40o Δημοτικό Σχολείο Περιστερίου

Εφτά στα δέκα παιδιά κάνουν χρήση των κοινωνικών δικτύων σε μη επιτρεπτή ηλικία και το 21% δηλώνει πως δέχθηκε διαδικτυακή παρενόχληση, την οποία επιχείρησε να αντιμετωπίσει χωρίς να το αναφέρει σε κανέναν. Επίσης, το 21% των παιδιών έχει συναντηθεί με κάποιον που γνώρισε στο Διαδίκτυο, το 14% έχει μοιραστεί πολύ προσωπικές φωτογραφίες στο διαδίκτυο, ενώ έξι στα 10 παιδιά έχουν συναντήσει βίαιο και ακατάλληλο περιεχόμενο. Τα παραπάνω ποσοστά αποτελούν αποτέλεσμα έρευνας που έγινε σε δείγμα 14.000 μαθητών από 400 σχολεία της χώρας και την οποία πραγματοποίησε το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου του Ιδρύματος Τεχνολογίας και ‘Ερευνας, υπό την αιγίδα του υπουργείου Παιδείας. Είναι χαρακτηριστικό πως η πλειοψηφία των παιδιών (41%) ξεκινά να χρησιμοποιεί το Διαδίκτυο στην ηλικία των 7 – 8 ετών ενώ ένα 20% δηλώνει ότι ξεκίνησε το «σερφάρισμα» στην πολύ μικρή ηλικία των 4-6 ετών!

Όλα τα στοιχεία παρουσιάστηκαν σε ημερίδα του δήμου Καλαμαριάς με θέμα «Ασφαλή και Υπεύθυνη Πλοήγηση στο Διαδίκτυο» και στην οποία συμμετείχαν μαθητές και μαθήτριες από 17 γυμνάσια και λύκεια της Θεσσαλονίκης, 

Κατά τη διάρκεια της ημερίδας τονίστηκε η υπερβολική χρήση του Διαδικτύου από τα παιδιά καθώς το 34% νιώθει ότι παραμελεί τις δραστηριότητές του για χάρη του ψηφιακού κόσμου. Μόλις ένα 4% παραδέχεται ότι αντιμετωπίζει πρόβλημα εθισμού στο διαδίκτυο ενώ ένα 20% απαντά ότι δεν ξέρει αν έχει εθιστεί. Αίσθηση επίσης προκαλεί η παραδοχή από τα παιδιά ότι σχεδόν οι μισοί γονείς δε θέτουν όρια όσον αφορά στη χρήση του Διαδικτύου.

Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, το 83% των παιδιών δηλώνει ότι «σερφάρει» χωρίς την επίβλεψη των γονιών του, ενώ όπως προκύπτει από τις απαντήσεις σχεδόν οι μισοί γονείς (43%) δεν θέτουν όρια στα παιδιά τους όσον αφορά στη χρήση του διαδικτύου αλλά και τον χρόνο παραμονής στον ψηφιακό κόσμο. Η πλειοψηφία των παιδιών (58%) δηλώνουν ότι έμαθαν μόνα τους να χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο και μόλις ένα 4% πως το έμαθε στο σχολείο από κάποιον εκπαιδευτικό. Παρά το γεγονός ότι δηλώνουν αυτοδίδακτα θεωρούν ότι γνωρίζουν πως να χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο με ασφάλεια και μόνο το 12% δηλώνει λίγο ή καθόλου ενημερωμένο.

Τα παιδιά χρησιμοποιούν τον διαδικτυακό κόσμο κυρίως για να μιλάνε με τους φίλους τους (36%), να βλέπουν ταινίες ή να ακούν μουσική (33%) και να παίζουν παιχνίδια (24%). Επιπλέον, το 58% δηλώνει ότι μπορεί να ξεχωρίσει μια αληθινή είδηση από μια ψευδή. Με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ασχολείται μέχρι δύο ώρες την ημέρα το 63% των παιδιών. Το 13% φτάνει τις 3 – 4 ώρες, ενώ το 9% περνάει περισσότερες από 4 ώρες. Βέβαια, τα Σαββατοκύριακα αυξάνεται το ποσοστό των παιδιών που ασχολούνται πάνω από τέσσερις ώρες στα social media φτάνοντας το 15%.

Με τα διαδικτυακά παιχνίδια σε καθημερινή βάση έως 2 ώρες ασχολείται το 57%. Τις 3 έως 4 ώρες την ημέρα φτάνει το 9% και περισσότερες από τέσσερις ώρες απασχολείται το 7%. Το ποσοστό των παιδιών που παίζουν περισσότερες από 4 ώρες κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου διπλασιάζεται και φτάνει το 15%.

Η υπεύθυνη επικοινωνίας του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, Κατερίνα Ψαρουδάκη, από τη δική της πλευρά μιλώντας στην ημερίδα αναφέρθηκε κυρίως στους «χρυσούς κανόνες ασφαλούς πλοήγησης στο διαδίκτυο». Όπως είπε, «καθώς περνούν τα χρόνια η ηλικία των παιδιών που μπαίνει στο Διαδίκτυο θα είναι ολοένα και μειούμενη».

[ΠΗΓΗ]

www.alfavita.gr

Η συστηματική και παρατεταμένη χρήση ηλεκτρονικών παιχνιδιών μπορεί να οδηγήσει ένα παιδί στον εθισμό. Η ακρότητα θεματολογίας των ηλεκτρονικών παιχνιδιών τρομάζει: αιματηρές μάχες, μαζικές καταστροφές και σκοτωμοί, ωμή και αλόγιστη χρήση βίας, η οποία επιβραβεύεται με πόντους όσο περισσότερο το παιδί τη χρησιμοποιεί!

Εκατομμύρια είναι τα παιδιά που παρουσιάζουν εθισμό στα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Ιδιαίτερα τα αγόρια, ηλικίας 8 έως 18 ετών, φαίνονται πιο ευάλωτα στη νοσηρή χρήση, κυρίως σε παιχνίδια όπου κυριαρχεί η βία ως μέσο αλλά και ως απώτερος στόχος του παιχνιδιού. Μάλιστα, κλινικές απεξάρτησης έχουν αρχίσει να λειτουργούν παγκοσμίως, υποσχόμενες ίαση από αυτό τον ακατανίκητο «παιδικό» εθισμό. Ποια συμπτώματα θα μπορούσε, σε ορισμένες περιπτώσεις, να σηματοδοτούν την εξάρτηση του παιδιού από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια; 

• Κατανάλωση σταδιακά περισσότερου χρόνου στα ηλεκτρονικά παιχνίδια.
• Ανάγκη για περισσότερο χρόνο χρήσης.
• Εμμονές ή φαντασιώσεις με θέματα και ρόλους που διαδραματίζονται στην πλοκή ενός ηλεκτρονικού παιχνιδιού, τρέμουλο, άγχος, ανησυχία, αϋπνία, εφιάλτες (παρουσιάζονται με τη μείωση – διακοπή της χρήσης των ηλεκτρονικών παιχνιδιών). 
• Σταδιακή μείωση του κινήτρου για το σχολικό διάβασμα και τη συμμετοχή σε σχολικές δραστηριότητες, όπως και περιορισμός της κοινωνικοποίησης με συνομηλίκους, με αποτέλεσμα το παιδί να απομονώνεται και να παρουσιάζεται σοβαρή πτώση στη σχολική επίδοση.

Πολλά ερωτήματα εγείρονται ως προς το αν και σε ποιο βαθμό η προσωπικότητα ενός παιδιού μπορεί να διαμορφωθεί μέσω της επαφής με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Τα σύγχρονα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν πως πράγματι μπορεί να επηρεάσουν τη συμπεριφορά ενός παιδιού, στον βαθμό όμως που συνυπάρχει μία σειρά άλλων αρνητικών παραγόντων, οι οποίοι αφορούν τόσο την προσωπικότητα του παιδιού (π.χ. εσωστρέφεια, καταπιεσμένη επιθετικότητα) όσο και στοιχεία του οικογενειακού περιβάλλοντος, όπως π.χ. η χρήση ψυχολογικής ή σωματικής βίας στην οικογένεια, η απουσία ορίων ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας, η ελλειμματική κοινωνικοποίηση του παιδιού, η απουσία θετικών γονεϊκών προτύπων συμπεριφοράς.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, όπου σειρά επιβαρυντικών παραγόντων επιδρά στον ψυχισμό του παιδιού και παράλληλα εκείνο εκτίθεται στην αλόγιστη χρήση βίας μέσω των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, τότε το παιδί ενδέχεται να παρουσιάσει επιθετικότητα απέναντι στον εαυτό του ή σε άλλα παιδιά όπως και ανοχή στη βία.

Ιδού μερικές συμβουλές που προτείνουμε στους γονείς:

1.Κλείνοντας την οθόνη δεν σημαίνει ότι προστατεύουμε αποτελεσματικά το παιδί. Η βία της εικονικής πραγματικότητας, μέσω ενός μηχανισμού «απαγόρευσης» από την πλευρά των γονιών, μπορεί να γίνει γοητευτική και να μαγνητίσει το παιδί.

2.Η αποδοχή της ανάγκης του παιδιού να παίξει ηλεκτρονικά παιχνίδια, αλλά παράλληλα ο έλεγχος (ιδιαίτερα για την επιλογή λιγότερο βίαιων παιχνιδιών όπως και στον χρόνο που το παιδί αφιερώνει σε αυτά) χωρίς να είναι ασφυκτικός, μπορεί να αποβούν προστατευτικοί μηχανισμοί.

3.Η παρότρυνση και η οργάνωση από την πλευρά των γονιών άλλων δραστηριοτήτων δημιουργικών (π.χ. τέχνη, διάβασμα, αθλητισμός), που θα αντισταθμίσουν και θα ελαχιστοποιήσουν την επιρροή των ηλεκτρονικών παιχνιδιών.

4.Οι γονείς είναι καλό να καλλιεργούν στο παιδί άνευ όρων αίσθημα ασφάλειας και σταθερότητας, που θα νικήσει εν τέλει τα δεινά της ατέρμονης βίας που μας περιβάλλει.

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Πατήστε κλικ εδώ ή στην παραπάνω εικόνα για να διαβάσετε και να κατεβάσετε αν θέλετε στον υπολογιστή σας, το εκπαιδευτικό βιβλίο του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, για παιδιά των μικρών τάξεων του Δημοτικού, «Η Αθηνά και το νέο της Τάμπλετ». Το παραμύθι πραγματεύεται τους κανόνες που θα πρέπει να ακολουθούν όλα τα παιδιά, όταν βρίσκονται μπροστά σε οθόνη υπολογιστή. Εναλλακτικά, πατήστε κλικ εδώ για να το διαβάσετε σε μορφή ηλεκτρονικού βιβλίου.

Πατήστε κλικ εδώ ή στην παραπάνω εικόνα για να διαβάσετε και να κατεβάσετε αν θέλετε στον υπολογιστή σας, το εκπαιδευτικό βιβλίο του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, για παιδιά των μικρών τάξεων του Δημοτικού, «Ο Διάσημος φίλος του @Παπάκη». Το παραμύθι πραγματεύεται τις διαδικτυακές φιλίες αλλά και τον κανόνα ότι δεν πρέπει να μιλάμε με κανέναν άγνωστο ούτε στον πραγματικό κόσμο αλλά ούτε και στο διαδίκτυο. Εναλλακτικά, πατήστε κλικ εδώ για να το διαβάσετε σε μορφή ηλεκτρονικού βιβλίου.