Εκμεταλευτηκαμε την 21/1, παγκόσμια ημέρα αγκαλιάς για να μιλήσουμε για το νόημα της, για το πότε είναι αποδεκτή και πότε όχι! Τι μπορεί να σημαίνει, ποιος μπορεί να μας τη δώσει! Μπορούμε να πούμε όχι σε μια αγκαλιά!
Φυσικά και μπορούμε να πούμε ΟΧΙ σε μια αγκαλιά, που μας κάνει να νιώθουμε άβολα, αμήχανα! Από όποιον κι αν προέρχεται! Για κάθε είδους αγκαλιά είναι απαραίτητη η συναίνεση! Το σώμα μου είναι δικό μου και εγώ αποφασίζω ποιος θα το αγγίζει! Άλλωστε το ρήμα αγκαλιάζω, κρύβει ζωή μέσα! Ας είναι όπως και από όποιον εμείς θέλουμε!
Αφού μιλήσαμε λοιπόν για το τι μπορεί να σημαίνει κάθε είδος αγκαλιάς, φτιάξαμε αφίσα για να ενημερώσουμε τους επισκέπτες του σχολείου μας για αυτές, ενώ κάναμε και ατομικές κατασκευές, μέσα από τις οποίες ενημερώσαμε και τους γονείς μας για τις αγκαλιές που δεν θα θέλαμε να μας πιέζουν να δίνουμε, υπενθυμίζοντας όλα τα παραπάνω!
Δεν σταματήσαμε όμως εκεί! Ένα δεύτερο βιβλίο το οποίος αξιοποιήσαμε διδακτικά, ήταν το “αγκαλιά” . Ένα βιβλίο που τράβηξε το ενδιαφέρον των παιδιών, καθώς εκτός από τις αγκαλιές δώρα που έφτιαχνε ο κύριος Χαράλαμπος, μιλάει για το “γκρίζο” της σκέψης μας που ξεθωριάζει και διαλύεται όταν μιλάμε για αυτό… Για την κρυφή δύναμη της φιλίας!
Τα παιδιά , συμπλήρωσαν φύλλα εργασίας απαντώντας στο ποιος θέλουν να τους δίνει συνέχεια αγκαλιές! Ενώ έφτιαξαν δωράκια αγκαλιές, σαν αυτά του κυρίου Χαράλαμπου! Οργανώσαμε και μια μεριά στη γωνιά της γραφής, για να μπορούμε ανά πάσα στιγμή, δουλεύοντας φωνολογικα να ετοιμάσουμε τις δικές μας ξεχωριστές αγκαλιές!
Τέλος, εμπνευστήκαμε από τον Keith Haring και φτιάξαμε τα δικά μας έργα τέχνης, για την πιο σημαντική αγκαλιά μέσα στην τάξη! Αυτή μεταξύ φίλων!
Η αγκαλιά είναι ζωή! Και δεν πρέπει να την ξεχνάμε! Κι όταν δεν υπάρχει κανείς εκεί… Η ΕΑΥΤΟ -ΑΓΚΑΛΙΑ είναι η πιο σημαντική, βγαίνουμε πιο δυνατοί!
