Τα παιδιά παρατήρησαν την αυλή προσεκτικά και αποτυπώσαν στο χαρτί πώς είναι και πώς θα θέλανε να είναι.. Οι προτάσεις των παιδιών αρκετά ενδιαφέρουσες ( παιδική χαρά, φύτεμα δέντρων, λουλουδιών, παιχνίδια, πισίνα, ζωγραφιές όμορφες στους τοίχους!)

Σε συνδυασμό με το πρόγραμμα που έχουμε αναλάβει ‘ Υιοθετώ ένα δέντρο- Δίνω ανάσα στη γη’, φυτεύτηκαν στην αυλή του σχολείου μας δέντρα ( Φράξος και Κέλτις ), που υποσχεθήκαμε ότι θα τα φροντίζουμε και θα τα αγαπάμε!

Βγάλαμε τα χόρτα….

Τα ποτίσαμε……

Μετά από συζήτηση στην ολομέλεια τα παιδιά πρότειναν τρόπους μέτρησης του ύψους των δέντρων μας ( με παλάμες, μέτρο, νήμα ). Τα μετρήσαμε, καταγράψαμε τα αποτελέσματα έτσι ώστε να τα θυμόμαστε για να κάνουμε αργότερα τις συγκρίσεις μας.

Αποφασίσαμε να γράψουμε ένα βιβλίο για το ταξίδι του Φράξου από το δασαρχείο στο σχολείο μας, τα συναισθήματά του και τα μηνύματα που μας στέλνει. Ο σύνδεσμος του βιβλίου είναι ο ακόλουθος:

https://read.bookcreator.com/gdXoLjRGS8Q8ZOjrjqo5IIiTSOp1/znF43-isSwCry3_mGFV8zQ

Επίσης μιλήσαμε για τη σημασία των δέντρων στη ζωή μας μέσα από εποπτικό υλικό ( βιβλία, βίντεο) και κατασκευάσαμε μια αφίσα για να στείλουμε τα δικά μας μηνύματα!

Αξίζει να σημειωθεί ότι επειδή τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με τις παραπάνω δράσεις πρότειναν να φυτέψουν τα ίδια σπόρους και να παρατηρήσουν τα στάδια ανάπτυξης τους ( σποράκι, ρίζα, βλαστός κτλ). Φύτεψαν φακές και φασόλια και κατέγραψαν τις παρατηρήσεις τους επί 4 εβδομάδες.

Τα παιδιά κλήθηκαν να αποτυπώσουν τη διαδρομή που ακολουθούν καθημερινά από το σπίτι στο σχολείο

Βγήκαμε βόλτα στη γειτονιά και παρατηρήσαμε σήματα, διαβάσεις και στην επιστροφή τα παιδιά είπαν και κατέγραψαν τις παρατηρήσεις τους.

Μιλήσαμε για τον ΚΟΚ. Αφού κάναμε υποθέσεις ( τι μπορεί να σημαίνει) και τις καταγράψαμε, είδαμε το βιντεάκι του κύριου ΚΟΚ και ακολούθησε σχολιασμός.

Κατασκευάμε πινακίδες, φανάρια. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες ( πεζοί-οδηγοί) που έπρεπε να ακολουθήσουν τον ΚΟΚ για να αποφευχθούν τυχόν ατυχήματα…

Με ιδέα των παιδιών, φτιάξαμε επιδαπέδιο παιχνίδι διπλής εισόδου. Κάθε παιδί καλούνταν να σταθμεύσει το αυτοκινητάκι του στο σωστό κουτάκι..

Η ιδέα εξελίχθηκε…και φτιάξαμε και επιδαπέδιο παιχνίδι με εμπόδια! Ποιος θα καταφέρει να φτάσει πρώτος ως το 40 (τέρμα) προσπερνώντας όλα τα εμπόδια;

Φτιάξαμε χειροτεχνία και στείλαμε το μήνυμα μας…

Σε συνεργασία κατασκευάστηκε μακέτα κι έγινε το αγαπημένο μας παιχνίδι!!!

“Κι ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για δέκα ζωές, και πάλι κάτι θα περισσέψει που να το ανακράξεις σε στιγμή μεγάλου κινδύνου” – Οδυσσέας Ελύτης