27ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΑΡΙΣΑΣ

• Τα γενέθλια μιας συμμαθήτριάς μας στάθηκαν η αφορμή για να ξεκινήσει το ταξίδι ενός σπόρου. Η φίλη μας έφερε δωράκια στους φίλους της, συσκευασμένα γλαστράκια, με χώμα σε σακκουλάκι και σποράκια  για να τα φυτέψουν στο σπίτι τους με τους γονείς τους. Τα σποράκια αφού φυτεύτηκαν στα σπίτια των παιδιών,  ταξίδεψαν ξανά μέχρι το σχολείο και βρήκαν τη θέση τους εκεί σε μια γωνιά, κοντά στο παράθυρο, στον αέρα και στον ήλιο. Και κοντά στους μικρούς μας κηπουρούς που υποσχέθηκαν με συνεργασία να τα παρατηρούν, να τα προσέχουν, να τα φροντίζουν και να τους δώσουν ζωή.

Μιλήσαμε για τα βότανα του Ιπποκράτη και οι μικροί μαθητές έφεραν στο νηπιαγωγείο πληροφορίες, εικόνες αλλά και βότανα όπως χαμομήλι, τσάι, θυμάρι, ρίγανη, λεβάντα, μέντα,  λουίζα, μελισσόχορτο, σπαθόχορτο, μολόχα, φασκόμηλο, τήλιο, τσουκνίδα, δυόσμος, μάραθος, δεντρολίβανο  και άλλα βότανα τα οποία παρατήρησαν, έπιασαν, μύρισαν και έμαθαν τις θεραπευτικές τους ιδιότητες  τις οποίες ο Ιπποκράτης είχε ανακαλύψει 2.500 χρόνια πριν και θεράπευε με αυτά τους ασθενείς του! Με τις πληροφορίες που συγκεντρώσαμε φτιάξαμε ζωγραφιές με τα βότανα και τις ιδιότητές τους.

.

Διαβάσαμε και επεξεργαστήκσμε <<Το όνειρο>>

Παίξαμε το επιτραπέζιο παιχνίδι «Βοτανομελισσο…..παιχνιδίσματα» με καρτέλες βοτάνων.

Το βιβλίο και το εξαιρετικό αυτό επιτραπέζιο παιχνίδι που ενθουσίασε τα παιδιά αλλά και τους έμαθε τα βότανα, ήταν μια προσφορά του κτήματος Ευκαρπία της κ. Φωτεινής Μπλιάτσου, την οποία ευχαριστούμε θερμά!!

Καλό μήνα σε όλους!!

Η Άνοιξη  έχει φτάσει και μαζί της έφερε τη γιορτή των λουλουδιών, αλλά και των εργατών, που ονομάζεται Πρωτομαγιά.

Υποδεχθήκαμε τον καινούριο μήνα με ένα τραγούδι

https://video.link/w/htVSwWMycEw# (Πρωτομαγιά-Παιδική χορωδία Σπύρου Λάμπρου)

Παρακολουθήσαμε στο Youtube το παραμύθι της Πρωτομαγιάς.

Μια φορά κι ένα καιρό, σε ένα κόσμο διαφορετικό, σε ένα κήπο, δεν ακούγονταν τραγούδια, αλλά αναστεναγμοί και παράπονα απ’ τα λουλούδια.Το χώμα είχε ποτιστεί από τα δάκρυα τους, τα καυτά, και τα πέταλα τους δεν άνοιγαν στου ήλιου την αγκαλιά. Ήταν τυλιγμένα με δυστυχία και βαρύ καημό και το γέλιο είχε σβηστεί, σε κείνο τον κήπο τον παλιό. Για όλα έφταιγε ο κηπουρός που ήταν απότομος και σκληρός. Δεν τους φερότανε καλά και εγώ ρωτάω εσάς παιδιά. Τι έκανε ο άνθρωπος αυτός; Δεν μπορώ να σκεφτώ μα ούτε και να φανταστώ. Τα λουλούδια ένοιωθαν κουρασμένα, μα προπάντων απελπισμένα. Μια μέρα του Μάη, πρωτομαγιά ήταν θαρρώ, συγκεντρώθηκαν όλα μαζί για να διορθώσουν τα στραβά στη ζωή. Αποφάσισαν με μια λαλιά, απεργία να κάνουν στου Μάη τη πρωτομηνιά. Ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα έμειναν σε κάθε διαταγή και ο κηπουρός αναρωτιόταν συνέχεια γιατί. Πριν προλάβει να δώσει απάντηση σ’ αυτό το γιατί, η πόρτα του κήπου άνοιξε και τα λουλούδια έφυγαν όλα μαζί. Ο κήπος έμεινε αδειανός και ο κηπουρός απορημένος και μοναχός. Τώρα πια, έχει για συντροφιά, τα αγριόχορτα και μια σκληρή καρδιά. Η ιστορία όμως δεν τελειώνει εδώ, γιατί τα λουλούδια είδαν κάτι σε ένα εργοστάσιο παλιό. Είδαν ανθρώπους λυπημένους και πολύ απογοητευμένους.
-Τι έχετε και η πικρία έχει σκεπάσει τη ματιά, ρώτησαν τα λουλούδια θαρρετά. Απάντησε ένας άνθρωπος.
-Η δουλειά κρατάει πολύ και δεν μπορούμε να χαρούμε γυναίκα και παιδί. Τα χρήματα, λίγα για τόση δουλειά και δεν μπορούμε να πάρουμε τα βασικά.Για μας η Κυριακή δεν είναι γιορτή, αλλά σκλαβιά και “φυλακή”. Τα χρόνια που δουλεύουμε είναι πάρα πολλά και το αφεντικό μας δίνει, μόνο μια μαγκούρα για τα γηρατειά.
Τα λουλούδια άκουσαν προσεχτικά και ζήτησαν να τους πουν κάτι ψιθυριστά. Τους μίλησαν για την δική τους ιστορία, για τη λύση που έδωσαν και την έλεγαν απεργία. Ήταν πρώτη του Μάη ακόμα θαρρώ και οι εργάτες ζήτησαν το δίκαιο και το σωστό. Με αγώνα και προσπάθεια πολύ, τα δικαιώματα “ελευθερώθηκαν” απ’ το κελί. Έτσι από τότε, κάθε Πρωτομαγιά, λουλούδια και άνθρωποι σκαρφαλώνουν στα ψηλά. Σε ένα στεφάνι δένονται αγκαλιά και αυτό το ονόμασαν εργατική Πρωτομαγιά. Μια Πρωτομαγιά που το “εμείς” ανθίζει και μοσχοβολά και το εγώ χάνεται στην καταχνιά.

Αφού διαβάσαμε την ιστορία αναρωτηθήκαμε:

Αφού διαβάσουμε το ποίημα, ας αναρωτηθούμε:
1. Τί σημαίνει η λέξη “ΑΠΕΡΓΙΑ”;
2. Γιατί τα λουλούδια αποφάσισαν να απεργήσουν “πρώτη μέρα του Μαγιού”;
3. Τί ζητούσαν;
4. Τί μπορούμε να κάνουμε για να τα βοηθήσουμε;
5. Τί άλλο θα μπορούσαν να κάνουν;
6. Τί σημαίνει τελικά απεργία;

Την Πρωτομαγιά λοιπόν, εκτός από την γιορτή των λουλουδιών, γιορτάζουμε και τη μέρα των εργατών και είναι αφιερωμένη στην εξέγερση των εργατών στις Η.Π.Α το 1886. Στην Ελλάδα η πρώτη διαδήλωση της Πρωτομαγιάς έγινε το 1892 και το 1893 όταν περίπου 2.000 εργαζόμενοι κατέβηκαν στους δρόμους ζητώντας οχτάωρο, Κυριακή αργία και κρατική ασφάλιση στα θύματα εργατικών ατυχημάτων.
Ένα ακόμη σύνθημά τους ήταν μια γροθιά.
Με αυτό το σύνθημα ήθελαν να δείξουν πως όταν οι άνθρωποι παραμένουν ενωμένοι, μπορούν να καταφέρουν πολλά. Ύστερα από πολλές συγκρούσεις και διαμαρτυρίες οι άνθρωποι κατάφεραν να φέρουν εις πέρας τα αιτήματά τους και έτσι γιορτάζουμε και τιμάμε τους αγώνες τους κάθε Πρωτομαγιά.

Η Πρωτομαγιά λοιπόν, είναι η γιορτή των λουλουδιών και της Άνοιξης, μία αρχαία εορτή, την οποία τιμούμε και σήμερα φτιάχνοντας στεφάνια.
Το μαγιάτικο στεφάνι είναι το μοναδικό έθιμο αυτής της μέρας που έχει μείνει και τηρείται ακόμη και σήμερα. Πρόκειται για ένα πανάρχαιο έθιμο, που τηρείται πιστά σε κάθε μεριά της χώρας. Κάθε τέτοια μέρα ένα λουλουδένιο στεφάνι στολίζει τις πόρτες των σπιτιών.

Τα νήπια μας για να τιμήσουν το έθιμο αυτής της ημέρας φτιάξαν χειροτεχνίες με χάρτινα  στεφανάκια για το κεφαλάκι τους και φύγαν με αυτά και τις ευχές για………

Καλό μήνα και Καλή Πρωτομαγιά!!!

Close-up of penny jar; short dof: sharp on foreground coins.

Σας ενημερώνουμε ότι το σχολείο μας ξεκινάει μια ξεχωριστή δράση προκειμένου να συγκεντρώσει χρήματα για να καταφέρει να ανταποκριθεί στις διαρκείς και πάγιες ανάγκες του. Θα προσπαθήσουμε να συλλέξουμε χάλκινα νομίσματα των 1,2,5 λεπτών, αυτά που πολλοί τα πετούν, προσπαθούν να απαλλαγούν από αυτά, ή δεν τα παίρνουν ως ρέστα θεωρώντας αμελητέα την αξία τους. Σας καλούμε λοιπόν, αν έχετε στην κατοχή σας τέτοιου είδους νομίσματα  και δεν τα χρειάζεστε να τα φέρετε στο χώρο του σχολείου και να τα ρίξετε σε ειδικό κουτί που υπάρχει. Έτσι τα περιφρονημένα χάλκινα θα αποκτήσουν σημαντική αξία και θα καλύψουμε σημαντικές ανάγκες της σχολικής μονάδας. Η δράση θα πραγματοποιείται ως το τέλος της σχολικής χρονιάς.

1.Αξιοποίηση του βιβλίου γνώσεων και δημιουργία του περιβαλλοντικού μας βιβλίου.

Οι συμμετέχοντες εργάζονται με τους μαθητές τους στο κοινό βιβλίο που επιλέξαμε (“La terre est mon amie”, Maia Brami & Karine Daisay), με όποιον τρόπο κρίνουν καταλληλότερο με βάση τις ανάγκες, την ηλικία και τις ικανότητες των παιδιών. Έμφαση δίνεται στη δομή του βιβλίου και στο περιεχόμενο του κάθε παιδιού αφηγητή.
Στόχος είναι η δημιουργία αντίστοιχων αφηγήσεων. Συγκεκριμένα, κάθε εταίρος θα προετοιμάσει ένα αφηγηματικό κείμενο όπου ο αφηγητής είναι ένα χαρακτηριστικό είδος ζώου ή φυτού που βρίσκεται στην περιοχή ή τη χώρα του. Ο αφηγητής μιλάει εκ μέρους των υπόλοιπων ζωντανών πλασμάτων και μοιράζεται πληροφορίες σχετικά με:

• το περιφερειακό χερσαίο οικοσύστημα (π.χ. δάση, θαμνώδεις εκτάσεις κ.λπ.),
• τοπική βιοποικιλότητα της γης (ζώα και φυτά),
• εάν υπάρχουν ενδημικά ή προστατευόμενα είδη στην περιοχή,
• περιβαλλοντικοί κίνδυνοι ή απειλές,
• τι πρέπει να γίνει από τον άνθρωπο για τη διατήρηση του περιβάλλοντος.
  Η ιστορία γράφεται στην εθνική γλώσσα και στα αγγλικά του συμμετέχοντα και  συνοδεύεται από σχετικές ζωγραφιές. Θα μεταφορτωθούν σε ένα ψηφιακό βιβλίο σε δύο δισέλιδα για κάθε σχολείο (1 δισέλιδο στην εθνική γλώσσα, 1 δισέλιδο στα αγγλικά).

Η αφηγήτρια της ιστορίας μας είναι η Μεταξούλα, ένας μεταξοσκώληκας από το Μεταξοχώρι Αγιάς Λάρισας, που κινδυνεύει με εξαφάνιση και ζητάει τη βοήθειά μας.

2.Δημιουργία του δεύτερου ψηφιακού βιβλίου,ένα Πολύγλωσσο Βιβλίο Αλφαβήτου με λέξεις/έννοιες που σχετίζονται με τον SDG15: Life on Land.

Από το αλφάβητο επιλέξαμε τα γράμματα H, N, O που αντιστοιχούν στις λέξεις Hibernation(χειμερία νάρκη), Nests(φωλιές), Oxygen(οξυγόνο)  και τις απεικονίσαμε.

Για διάχυση των δράσεών μας δημιουργήσαμε αφίσα με τα έργα μας και την αναρτήσαμε σε γωνιά της τάξης.

Το πιο διαδεδομένο έθιμο για το Σάββατο του Λαζάρου είναι τα «κάλαντα του Λαζάρου». Τα κάλαντα ήταν αποκλειστικά σχεδόν γυναικεία υπόθεση με τις μικρές «Λαζαρίνες» να τραγουδούν και να αναγέλλουν τη χαρμόσυνη εορτή.Την παραμονή της γιορτής, οι Λαζαρίνες ξεχύνονταν στα χωράφια και μάζευαν λουλούδια με τα οποία στόλιζαν μικρά καλαθάκια. Φορώντας ειδικές στολές, γύριζαν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας το Λάζαρο και εισέπρατταν μικρό φιλοδώρημα, χρήματα, αυγά, φρούτα ή άλλα φαγώσιμα.

Μάθαμε και τα κάλαντα του Λάζαρου

Ἦρθε ὁ Λάζαρος, ἦρθαν τα Βάγια,

ἦρθε ἡ Κυριακή  που τρῶν τα ψάρια.

Σήκω Λάζαρε και μην  κοιμᾶσαι,

ἦρθε ἡ μάνα σου ἀπό  την πόλη,

σοῦ φέρε χαρτί  και κομπολόι.

Οι κοτούλες σας αβγά γεννούνε,

δώστε μας και μας

να σας χαρούμε.

Του Λάζαρου, του Λάζαρου,

τ’ αβγά στο καλαθάκι

κι η άλλη πόρτα καρτερεί

με τον παρά στο χέρι.

Τα παιδιά του Νηπιαγωγείου μας, φέρνοντας τα στολισμένα καλαθάκια τους από το σπίτι και με τη συνοδεία των νηπιαγωγών τους, τραγούδησαν τον Λάζαρο στην Διευθύντρια και στις τάξεις του συστεγαζόμενου Δημοτικού σχολείου,  στην πλατεία και στη γύρω γειτονιά, όπως απαιτεί το έθιμο, γέμισαν τον αέρα με τις φωνούλες τους και φυσικά πήραν και τα κεράσματά τους .

                                            Πασχαλινές κάρτες

                                             Πασχαλινά καλαθάκια

                                             Καλό  Πάσχα  και Καλή Ανάσταση!!!!

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου στις 2 Απριλίου, η κυρία Λούδα και η δημιουργός της, εκπαιδευτικός του Δημοτικού Σχολείου,  κ.Βάγια Παπακωνσταντίνου, ζωγράφισαν όνειρα με τα πιο φωτεινά χρώματα.

Οποιαδήποτε δυσκολία στη ζωή μας πρέπει να μας οπλίζει με δύναμη, ώστε να ξεπερνάμε κάθε εμπόδιο. Σε μία ανάλογη θέση βρίσκεται η καλόκαρδη κυρία Λούδα, η οποία καλείται να σώσει τον αγαπημένο της φίλο από τα νύχια ενός γερακιού. Είναι, όμως, έτσι τα πράγματα; Μήπως με την αγάπη, την κατανόηση και την καλοσύνη μπορούμε να κερδίσουμε νέους φίλους και να πραγματοποιήσουμε τα όνειρά μας; Πάντα, βέβαια, ένας φύλακας-άγγελος βρίσκεται στο πλευρό μας, να δώσει τη λύση και να μας καθοδηγήσει στο μονοπάτι της επιτυχίας!

Ευχαριστούμε τη συγγραφέα κ.Βάγια Παπακωνσταντίνου που έδωσε μια χρωματιστή πινελιά και μας έφερε πιο κοντά στο παιδικό βιβλίο. Την τόσο όμορφη εκδήλωση παρακολούθησαν οι μαθητές/τριες του 27ου Νηπιαγωγείου, η Α΄τάξη, η Β΄τάξη και η Γ΄τάξη.

Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη… Η έμπρακτη, όμως, αγάπη και προσφορά στον συνάνθρωπο « πολλών κούκων » ελπίζουμε να φέρει την «άνοιξη» πιο κοντά στα παιδιά και τις οικογένειες τους που δοκιμάζονται. Με τη συμβολή και την στήριξη μαθητών, γονέων, κηδεμόνων και εκπαιδευτικών, το σχολείο μας συγκέντρωσε από τα «μαρτάκια» χρηματικό ποσό, προκειμένου η « Φλόγα» να συνεχίσει το σπουδαίο έργο της. Σας ευχαριστούμε θερμά!

Πόσο καιρό χρειάζονται τα σκουπίδια να διασπαστούν; Παρατηρούμε έναν πίνακα αποδομής των υλικών

https://www.helmepa.gr/images/environment/Afisa-HELMEPA-Anakyklosis.jpg  και συζητάμε με τα παιδιά.

«Πώς θα μπορούσαμε να το δούμε αυτό στην πράξη;»

Προτείνουμε ένα πείραμα: Θάβουμε σε μια γωνιά του κήπου διαφόρων ειδών σκουπίδια (φλούδα από μπανάνα, ένα καλαμάκι, μια εφημερίδα, ένα μεταλλικό καπάκι, ένα σακκουλάκι, φύλλα, ρολό από χαρτί υγείας, ένα γυάλινο βαζάκι, μία μπαταρία) και τους βάζουμε ταμπελίτσες με το όνομά τους για να ξέρουμε που τα θάψαμε.

Θα τα ξεθάψουμε μετά από 2 μήνες περίπου για να δούμε τα αποτελέσματα. Με τα παιδιά κάνουμε τις πρώτες υποθέσεις για το τί θα συμβεί στο κάθε υλικό και τις καταγράφουμε.

Υποθέσεις των παιδιών:

…………………………….2 μήνες μετά……….

Συνεχίζουμε το πείραμα για να βγάλουμε συμπεράσματα.

Ξεθάβουμε τα σκουπίδια.

Συμπεράσματα:

Εκπαιδευτική επίσκεψη από τα νήπια του σχολείου μας με τη συνοδεία των νηπιαγωγών τους, πραγματοποιήθηκε στις 27-3-2025 στο Μουσείο της Πολεμικής Αεροπορίας Λάρισας.

Με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική φροντίδα,  ο εκθεσιακός χώρος έχει διαμορφωθεί σαν πραγματικό αεροπορικό καταφύγιο και παραπέμπει άμεσα στο τί γίνεται στα αλήθεια, όταν τα μαχητικά αεροπλάνα προσγειώνονται και ετοιμάζονται για την επόμενη επιχείρηση.

Τα νήπια είχαν τη δυνατότητα να δουν από κοντά  εξομοιωτές πτήσεων, στους οποίους εκπαιδεύτηκαν δεκάδες πιλότοι. Στα πιλοτήρια τα καθίσματα των ιπτάμενων, τα survival kit, τις χειρολαβές εκτίναξης, τα βασικά όργανα πλοήγησης και πτήσεως, οπλικά συστήματα αεροσκαφών, κινητήρες, φωτογραφικές μηχανές, συσκευές τηλεπικοινωνίας, όργανα, καθίσματα, στολές και παράσημα, αλλά και αυθεντικά αντίγραφα μαχητικών (μοντελισμός).