Στο 2ο εργαστήρι επαναχρησιμοποίησης (upcycling) των αδιάθετων τευχών του περιοδικού δρόμου “Σχεδία” του προγράμματος: “Σχεδία@CITY: Από την απομόνωση στην κοινωνική ενσωμάτωση”, τα παιδιά γνωρίσανε την υφαντική τέχνη.
Συμβαδίζοντας και με το πρόγραμμα διατροφής, με το οποίο ασχολούμαστε αυτές τις μέρες τα παιδιά “υφάνανε” ατομικά σουπλά.
Η κ. Κατρίν είχε ετοιμάσει την βάση, είχε κόψει τις κάθετες παράλληλες λουρίδες από τα εξώφυλλα του περιοδικού Σχεδία.
Τα παιδιά υφαίνανε το σουπλά τους, περνώντας εναλλάξ πάνω κάτω τις λουρίδες χαρτιού. Με κόλλα κολλήσανε τις άκρες του χαρτιού. Στην επόμενη λουρίδα ξεκινούσαν από την αντίθετη πλευρά σε σχέση με την προηγούμενη. Στο τέλος γυρίσανε το σουπλά από την πίσω πλευρά και κόλλησαν και σ΄αυτή την πλευρά τις άκρες.
Τα παιδιά βρήκαν ενδιαφέρουσα την χειροτεχνία και όλοι εντυπωσιαστήκαμε από τις “σπασμένες εικόνες” που δημιουργήθηκαν!!!
Η δραστηριότητα ανέσυρε μνήμες από την ζωή της εκπαίδευσης. Αυτή τη χειροτεχνία τη λέγανε χαρτοϋφαντική, ή χαρτοπλεκτική και καθιερώθηκε επίσημα στο ωρολόγιο πρόγραμμα από το 1939, διατηρήθηκε δε μέχρι τη δεκαετία του ’60.
Υπήρχαν ειδικά μπλοκάκια εκπαίδευσης, με σελίδες διαφόρων χρωμάτων που είχαν οριζόντιες τομές και μέσα πέρναγες καθέτως ρίγες χαρτιού ώστε να φτιάξεις μια εικόνα, ένα θέμα. Έτσι μάθαιναν οι μαθήτριες το μηχανισμό της ύφανσης.
