22ο Νηπιαγωγείο Αχαρνών

Σήμερα ήρθε η μέρα να μιλήσουμε για τον αγαπημένο μας Άγιο Βασίλη.

Τα περιεχόμενα του σάκου του.

Που βλέπουμε εδώ τον Άγιο Βασίλη; Τα παιδιά αναγνώρισαν πολύ εύκολα τον χοντρούλη Άγιο Βασίλη με την κόκκινη στολή στο βιβλίο και στη σακούλα-κατασκευή. Όμως δεν ήξεραν ποιος ήταν εκείνος ο ψηλός , λεπτός με την ασκητική μορφή στο άλλο παραμύθι “Ο δικός μας Άγιος Βασίλης” και στις εικόνες

Μιλήσαμε λοιπόν για το “δικό μας” Άγιο Βασίλειο τον Μέγα από την Καισάρεια της Καππαδοκίας και για το παιδαγωγικό και φιλανθρωπικό του έργο. Και αυτός ο Άγιος Βασίλης πρόσφερε απλόχερα τα “δώρα” του σε όσους τον είχαν ανάγκη. Επειδή όμως τα παιδιά είναι … παιδιά , δε χαλάσαμε το παραμύθι και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι δεν έχει σημασία πως είναι τελικά , αλλά το ότι Άγιος Βασίλης σημαίνει ΑΓΑΠΗ! Διαβάσαμε το υπέροχο ποίημα της Εύης Τσιτιρίδου

Ποιος είναι ο Αϊ Βασίλης

 «Όταν με καίει ο πυρετός

ο Αϊ Βασίλης είναι γιατρός!»

Έτσι είπε ένα Αφρικανάκι

με ολοστρόγγυλο μουτράκι.

«Όταν μας λείπει η τροφή ,

ο Αϊ Βασίλης είσαι εσύ»

Έτσι είπαν δύο Κινεζάκια

με τα σχιστά τους τα ματάκια.

«Όταν ο πόλεμος σκοτώνει ,

ο Αϊ Βασίλης με γλιτώνει!»

Έτσι είπε ένα Πακιστανάκι

με πληγωμένο ποδαράκι.

Για όσους ζούνε συμφορές ,

σεισμούς , πλημμύρες , πυρκαγιές ,

ο Αϊ Βασίλης είμαστε όλοι ,

μ` άδειο ή γεμάτο πορτοφόλι.

Άγιος Βασίλης ειν` η ΑΓΑΠΗ

στης γης την καθεμία άκρη

κι όποτε αυτή μας περισσεύει ,

ο κόσμος μας καλυτερεύει…

Συμπληρώσαμε το άλλο μισό του Άγιου Βασίλη (συμμετρία)

Ακολούθησε η κατασκευή που μας είχε στείλει για σήμερα ο Άγιος Βασίλης : σακούλες με τη φάτσα του για να χωρέσουν όλες οι κατασκευές μας που θα πάρουμε σπίτι

Και τέλος περάσαμε φανταστικά παίζοντας μπάσκετ με δώρα που πετούσαμε μέσα στην καμινάδα!

Φορτωμένος ο σάκος και σήμερα μας έφερε πολλά και διάφορα. Το θέμα μας τα ζωηρά κι ασχημούλικα καλικαντζαράκια. Μάθαμε από τη λαϊκή μας παράδοση για την προσπάθειά τους να κόψουν τον κορμό που συγκρατεί τη γη και τις σκανταλιές που κάνουν όταν ανεβαίνουν στον κόσμο των ανθρώπων κατά τη διάρκεια του δωδεκαημέρου. Είδαμε εικόνες και ζωγραφιές , γνωρίσαμε κάποιους από αυτούς. Την ώρα του πρωινού ακούσαμε το cd με την αφήγηση και τα τραγούδια από το βιβλίο “Η αγέλαστη πολιτεία και οι καλικάντζαροι”. Μάθαμε κι εμείς ένα τραγούδι : Ένα , ένα καλικαντζαράκι

Τα παιδιά (όπως πάντα) λάτρεψαν τα καλικατζαράκια! Εμπνεύστηκαν και έφτιαξαν υπέροχες ζωγραφιές. Μερικές ενδεικτικές δουλειές τους είναι οι παρακάτω.

Ο Άγιος Βασίλης μας έστειλε και ένα πολύ διασκεδαστικό επιτραπέζιο παιχνίδι που μας έκανε να μοιάσουμε κι εμείς λιγάκι με τα ζωηρά καλικαντζαράκια με τις εντολές που έκρυβαν οι κάρτες…

Μετά από το παιχνίδι με τα καλικαντζαράκια είπαμε να μάθουμε και το γράμμα τους , δηλαδή το Κ.

Βρήκαμε και είπαμε λέξεις που ξεκινούν από -κ-

Είδαμε πως γράφεται και το σχηματίσαμε με τους μαρκαδόρους

και με τα σώματά μας!

Τέλος το γράψαμε στον πίνακα ,

αλλά και σε φύλλο εργασίας

Κι επειδή τα καλικατζαράκια δε χορταίνουν ποτέ το παιχνίδι στο διάλειμμα παίξαμε το ομαδικό παιχνίδι “Δε μπορείς , δε μπορείς καλικάντζαρε να βγεις” (όπως το Λύκε λύκε είσαι εδώ)

Τα παιδιά  σε κύκλο :

<< Δεν μπορείς , δεν μπορείς
καλικάντζαρε να βγεις >>

Καλικάντζαρος  στη μέση του κύκλου :

<< Δεν μπορώ , δεν μπορώ ,
βλέπω φως στον ουρανό >>

<< Δεν μπορείς , δεν μπορείς
καλικάντζαρε να βγεις >>

<< Δεν μπορώ , δεν μπορώ ,
βλέπω κάνετε σταυρό >>

<< Δεν μπορείς , δεν μπορείς
καλικάντζαρε να βγεις >>

<< Δεν μπορώ , δεν μπορώ ,
έχετε τον αγιασμό >>

<< Δεν μπορείς , δεν μπορείς
καλικάντζαρε να βγεις >>…

<< Ήρθε το σκοτάδι και σας κυνηγώ!!!>>

Παρατηρήσαμε τον περίφημο πίνακα ζωγραφικής του Νικηφόρου Λύτρα “Τα κάλαντα” και συγκεντρώσαμε πληροφορίες για το έθιμο με τα κάλαντα στα παλιά τα χρόνια. Εντοπίσαμε ομοιότητες και διαφορές με τη σημερινή εποχή.

Κάναμε και τα μαθηματικά μας συμπληρώνοντας σχετικό φύλλο εργασίας.

Είδαμε κι άλλες εικόνες με παιδιά που λένε τα κάλαντα σε άλλες εποχές και άλλους τόπους.

Στη συνέχεια ακούσαμε Κάλαντα από διάφορες περιοχές της Ελλάδας (Κρήτη , Θεσσαλία , Θράκη , Επτάνησα κτλ) και επικεντρωθήκαμε στα Κάλαντα Χριστουγέννων , Πρωτοχρονιάς , Φώτων που λέμε εδώ που ζούμε. Και αφού ο Άγιος Βασίλης μας είχε στείλει τόσα μουσικά όργανα , συνοδεύσαμε τα κάλαντα που μαθαίναμε με αυτά (χαμός!)

Τέλος , μιας και οι γιορτές πλησιάζουν ετοιμάσαμε κάρτες για να στείλουμε τις ευχές μας .Κι εδώ παιδάκια που τραγουδούν τα κάλαντα!

Αφού βρήκαμε και είπαμε πολλές λέξεις σχετικές με τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς , αντιστοιχήσαμε τις κινητές καρτέλες του πίνακα αναφοράς με τις εικόνες.

Και για μεγαλύτερη εμπέδωση συμπληρώσαμε το αντίστοιχο φύλλο εργασίας.

Είχε έρθει πια η ώρα να ταϊσουμε τον πεινασμένο Ρούντολφ! Του δώσαμε λοιπόν να φάει πολλές λέξεις παίζοντας το δισκεδαστικό επιτραπέζιο παιχνίδι που μας έστειλε ο Άγιος Βασίλης.

Κάθε παίκτης έχει μια καρέλα με 6 διαφορετικές λέξεις που ξεκινούν από 6 διαφορετικά γράμματα. Ρίχνει το ζάρι και “ταϊζει” τον Ρούντολφ με τη λέξη της καρτέλας του που ξεκινάει από το συγκεκριμένο γράμμα. Κερδίζει όποιος πρώτος αδειάσει την καρτέλα του.  Έτσι διασκεδάζουμε μαθαίνοντας!

Τέλος ζωγραφίσαμε το “Καραβάκι των Χριστουγέννων” , το έθιμο για το οποίο μιλήσαμε εχθές. Μερικές ενδεικτικές δουλειές των παιδιών.

Καταρχήν προσπαθήσαμε να ξεχωρίσουμε στο μυαλό μας τις τρεις μεγάλες γιορτές του δωδεκαημέρου. Για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά κάτι ξέραμε αλλά για τα Θεοφάνεια τίποτα… Κι έτσι διαβάσαμε την ιστορία της βάπτισης του Χριστού και μιλήσαμε για τα έθιμα της ημέρας αυτής καθώς και των υπόλοιπων γιορτών με τη βοήθεια σχετικών πινάκων αναφοράς.

Στη συνέχεια ταξινομήσαμε εικόνες σχετικές με τα έθιμα στις γιορτές στις οποίες ταιριάζουν.

Και για εμπέδωση ακολούθησε το παρακάτω ατομικό φύλλο εργασίας.

Παράλληλα μιλήσαμε και είδαμε εικόνες για τα έθιμα άλλων χωρών και μάθαμε για τη Μπεφάνα της Ιταλίας , τον Άγιο Νικόλαο της Ολλανδίας και διάφορα άλλα πράγματα που μας εντυπωσίασαν. Τέλος ακούσαμε και χορέψαμε στο ρυθμό των τραγουδιών από το cd “Χριστούγεννα στον κόσμο” ΖΟΥΖΟΥΝΙΑ

Στο σάκο του όμως ο Άγιος Βασίλης σήμερα μας είχε αφήσει και κάτι ακόμα…

Εμείς δε δυσκολευτήκαμε καθόλου να καταλάβουμε τι είναι . Εσείς ;

Σηκώσαμε τα μανίκια και ξεκινήσαμε…

Συνεχίζουμε όμως αύριο γιατί πρέπει πρώτα να στεγνώσει…

Σηκώσαμε τα μανίκια και αφοσιωθήκαμε στη χειροτεχνία μας. Μικρά αγγελάκια που μας τραγουδούν τα κάλαντα , έτοιμα στο λεπτό!

Για να χαλαρώσουμε διαβάσαμε το υπέροχο βιβλίο που μας έστειλε ο Άγιος Βασίλης.

Ο μικρός Άγγελος φοβόταν τα ύψη και ο μικρός βοσκός φοβόταν τους λύκους. Όταν συνάντησαν το Θείο βρέφος όμως ξεπέρασαν τους φόβους τους…Κι έτσι μας δόθηκε κι εμάς η ευκαιρία να μιλήσουμε για τους δικούς μας φόβους. Λέτε η Γέννηση του Χριστού σε λίγες μέρες να μας βοηθήσει κι εμάς να τους ξεπεράσουμε;

Και τέλος μάθαμε και το γραμματάκι του Άγγελου , δηλαδή το πρώτο γράμμα της λέξης , το Άλφα.

Μιλήσαμε για τη “φωνούλα” του , βρήκαμε και είπαμε (πολλές!) λέξεις που ξεκινούν από Α ,α. Είδαμε πως γράφεται , το σχηματίσαμε με τα τουβλάκια , με μαρκαδόρους , με τα σώματά μας. Το γράψαμε στον πίνακα και μετά σε φύλλο εργασίας (όμως κάπου εκεί η μπαταρία μας είχε τελειώσει κι έτσι δεν έχουμε φωτογραφίες…)

Λιτό το γράμμα του Άγιου Βασίλη σήμερα

Διαβάσαμε την ιστορία της Γέννησης και παίξαμε πολύ με την ξύλινη φάτνη που υπήρχε στο σάκο του Άγιου Βασίλη.

Στη συνέχεια ήρθε η σειρά μας να φτιάξουμε την ολόδική μας φάτνη.

Τέλος ζωγραφίσαμε τη φάτνη (εμπέδωση) και σκεφτήκαμε τι δώρο θα κάναμε εμείς στο Θείο Βρέφος αν είμασταν ένας από τους μάγους. Οι ιδέες των παιδιών ήταν πολύ ιδιαίτερες!

Η Ειρεσιώνη (από τη λέξη είρος , έριον που σημαίνει μαλλί προβάτου ) ήταν ένα καταστόλιστο κλαδί ελιάς. Πάνω του κρεμούσαν νήματα από άσπρο και κόκκινο μαλλί και τους πρώτους φθινοπωρινούς καρπούς ( σύκα , καρύδια , αμύγδαλα ,  κάστανα ) , μπουκαλάκια γεμάτα κρασί , μέλι , λάδι ακόμα και μικρές σφαίρες από μέταλλο που παρίσταναν τον Ήλιο και τη Σελήνη. Το αποτέλεσμα ήταν τόσο φανταχτερό όσο και το σημερινό χριστουγεννιάτικο δέντρο. Στην αρχαία Ελλάδα το έθιμο αυτό ήταν μια ένδειξη ευχαριστίας για τη γονιμότητα του έτους που πέρασε και μια παράκληση να συνεχιστεί η γονιμότητα και η ευφορία για το επόμενο έτος. Τα παιδιά στην αρχαία Ελλάδα περιέφεραν την Ειρεσιώνη από σπίτι σε σπίτι και τραγουδούσαν τις καλένδες (κάλαντα) λέγοντας ευχές και παινέματα για το νοικοκύρη και παροτρύονοντάς τον να τα φιλέψει γενναιόδωρα . Μόλις επέστρεφαν στο σπίτι , την τοποθετούσαν έξω από την πόρτα , την άφηναν εκεί μέχρι τον επόμενο χρόνο και μετά την έκαιγαν. Πρόγονος λοιπόν του χριστουγεννιάτικου δέντρου είναι η Ειρεσιώνη. Το έθιμο του στολισμένου δέντρου διαδόθηκε από τους Έλληνες ταξιδευτές στους βόρειους λαούς , οι οποίοι αφού δεν είχαν ελαιόδεντρα , στόλιζαν κλαδιά από δέντρα που υπήρχαν σε κάθε τόπο. Το έθιμο της Ειρεσιώνης καταδικάστηκε ως ειδωλολατρικό κατά το Βυζάντιο και απαγορεύτηκε. Αιώνες αργότερα επανήλθε με τη μορφή χριστουγεννιάτικου δέντρου από τους Βαυαρούς που συνόδεψαν τον Όθωνα στην Ελλάδα , ως δικό τους χριστουγεννιάτικο έθιμο. Παρ` όλα αυτά , το έθιμο της Ειρεσιώνης υπήρχε πάντα στην ιστορική μνήμη των Ελλήνων και γι` αυτό το λόγο το χριστουγεννιάτικο δέντρο υιοθετήθηκε αμέσως.

Λοιπόν όπως μας υποσχέθηκε ο Άγιος Βασίλης και εχθές , σήμερα το πρωί βρήκαμε ένα καινούριο γράμμα στο μαγικό του γραμματοκιβώτιο.

Και μαζί με το γράμμα ένα ολόκληρο δέμα αυτή τη φορά!

Χμμμ…ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν!Αμέσως πιάσαμε δουλειά και τα ημερολόγια αντίστροφης μέτρησης για το σπίτι ετοιμάστηκαν στο λεπτό!

Σε 25 μέρες έρχονται Χριστούγεννα!

Πάμε να στολίσουμε το δέντρο μας τώρα. Ευτυχώς που τις προηγούμενες ημέρες είχαμε ετοιμάσει τα στολίδια μας. Που να προλαβαίναμε να τα κάναμε όλα σε μία μέρα;

Μένει τώρα μόνο το αστέρι της κορυφής. Και γι ` αυτό έχει φροντίσει ο Άγιος…

Έτοιμο! Και του χρόνου!!!

Κάποια περίεργα αντικείμενα βρήκαμε σήμερα το πρωί στην τάξη μας. Δεν τα είχαμε ξαναδεί ποτέ…

Αυτό το “σπιτάκι” έκρυβε μέσα του ένα γράμμα. Λέτε να είναι γραμματοκιβώτιο;

Ο Άγιος Βασίλης λοιπόν θέλει να πάρει σύνταξη. Πρέπει να βρει έναν άξιο αντικαταστάτη. Και θα διαλέξει κάποιον από εμάς ! Αρκεί να τα πάμε καλά στα “μαθήματα” του Σχολείου για Άγιους Βασίληδες.

Για να δούμε τι κρύβει και εκείνος ο σάκος…

Λοιπόν ετοιμάσαμε τις καρτέλες των μαθητών του περίεργου αυτού σχολείου. Προβληματιστήκαμε λίγο για να συμπληρώσουμε το “κωδικό όνομα” αλλά καταλήξαμε ότι για να πάρουμε τη θέση του Αγίου θα πρέπει τουλάχιστον να έχουμε το “σωστό” όνομα. Βασίλης λοιπόν για τα αγόρια και Βασιλεία για τα κορίτσια. Πως όμως θα ξεχωρίζουμε μέσα στην τάξη όταν θα υπάρχουν δέκα Βασίληδες και άλλες τόσες Βασιλείες; Χα! Εύκολο! Βασίλης 1 , Βασίλης 2 κ.τ.λ. Μετά συμπληρώσαμε την αγαπημένη μας γιορτή που δεν είναι άλλη από την Πρωτοχρονιά και τέλος την αγαπημένη μας φράση : ΧΟ ΧΟ ΧΟ !

Είναι ξεκάθαρο βέβαια ότι ο Άγιος θέλει να φοράμε πάντα σκουφάκια σαν το δικό του. Γιατί μαζί με τις καρτέλες μας έστειλε και μικρά σκουφάκια να “φορέσουμε” στις φωτογραφίες μας. Μάλλον για να συνηθίζουμε ε;

Χρωματίσαμε και την ανακοίνωση για το άνοιγμα του Σχολείου για Άγιους Βασίληδες για να το μάθουν όλοι και στα σπίτια μας.

Και τέλος διασκεδάσαμε πολύ παίζοντας το επιτραπέζιο παιχνίδι που μας έστειλε ο αγαπημένος μας Αϊ Βασίλης !