά την “κρυμμένη” τρύπα και να παρατηρήσουν τι είχε συμβεί στα αντικείμενα που είχαμε θάψει. Τα παιδιά διαπίστωσαν ότι οι φλούδες από τα φρούτα είχαν αποσυντεθεί, ενώ το πλαστικό κεσεδάκι και το αλουμινένιο κουτάκι παρέμεναν αναλλοίωτα. Η βιοδιασπώμενη σακούλα είχε αρχίσει να αλλοιώνεται, γεγονός που προκάλεσε πολλές συζητήσεις και απορίες. Μέσα από τη βιωματική αυτή εμπειρία, οι μαθητές κατανόησαν καλύτερα πόσο σημαντικό είναι να μειώνουμε τα απορρίματα, να ανακυκλώνουμε και να φροντίζουμε το περιβάλλον μας καθημερινά.