25ο Δημοτικό Σχολείο Περιστερίου

Παρακολουθήστε ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ του Μηνά Ταταλίδη, παραγωγής 2001 του Γ.Ε.Σ/7ο Επιτελ. Γραφείο. Η εποποιία της ελληνικής επανάστασης δοσμένη μέσα από την ζωγραφική απεικόνιση των μεγάλων στιγμών της με την απαράμιλλη τέχνη κορυφαίων ζωγράφων που έμειναν στην ιστορία.

Πατήστε κλικ εδώ για να δείτε 42 σημαίες που χρησιμοποιήθηκαν από τους Έλληνες, από τον 15ο αιώνα μέχρι και τα χρόνια μετά από την επανάσταση του 1821. 

…αποτελεί δυστύχημα για εμάς τους Έλληνες, ότι γειτονεύουμε με ευρωπαϊκές χώρες, δήθεν πεφωτισμένες, σε μία περίοδο κατά την οποία διέρχονται και οι ίδιες κρίση…

…έστω και αν η κρίση αυτή τελείωνε με τον θρίαμβο της περιορισμένης ελευθερίας που απολαμβάνουν, υπάρχει ο φόβος ότι δεν θα αφήσουν την Ελλάδα να χαρεί παρά τόση μόνον ελευθερία όση θα εξυπηρετούσε τα δικά τους συμφέροντα…

…σε τι αμηχανία πρέπει να βρίσκονται όσοι Έλληνες επιθυμούν την ευημερία του έθνους τους… 

Πάντα επίκαιρο…(Απόσπασμα από την επιστολή του Αδαμάντιου Κοραή προς τον Τόμας Τζέφερσον – Πρόεδρο Η.Π.Α. 1801-1809).

Ο Αδαμάντιος Κοραής γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1748 και πέθανε  στο Παρίσι το 1833. Από το 1788 ως το τέλος της ζωής του έζησε στο Παρίσι και έζησε από κοντά τη Γαλλική Επανάσταση, τα γεγονότα της οποίας επηρέασαν καθοριστικά τη σκέψη του. Υπήρξε ένας από τους πιο φωτισμένους δασκάλους του Γένους και τον απασχολούσε σοβαρά η σκέψη πως μόνο αν μορφωθούν οι Έλληνες θα μπορούσαν να ελευθερωθούν. Την πνευματική ανάπτυξη τη θεωρούσε προϋπόθεση για την ελευθερία και την ανεξαρτησία. Συνέβαλε σημαντικά στην ιδεολογική προετοιμασία της Επανάστασης και με το συγγραφικό έργο του και κατά τη διάρκεια της επανάστασης, γράφοντας συμβουλευτικές επιστολές.

Πατήστε κλικ εδώ για να διαβάσετε όλη την επιστολή του Αδαμάντιου Κοραή προς τον Τόμας Τζέφερσον.

[ΠΗΓΗ]

www.logiosermis.net

Λάμπουν τα χιόνια στα βουνά κι ο ήλιος στα λαγκάδια,
λάμπουν και τ´ αλαφρά σπαθιά των Κολοκοτρωναίων,
που ´χουν τ´ ασήμια τα πολλά, τις ασημένιες πάλες,
τις πέντε αράδες τα κουμπιά, τις έξι τα τσαπράζια,
οπού δεν καταδέχονται τη γη να την πατήσουν.
Καβάλα τρώνε το ψωμί, καβάλα πολεμάνε,
καβάλα πάν´ στην εκκλησιά, καβάλα προσκυνάνε,
καβάλα παίρν´ αντίδερο απ´ του παπά το χέρι.
Φλουριά ρίχνουν στην Παναγιά, φλουριά ρίχνουν στους άγιους,
και στον αφέντη το Χριστό τις ασημένιες πάλες.
Χριστέ μας, βλόγα τα σπαθιά, βλόγα μας και τα χέρια.

Κι ο Θοδωράκης μίλησε, κι ο Θοδωράκης λέει:
Τούτ´ οι χαρές που κάνουμε σε λύπη θα μας βγάλουν.
Απόψ´ είδα στον ύπνο μου, στην υπνοφαντασιά μου,
θολό ποτάμι πέρναγα και πέρα δεν εβγήκα.
Ελάτε να σκορπίσουμε, μπουλούκια να γενούμε.
Σύρε, Γιώργο μ´, στον τόπο σου, Νικήτα, στο Λοντάρι,
εγώ πάω στην Καρύταινα, πάω στους εδικούς μου,
ν´ αφήσω τη διαθήκη μου και τις παραγγελιές μου,
τι θα περάσω θάλασσα, στη Ζάκυνθο θα πάω.

Ο «Ύµνος εις την Ελευθερία» γράφτηκε από τον ∆ιονύσιο Σολωµό, μέσα σ’ ένα μήνα, τον Μάιο του 1823 στην Ζάκυνθο. Αποτελείται από 158 τετράστιχες στροφές και από αυτές οι δυο πρώτες είναι εκείνες που ανακρούονται και συνοδεύουν πάντα την έπαρση και την υποστολή της σημαίας και ψάλλονται σε επίσημες στιγμές και τελετές.

Το 1828, ο Νικόλαος Μάντζαρος, Κερκυραίος μουσικός και φίλος του Σολωμού, μελοποίησε το ποίημα κι από τότε ακουγόταν τακτικά σε εθνικές γιορτές. Το 1844 το ποίημα μελοποιήθηκε για δεύτερη φορά από τον Μάντζαρο και υποβλήθηκε στον Όθωνα με την ελπίδα να γίνει δεκτό ως εθνικός ύμνος. Παρά την τιμητική επιβράβευση του Ν. Μάντζαρου με τον Αργυρό Σταυρό του Τάγματος του Σωτήρα και του Δ. Σολωμού με Χρυσό Σταυρό του ίδιου Τάγματος, το έργο διαδόθηκε μεν ως “θούριος” αλλά δεν εγκρίθηκε ως ύμνος.

Το 1861 ο Υπουργός των Στρατιωτικών ζήτησε από τον Μάντζαρο να συνθέσει εμβατήριο πάνω στον “Ύμνο εις την Ελευθερία”. Ο μουσικός μετέβαλε τον ρυθμό του ύμνου του Σολωμού σε ρυθμό εμβατηρίου και το 1864, μετά την ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα, ο “Ύμνος εις την Ελευθερίαν” καθιερώθηκε ως εθνικός ύμνος. Ο εθνικός ύμνος, μαζί με τη μουσική του, τυπώθηκε για πρώτη φορά σε 27 κομμάτια, το 1873, στο Λονδίνο.

…

(Στροφή 9)

Με τα ρούχα αιµατωµένα

ξέρω ότι έβγαινες κρυφά

να γυρεύεις εις τα ξένα

άλλα χέρια δυνατά

…

(Στροφή 144)

Η ∆ιχόνοια που βαστάει

ένα σκήπτρο η δολερή

καθενός χαµογελάει, “πάρ’ το”,

λέγοντας, “και συ”.

Πατήστε κλικ εδώ για να διαβάσετε ή να κατεβάσετε ολόκληρο τον Εθνικό μας Ύμνο (σε μορφή .pdf).

Πατήστε κλικ εδώ για να ακούσετε τον Εθνικό μας Ύμνο.  

[ΠΗΓΗ]

www.mathima.gr