Τα παιδιά μας μεγαλώνουν μέρα με τη μέρα και, παρόλο που η έννοια του σχολικού εκφοβισμού συχνά συνδέεται με μεγαλύτερες ηλικίες, η πρόληψη ξεκινά από τα πρώτα μας βήματα στο σχολείο. Με αφορμή την ημέρα αυτή, υλοποιήσαμε μια σειρά δράσεων με στόχο την ευαισθητοποίηση των παιδιών και την καλλιέργεια της φιλίας, της ενσυναίσθησης και του σεβασμού.
Ξεκινήσαμε τη μέρα μας μιλώντας για τα συναισθήματα και ιδιαίτερα για τον θυμό. Τα παιδιά σκέφτηκαν πότε θυμώνουν και ζωγράφισαν τον δικό τους θυμό, τον οποίο τοποθετήσαμε σε ένα κουτί. Στη συνέχεια δημιουργήσαμε μια χάρτινη καρδιά που «δέχτηκε» πολύ θυμό και άσχημα λόγια, με αποτέλεσμα να τσαλακωθεί σιγά σιγά. Όταν την ανοίξαμε, ήταν γεμάτη ζάρες και δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει όπως πριν. Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα συζητήσαμε πως όταν ο θυμός είναι πολύ μεγάλος μπορεί να «τσαλακώσει» την καρδιά μας και πως είναι σημαντικό να μαθαίνουμε να τον εκφράζουμε και να τον διαχειριζόμαστε με αγάπη.
Στη συνέχεια παίξαμε το παιχνίδι «Τα λόγια που πληγώνουν – Τα λόγια που θεραπεύουν». Δείξαμε στα παιδιά ένα καθαρό χαρτί με μια ζωγραφισμένη καρδιά και τους είπαμε: «Αυτό το χαρτί είναι η καρδιά ενός παιδιού». Τα παιδιά σκέφτηκαν φράσεις που θα μπορούσαν να πληγώσουν έναν φίλο, όπως «Δεν σε θέλω» ή «Δεν παίζω μαζί σου». Κάθε φορά που ακουγόταν μια τέτοια φράση, τσαλακώναμε λίγο το χαρτί. Στο τέλος, το χαρτί είχε γεμίσει ζάρες. Ρωτήσαμε τα παιδιά πώς νομίζουν ότι νιώθει τώρα η καρδιά αυτού του παιδιού. Προσπαθήσαμε να ισιώσουμε το χαρτί και μιλήσαμε για τη σημασία του να λέμε «συγγνώμη» όταν πληγώνουμε κάποιον. Παρόλο που το απλώσαμε, οι ζάρες παρέμειναν, βοηθώντας τα παιδιά να καταλάβουν πως οι άσχημες λέξεις αφήνουν σημάδια.
Ακολούθησε μια ανοιχτή συζήτηση όπου τα παιδιά εξέφρασαν τις σκέψεις και τους προβληματισμούς τους. Μέσα από παρουσίαση στον διαδραστικό πίνακα και παιχνίδια ρόλων προσπάθησαν να αναγνωρίσουν «σωστές» και «λάθος» συμπεριφορές, μπαίνοντας για λίγο στη θέση του άλλου και καλλιεργώντας την ενσυναίσθηση.
Παρακολουθήσαμε και σχολιάσαμε οπτικοακουστικό υλικό που μιλά στην καρδιά των παιδιών, όπως το animation «Πέτρα, Ψαλίδι, Χαρτί», που αναδεικνύει τη δύναμη της συνεργασίας, και το βίντεο «Μήλα γύρω-γύρω, στη μέση πορτοκάλι», που αναφέρεται στη διαφορετικότητα και την αποδοχή.
Στη συνέχεια διαβάσαμε τα παραμύθια «Τα μπαλόνια της φιλίας» και «Η Μόνα σε καινούριο σχολείο». Μέσα από τις ιστορίες αυτές τα παιδιά προβληματίστηκαν για τα συναισθήματα των ηρώων και συζήτησαν τρόπους με τους οποίους μπορούμε να βοηθάμε έναν φίλο που νιώθει μόνος ή στενοχωρημένος.
Η δράση μας εμπλουτίστηκε και με μουσική. Ακούσαμε το τραγούδι «Υπάρχουν χέρια» και μιλήσαμε για το πώς τα χέρια μας μπορούν να αγκαλιάζουν, να βοηθούν και να δημιουργούν, αντί να πληγώνουν. Διηγηθήκαμε επίσης την ιστορία «Ο πράσινος δράκος και το μαγικό κουτί» και δημιουργήσαμε το δικό μας «μαγικό κουτί», μέσα στο οποίο «κλειδώσαμε» όλα όσα μας θυμώνουν, αφού πρώτα τα καταγράψαμε.
Για να θυμόμαστε όλοι τη σημασία της φιλίας, δημιουργήσαμε το «Δέντρο της Φιλίας», όπου τα παιδιά πρόσθεσαν ευγενικές και όμορφες κουβέντες για τους φίλους τους. Παράλληλα, κατασκευάσαμε σελιδοδείκτες με το σύνθημα «Ναι στη φιλία – Όχι στη βία» και δημιουργήσαμε μια ομαδική αφίσα για τη μέρα αυτή, στέλνοντας το μήνυμα ότι η καλοσύνη, ο σεβασμός και η φιλία είναι πάντα πιο δυνατά από τα άσχημα λόγια και τον θυμό. 🌱💛
