Ο «Ύµνος εις την Ελευθερία» γράφτηκε από τον ∆ιονύσιο Σολωµό, μέσα σ’ ένα μήνα, τον Μάιο του 1823 στην Ζάκυνθο. Αποτελείται από 158 τετράστιχες στροφές και από αυτές οι δυο πρώτες είναι εκείνες που ανακρούονται και συνοδεύουν πάντα την έπαρση και την υποστολή της σημαίας και ψάλλονται σε επίσημες στιγμές και τελετές.
Το 1828, ο Νικόλαος Μάντζαρος, Κερκυραίος μουσικός και φίλος του Σολωμού, μελοποίησε το ποίημα κι από τότε ακουγόταν τακτικά σε εθνικές γιορτές. Το 1844 το ποίημα μελοποιήθηκε για δεύτερη φορά από τον Μάντζαρο και υποβλήθηκε στον Όθωνα με την ελπίδα να γίνει δεκτό ως εθνικός ύμνος. Παρά την τιμητική επιβράβευση του Ν. Μάντζαρου με τον Αργυρό Σταυρό του Τάγματος του Σωτήρα και του Δ. Σολωμού με Χρυσό Σταυρό του ίδιου Τάγματος, το έργο διαδόθηκε μεν ως “θούριος” αλλά δεν εγκρίθηκε ως ύμνος.
Το 1861 ο Υπουργός των Στρατιωτικών ζήτησε από τον Μάντζαρο να συνθέσει εμβατήριο πάνω στον “Ύμνο εις την Ελευθερία”. Ο μουσικός μετέβαλε τον ρυθμό του ύμνου του Σολωμού σε ρυθμό εμβατηρίου και το 1864, μετά την ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα, ο “Ύμνος εις την Ελευθερίαν” καθιερώθηκε ως εθνικός ύμνος. Ο εθνικός ύμνος, μαζί με τη μουσική του, τυπώθηκε για πρώτη φορά σε 27 κομμάτια, το 1873, στο Λονδίνο.
…
(Στροφή 9)
Με τα ρούχα αιµατωµένα
ξέρω ότι έβγαινες κρυφά
να γυρεύεις εις τα ξένα
άλλα χέρια δυνατά
…
(Στροφή 144)
Η ∆ιχόνοια που βαστάει
ένα σκήπτρο η δολερή
καθενός χαµογελάει, “πάρ’ το”,
λέγοντας, “και συ”.
Πατήστε κλικ εδώ για να διαβάσετε ή να κατεβάσετε ολόκληρο τον Εθνικό μας Ύμνο (σε μορφή .pdf).
Πατήστε κλικ εδώ για να ακούσετε τον Εθνικό μας Ύμνο.
[ΠΗΓΗ]
