28ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ

Η Διεθνής Ημέρα Μείωσης των Φυσικών Καταστροφών καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1989 και εορτάζεται κάθε χρόνο στις 13 Οκτωβρίου, με το σκεπτικό ότι ο άνθρωπος είναι αδύνατον να κυριαρχήσει στις δυνάμεις της φύσης, είναι όμως δυνατόν να μειώσει τις καταστροφικές τους συνέπειες.

Η συζήτηση με τα παιδιά ξεκίνησε μιλώντας και ανταλλάσσοντας σκέψεις σχετικά με τις φυσικές καταστροφές που συμβαίνουν γύρω μας.. Πολλά παιδιά ανέφεραν τις πλημμύρες που γίνονται όταν βρέχει πάρα πολύ στους δρόμους, καθώς και τις φωτιές που κάποιοι είδαν το καλοκαίρι στις διακοπές τους.. και έτσι η συζήτηση συνεχίστηκε με ενδιαφέρον να μάθουν νέες πληροφορίες σχετικά.. Παρακολουθήσαμε βίντεο σχετικά στον η/υ με τσουνάμι, πλημμύρες, ανεμοστρόβιλους, σεισμούς…

Τα σημειώσαμε και σε χαρτί για να τα θυμόμαστε..

εξηγήσαμε με τη βοήθεια της μπάλας και της υδρόγειου σφαίρας τις λιθοσφαιρικές πλάκες!

Στη συνέχεια, το κάθε παιδί επέλεξε και ζωγράφισε αυτό που του έκανε περισσότερο εντύπωση..

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος ήρθε η στιγμή που συζητήσαμε με τα παιδιά τι συμβαίνει όταν γίνεται ΣΕΙΣΜΟΣ. 

ΣΕΙΣΜΟΣ: ένα φυσικό φαινόμενο που εκδηλώνεται συχνά στη χώρα μας. Η Ελλάδα είναι η 1η σε σεισμικότητα χώρα στην Ευρώπη και η 6η σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η απόκτηση γνώσεων για τη σωστή αντιμετώπιση του φαινομένου του σεισμού, σε μία χώρα με συνεχή σεισμική δραστηριότητα όπως η Ελλάδα, πρέπει να ξεκινά από τα πρώτα σχολικά χρόνια.

Τι είναι όμως ο Σεισμός; Κάποιες φορές νοιώθουμε τη γη να κουνιέται….. Τότε γίνεται σεισμός…. Ο σεισμός γίνεται ξαφνικά και τελειώνει γρήγορα…..Με τον σεισμό μπορεί να ραγίσουν τοίχοι, να σπάσουν τζάμια, να πέσουν κάτω βαριά αντικείμενα, μπορεί να κοπεί το ρεύμα, το νερό και το τηλέφωνο. Μιλήσαμε για τον σεισμογράφο, το σεισμογράφημα και τον σεισμολόγο. Οι μικροί μαθητές μας ενημερώθηκαν για το τι είναι ο σεισμός, ποια μέτρα προστασίας πρέπει να λάβουμε πριν από το σεισμό, τι κάνουμε κατά την διάρκεια του σεισμού είτε είμαστε στην τάξη, στο σπίτι ή στο δρόμο και τι θα κάνουμε μετά από το σεισμό μέσα από εικόνες, αφίσες του Οργανισμού Αντισεισμικής Προστασίας (ΟΑΣΠ).

Ένα από τα βίντεο που μας κέρδισε το ενδιαφέρον, είναι αυτό που ακολουθεί της συναδέρφου Μαρίνα Ζαχαρία “Η χελώνα του σεισμού”.

Ακούσαμε και ένα σχετικό τραγούδι που πολύ αγαπήσαμε “Σεισμός! Μαθαίνω να προστατεύομαι”!!!(πηγή: Thalia v)

Δεν ξεχνώ τα 3 βήματα του σεισμού.  Παραμένω στο χώρο, σκύβω καλύπτω με τα χέρια μου τον αυχένα. Καλύπτομαι κάτω από το τραπέζι και πιάνω το πόδι του. Βγαίνω στο χώρο συνάντησης…

Ζωγραφίσαμε το σύνθημα: «σκύβω-καλύπτομαι- κρατιέμαι»

καθώς και «πώς φανταζόμαστε τον σεισμό»!!

Έπειτα, πραγματοποιήσαμε την πρώτη μας, για φέτος, άσκηση σχολικής ετοιμότητας για έκτακτη κατάσταση σεισμού, σύμφωνα με το επικαιροποιημένο Σχέδιο Μνημονίου Ενεργειών για τη διαχείριση του Σεισμικού Κινδύνου …

– όταν είμαστε στην παρεούλα…και όταν παίζουμε στις γωνιές!!

Και φυσικά στο τέλος ακούσαμε και τραγουδήσαμε το τραγούδι του σεισμού από το συγκρότημα Ημισκούμπρια και το “μήνυμά” του: “Σεισμός, σεισμός γίνεται χαμός.. έλα φιλαράκο μη σε πιάνει πανικός”!!!

H Παγκόσμια Ημέρα Ταχυδρομείων έφτασε και εμείς συζητήσαμε με τα παιδιά για τη λειτουργία τους και την αποστολή τους. Είδαμε σχετικό εποπτικό υλικό, μιλήσαμε για τη δουλειά του ταχυδρόμου, τα γραμματόσημα, τον αποστολέα και τον παραλήπτη ενός γράμματος, καθώς και τους λόγους που οι άνθρωποι -παλιότερα κυρίως- έστελναν γράμματα…

Ακούσαμε και το παρακάτω σχετικό τραγούδι..

Στη συνέχεια, πήγαμε στο γραμματοκιβώτιο του σχολείου να δούμε την αλληλογραφία μας…

• μας έστειλε κάποιος γράμμα άραγε;;;

Αφού παρατηρήσαμε τους φακέλους και τους αποστολείς, τους ανοίξαμε… ένας όμως μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση.. ήταν από τον Δήμο Περιστερίου!

Το διαβάσαμε στα παιδιά.. αποστολέας ήταν ο κύριος Μπάμπης Δούναβης, γνώριμο πρόσωπο στους περσινούς μας μαθητές/τριες..

Η συνεργασία μας με το Δήμο Περιστερίου όσον αφορά τη συλλογή πλαστικών καπακιών έχει ξεκινήσει για τα καλά από την προηγούμενη σχολική χρονιά.. Η αρμόδια Υπηρεσία είναι πολύ καλά στελεχωμένη και υπεύθυνος είναι ο κος Μπάμπης Δούναβης, η “ψυχή” της δράσης που αφορά τη συλλογή πλαστικών καπακιών.

Στα πλαίσια λοιπόν καλλιέργειας αισθημάτων ενσυναίσθησης και αλληλεγγύης, είχαμε αναλάβαμε δράση και τα παιδιά μαζί με τους γονείς τους συμμετείχαν ενεργά, αποδεικνύοντας ό,τι είναι ενεργοί πολίτες, στηρίζοντας την προσπάθεια “ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΩ ΚΑΠΑΚΙΑ – βοηθάω – κινούμαι“!!!

Στο γράμμα του λοιπόν μας ευχαριστούσε για την υλοποίηση της δράσης και την προσφορά που κάναμε και μας καλεί να συνεργαστούμε και φέτος!!!

Και φυσικά θα απαντήσουμε θετικά και στο φετινό κάλεσμα του Δήμου, μιας που θέλουμε να  είμαστε ενεργοί πολίτες, στηρίζοντας την οποιαδήποτε προσπάθεια!! 😀

Στη συνέχεια της ημέρας, γιορτάζοντας τα ταχυδρομεία.. θελήσαμε να στείλουμε και εμείς ένα γράμμα.. σε ένα αγαπημένο μας πρόσωπο..

Έτσι λοιπόν, όπως μπορούσαμε μόνοι μας γράψαμε και ζωγραφίσαμε το μήνυμα που θέλαμε.. γράψαμε τον αποστολέα και τον παραλήπτη.. κολλήσαμε και το γραμματόσημο..

….και το γράμμα έτοιμο για αποστολή στον παραλήπτη του… 😀

και ζωγραφίσαμε τα δικά μας.. μοναδικά γραμματόσημα!!!

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων γιορτάζεται στις 4 Οκτωβρίου -ώστε να συμπίπτει με τη γιορτή του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, προστάτη των ζώων και της φύσης- και στοχεύει στην ευαισθητοποίηση της κοινωνίας για τα δικαιώματα των ζώων και την καλή διαβίωσή τους. Στο πλαίσιο αυτό υλοποιήσαμε ποικίλες δράσεις θέλοντας να ευαισθητοποιήσουμε τους μαθητές/τριες ώστε να συμβάλλουν κι εκείνα στη δημιουργία ενός κόσμου όπου τα ζώα θα ζουν με αξιοπρέπεια, θα έχουν τη φροντίδα και το σεβασμό που τους αξίζει!

Και τα δύο τμήματα τιμήσαν την ημέρα αυτή με τραγούδια, παραμύθια, παιχνίδια και απλές κατασκευές, φτιαγμένες με αγάπη από τα μαγικά μας χεράκια!

Η μέρα μας ξεκίνησε με το μελοποιημένο ποίημα του Ιωάννη Πολέμη “Αγαπάω τα Ζώα”:

Ποτέ δε θα πειράξω τα ζώα τα καημένα·

μην τάχα σαν εμένα, κι εκείνα δεν πονούν;

Θα τα χαϊδεύω πάντα, προστάτης τους θα γίνω.

Ποτέ δεν θα τ’ αφήνω στους δρόμους να πεινούν.

Aν δεν μιλούν κι εκείνα κι ο λόγος αν τους λείπει,

μήπως δεν νιώθουν λύπη, δεν νιώθουν και χαρά;

Μήπως καρδιά δεν έχουν, στα στήθη τους κρυμμένη,

που τη χαρά προσμένει κι αγάπη λαχταρά;

Στη συνέχεια παίξαμε με τα ζωάκια της τάξης.. και τα ομαδοποιήσαμε και τα ταξινομήσαμε σε ομάδες με κριτήριο το πού ζουν ή ένα χαρακτηριστικό τους…

Έπειτα ζωγραφίσαμε το αγαπημένο μας ζώο, όπως μπορούσαμε!! 😀

Βρήκαμε και παραμύθια σχετικά με ζώα και τα ξεφυλλίσαμε!!!

φτιάξαμε τα δικά μας σκυλάκια και γατάκια!!!!

Παρακολουθήσαμε επίσης την ιστορία «Ξουτ: η ιστορία ενός αδέσποτου σκύλου», την οποία στη συνέχεια την ζωγραφίσαμε!!

Την μέρα μας σκεφτήκαμε να την ολοκληρώσουμε καλώντας τα ζωάκια με έναν μαγικό τρόπο στη τάξη μας… Έτσι με τη βοήθεια της google και της τρισδιάστατης φωτογραφίας που το πρόγραμμα μας παρέχει.. το σχολείο μας επισκέφθηκαν διάφορα ζωάκια και εμείς το απολαύσαμε!!!! 🙂Καλωσορίσαμε και «χαϊδέψαμε» τη γατούλα και το σκυλάκι, έκατσαν μαζί μας στην παρεούλα το όμορφο άλογο και ο καρχαρίας που «κοιτούσε» τον καιρό, ένας όμορφος ιπποπόταμος, ένα λιοντάρι, ένας δεινόσαυρος ενώ ένα κουνελάκι και μια τίγρης… «μυρίστηκαν» τα φαγητά μας την ώρα του δεκατιανού και πέρασαν μια βόλτα…!! 😎