Το τελευταίο χρονικό διάστημα αφοσιωθήκαμε στο εργαστήριο δεξιοτήτων με τίτλο “Δεν μαλώνω δεν μαλώνω μεγάλη αγκαλιά απλώνω” που εντάσσεται στη Θεματική Ενότητα “Ζω καλύτερα-Ευ ζην” και στη θεματική κατηγορία “1. Ασφάλεια και Πρόληψη”. Στην πρώτη δραστηριότητα τα παιδιά έπρεπε να επιλέξουν ένα φίλο με τον οποίο είχαν καιρό να παίξουν. Στη συνέχεια, τους δινόταν ένα λευκό χαρτί και μαζί με το φίλο – ζευγάρι τους θα έπρεπε να ζωγραφίσουν ο καθένας στο ίδιο χαρτί από ένα φίλο τους. Η αλληλεπίδραση ξεκινάει όταν συνεργάζονται για να ζωγραφίσουν στο ίδιο χαρτί. Ύστερα, έκοψαν τις φιγούρες που ζωγράφισαν και έπρεπε να επιλέξουν ένα άλλο ζευγάρι και να γίνουν τετράδα. Έπειτα, κόλλησαν τις φιγούρες τους σε ένα μεγάλο χαρτί και κάθε παιδί όφειλε να περιγράψει-συστήσει το φίλο του στην τετράδα και στους υπόλοιπους συμμαθητές τους στην παρεούλα:

Σε μεταγενέστερο χρόνο, συζητήσαμε στην παρεούλα τις προϋπάρχουσες γνώσεις των παιδιών για το φαινόμενο της βίας ή του εκφοβισμού και παρακολουθήσαμε τα παρακάτω βίντεο:

Στη συνέχεια, ρωτήσαμε τα παιδιά να μας πουν για το αν υπάρχει στο σχολείο μας κάτι αντίστοιχο ή αν τους έχει συμβεί κάπου αλλού (εμπειρίες εκφοβισμού), τι ένιωσαν, πως αντέδρασαν….. Αφού τελειώσαμε με αυτή τη δραστηριότητα ξεκινήσαμε να δούμε το βίντεο “ο νταής του σχολικού”:

Το επεξεργαστήκαμε μέσα από τη ρουτίνα του Κύκλου των Διαφορετικών Απόψεων. Ενδεικτικές ερωτήσεις:

1. Τι σημαίνει νταής;
2. Σχολιάσαμε τη συμπεριφορά του νταή
3. Συζητήσαμε για τα συναισθήματα που προκάλεσε
4. Ποιος ή ποιοι το έχουν προκαλέσει;
5. Ποιος έφταιγε; Γιατί;
6. Ποιος αντιμετώπιζε πρόβλημα;
7. Ποιος θα ωφεληθεί αν δοθεί λύση;

Μετέπειτα, συνεχίσαμε με τη ρουτίνα Απόδοσης Δικαιοσύνης στο Παρελθόν, Παρόν και Μέλλον. Ζητήσαμε από τους μαθητές μας να σκεφτούν ιδέες για πράγματα που μπορεί να κάνει μία κατάσταση δικαιότερη. Τα παιδιά καλούνταν αρχικά να συμφωνήσουν ότι η συμπεριφορά του νταή είχε αρνητικές επιπτώσεις για τον Αριστοτέλη. Χωρίστηκαν σε ομάδες και η κάθε ομάδα κλήθηκε να συγκεντρώσει ιδέες αναφορικά με:

1. Τι θα μπορούσε να είχε κάνει ο Αριστοτέλης για να αποφύγει αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση;
2. Επίλυση του περιστατικού στο παρόν
3. Δημιουργία συμβολαίου για πρόληψη ανάλογων περιστατικών στο μέλλον

Καταγράψαμε τις απαντήσεις τους και τα βάλαμε να υπογράψουν:

Επίσης, φτιάξαμε μία σκηνή κόμικ από κάθε είδους βία (λεκτική, σωματική και διαδικτυακή) με το εργαλείο storyboardthat:

Αφού τελειώσαμε με τις παραπάνω δραστηριότητες, προχωρήσαμε διαβάζοντας το σενάριο “Μιμή η Κουταλαυτού”:

Σε ένα μεγάλο χαρτί σχεδιάσαμε το περίγραμμα της Μιμής και γράψαμε εντός του περιγράμματός τις σκέψεις και τα συναισθήματά της ενώ εκτός του περιγράμματος σκέψεις και συναισθήματα των παιδιών:

Και μαθητές ύστερα δημιούργησαν μία σκηνή με τα πρόσωπα της ιστορίας:

Σε αυτό το σημείο η εκπαιδευτικός μαζί με τα παιδιά προσπάθησαν να φρεσκάρουν τη μνήμη τους αναφορικά με όσα είχαν ειπωθεί. Στη συνέχεια τέθηκε το εξής ερώτημα:

Πώς θα μπορούσαμε να ενημερώσουμε τα άλλα παιδιά και τον υπόλοιπο κόσμο για το συγκεκριμένο φαινόμενο; Έτσι, κατέφθασε η ιδέα της δημιουργίας μίας πολυτροπικής αφίσας μέσα από το πρόγραμμα thinglink.com που είχε ως τίτλο:

Δώσε ένα χέρι βοήθειας! Όχι ένα χέρι ξύλο… Μέσα στην αφίσα τοποθετήθηκαν οι ζωγραφιές των παιδιών που είχαν τίτλο “ΟΧΙ ΒΙΑ ΜΟΝΟ ΦΙΛΙΑ”. Επίσης, ενσωματώθηκαν ένα τραγούδι και έν;α παιχνίδι.

Αφού τελειώσαμε και την παραπάνω δραστηριότητα, παρακολουθήσαμε το βίντεο “Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε”:

Τέλος, δόθηκαν στα παιδιά χρωματιστά χαρτόνια στα οποία το κάθε παιδί έπρεπε να σχεδιάσει το χέρι του και να γράψει επάνω “Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε”: