Η Ελένη Αθηνά Βόρδου, η μαθήτριά μας που συμμετείχε στον 14ο Διαγωνισμό Φιλοσοφίας, μας παραχώρησε ένα φιλοσοφικό δοκίμιο που έγραψε με θέμα Βία και Ισχύς.

Λήψη αρχείου

Η Ελένη Αθηνά Βόρδου μας παραχώρησε ένα φιλοσοφικό δοκίμιο που συνέγραψε με θέμα τη Βία και την Ισχύ. Την ευχαριστούμε και ευχόμαστε πολλές διακρίσεις!

Λήψη αρχείου

Η μαθήτρια μας Ελένη Αθηνά Βόρδου συμμετείχε στον 14ο Διαγωνισμό Φιλοσοφίας και κατετάγη 6η ανάμεσα σε 380 συμμετέχοντες!

Ακολουθεί μια σύντομη περιγραφή του Διαγωνισμού και των στόχων του από την μαθήτρια.

Ο διαγωνισμός φιλοσοφίας είναι ένας πανελλήνιος μαθητικός διαγωνισμός φιλοσοφικού δοκιμίου που διενεργείται από το πανεπιστήμιο Πατρών σε συνεργασία με το Αμερικάνικο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ (Harvard University). Διοργανώνεται κάθε χρόνο από το τμήμα Φιλοσοφίας και έχει πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα 14 διαγωνισμούς με 5.192 συμμετοχές και 14 διεθνείς διακρίσεις. Ο διαγωνισμός αυτός στοχεύει στην ανάπτυξη του φιλοσοφικού λόγου,της ελεύθερης έκφρασης και σκέψης των μαθητών της λυκειακής εκπαίδευσης. Δίνει την δυνατότητα στους εφήβους να εκφράσουν ανοιχτά τις ιδέες και τις απόψεις τους στα πλαίσια του δοθέντος θέματος, καλλιεργώντας έτσι την ικανότητα της δημιουργικής γραφής και του φιλοσοφικού στοχασμού.

Το θέμα του 14^ου διαγωνισμού ήταν «Βία και ισχύς». Οι μαθητές καλούνταν να γράψουν ένα δοκίμιο που θα περιλάμβανε τις γνώσεις, τις απόψεις και τους προβληματισμούς τους για το ζητούμενο θέμα. Οι κανονισμοί του διαγωνισμού αντιστοιχούν με τη διαδικασία των πανελλήνιων εξετάσεων. Το χρονικό περιθώριο που δίνεται στους διαγωνιζόμενους για να συντάξουν το κείμενο τους είναι συνολικά τρείς ώρες. Το δοκίμιο γράφεται πάνω σε τετράδιο πανελληνίων στο οποίο ο μαθητής καλείται να γράψει τα προσωπικά του στοιχεία. Μόλις λήξει ο χρόνος της δοκιμασίας, τα γραπτά συλλέγονται, τα στοιχεία των μαθητών αποκρύπτονται και με σχολαστικές διαδικασίες μεταφέρονται στο πανεπιστήμιο Πατρών για αξιολόγηση. Οι μαθητές που διακρίνονται προχωρούν στη δεύτερη φάση που λαμβάνει χώρα στην Πάτρα και διαρκεί 3 μέρες.

Η προσωπική μου εμπειρία από τον διαγωνισμό ήταν αρκετά θετική. Το συμβάν αυτό με βοήθησε να εμβαθύνω περισσότερο στον φιλοσοφικό λόγο, να εκφράσω τις απόψεις και τα πιστεύω μου, να αφήσω το δικό μου αποτύπωμα σε ένα κείμενο με ανοιχτό ορίζοντα, που δεν περιοριζόταν στα πλαίσια μιας σχολικής έκθεσης. Ήταν κάτι το διαφορετικό, κάτι το μοναδικό. Εκείνη την ώρα δεν ανησυχούσα για το αν θα κατάφερνα να διακριθώ με το έργο μου. Ενδιαφερόμουν μόνο να γράψω τις απόψεις μου για το θέμα, να το αναλύσω μέσα από την δική μου οπτική γωνία, να εκφραστώ με τον δικό μου τρόπο. Μέσα στο αίσθημα του ανταγωνισμού και της έντασης, άφησα τη σκέψη μου να πλανηθεί μέσα στις ιδέες και την κρίση μου να με καθοδηγήσει ελεύθερα. Έτσι κατάφερα να επανασυνδεθώ με τη συγγραφική μου φύση, γεγονός που με χαροποίησε σε μεγάλο βαθμό. Θα πρότεινα σε όσους μαθητές διστάζουν να δοκιμαστούν σε παρόμοιους μελλοντικούς διαγωνισμούς να δηλώσουν τη συμμετοχή τους, μόνο και μόνο για να βιώσουν αυτή την εμπειρία.

Ελένη-Αθηνά Βόρδου – Β4

Άνθρωποι με διαφορετικές ανάγκες: μια άλλη καθημερινότητα

Με αφορμή την επίσκεψη του κ. Ευάγγελου Αυγουλά  που πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας με στόχο την ευαισθητοποίηση των μαθητών και των εκπαιδευτικών για τα άτομα με αναπηρία, την αποδοχή της διαφορετικότητας και τη συμπερίληψη είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά έναν μορφωμένο άνθρωπο, του οποίου η φυσική αναπηρία δε στάθηκε ποτέ εμπόδιο στο να πετύχει τους στόχους του και να πραγματοποιήσει τα όνειρά του.

Η παρουσία του στο σχολείο μας μάς γέμισε έμπνευση και αισιοδοξία για τον λόγο ότι ένας άνθρωπος μπορεί να καταφέρει τα πάντα παρά τις δυσκολίες. Στην ομιλία που παρακολουθήσαμε ο κ. Αυγουλάς μας παρουσίασε την καθημερινή του ζωή ως τυφλό άτομο, τις δυσκολίες που του παρουσιάζονται λόγω της αναπηρίας του αλλά και τους τρόπους με τους οποίους τις αντιμετωπίζει. Όπως ανέφερε και ο ίδιος στην ομιλία του, η αναπηρία του δεν στάθηκε εμπόδιο στο να λάβει τριτοβάθμια εκπαίδευση και να ακολουθήσει το επάγγελμα που επιθυμούσε, αυτό του δικηγόρου. Ανέφερε, φυσικά, τις στερεοτυπικές αντιλήψεις με τις οποίες έρχεται αντιμέτωπος, π.χ. ότι οι τυφλοί δεν είναι κατάλληλοι για να ασκήσουν ένα επάγγελμα το οποίο απαιτεί καθημερινή ανάγνωση εκατοντάδων σελίδων δικογραφιών

Αναφέρθηκε επίσης στις καθημερινές δυσκολίες που για εμάς θεωρούνται ξένες. Η καθημερινότητα για εκείνον αποτελεί πάντα μία πρόκληση. Οι υποδομές της πόλης δεν είναι κατάλληλα προσαρμοσμένες στις ανάγκες των ανθρώπων με αναπηρία, γεγονός που παραδέχτηκε και ο δήμαρχος Μεγαρέων, ο οποίος τίμησε με την παρουσία του την εκδήλωση.

Μέσα από αυτή  την ομιλία αποκομίσαμε πολλές νέες γνώσεις όσον αφορά τη ζωή των ανθρώπων με διαφορετικές ανάγκες από εμάς. Αντιληφθήκαμε ότι αν η κοινωνία μας είχε μεριμνήσει με τις κατάλληλες υποδομές, οι ανάπηροι άνθρωποι θα είχαν τη δυνατότητα να ζουν ισότιμα με όλους τους άλλους. Το χιούμορ με το οποίο αντιμετωπίζει την κατάσταση ο ομιλητής ήταν ο καταλληλότερος τρόπος για να περάσει το μήνυμα ότι η κοινωνία και όχι η αναπηρία αποτελεί το πρόβλημα.   Έτσι γεννήθηκε η ελπίδα να επιδιώξουμε ένα καλύτερο μέλλον, μια πόλη πιο προσβάσιμη για όλους.

Ελενα Σταφάι – Ελενα Σταυράκη- Εύα Μιχαλάκη – Αφροδίτη Μπεθάνη

Νίκος Ηλιόπουλος – Κατερίνα Μουσκάι –  Κέλλη  Χατζοπούλου

Με αφόρμηση το μάθημα της ιστορίας Β Λυκείου και συγκεκριμένα το κεφάλαιο που αναφέρεται στην Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς, οι μαθητές του Β 2  Παναγιώτης Καραγεωργίου, Παναγιώτης Καπογιαννόπουλος, Δημήτρης Πέγκος, Βαγγέλης Μήτσιαλος και Άγγελος Γκόβενης, ετοίμασαν μια παρουσίαση για τον τρόπο με τον οποίο γίνονταν οι πολιορκίες πόλεων.

Λήψη αρχείου

Η απόφαση για τις σπουδές και το επάγγελμα είναι μία από τις πιο σημαντικές επιλογές που πρέπει να κάνουν οι έφηβοι στη ζωή τους. Σε αυτή τη δύσκολη φάση, οι γονείς έχουν κρίσιμο ρόλο, είτε δίνοντας ξεκάθαρες συμβουλές είτε στηρίζοντας απόλυτα τις επιλογές των παιδιών τους. Το αν αυτή η στάση είναι σωστή εξαρτάται από τον τρόπο και τον βαθμό της παρέμβασης τους.

Οι γονείς έχουν σίγουρα τη γνώση και την εμπειρία για να δώσουν σωστές οδηγίες στα παιδιά τους. Οι συμβουλές τους βασίζονται συνήθως σε πραγματικά δεδομένα, όπως ποιες δουλειές έχουν ζήτηση, πόσο σταθερή μπορεί να είναι μία εργασία ή ποιες είναι οι μελλοντικές προοπτικές ενός επαγγέλματος. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη βοήθεια και την επιβολή, μερικές φορές οι γονείς πιέζουν τα παιδιά χωρίς να το καταλαβαίνουν. Όταν οι γονείς προσπαθούν να πραγματοποιήσουν τα δικά τους όνειρα μέσα από τα παιδιά τους, μπορεί να τα οδηγήσουν σε λάθος επιλογές. Μερικά παιδιά, επειδή νιώθουν αυτή την πίεση, μπορεί να διαλέξουν ένα επάγγελμα που δεν τους αρέσει ή δεν τους ταιριάζει. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απογοήτευση και, τελικά, σε μία δουλειά που δεν τα κάνει ευτυχισμένα.

Από την άλλη πλευρά, αν οι γονείς δεν δίνουν καθόλου κατεύθυνση και αφήνουν τα παιδιά να αποφασίσουν μόνα τους, μπορεί να δημιουργηθεί σύγχυση και αβεβαιότητα. Συχνά, οι νέοι δεν έχουν την εμπειρία ή την ωριμότητα για να επιλέξουν το επάγγελμα που τους ταιριάζει καλύτερα. Η καλύτερη λύση είναι η ισορροπία. Οι γονείς πρέπει να ενθαρρύνουν τα παιδιά να ανακαλύψουν τα ενδιαφέροντά τους, δίνοντάς τους χρήσιμες συμβουλές και πληροφορίες για τις επιλογές που υπάρχουν. Μέσα από τη συζήτηση και την ειλικρινή επικοινωνία, μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να συνδυάσουν τα όνειρά τους με την πραγματικότητα.

Συμπερασματικά, συμφωνώ με αυτή την άποψη διότι πιστεύω ότι οι νέοι χρειάζονται στήριξη, όχι πίεση. Θέλουν ένα περιβάλλον όπου μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα και να σκεφτούν διάφορες επιλογές. Οι γονείς πρέπει να συμβουλεύουν τα παιδιά και όχι να αποφασίζουν για το μέλλον των παιδιών τους. Η κατανόηση και συζήτηση θα βοηθήσει τους νέους να διαλέξουν μια καριέρα που θα τους κάνει χαρούμενους και θα τους εξασφαλίσει ένα επιτυχημένο μέλλον.

Νάσι Άρμπρι – Β 2

Η ‘’Φόνισσα’’ είναι ένα κλασσικό έργο του σπουδαίου Έλληνα συγγραφέα Α. Παπαδιαμάντη που εκδόθηκε το 1912 και αργότερα έγινε ταινία. Το έργο διαδραματίζεται σε ένα μικρό χωρίο της Σκιάθου το 1870 καθώς έχει αναδρομές έως το 1830. Όσο αναφορά την πρωταγωνίστρια του έργου πρόκειται για μία ηλικιωμένη γυναίκα εν ονόματι Χαδούλα Φραγκογιαννού η οποία δολοφονεί τα θηλυκά βρέφη του χωριού.

Στην εποχή την οποία διαδραματίζεται το έργο επικρατούν ανδροκρατικές και πατριαρχικές αντιλήψεις, η γυναίκα θεωρούταν ως υποχρέωση για την οικογένεια και ο μόνος τρόπος να απαλλαχθούν από αυτό ήταν η παντρειά. Την περίοδο αυτήν ήταν έντονο το στοιχείο της προικοδοσίας το οποίο ανάγκαζε την οικογένεια να παραχωρήσει προίκα στον γαμπρό για να πάρει εκείνος το βάρος της γυναίκας, τοποθετώντας την σε μία εξαιρετικά μειονεκτική κοινωνικά θέση. Επίσης, λόγω της προικοδοσίας, είχε χαθεί απολύτως το νόημα του έρωτα.                                                                                                                                                                                                                                                                                           Η Φραγκογιαννού ήταν θύμα της προικοδοσίας, η οικογένεια της την αδίκησε δίνοντας της πολύ μικρότερη προίκα σε σχέση με τα αδέρφια της το οποίο την οδήγησε στο να έχει κατώτερο γαμπρό. Αυτός ο φτωχός γάμος είχε ως αποτέλεσμα την αναπόφευκτη δυστυχία η οποία της άφησε στίγμα για το υπόλοιπο της ζωής της.

Επειδή η πρωταγωνίστρια του έργου Φραγκογιαννού βρέθηκε θύμα της προικοδοσίας και πέρασε μια δύσκολη και μίζερη ζωή πίστευε ότι όλα τα θηλυκά ήταν καταδικασμένα στην ίδια μοίρα. Έτσι η Φραγκογιαννού, με τον φόνο των θηλυκών βρεφών, πίστευε ότι τα σώζει από αυτήν την  προκαθορισμένη μοίρα. Αυτή η συμπεριφορά φαίνεται παράλογη όμως ήταν πολύ συνηθισμένη εκείνη την εποχή εφόσον οι γυναίκες αντιμετωπιζόντουσαν ως αντικείμενα. Η Φραγκογιαννού μέσα από τις πράξεις της φαίνεται να έχει κάποια ψυχική ασθένεια, όμως ήταν πράγματι παράλογη;

Η ψυχολογία της πρωταγωνίστριας έχει ερευνηθεί από πολλούς επιστήμονες και κατέληξαν στην άποψη ότι η Φραγκογιαννού δεν κατείχε κάποια ψυχική ασθένεια. Η Φραγκογιαννού καθώς διέπραττε τις δολοφονίες είχε πλήρη συναίσθηση των πράξεων της και έπειτα ένιωθε τύψεις χωρίς όμως να την εμποδίζει από το να συνεχίσει. Γενικότερα, η συμπεριφορά της Φραγκογιαννού δεν θυμίζει ενός ψυχολογικά ασταθής ανθρώπου διότι παρέμενε ψύχραιμη και φίλαγε τα χνώτα της.

Με την πάροδο του χρόνου έχουν ληφθεί πολλά μέτρα για την προστασία των γυναικών. Πλέον οι γυναίκες έχουν τις ίδια δικαιώματα με τους άντρες. Δυστυχώς όμως υπάρχουν ακόμα πολλές οικογένειες οι οποίες λειτουργούν πατριαρχικά και περνάνε την ίδια ιδεολογία και νοοτροπία στις επόμενες γενιές. Αυτό οδηγεί σε άνισες ευκαιρίες μεταξύ των δύο φύλων, κακοποιητικές σχέσεις,  ακόμα και σε γυναικοκτονίες. Παρ΄όλα αυτά είμαστε σε ένα πολύ καλό στάδιο, αλλά είναι απαραίτητo να γίνουν περισσότερα βήματα για να επιτευχθεί η απόλυτη ισότητα.

ΑΡΜΠΡΙ ΝΑΣΗ, ΘΑΔΔΑΙΟΣ ΓΙΩΡΓΗΣ Β – 2

Η επιρροή των γονέων σε μια δύσκολη απόφαση των νέων

Η επιλογή επαγγέλματος επί σειρά ετών, είναι μία δύσκολη απόφαση που διχάζει κάθε νέο, καθώς υπάρχει ένα εύρος διαφορετικών επιλογών επαγγέλματος που σύμφωνα με την προσωπικότητα και τις  ικανότητες του κάθε ατόμου μπορούν να επιλεχθούν. Οι γονείς τείνουν να βοηθήσουν στην αναποφασιστικότητα αυτή με τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους. Παρόλα αυτά, δεν χρησιμοποιούν πάντοτε σωστές τεχνικές προκαλώντας, όπως είναι φυσικό αντιδράσεις από τους νέους. Πόσο καθοριστικός όμως είναι ο ρόλος τους για τον επαγγελματικό προσανατολισμό των μελλοντικών πολιτών;

Κατά τη γνώμη μου, η αποτελεσματικότητα στην επιρροή τους στους νέους εξαρτάται από τον τρόπο που επιχειρούν να το κάνουν. Πιο συγκεκριμένα, πολλοί προσπαθούν να επιβάλουν στο παιδί τους να ακολουθήσει ένα επάγγελμα το οποίο οι ίδιοι δεν κατάφεραν για οποιοδήποτε λόγο και θα ήθελαν να δουν το όνειρό τους να γίνεται πραγματικότητα ακόμα και αν δεν είναι οι ίδιοι σε αυτό. Επιπρόσθετα, κάποιοι γονείς θεωρούν ότι με το να ασκούν πίεση θα καταφέρουν να τους πείσουν να στραφούν σε επαγγέλματα που θεωρούνται ότι προσφέρουν κύρος και οικονομική άνεση. Στις δύο περιπτώσεις το αποτέλεσμα θα είναι το αντίθετο από το αναμενόμενο. Σε περίπτωση που όντως δεχτούν και δεν είναι ευχαριστημένοι με αυτή την επιλογή, θα είναι δυστυχισμένοι και οι υπαίτιοι θα είναι οι γονείς. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις θα αντιδράσουν σε αυτή την πίεση και είναι πολύ πιθανό να ακολουθήσουν οτιδήποτε άλλο μόνο και μόνο για αυτό. Συνεπώς η επιρροή στις παραπάνω περιπτώσεις δεν είναι θετική και καλό θα ήταν να μην ασκείται

Από την άλλη πλευρά, θετική επιρροή θα μπορούσαν να δεχθούν οι νέοι των οποίων οι γονείς

ενδιαφέρονται να μάθουν τα ενδιαφέροντα τους και ξέρουν τις ικανότητές τους, έτσι ώστε να μπορούν από αυτά να δώσουν ιδέες το παιδί. Επιπλέον ο πατέρας και η μητέρα μπορούν να προσφέρουν πρόσβαση σε ειδικούς στον επαγγελματικό προσανατολισμού στο νέο για την καλύτερη ενημέρωσή του επί του θέματος. Γενικότερα, οι γονείς για να καταφέρουν να βοηθήσουν ουσιαστικά το νέο θα έπρεπε να του προσφέρουν ενημέρωση, επαφή με διάφορες διαφορετικές δραστηριότητες επομένως να ξέρει τα ενδιαφέροντά του αφού έχει δοκιμάσει διαφορετικές ασχολίες.

Εν κατακλείδι, ένας γονιός έχει καθοριστικό ρόλο στον επαγγελματικό προσανατολισμό της νεολαίας. Γι’ αυτό πρέπει να είναι προσεκτικοί στην επιρροή που δίνουν καθώς μπορεί να οδηγήσει σε λάθος αποτελέσματα. Ο επαγγελματισμός προσανατολισμός, είναι πολύ σημαντικός σε διάφορους κλάδους της ζωής του ατόμου και κανένας γονιός δε θα ήθελε να δημιουργήσει προβλήματα στο μέλλον του παιδιού του.

Καρώνη Μαρία –  Β 2

Αλία Αντιόλα, Αντωνοπούλου Μικαέλα, Ζιάι Χριστίνα,

Καρώνη Μαρία, Μέξια Γεωργία,  Ξεκούκη Ελευθερία – Β 2

Στην ταινία «Φόνισσα» παρουσιάζονται οι εγκληματικές ιδέες που ώθησαν την Φραγκογιαννού στις δολοφονίες νεαρών κοριτσιών. Στις αρχές του 20ου αιώνα οι κοινωνικές αντιλήψεις και ιδιαίτερα αυτές που αφορούσαν τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία ήταν η αιτία που οδήγησε την Φραγκογιαννού σε αυτές τις οδυνηρές ενέργειες.

Στις πατριαρχικές κοινωνίες εκείνης της εποχής η γυναίκα ένιωθε ενοχές όσον αφορά την αξία της. Αυτό φαίνεται να είναι και ένας από τους λόγους που η πρωταγωνίστρια πέρασε πολλά βάσανα σε όλη την διάρκεια της ζωής της. Είχε ζήσει καταπιεσμένη λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν και των στερεοτύπων που βασιζόταν η εποχή εκείνη. Συγκεκριμένα στην ταινία παρουσιάζεται εσώκλειστη, αφοσιωμένη στην φροντίδα των παιδιών, του συζύγου της και στις οικιακές δουλειές, παρά τη θέληση της. Η σκέψη πως τα βρέφη και τα νεαρά κορίτσια πρόκειται να ζήσουν τα ίδια βάσανα με την ίδια της προκαλούσε φόβο και ανησυχία για το μέλλον τους. Επιπρόσθετα, οι άσχημες συνθήκες που είχε έρθει αντιμέτωπη η Φραγκογιαννού την οδήγησαν στην αντίληψη ότι οι εγκληματικές ενέργειες που είχε διαπράξει ήταν ηθικά σωστές και πως κατά αυτόν τον τρόπο προστάτευε τα κορίτσια από μία δυσάρεστη ζωή.

Τα συναισθήματα ήταν ανύπαρκτα αφού τα κριτήρια του γάμου δεν ήταν ο έρωτας ή η αληθινή αγάπη αλλά η περιουσία και η προίκα της κάθε γυναίκας. Η παράδοση της προίκας στον άντρα ήταν ουσιαστικά το αντάλλαγμα για το βάρος που θεωρούταν ότι είναι η γυναίκα. Επιπλέον, άλλοι λόγοι που οδήγησαν την Φραγκογιαννού να διαπράξει αυτά τα εγκλήματα ήταν, όπως αναφέραμε παραπάνω, το αίσθημα της ανασφάλειας, ο γάμος υπό πίεση, η έλλειψη συναισθημάτων και πως το βασικό στοιχείο για την δημιουργία οικογένειας ήταν αποκλειστικά η προίκα.

Είναι γεγονός πως στη σημερινή  εποχή οι συνθήκες του παρελθόντος έχουν αναμφίβολα αλλάξει σχετικά με τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία. Η γυναίκα έχει πλέον ίσα δικαιώματα με τον άντρα. Παίρνει μέρος σε πολιτικά, κοινωνικά θέματα. Έχει δικαιώματα εργασίας και ελεύθερη βούληση ενώ είναι ανεξάρτητη όσον αφορά τον ελεύθερο της χρόνο και δεν αναλαμβάνει αποκλειστικό ρόλο για την ανατροφή της οικογένειάς της. Ωστόσο, δεν είναι λίγα τα περιστατικά γυναικοκτονίας και βίας κατά των γυναικών καθημερινά στην Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως. Μπορεί να μην προέρχονται από τις ίδιες αντιλήψεις, αλλά εξακολουθούν να αφαιρούν ορισμένα δικαιώματα των γυναικών. Εκτός από αυτό, είναι συχνές οι περιπτώσεις αδιαφορίας των αρχών αλλά και της κυβέρνησης με αποτέλεσμα να χάνονται συνεχώς και άλλες γυναίκες , παρόλο που έχουν προσπαθήσει να σωθούν.

Συμπεραίνοντας , ασφαλώς τα δικαιώματα της γυναίκας σήμερα έχουν αυξηθεί και έχει υπάρξει πρόοδος σε σχέση με παλαιότερα. Παρόλα αυτά εξακολουθεί ο δρόμος να είναι ανοιχτός για περαιτέρω πρόοδο αρκεί όλοι να ευαισθητοποιηθούμε σχετικά με το θέμα , να αντιληφθούμε τη σημασία του και να προσπαθήσουμε βελτιώσουμε ακόμα περισσότερο τις σημερινές συνθήκες .

Εργασία: Ανάλυση του χαρακτήρα της Φραγκογιαννούς στο διήγημα του Αλ. Παπαδιαμάντη «Η Φόνισσα»

Εμπειρίες και εσωτερικές διεργασίες της Φραγκογιαννούς

Η Φραγκογιαννού, πρωταγωνίστρια του μυθιστορήματος «Η Φόνισσα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, είναι μια γυναίκα που διαμορφώθηκε από τις δυσκολίες της ζωής της. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια κοινωνία όπου οι γυναίκες βρίσκονταν σε υποδεέστερη θέση και καταπιέζονταν από παραδοσιακούς ρόλους. Η φτώχεια, η έλλειψη μόρφωσης, οι συνεχείς υποχρεώσεις και οι οικογενειακές πιέσεις συνέβαλαν στη διαμόρφωση μιας εσωτερικής αναταραχής που την οδήγησε σε απονενοημένα διαβήματα.

Οι εμπειρίες της Φραγκογιαννούς, όπως η καταπίεση από την πατρική και συζυγική εξουσία, αλλά και η ματαιότητα που ένιωθε για τη μοίρα των γυναικών γύρω της, αποτέλεσαν τη βάση της εγκληματικής της σκέψης. Η ιδέα της βρεφοκτονίας προέκυψε από τη στρεβλή της λογική ότι θα απάλλασσε τα κορίτσια από το μαρτύριο μιας ζωής γεμάτης υποταγή και δυστυχία. Αυτή η διαστροφή της μητρικής αγάπης σε φονική πράξη αντικατοπτρίζει τη βαριά ψυχική της σύγκρουση και την απόγνωση που τη διακατείχε.

Κοινωνικό πλαίσιο της εποχής

Η εποχή που διαδραματίζεται η ιστορία χαρακτηρίζεται από πατριαρχικές δομές και αυστηρούς κανόνες γύρω από τον έρωτα, τον γάμο και την προίκα. Ο γάμος δεν ήταν καρπός αγάπης αλλά μια οικονομική συμφωνία, όπου η γυναίκα αντιμετωπιζόταν ως περιουσιακό στοιχείο. Η προίκα ήταν απαραίτητη για την κοινωνική και οικονομική αποκατάσταση της γυναίκας, γεγονός που αύξανε την οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών και περιόριζε την αυτονομία των γυναικών.

Η Φραγκογιαννού, έχοντας ζήσει αυτά τα κοινωνικά δεινά, έβλεπε τον γάμο και την προίκα ως βαρίδια που καταδυνάστευαν τις γυναίκες. Η άποψή της ότι η ζωή των κοριτσιών ήταν προδιαγεγραμμένα τραγική καθρεφτίζει την απελπισία της για την κοινωνική θέση των γυναικών.

Η σημερινή θέση της γυναίκας

Σήμερα, η θέση της γυναίκας έχει βελτιωθεί σημαντικά σε πολλούς τομείς, όπως η εκπαίδευση, η εργασία και η πολιτική εκπροσώπηση. Παρά ταύτα, εξακολουθούν να υπάρχουν ανισότητες, όπως το μισθολογικό χάσμα, η έλλειψη ίσων ευκαιριών σε ηγετικές θέσεις και η συνεχιζόμενη βία κατά των γυναικών. Ενώ η νομική κατοχύρωση των δικαιωμάτων των γυναικών είναι πλέον γεγονός, η πλήρης κοινωνική αποδοχή και εφαρμογή αυτών των δικαιωμάτων παραμένει ζητούμενο.

Η ταινία, βασισμένη στο μυθιστόρημα, αποτυπώνει έντονα τις κοινωνικές αδικίες της εποχής και μας καλεί να αναλογιστούμε πόσα βήματα έχουμε κάνει προς την ισότητα. Παρότι η κοινωνία μας έχει εξελιχθεί, υπάρχουν ακόμη στερεότυπα που εμποδίζουν την πραγματική χειραφέτηση των γυναικών. Για να επιτευχθεί πλήρης ισότητα, είναι απαραίτητο να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την εξάλειψη των προκαταλήψεων και την ενίσχυση της ισότητας σε όλους τους τομείς.

Συμπερασματικά, οι πράξεις της Φραγκογιαννούς ήταν αποτέλεσμα προσωπικών και κοινωνικών πιέσεων, αλλά και μιας βαθιάς υπαρξιακής κρίσης. Η ιστορία της αποτελεί μια διαχρονική υπενθύμιση της ανάγκης για κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα, τόσο τότε όσο και σήμερα.

Δημήτρης Μουρτζούκος – Β 2