Στα πλαίσια των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων κατά το δίμηνο Φεβρουαρίου-Μαρτίου ασχοληθήκαμε με το Θεματικό κύκλο ΖΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ-ΕΥΖΗΝ και την υποθεματική «Ψυχική και Συναισθηματική Υγεία- Πρόληψη». Τίτλος του εργαστηρίου: ««Ενδυνάμωση-Συνεργασία-Αποδοχή. Προλαβαίνουμε τη Βία, πριν εμφανιστεί». Στόχος του εργαστηρίου ήταν η πρωτογενής πρόληψη εκδήλωσης περιστατικών βίας και η καλλιέργεια της συναισθηματικής ανάπτυξης, με ιδιαίτερη έμφαση στην εξοικείωση – αποδοχή του άλλου.
Τα παιδιά κάθονται στο έδαφος σε σχήμα κύκλου. Ο/Η εκπαιδευτικός ζητάει να σηκωθούν σαν ελατήρια, τα παιδιά που έχουν ένα κοινό εξωτερικό χαρακτηριστικό π.χ όσα παιδιά έχουν κοντά μαλλιά ή όσα παιδιά φοράνε παπούτσια με κορδόνι. Το παιχνίδι επαναλαμβάνεται και κάθε φορά σηκώνονται διαφορετικές ομάδες παιδιών με βάση κάποιο κοινό χαρακτηριστικό.
-Τα παιδιά στέκονται στον κύκλο και ένα-ένα με σειρά λέει το όνομά του, ποιο είναι το αγαπημένο του χρώμα και ποιο το αγαπημένο του παιχνίδι.
-Επαναλαμβάνουν το παιχνίδι κρατώντας το νήμα από ένα κουβάρι. Κάθε παιδί που λέει, δίνει το νήμα στο παιδί που θυμάται ότι είχαν ένα στοιχείο κοινό.
-Με βάση τα κοινά στοιχεία χωρίζονται σε ομάδες που συν-διαμορφώνουν το συμβόλαιο της τάξης.
Τα παιδιά από κάθε ομάδα, χωρίζονται μεταξύ τους σε ζευγάρια.
-Στα ζευγάρια το κάθε παιδί μιλάει για τον «εαυτό» του. Αναζητούν κοινά στοιχεία μεταξύ τους.
-Στο σχετικό φύλλο εργασίας, κάθε παιδί ζωγραφίζει τον εαυτό του, γράφει το όνομά του. Κατασκευάζουν την ατομική τους ταυτότητα.
-Συγκεντρώνονται στις ομάδες τους. Με βάση τα κοινά στοιχεία, από τα οποία έχει διαμορφωθεί η κάθε ομάδα, συναποφασίζουν το όνομα, το έμβλημα και το σύνθημα της ομάδας .
-Σε χαρτί Α3, «γράφουν» το όνομα της ομάδας τους, ζωγραφίζουν το έμβλημά τους και «γράφουν» με το δικό τους τρόπο ή ζωγραφίζουν τα κοινά χαρακτηριστικά που τους κάνουν ομάδα, δημιουργώντας την ταυτότητα της ομάδας.
Οι ομάδες «ενώνουν» τις ιδέες τους και όλοι μαζί δημιουργούν το έμβλημα της τάξης. Συζητούν ότι ενώ το κάθε παιδί είναι μοναδικό, ταυτόχρονα έχει κοινά στοιχεία με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας που ανήκει.
-Φτιάχνουν το Γαϊτανάκι με τα παιδιά του κόσμου.
-Τα παιδιά καλούνται να συναποφασίσουν στην ολομέλεια ερωτήσεις που θα θέσουν σε όλα τα παιδιά, για να διαπιστώσει το κάθε παιδί, πόσο καλά γνωρίζει τον εαυτό του (π.χ. Τι καταφέρνω πολύ καλά, Τι με κάνει νιώθω πιο δυνατός/ή,…κ.ά.).Χωρίζονται σε ζευγάρια και σε παιχνίδι ρόλων παίζουν το δημοσιογράφο και το άτομο που του παίρνουν συνέντευξη.
-Αναζητούν το «ξεχωριστό» παιδί της τάξης κι ανακαλύπτουν πως είναι ο εαυτός τους. Στην ολομέλεια προτείνουν λέξεις που κάνουν όλα τα παιδιά να νιώθουν πιο δυνατά. Γράφουν τις λέξεις πάνω σε «χάρτινα» ρούχα και φτιάχνουν τη «Μπουγάδα της τάξης».
-Η κοινωνική λειτουργός του σχολείου μας διαβάζει στα παιδιά το παραμύθι: «Ο φαφούτης καρχαρίας», ο οποίος βρίσκεται σε άσχημη θέση, επειδή τα υπόλοιπα ψάρια τον μειώνουν. Συζητούν, αν τα ίδια βρίσκονταν στη θέση του καρχαρία, με ποιον τρόπο θα μπορούσαν να αντιδράσουν, ώστε να δυναμώσουν τον εαυτό τους. Κάθε λέξη που λένε, την αναζητούν στο αντίστοιχο ρούχο μέσα στο καλαθάκι και το κρεμάνε σε ένα σχοινί, φτιάχνοντας τη μπουγάδα της καλοσύνης.
-Τα παιδιά καλούνται να δουν το βίντεο από την εκπαιδευτική τηλεόραση: « Μη ψαρώνεις». http://aesop.iep.edu.gr/node/11487/2778
-Πριν ολοκληρωθεί το πρώτο μέρος του βίντεο προτείνουν το τέλος της ιστορίας. Συζητάνε τις διαφορετικές προτάσεις. Σχολιάζουν τρόπους συμπεριφοράς και αντίδρασης του ήρωα. Προτείνουν στον ήρωα, λέξεις που τον κάνουν να νιώθει πιο δυνατός. Καταγράφουν και ζωγραφίζουν τις προτάσεις τους.
-Συμμετέχουν στη δράση του ΧΑΜΟΓΕΛΟΥ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ φτιάχνοντας αφίσα με συνθήματα κατά του σχολικού εκφοβισμού, καθώς και δημιουργία του μηνύματος με πλαστελίνη και οικοδομικό υλικό.
-Συμμετέχουν στην Πανελλήνια Ημέρα Φιλάθλου 2026 φτιάχνοντας ομαδοσυνεργατικά αφίσα γεμίζοντάς την με συνθήματα κατά της όποιας μορφής βίας, προάγοντας το βασικό σύνθημα της καμπάνιας: «ΚΑΜΙΑ ΦΑΝΕΛΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ»
– Παρακολούθηση παράστασης Καραγκιόζη με τίτλο: «Αν πεινάς, θα φάμε μαζί…κανένα παιδί μόνο του!»
-Τα παιδιά παρακολουθούν το παραμύθι της Γιολάντα Τσορώνη με τίτλο: «Η μέρα που έγινα κι εγώ λύκος», στο οποίο η πρωταγωνίστρια υποβάλλεται σε σχολικό εκφοβισμό από μια ομάδα συμμαθητών της.
https://www.youtube.com/watch?v=ASEElzMw2Vg
Ομαδοσυνεργατικά κατασκευάζουν το πρόσωπο ενός λύκου, το οποίο γεμίζουν με συναισθήματα και φράσεις που πλήγωσαν τη μικρή Σαρλότ, την πρωταγωνίστρια του παραμυθιού…
στη συνέχεια τα παιδιά καλούνται να προτείνουν λύσεις για να βοηθήσουν τη Σαρλότ. Ψηφίζουν για το ποιες προτάσεις- λύσεις θα δώσουν για να δώσουν λύση στο πρόβλημά της. Αποφασίζουν να ντύσουν το λύκο με τα ρούχα από τη μπουγάδα της καλοσύνης που έφτιαξαν σε προηγούμενο εργαστήριο.
-Μιλούν για τα χαρακτηριστικά του καλού φίλου και φιλοτεχνούν τα καπέλα της φιλίας.
-Βλέπουν και σχολιάζουν (http://prosvasimo.iep.edu.gr/el/koinwnikes-istories ) εικόνες από την κοινωνική ιστορία: «Πώς αντιδρώ στον σχολικό εκφοβισμό». Συγκρίνουν τις προτάσεις που έκαναν, με αυτές που προτείνονται στην κοινωνική ιστορία. Προβαίνουν σε συμπεράσματα.
-Με τις ζωγραφιές – προτάσεις των παιδιών και με τη συνεργασία τους, ο/η εκπαιδευτικός δημιουργεί μια αφίσα στο www.postermywall.com.
Τα παιδιά παρατηρούν διάφορες εικόνες που απεικονίζουν περιστατικά βίας και συμπεριφορές- αντιδράσεις παιδιών.
-Χωρίζονται σε ομάδες και η κάθε ομάδα επιλέγει μία εικόνα. Κάνουν υποθέσεις για το τι έχει γίνει πριν τη συγκεκριμένη σκηνή που απεικονίζεται και τι θα συμβεί μετά από αυτή. Με βάση τις ιδέες τους φτιάχνουν μια ιστορία. Εμπλουτίζουν την ιστορία τους, δίνοντας απαντήσεις στα ερωτήματα που θέτουμε. (Ποιοι/ες μπορεί να είναι οι πρωταγωνιστές/στριες, Άραγε πώς νιώθει ο/η….., Μπορείτε να φανταστείτε γιατί του/της φέρονται με αυτόν τον τρόπο, Νομίζετε ότι φταίει, Τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε, Τι θα συμβουλεύαμε τον/την ήρωα/ηρωίδα; …)
-Η κάθε ομάδα δραματοποιεί την ιστορία της και την παρουσιάζει στις υπόλοιπες ομάδες.
-Τις ιστορίες των παιδιών η εκπαιδευτικός τις κάνει ηλεκτρονικό βιβλίο (https://app.bookcreator.com) και το αναρτά στο ιστολόγιο (blog) του Νηπιαγωγείου.
-Μέσα σε μια βαλίτσα ζωγραφίζουν ή «γράφουν λέξεις-φράσεις, συναισθήματα ή ότι άλλο επιθυμούν από αυτά που βίωσαν στη διάρκεια του προγράμματος. Συμπληρώνουν το σχετικό έντυπο. Μοιράζονται στην ομάδα τις απόψεις τους.
-Τα παιδιά καλούνται να πουν φράσεις, λέξεις, να περιγράψουν συμπεριφορές, που θεωρούν ότι τα δυναμώνουν και τα βοηθούν για να αντιδράσουν, σε περίπτωση που νιώσουν ότι κάποιος/α/ τα απειλεί. Φτιάχνουν ομαδικά σε συννεφόλεξο την «καλή συνταγή» και την τοποθετούν στο ‘ΧΑΡΤΑΕΤΟ ΤΗΣ ΦΙΛΙΑΣ’, με το σύνθημα: «Χαρταετέ πέτα ψηλά και πάρε τη βία μακριά!»
-Παρατηρούν εικόνες με διάφορες συμπεριφορές- αντιδράσεις παιδιών σε θέματα σχολικής βίας. Τις κατηγοριοποιούν, τις συγκρίνουν και επιλέγουν . Αιτιολογούν την επιλογή τους.
-Προτείνουν τρόπους που βοηθάνε στο να μην εκδηλωθούν περιστατικά σχολικής βίας.
-Κάνουν ρομποτική, περνώντας μόνο από θετικές συμπεριφορές.
-Συμπληρώνουν τα σχετικά φύλλα αυτο-αξιολόγησης.
-Παρουσίαση των έργων τους στους γονείς τους και δημιουργία από κοινού μαζί τους αφίσας με το μήνυμα που εμπνεύστηκαν τα παιδιά και οι γονείς έπρεπε να συνεργαστούν μεταξύ τους για να τοποθετήσουν τις νότες με τις συλλαβές πάνω στο πεντάγραμμο , ώστε να διαβαστεί το σύνθημα: «ΝΙΚΑΜΕ ΤΗ ΦΟ-ΒΙΑ , ΚΕΡΔΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΦΙΛΙΑ!»
Το εργαστήριο έκλεισε με την υπόσχεση όλων μας πως θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να μην γίνουμε ΠΟΤΕ στη ζωή μας, ούτε θύτης, αλλά ούτε και θύμα…γιατί η βία δεν έχει θέση στα σχολεία!
