Το Πάσχα έφτασε!
Τα νήπια έμαθαν για την ιστορία του Πάσχα, την Σταύρωση, την Ανάσταση του Ιησού και όλα τα έθιμα του τόπου μας.
Όλες αυτές τις μέρες τα παιδιά έφτιαξαν πασχαλινές κατασκευές, έβαψαν αυγά καλωσορίζοντας το Πάσχα με τον δικό τους τρόπο.
Καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα σε όλους!
Με μεγάλη χαρά παραλάβαμε τον έπαινο από την ομάδα του Make a Wish για την δική μας προσφορά στο έργο τους. Πολλά συγχαρητήρια στους γονείς και στα παιδιά για την συμμετοχή τους!
Σε συνέχεια του προγράμματος της ομαλής μετάβασης των νηπίων από το Νηπιαγωγείο στην Α’ τάξη του Δημοτικού σχολείου, πραγματοποιήθηκε μία επίσκεψη στο χώρο του Δημοτικού για την ξενάγησή τους, αλλά και την ενημέρωση κυκλοφοριακής αγωγής από την Τροχαία.
Τα χελιδόνια έκαναν την εμφάνισή τους! Τα παιδιά άκουσαν ένα παιδικό τραγούδι, είδαν εικόνες από χελιδόνια και έμαθαν την ιστορία των αποδημητικών πουλιών.
https://www.willowisps.gr/main/-/9/4/2019
Παρακολούθησαν ένα βίντεο κατασκευής μιας χελιδονοφωλιάς
Λένε πως όταν βλέπουμε χελιδόνια, βγάζουμε τα “μαρτάκια” μας, τα τοποθετούμε σε δέντρα, μπαλκόνια κλπ, για να τα δουν τα χελιδόνια, να τα πάρουν και να χτίσουν τις φωλιές τους. Έτσι και εμείς τηρήσαμε τα έθιμα!
Τα παιδιά έφτιαξαν τα δικά τους χελιδόνια και στόλισαν τα παράθυρα της τάξης
Κάτω από τα τριανταφυλλένια πέλματά σου
δυο καρδιές-
η καρδιά της μητέρας
η καρδιά του πατέρα.
Πάτα γερά.
Δε θα πέσεις.
Γιάννης Ρίτσος
Το παρόν εκπαιδευτικό πρόγραμμα προσεγγίζει θέματα οικογενειακής ποικιλομορφίας προς άρση των όποιων διακρίσεων (άρθρο 2, Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού), μέσα από δραστηριότητες που στοχεύουν στην καλλιέργεια και ενίσχυση των δεξιοτήτων μάθησης του 21ου αιώνα στους μαθητές (4Cs – συνεργασία, κριτική σκέψη, δημιουργικότητα και επικοινωνία), αλλά και στην καλλιέργεια δεξιοτήτων κοινωνικής ζωής (κοινωνικές δεξιότητες, ενσυναίσθηση και ευαισθησία).
Αρχικά προβλήθηκε στην τάξη το διαδραστικό ψηφιακό παραμύθι «Η μονα-δική μου οικογένεια» της Ι. Μανάφη (άδεια Creative Commons). Όλοι μαζί συζητούν για τις οικογένειες των ζώων που πρωταγωνιστούν στο παραμύθι.
Στη συνέχεια έφτιαξαν σπίτια με διάφορα υλικά, όπως υλικά ζωγραφικής, μοντελισμού, πλαστελίνης ….ακόμα και σπίτια με τουβλάκια εξωτερικού χώρου!
Ο καθένας μίλησε στην παρεούλα για τα μέλη της οικογένειάς του και την παρομοίασε με τα ζώα του παραμυθιού. Εν συνεχεία το κάθε παιδί στάθηκε κάτω από τον αριθμό που αντιστοιχεί στη δική του οικογένεια.
Ακολούθησαν φύλλα εργασίας σχετικά με την οικογένεια, τις δραστηριότητες που κάνουν όλοι μαζί μέσα από τα γνωστικά πεδία της γλώσσας (γραπτός λόγος), των μαθηματικών και των εικαστικών.
Με την βοήθεια των γονέων, τα παιδιά έφεραν οικογενειακές φωτογραφίες και τις παρουσίασαν στην τάξη. Παρατήρησαν, μέτρησαν τα μέλη της κάθε οικογένειας και συζήτησαν σχετικά.
Ακόμη, δοθήκαν στα νήπια χρωματιστά χαρτιά για να σχεδιάσουν το περίγραμμα της παλάμης του κάθε μέλους στην οικογένειά τους. Την επόμενη ημέρα τα έφεραν στο σχολείο και τα κόλλησαν σε χαρτόνια.
Η απόφαση των γονέων να αναμιχθούν στην εκπαιδευτική διαδικασία συνδέεται άμεσα με τις πεποιθήσεις τους για το ρόλο του γονέα, με την ευκαιρία που τους δίνεται να ασκήσουν θετική επίδραση στην εκπαίδευση των παιδιών τους και τις αντιλήψεις τους για το πόσο ένα πρόγραμμα ενδιαφέρεται για τη συμμετοχή τους. Το σχολείο εντάσσει όλους τους γονείς στα προγράμματά του και τους επιτρέπει να συμμετέχουν ανεξαρτήτως μορφωτικού επιπέδου, εφόσον το επιθυμούν. Σε κανένα άλλο επίπεδο εκπαίδευσης η συνεργασία δεν έχει περισσότερο νόημα από ότι στα πλαίσια της Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης. Η συνέχεια των προγραμμάτων στο σπίτι (με ερωτήσεις και ενδιαφέρον) αναβαθμίζουν το ρόλο του σχολείου στα μάτια των μικρών παιδιών.
Το σχολείο μπορεί μέσω εκπαιδευτικών παρεμβάσεων να συμβάλει στη διαχείριση της οικογενειακής διαφορετικότητας των μαθητών δρώντας κυρίως προληπτικά, αλλά και θεραπευτικά, εφόσον υπάρξει πρόβλημα. Κάθε εκπαιδευτική παρέμβαση, σε σχέση με την οικογενειακή πολυμορφία, θα στοχεύει στην κατανόηση της διαφορετικότητας του οικογενειακού πλαισίου στο οποίο ανήκει ο μαθητής, στον αποστιγματισμό των διαφορετικών οικογενειακών καταστάσεων και στην ενίσχυση της ουδετερότητας ως προς την αντιμετώπιση των μετασχηματισμών της δομής της οικογένειας (Μαράτου-Αλιπράντη, 1998).
“Θα μου πεις ένα παραμύθι;”
…μία από τις συχνότερες ερωτήσεις που ακούμε από μικρά παιδιά τόσο στο σχολείο, όσο και στο σπίτι. Είναι γνωστό ότι τα οφέλη της ανάγνωσης ενός παραμυθιού είναι πληθώρα:
Το σημαντικότερο όλων βέβαια είναι πως κάθε παραμύθι τελειώνει με τη φράση “Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα”. Η κατάληξη αυτή δίνει στο παιδί την ασφάλεια και την ελπίδα πως ό,τι και αν συμβεί όλα στο τέλος μπορούν να πάνε καλά!!!
Πηγή: Ασμίδου Δήμητρα, λογοθεραπεύτρια
Καλώς μας ήρθες Απρίλη!
Γιατί όμως λέμε ψέματα την πρώτη μέρα αυτού του μήνα και πως ήρθε το έθιμο στη χώρα μας;
Το έθιμο αυτό ήρθε και στην Ελλάδα και διαφοροποιήθηκε αποκτώντας μια ελληνική χροιά. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Επίσης το βρόχινο νερό της πρωταπριλιάς, θεωρούν μερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος, θα χηρέψει γρήγορα.
Σύμφωνα με τον Έλληνα λαογράφο Λουκάτο το έθιμο αυτό αποτελεί ένα σκόπιμο “ξεγέλασμα των βλαπτικών δυνάμεων που θα εμπόδιζαν την όποια παραγωγή” όπως είναι η αρχή του μήνα τόσο για τον Μάρτιο, όσο και τον Απρίλιο υποχρεώνοντας πολλούς να λαμβάνουν διάφορα “αντίμετρα” (αλεξίκανα μέτρα). Επίσης και ο Έλληνας λαογράφος Γ. Μέγας συμφωνεί πως η πρωταπριλιάτικη “ψευδολογία” παραπλανά ελλοχεύουσες δυνάμεις του κακού, έτσι ώστε να θεωρείται από τον λαό ως σημαντικός όρος μαγνητικής ενέργειας (έλξης ή αποτροπής) για μια επικείμενη επιτυχία.
(Ανακτήθηκε από:
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%81%CF%89%CF%84%CE%B1%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%AC)
Τα νήπια παρακολούθησαν ένα παραμύθι βασισμένο στα ψέματα, τον ψεύτη βοσκό:
Άκουσαν το τραγούδι:
Διηγηθήκαμε την ιστορία του Πινόκιο και τις συνέπειες των ψεμάτων της στην παρεούλα. Τα παιδιά μέσα από τις συζητήσεις στην ολομέλεια αναπτύσσουν τον προφορικό τους λόγο, εμπλουτίζουν το λεξιλόγιό τους, μαθαίνουν να είναι ομιλητές και ακροατές, περιμένουν τη σειρά τους. Ενθαρρύνονται να μιλούν για τα προσωπικά τους βιώματα και τις εμπειρίες τους, πάνω στις οποίες σχεδιάζεται η εκπαιδευτική διαδικασία και οι δραστηριότητες που πραγματοποιούμε στην τάξη κάθε φορά.
Στη συνέχεια τα νήπια συμπλήρωσαν ορισμένα φύλλα εργασίας από τα γνωστικά πεδία της γλώσσας, των μαθηματικών και της δημιουργίας και έκφρασης
