Με αφορμή την άνοιξη και τις όμορφες παπαρούνες που έκαναν την εμφάνισή τους έξω στην αυλή του νηπιαγωγείου μας, γνωρίσαμε το έργο «Λιβάδι με παπαρούνες» του Claude Monet.
Τα παιδιά παρατήρησαν τον πίνακα, συζήτησαν για τα χρώματα και τον τρόπο που ο ζωγράφος αποτύπωσε το ανοιξιάτικο τοπίο. Έμαθαν για τη ζωή και τα έργα του μεγάλου ζωγράφου και ήρθαν σε επαφή με το ρεύμα του ιμπρεσιονισμού.
Μιλήσαμε για την ελευθερία της έκφρασης στην τέχνη και για το πώς κάθε Ζωγράφος μπορεί να αποτυπώσει αυτό που βλέπει και νιώθει με τον δικό του μοναδικό τρόπο.
Με νερομπογιές και τέμπερες, πάνω σε χαρτί ακουαρέλας, τα παιδιά, σαν μικροί ζωγράφοι κι αυτοί, δημιούργησαν τις δικές τους όμορφες παπαρούνες, εμπνευσμένες από τον πίνακα του Μονέ και την ανοιξιάτικη φύση γύρω μας.
Εμπνευστήκαμε από την αναγέννηση της φύσης και τον ερχομό της άνοιξης και φτιάξαμε πεταλούδες από φίλτρα καφέ. Οι βουλίτσες από μαρκαδόρους στα φίλτρα του καφέ όταν βραχούν με το πινέλο, απλώνουν τα χρώματά τους…και γίνονται μαγευτικές! Ύστερα κόψαμε λουλούδια και φύλλα που είχαμε σχεδιάσει σε χαρτόνια, τα κολλήσαμε επάνω σε γλωσσοπίεστρα, έτοιμα και τα λουλούδια! Συγκεντρώσαμε τα παραγόμενα έργα μας, πεταλούδες και λουλούδια, στον πίνακα- ταμπλό του χωλ και δώσαμε τίτλο στον πίνακα “Άνοιξη, πεταλούδες και λουλούδια”.
Η Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμούείναι μια σημαντική μέρα για όλα τα σχολεία. Είναι μια ευκαιρία να μιλήσουμε για τη φιλία, την καλοσύνη και τον σεβασμό. Στο σχολείο θέλουμε όλα τα παιδιά να νιώθουν ασφαλή, χαρούμενα και αγαπημένα.
Μερικές φορές όμως υπάρχουν συμπεριφορές που πληγώνουν τους άλλους. Η βία δεν είναι μόνο όταν κάποιος χτυπάει έναν συμμαθητή του. Μπορεί να είναι:
Σωματική βία: όταν κάποιος σπρώχνει, χτυπά ή κλωτσά.
Λεκτική βία: όταν λέει άσχημα λόγια, κοροϊδεύει ή φωνάζει.
Κοινωνική βία: όταν δεν αφήνει κάποιο παιδί να παίξει ή το αποκλείει από την παρέα.
Διαδικτυακή βία (cyber bullying): όταν κάποιος κοροϊδεύει, στέλνει άσχημα μηνύματα ή πληγώνει κάποιον μέσα από το διαδίκτυο ή τα κινητά.
Στο σχολείο μας μαθαίνουμε ότι όταν κάτι μας στεναχωρεί ή μας φοβίζει δεν μένουμε σιωπηλοί. Μιλάμε στους φίλους μας, στους γονείς μας και στους δασκάλους μας. Μαζί μπορούμε να βρούμε λύσεις και να κάνουμε το σχολείο μας έναν χώρο γεμάτο χαμόγελα και φιλία.
Το μήνυμα της ημέρας είναι: ΜΙΛΑ – ΜΗΝ ΜΑΣΑΣ, ΝΑ ΜΙΛΑΣ!
Γιατί όταν μιλάμε, μπορούμε να σταματήσουμε τη βία και να κάνουμε το σχολείο μας καλύτερο για όλους.
Σας ενημερώνουμε ότι οι αιτήσεις εγγραφών για το σχολικό έτος 2026-27 στα Νηπιαγωγεία θα πραγματοποιηθούν από 2 έως 23 Μαρτίου 2026.
Οι εγγραφές γίνονται μέσω της Ενιαίας Ψηφιακής Πύλης της Δημόσιας Διοίκησης με υποβολή ηλεκτρονικής αίτησης εγγραφής στην ηλεκτρονική πλατφόρμα του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
Η ηλεκτρονική αίτηση εγγραφής θα υποβληθεί από τους γονείς/κηδεμόνες στο Νηπιαγωγείο που ανήκει το νήπιο-προνήπιο, βάσει της διεύθυνσης κατοικίας τους και σύμφωνα με τα όρια της σχολικής περιφέρειας του Νηπιαγωγείου.
Στα Νηπιαγωγεία, για το σχολικό έτος 2026-2027, εγγράφονται μαθητές/τριες που την 31η Δεκεμβρίου του έτους εγγραφής συμπληρώνουν την ηλικία των τεσσάρων (4) ετών.
Συγκεκριμένα, στα Νηπιαγωγεία για το σχολικό έτος 2026-2027 εγγράφονται μαθητές/τριες γεννημένοι/ες το 2022.
Για περισσότερες πληροφορίες και για να διαβάσετε ολόκληρη την εγκύκλιο μπορείτε να μπείτε στην ιστοσελίδα του σχολείου:
Η Σαρακοστή είναι μια ιδιαίτερη περίοδος για την παράδοση και τον πολιτισμό μας. Ξεκινά με την Καθαρά Δευτέρα και διαρκεί σαράντα οχτώ ημέρες, μέχρι το Πάσχα. Στο Νηπιαγωγείο μας γνωρίσαμε τα έθιμα της εποχής και φτιάξαμε τη δική μας κυρά-Σαρακοστή, χρησιμοποιώντας απλά υλικά: αλεύρι και νερό! Ζυμώσαμε τη ζύμη μας με ενθουσιασμό, της δώσαμε σχήμα, προσθέσαμε τα χαρακτηριστικά της και μετρήσαμε τα επτά ποδαράκια της, ένα για κάθε εβδομάδα μέχρι το Πάσχα.
Σε μια άλλη εκδοχή της Σαρακοστής τα παιδιά ζωγράφισαν νηστίσιμες τροφές στην ποδιά της.
Παράλληλα, καλωσορίζουμε την Άνοιξη, την εποχή που η φύση ξυπνά! Τα λουλούδια ανθίζουν, τα χελιδόνια επιστρέφουν και οι μέρες γίνονται πιο φωτεινές. Εμείς την πιάσαμε την Άνοιξη από τα λουλούδια της και τη φέραμε στην τάξη!
Το πάρτυ μας πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου. Τα παιδιά, όσα ήθελαν, ήρθαν μεταμφιεσμένα , οι μανούλες φρόντισαν για τον υπέροχο μπουφέ, ξεκινήσαμε με την παρακολούθηση θεατρικής παράστασης από τη θεατρική ομάδα του Μικρού Βορρά και ολοκληρώσαμε τη μέρα με πολλά παιχνίδια αποκριάτικα!
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Ο συγγραφέας Θοδωρής Παπαϊωάννου, μετέγραψε σε θεατρικό λόγο για τον Μικρό Βορρά, τέσσερις μύθους:
Η Αλεπού και ο Λέλεκας
Καθένας με τη γνώμη του
Ο Τζίτζικας και τα Μυρμήγκια
Το Λιοντάρι και η Ποντικίνα
Έννοιες όπως η φιλία, η βία, ο ρατσισμός, η αυτοπεποίθηση, το θάρρος της γνώμης και η αξία της εργατικότητας και της προνόησης αναδύονται μέσα από τις ιστορίες κι εξετάζονται μέσα από τους ρόλους που είναι έντονοι, ακραίοι και πολλές φορές σκληροί και που μέσα από τις καταστάσεις και τα βιώματα τους αναπλάθονται, διαμορφώνονται, αλλάζουν και φέρνουν την ανατροπή στις σχέσεις τους με τον εαυτό τους και τους γύρω τους.
Στην παράσταση “Τρεις… κι ο Αίσωπος!”, τρεις ηθοποιοί επί σκηνής μεταμορφώνονται κάθε φορά σε διαφορετικούς χαρακτήρες για να εμψυχώσουν και να αφηγηθούν τους τέσσερις μύθους.
Κάθε μύθος αναπαρίσταται με ένα διαφορετικό είδος θεάτρου (θέατρο φόρμας, μουσικό θέατρο, κουκλοθέατρο, θέατρο με μάσκα), προκειμένου να εισάγει τα παιδιά στον πλούτο και την ποικιλία των μέσων με τα οποία μπορεί να λεχθεί μια ιστορία.
Στόχος είναι τα παιδιά όχι μόνο να διασκεδάσουν αλλά ταυτόχρονα να καλλιεργήσουν τις αισθήσεις τους και να μάθουν. Ακολουθώντας λοιπόν αυτό το σκεπτικό, ένα σημαντικό μέρος της παράστασης βασίζεται στην διάδραση με το κοινό. Μέσα από τεχνικές του εκπαιδευτικού δράματος (δάσκαλος σε ρόλο, παρακολούθηση σκέψης, συμβούλιο για τη λήψη μιας απόφασης), οι ηθοποιοί γίνονται σε σημεία εμψυχωτές για να συζητήσουν με τα παιδιά, δίνοντάς τους ενεργό ρόλο στην παράσταση.
Στόχος όλων των συντελεστών είναι, τα παιδιά μέσα από την παράσταση, να ανοίξουν ένα νέο παράθυρο στην καθημερινότητα τους. Να φυτρώσει ένα καινούργιο σποράκι στη συνείδησή τους, υπενθυμίζοντας τους πως η πραγματικότητα δεν έχει μόνο μία ποιότητα και υφή, αλλά ότι η μορφή της δημιουργείται και ορίζεται μέσα από τις δράσεις και τις επιλογές τους.
Ακολούθησε το αποκριάτικο πάρτυ με παιχνίδια όπως χάσκα, αλευρομούρηδες, παιχνίδια με μπαλόνια, χορός με σερπαντίνες, χορός με σχοινάκι(LIMBO) και φυσικά φαγοπότι με σνακς που επιμελήθηκαν οι μανούλες και τις ευχαριστούμε πολύ!!!
Στο τέλος της μέρας είχαμε μια αναπάντεχη έκπληξη, μια πειρατίνα στο σχολείο μας! Άφησε το πειρατικό της καράβι, τις αγριεμένες θάλασσες και ήρθε να διασκεδάσει στο πάρτυ μας!
«Είδες ποτέ σου πολιτεία να σηκώνεται ψηλά; Δεμένη από χιλιάδες σπάγγοι ν’ ανεβαίνει στα ουράνια; Ε, λοιπόν, ούτε είδες ούτε θα ματαδείς ένα τέτοιο θάμα. Αρχινούσανε την Καθαρή Δευτέρα -είτανε αντέτι- και συνέχεια την κάθε Κυριακή και σκόλη, ώσαμε των Βαγιών. Από του Χατζηφράγκου τ’ Αλάνι κι από το κάθε δώμα κι από τον κάθε ταρλά του κάθε μαχαλά της πολιτείας, αμολάρανε τσερκένια. Πήχτρα ο ουρανός. Τόσο, που δε βρίσκανε θέση τα πουλιά. […] Ολάκερη τη Μεγάλη Σαρακοστή, κάθε Κυριακή και σκόλη, η πολιτεία ταξίδευε στον ουρανό. Ανέβαινε στα ουράνια και τη βλόγαγε ο Θεός. Δε χώραγε το μυαλό σου πώς μπόραγε να μείνει κολλημένη χάμω στη γης, ύστερ’ από τόσο τράβηγμα στα ύψη. Και όπως κοιτάγαμε όλο ψηλά, τα μάτια μας γεμίζανε ουρανό, ανασαίναμε ουρανό, φαρδαίνανε τα στέρνα μας και κάναμε παρέα με αγγέλοι. Ίδια αγγέλοι κι αρχαγγέλοι κορονίζανε ψηλά. Θα που πεις, κι εδώ, την Καθαρή Δευτέρα, βγαίνουνε κάπου εδώ γύρω κι αμολάρουνε τσερκένια. Είδες όμως ποτέ σου τούτη την πολιτεία ν’ αρμενίζει στα ουράνια; Όχι. Εκεί, ούλα είταν λογαριασμένα με νου και γνώση, το κάθε σοκάκι δεμένο με τον ουρανό. Και χρειαζότανε μεγάλη μαστοριά και τέχνη για ν’ αμολάρεις το τσερκένι σου.», (Κοσμάς Πολίτης, Στου Χατζηφράγκου, Εστία).
*Τσερκένι: ο χαρταετός
Πήραμε πινέλο και χαρτί, βάψαμε πρώτα το φόντο με τα χρώματα του ουρανού, ύστερα τα κλαδιά και τέλος προσθέσαμε τα άνθη της ανθισμένης αμυγδαλιάς βουτώντας το πινέλο σε άσπρο και λίγο κόκκινο χρώμα για να κάνει εκείνο το ροζ απαλό χρώμα… Εμπνευστήκαμε από τις ανθισμένες αμυγδαλιές την εποχή αυτή αλλά και από τον πίνακα του Vincent van Gogh – Almond blossom.
Προσέγγιση του χαρταετού μέσα από την τέχνη
Με αφορμή τον χαρταετό, ταξιδέψαμε στον κόσμο της τέχνης! Παρατηρήσαμε γνωστούς πίνακες ζωγραφικής που απεικονίζουν χαρταετούς και συζητήσαμε τα χρώματα, τα συναισθήματα και τις ιστορίες που μας διηγούνται. Στη συνέχεια, τα παιδιά έπαιξαν και αναπαρέστησαν τους πίνακες σε ομάδες, μπαίνοντας στους ρόλους και ζωντανεύοντας τα έργα με τη φαντασία τους. Τέλος, κάθε παιδί επέλεξε τον πίνακα που του άρεσε περισσότερο και τον αποτύπωσε στο χαρτί με τον δικό του μοναδικό τρόπο.
Δημιουργήσαμε έκθεση ζωγραφικής στην τάξη και ψηφιακή πινακοθήκη!
Χαρταετοί και Σαρακοστή πάνε πάντοτε μαζί- Ιστορίες με πρωταγωνιστή έναν χαρταετό!(Kυλήστε την μπάρα δεξιά και αριστερά για να δείτε το περιεχόμενο σε στήλες, ιστορίες, μουσική και τραγούδια, τέχνη, ψηφιακά παιχνίδια, σαρακοστή).
Μέσα από το κουκλοθέατρο «Πού πήγε το Χαμόγελο του Αρλεκίνου;», από το περιοδικό Παράθυρο στην Εκπαίδευση του Παιδιού, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με τον κόσμο των συναισθημάτων. Παρακολουθήσαμε την ιστορία, αναπαραστήσαμε τα συναισθήματα των ηρώων και ψάξαμε εναλλακτικές λύσεις στο πρόβλημά τους.
Αναδιηγηθήκαμε και εικονογραφήσαμε την ιστορία, δίνοντάς της τη δική μας χρωματιστή ματιά.
Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ενός βιβλίου για τη βιβλιοθήκη της τάξης μας, αλλά και ενός e-book με τις φωνές των παιδιών, που ζωντανεύουν το παραμύθι!
Την Τσικνοπέμπτη πραγματοποιήθηκε το γαμήλιο γλέντι του Χαραλάμπη και της Αγάπης! Οι νεόνυμφοι υποδέχτηκαν τους καλεσμένους και ξεκίνησε το φαγοπότι (ευγενική χορηγία γνωστού σούπερ μάρκετ της περιοχής). Μετά ακολούθησαν παραδοσιακοί χοροί γάμου, της νύφης και του γαμπρού. Μια όμορφη, συνεργατική, βιωματική δράση ολοκληρώθηκε με μεγάλη συμμετοχή και ενδιαφέρον από τα παιδιά. Δίνουμε ραντεβού για του χρόνου, πού ξέρετε; Ίσως να είμαστε καλεσμένοι στα βαπτίσια του μωρού του Χαραλάμπη και της Αγάπης!
Στο γραφικό χωριό Σοχός της Θεσσαλονίκης, κάθε χρόνο τις ημέρες της Αποκριάς ζωντανεύει ένα από τα πιο εντυπωσιακά και παλαιότερα έθιμα της Μακεδονίας: οι Κουδουνοφόροι.
Ντυμένοι με παραδοσιακές φορεσιές, βαριά κουδούνια δεμένα στη μέση και στο σώμα τους, και με μάσκες που θυμίζουν τράγους, οι Κουδουνοφόροι ξεχύνονται στους δρόμους του χωριού. Με τον εκκωφαντικό ήχο των κουδουνιών τους, χορεύουν, πειράζουν τον κόσμο και δημιουργούν μια ατμόσφαιρα χαράς και μυστηρίου.
Το έθιμο έχει ρίζες βαθιά στον χρόνο και συνδέεται με αρχαίες διονυσιακές τελετές, που συμβόλιζαν την αναγέννηση της φύσης και το ξύπνημα της άνοιξης. Ο δυνατός ήχος των κουδουνιών, σύμφωνα με την παράδοση, διώχνει τα κακά πνεύματα και φέρνει καλοτυχία.
Οι Κουδουνοφόροι του Σοχού δεν είναι απλώς ένα καρναβαλικό δρώμενο· είναι κομμάτι της πολιτιστικής ταυτότητας του τόπου και ένα ζωντανό μάθημα παράδοσης για μικρούς και μεγάλους.
Ένα έθιμο που μας θυμίζει πως η παράδοση, όταν μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, παραμένει ζωντανή και δυνατή!
ΤΟ ΓΑΪΤΑΝΑΚΙ
Το Γαϊτανάκι είναι ένα από τα πιο όμορφα και συμβολικά έθιμα της Αποκριάς. Πρόκειται για έναν παραδοσιακό χορό γύρω από έναν στύλο, από τον οποίο κρέμονται πολύχρωμες κορδέλες (τα «γαϊτάνια»).
Κάθε χορευτής κρατά μια κορδέλα και, κινούμενος ρυθμικά γύρω από τον στύλο, πλέκει μαζί με τους υπόλοιπους ένα πολύχρωμο σχέδιο. Το πλέξιμο και το ξεπλέξιμο των κορδελών συμβολίζει τη συνεργασία, την ενότητα και τη χαρά της κοινής προσπάθειας, αλλά και τις χαρές και τις λύπες της ζωής.
Το γαϊτανάκι έχει ρίζες σε παλιά ευρωπαϊκά έθιμα που συνδέονται με την άνοιξη και την αναγέννηση της φύσης. Σήμερα αποτελεί αγαπημένη δραστηριότητα σε σχολικές γιορτές και αποκριάτικες εκδηλώσεις, γεμίζοντας μικρούς και μεγάλους με κέφι, μουσική και χρώμα.
Ένα έθιμο που μας θυμίζει πως όταν συνεργαζόμαστε, μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι όμορφο και ξεχωριστό!
ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΧΟΡΟΙ
Το «Πώς το τρίβουν το πιπέρι» είναι ένας από τους πιο διασκεδαστικούς αποκριάτικους χορούς, γεμάτος ζωντάνια, γέλιο και πειράγματα. Τραγουδιστά και με χιουμοριστική διάθεση, οι συμμετέχοντες καλούνται να δείξουν… πώς τρίβουν το πιπέρι, χρησιμοποιώντας κάθε φορά διαφορετικό μέρος του σώματος!
Ο χορός βασίζεται στη μίμηση και στη σωματική έκφραση, γι’ αυτό και ξεσηκώνει μικρούς και μεγάλους. Με απλές κινήσεις και εύθυμους στίχους, δημιουργεί μια ατμόσφαιρα χαράς και ελευθερίας, όπως ακριβώς ταιριάζει στο πνεύμα της Αποκριάς.
Ένα έθιμο που μας θυμίζει πως το γέλιο, η συμμετοχή και το παιχνίδι φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά!
Ο χορός «Τα Κουκιά» είναι ένα χαρούμενο αποκριάτικο δρώμενο που συναντάται σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, κυρίως ως παιχνιδοτράγουδο. Συνδυάζει τραγούδι, ρυθμική κίνηση και θεατρικότητα, στοιχεία που ταιριάζουν απόλυτα στο πνεύμα της Αποκριάς.
Οι συμμετέχοντες κινούνται κυκλικά, ακολουθώντας τους στίχους του τραγουδιού, που έχουν χιουμοριστικό χαρακτήρα. Το τραγούδι αναφέρεται συμβολικά στα «κουκιά», μέσα από επαναλήψεις και πειράγματα, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα κεφιού και συμμετοχής.
ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΟΥ ΧΑΡΤΑΕΤΟΥ
Το πέταγμα του χαρταετού είναι ένα από τα πιο αγαπημένα έθιμα της Καθαράς Δευτέρας, σηματοδοτώντας την έναρξη της Σαρακοστής. Μικροί και μεγάλοι βγαίνουν στη φύση, σε λόφους και ανοιχτούς χώρους, για να δουν τον χαρταετό τους να ανεβαίνει ψηλά στον ουρανό.
Το έθιμο συμβολίζει την πνευματική ανάταση και την ελπίδα. Καθώς ο χαρταετός υψώνεται, θυμίζει την προσπάθεια του ανθρώπου να αφήσει πίσω του τα αρνητικά και να στραφεί σε μια νέα, πιο καθαρή αρχή.
Με γέλια, νηστίσιμα εδέσματα και οικογενειακές στιγμές, ο χαρταετός δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι· είναι μια όμορφη παράδοση που ενώνει τις γενιές και γεμίζει τον ουρανό με χρώμα και αισιοδοξία.
Με αφορμή το βιβλίο Ο Αρλεκίνος της Ζωρζ Σαρή ταξιδέψαμε στον πολύχρωμο κόσμο των συναισθημάτων παρέα με τον μικρό μας ήρωα. Μεταφερόμαστε σε μια Κυριακή της Αποκριάς, όπου η χαρά πλημμυρίζει τους δρόμους, αλλά ένας μικρός Αρλεκίνος νιώθει την πίκρα της φτώχειας, καθώς δεν έχει στολή για να συμμετάσχει στο γλέντι. Με τη βοήθεια της φαντασίας, όμως, βρίσκει τρόπο να γιορτάσει μαζί με τους φίλους του!
Γνωρίσαμε το σχήμα του ρόμβου, που αποτελεί βασικό στοιχείο της στολής του Αρλεκίνου. Φτιάξαμε ομαδικά τον δικό μας Αρλεκίνο, χρησιμοποιώντας χρώματα, σχήματα και φαντασία. Τέλος, με τη βοήθεια της κάμερας, τα παιδιά μεταμφιέστηκαν σε Αρλεκίνους, μπαίνοντας για λίγο στον ρόλο του ήρωα και εκφράζοντας ελεύθερα τη δημιουργικότητά τους.
Ήταν μια εμπειρία γεμάτη χαρά, συνεργασία και μάθηση!
Μιλήσαμε για την καταγωγή του Αρλεκίνου και για τo καρναβάλι της Βενετίας. Παρακολουθήσαμε το παρακάτω βίντεο και εντοπίσαμε τις διαφορές ανάμεσα στο ελληνικό και βενετσιάνικο καρναβάλι!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
