Τμήμα Ένταξης
20 Νοεμβρίου : Τα Κλειδιά της Καρδιάς, ο Μύθος του Μίδα και τα Δικαιώματα των Παιδιών» Τμήμα Ένταξης , 1ο και 5ο τμήμα Β.Υ.Π.
20 Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων των παιδιών
Μια ημέρα αφιερωμένη στα παιδιά, καθώς στις 20 Νοεμβρίου 1989 υπογράφηκε η σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού από τη γενική συνέλευση του ΟΗΕ
.Ξεκινήσαμε παρατηρώντας και συζητώντας πάνω σε διάφορες εικόνες παιδιών από όλο τον κόσμο.
Τα παιδιά είδαν παιδιά που εργάζονται, παιδιά που ζητιανεύουν, παιδιά πρόσφυγες, παιδιά που δέχονται βία λεκτική και σωματική αλλά και παιδιά που χαμογελούν, παίζουν, μαθαίνουν και προστατεύονται
Μέσα από την κουβέντα καταλάβαμε ότι όλα τα παιδιά έχουν δικαιώματα:
το δικαίωμα στην αγάπη, στο παιχνίδι, στην προστασία, στην εκπαίδευση, στη φροντίδα.
Κάθε παιδί δημιούργησε το δικό του κλειδί δικαιωμάτων
Στη μία πλευρά αποτύπωσε το χεράκι του και έγραψε:
«Υπόσχομαι να υπερασπίζομαι τα δικαιώματα όλων των παιδιών.»
Στην άλλη πλευρά ζωγράφισε το δικαίωμα που θεωρεί πιο σημαντικό για εκείνο.
Τα παιδιά μοιράστηκαν τις ιδέες τους, μίλησαν για συναισθήματα και έδειξαν μεγάλη ωριμότητα και ευαισθησία.
Στη συνέχεια παρακολουθήσαμε τον μύθο του Μίδα.
Ο Μίδας ήταν άπληστος, ήθελε όλο και περισσότερα χρήματα κι έτσι ζήτησε να μετατρέπεται σε χρυσό ό,τι αγγίζει… ώσπου κατάλαβε το λάθος του.
Τα παιδιά δραματοποίησαν τη μικρή ιστορία και διασκέδασαν πολύ, ενώ παράλληλα κατάλαβαν πόσο κακό μπορεί να κάνει η υπερβολική επιθυμία για “όλο και περισσότερα”. Μετά το τέλος του μύθου επεκτείναμε με την φαντασία μας την ιστορία και σκεφτήκαμε όχι μόνο να σταματήσει να είναι άπληστος ο Μίδας αλλά να βοηθήσει και όλα τα παιδιά του κόσμου μοιράζοντας τους χρήματα για να κτιστούν νοσοκομεία , σχολεία , πάρκα κλπ. Η δραματοποίηση έκλεισε με ένα από τα πιο ελπιδοφόρα παιδικά τραγούδια με τίτλο : Αν όλα τα παιδιά της γης
Μετά από αυτό το ευχάριστο και βιωματικό παιχνίδι της δραματοποίησης μιλήσαμε για λαούς που προκαλούν πολέμους από απληστία, για ανθρώπους που υποφέρουν, για παιδιά που ζουν στη φτώχεια και για το πόσο τυχεροί είμαστε όταν έχουμε αγάπη, ασφάλεια και όσα χρειαζόμαστε Όμως τι μπορούμε να κάνουμε εμείς; Τα παιδιά πρότειναν και αποφασίσαμε όλοι μαζί:
Να χαρίζουμε παιχνίδια που δεν χρησιμοποιούμε σε οργανισμούς για φτωχά παιδιά να συγκεντρώνουμε τρόφιμα για το κοινωνικό παντοπωλείο, να βοηθάμε όποιον έχει ανάγκη και να μοιραζόμαστε
Μικρές πράξεις από μεγάλες και αγνές καρδιές!
Αυτές τις μέρες που ασχοληθήκαμε με το συγκεκριμένο θέμα τα παιδιά έδειξαν κατανόηση, ωριμότητα και απίστευτη ενσυναίσθηση.
Μέσα από απλές αλλά ουσιαστικές δραστηριότητες, έμαθαν ότι όλα τα παιδιά του κόσμου αξίζουν αγάπη και προστασία ότι η απληστία φέρνει δυστυχία και ότι η προσφορά γεμίζει την καρδιά μας
Συνεχίζουμε κάθε μέρα να μαθαίνουμε, να συζητάμε και να χτίζουμε αξίες!
Δραστηριότητες τμήματος Ένταξης και 1ου Β.Υ.Π. τμήματος:
Δραστηριότητες Τμήματος Ένταξης και 5ου Β.Υ.Π. τμήματος:
«Η Ντενεκεδούπολη μας διδάσκει Δημοκρατία» Τμήμα Ένταξης και τμήμα 5
Το τμήμα Ένταξης και το Τμήμα 5 του 1ου Νηπιαγωγείου γιόρτασαν με τον δικό τους τρόπο σήμερα την Επέτειο του Πολυτεχνείου.
Εδώ και μέρες προετοιμαζόμαστε, γνωρίζοντας τα γεγονότα εκείνης της εποχής μέσα από αυθεντικά βίντεο και μέσα από παραμύθια που μιλούν για Δημοκρατία και Δικαιώματα.
Ένα από τα βιβλία που μας συγκίνησαν ιδιαίτερα ήταν η “Ντενεκεδούπολη” της Ευγενίας Φακίνου.
Ένα έργο που αγγίζει θέματα κοινωνικής δομής, συνεργασίας και ισότητας, καθώς τα ντενεκεδάκια προσπαθούν να βρουν τη θέση τους, να σταθούν απέναντι στην εξουσία και να διεκδικήσουν το δίκιο τους.
Αφού το διαβάσαμε, γνωρίσαμε έναν-έναν τους ήρωες, μιλήσαμε για τον χαρακτήρα και τη στάση του καθενός, για το τι σημαίνει να βοηθάμε και να βοηθιόμαστε, τι μπορούμε να πετύχουμε όταν δρούμε όλοι μαζί και τι όταν προσπαθούμε ο καθένας μόνος.
Δημιουργήσαμε τα δικά μας ντενεκεδάκια και παίξαμε κουκλοθέατρο, προσπαθώντας να ανακαλύψουμε ποιος είναι ο “Λαδένιος” και ποια είναι τα “ντενεκεδάκια” στα πραγματικά γεγονότα του Πολυτεχνείου.
Στο τέλος, τα παιδιά πήραν μία χειροτεχνία από γλωσσοπίεστρα που συμβολίζει την πύλη του Πολυτεχνείου, ένα κόκκινο γαρύφαλλο — σύμβολο αντίστασης και μνήμης — και φόρεσαν στεφανάκι με το λευκό περιστέρι, σύμβολο ειρήνης και ελπίδας.
Ενημερωνόμαστε, θυμόμαστε και τιμούμε,
για να μην ξαναγραφτούν ποτέ τέτοιες μαύρες σελίδες στην ιστορία της χώρας μας.
Η Δημοκρατία είναι η φωνή όλων μας και γεννιέται κάθε μέρα μέσα στις καρδιές των παιδιών.
ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΖΗΤΩ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
«Με φτερά γνώσης: από τον Λαβύρινθο της Κρήτης στα μυστικά της τήξης και πήξης» Τμήμα Ένταξης & τμήμα 1
Με αφορμή την γιορτή των αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ οιοποίοι είναι προστάτες της Πολεμικής Αεροπορίας αναφερόμαστε στην ιστορία του Δαίδαλου και του Ίκαρου.
Ο βασιλιάς της Κρήτης, Μίνωας, ζήτησε από τον Δαίδαλο να φτιάξει ένα κτίριο για να φυλακίσει τον Μινώταυρο, ένα επικίνδυνο πλάσμα, που ήταν μισός άνθρωπος – μισός ταύρος.
Ο Δαίδαλος έφτιαξε έτσι τον «λαβύρινθο», ένα κτίριο με εκατοντάδες διαδρόμους και περάσματα, όπου αν έμπαινες, χανόσουν και πολύ δύσκολα έβρισκες ξανά την έξοδο.
Ο βασιλιάς Μίνωας, για να τον ευχαριστήσει, τον προσκάλεσε να μείνει στο παλάτι του, μαζί με τον γιο του, Ίκαρο. Όταν κάποτε ο Θησέας έφτασε στην Κρήτη για να σκοτώσει τον Μινώταυρο μέσα στον λαβύρινθο, η κόρη του βασιλιά Μίνωα, η Αριάδνη, τον αγάπησε. Πήγε έτσι στον Δαίδαλο και τον παρακάλεσε να της πει το μυστικό για να μπορέσει ο Θησέας να βγει εύκολα από τον λαβύρινθο
Ο Δαίδαλος είπε στην Αριάδνη να δώσει στον Θησέα ένα κουβάρι νήμα (κλωστή), ώστε να το ξετυλίγει σιγά σιγά, και αφού σκοτώσει τον Μινώταυρο, να ακολουθήσει το νήμα προς την έξοδο και να επιστρέψει κοντά της. Έτσι κι έγινε. Κι όταν ο Θησέας βγήκε έξω από τον λαβύρινθο, πήρε την Αριάδνη κι έφυγαν μαζί κρυφά για να πάνε στην Αθήνα.
Μόλις ο βασιλιάς Μίνωας κατάλαβε πως ο Δαίδαλος, βοήθησε τη βασιλοπούλα Αριάδνη να σώσει τον Θησέα και να φύγει μαζί του στην Αθήνα, θύμωσε. Αμέσως, φυλάκισε τον Δαίδαλο και τον γιο του Ίκαρο, μέσα στον λαβύρινθο. Παρόλο που ο Δαίδαλος κατασκεύασε ο ίδιος τον λαβύρινθο, δεν μπορούσε να βρει την έξοδο!
Παρατηρώντας όμως για μέρες τα πουλιά που πετούσαν στον ουρανό, είχε την ιδέα να φτιάξει φτερά, ώστε να πετάξουν κι αυτοί μακριά από τον λαβύρινθο. Μαζί με τον Ίκαρο, άρχισαν να μαζεύουν τα πούπουλα που έριχναν τα πουλιά. Χρησιμοποιώντας κερί, μετά από πολύ καιρό, κατάφερε να φτιάξει φτερά για τον ίδιο και για τον Ίκαρο!
Ο Δαίδαλος έδειξε στον Ίκαρο πώς να τα χρησιμοποιεί. Του είπε να μην πετάει πολύ ψηλά, γιατί ο ήλιος θα λιώσει το κερί, αλλά ούτε και πολύ χαμηλά, γιατί το νερό της θάλασσας θα χαλάσει τα φτερά. Να πετάει κάπου στη μέση. Φόρεσαν τα φτερά κι άρχισαν να πετάνε μακριά από τον λαβύρινθο.
Στην αρχή ο Ίκαρος φοβόταν, όμως μετά άρχισε να κινεί τα φτερά του δυνατά και να πετάει πιο ψηλά. Ο πατέρας του τον προειδοποιούσε να πετάει προσεκτικά, δίπλα του.
Η χαρά όμως του Ίκαρου που πετούσε ελεύθερος σαν πουλί,τον έκανε να ξεχάσει τις συμβουλές του πατέρα του.
Πετούσε όλο και πιο ψηλά σαν να ήταν ο βασιλιάς του ουρανού. Ήθελε να πετάξει πιο ψηλά κι από τα πουλιά!
Κάποια στιγμή, καθώς ανέβαινε όλο και πιο κοντά στον ήλιο,το κερί έλιωσε και τα φτερά του καταστράφηκαν. ΟΊκαρος έπεσε στην θάλασσα και χάθηκε.
Ο Δαίδαλος, κλαίγοντας για τον θάνατο του γιου του, μόλις έφτασε σ’ ένα νησί, έβγαλε τα φτερά και δεν τα χρησιμοποίησε ποτέ ξανά. Το νησί πήρε από τότε το όνομα «Ικαρία» από τον Ίκαρο, και η θάλασσα ονομάστηκε «Ικάριο Πέλαγος».
Φτιάχνουμε λοιπόν κι εμείς τον δικό μας λαβύρινθο και αναπαριστούμε την πτήση πατέρα και γιου προς την ελευθερία και το τέλος του Ίκαρου.
Κολλάμε μεταξύ τους φτερά , παρατηρούμε πώς λιώνει το κερί και τα φτερά παύουν να είναι ενωμένα, έτσι όπως συνέβη στον Ίκαρο όταν παρακούοντας τον πατέρα του πλησίασε στον Ήλιο περισσότερο από όσο έπρεπε.
Στη συνέχεια κάνουμε ένα από τα πιο νόστιμα πειράματα τήξης και πήξης φτιάχνοντας Βραχάκια με κουβερτούρα και αμύγδαλα.
Κλείνοντας το ταξίδι μας στον μύθο του Δαίδαλου και του Ίκαρου, θυμόμαστε πόσο σημαντικό είναι να ακούμε τις συμβουλές των ανθρώπων που μας αγαπούν και θέλουν το καλό μας. Ο Ίκαρος θέλησε να πετάξει πιο ψηλά από όλους, μα η υπερβολική του βιασύνη τον οδήγησε στην πτώση. Όπως τα φτερά που ενώνονται και χωρίζουν όταν λιώνει το κερί από τη ζέστη του ήλιου, έτσι κι εμείς μάθαμε σήμερα στην πράξη τι σημαίνει τήξη και πήξη: πώς κάτι στερεό μπορεί να γίνει υγρό, και πώς ξανά γίνεται στερεό όταν κρυώσει.
Μέσα από το μικρό μας πείραμα και τη γλυκιά μας δημιουργία με κουβερτούρα και αμύγδαλα, ανακαλύψαμε ότι η γνώση είναι σαν τα φτερά: μας βοηθά να πετάμε ψηλά όταν χρησιμοποιούμε σωστά τη σοφία και την εμπειρία. Η συνεργασία, η υπομονή και η προσοχή είναι αυτά που μας οδηγούν στην επιτυχία και όχι η βιασύνη.
Έτσι, όπως ο Δαίδαλος και ο Ίκαρος ονειρεύτηκαν την ελευθερία, κι εμείς ανοίγουμε τα δικά μας φτερά για να φτάσουμε όσο μπορούμε πιο μακριά, με σύνεση, όνειρα και δημιουργία.
Άσκηση σεισμού. Τμήμα Ένταξης , τμήμα 1 & τμήμα 5
Άσκηση σεισμού στο νηπιαγωγείο μας
Την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου πραγματοποιήσαμε στο νηπιαγωγείο μας την άσκηση σεισμού. Ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία να γνωρίσουμε τι είναι ο σεισμός, γιατί συμβαίνει και πώς μπορούμε να τον αντιμετωπίσουμε με ασφάλεια και ψυχραιμία.
Ξεκινήσαμε παρακολουθώντας ένα ολιγόλεπτο βίντεο για τη δομή της Γης και την κίνηση των τεκτονικών πλακών. Στη συνέχεια, χρησιμοποιήσαμε τουβλάκια από το οικοδομικό υλικό της τάξης μας για να αναπαραστήσουμε τις πλάκες και να προκαλέσουμε έναν «σεισμό». Με αυτό τον τρόπο παρατηρήσαμε τι μπορεί να συμβεί στα σπίτια, στα αυτοκίνητα και στη φύση όταν η Γη κουνιέται.
Έπειτα, τα παιδιά ζωγράφισαν όπως φαντάζονται το φαινόμενο της σεισμικής δόνησης.
Μάθαμε επίσης νέες επιστημονικές έννοιες: σεισμολόγος, σεισμογράφος, ρίχτερ, σεισμολογικό κέντρο και επίκεντρο. Και φυσικά… κατασκευάσαμε τον δικό μας σεισμογράφο με απλά υλικά!
Προχωρήσαμε στη δημιουργία του μοντέλου της Γης με πλαστελίνη, φτιάχνοντας τον πυρήνα, τον μανδύα και τον φλοιό. Αργότερα, τα παιδιά έφτιαξαν το ίδιο μοντέλο με χρωματιστή αλατοζύμη ώστε να το πάρουν στο σπίτι ως όμορφο ενθύμιο.
Στο πλαίσιο της διερευνητικής μάθησης, επιχειρήσαμε να φτιάξουμε ένα… ηφαίστειο στην τάξη. Με δοκιμές και πειράματα τα παιδιά κατέληξαν στο «μαγικό» μείγμα: σόδα, ξύδι και κόκκινη μπογιά. Και φυσικά, δεν έλειψε η εντυπωσιακή έκρηξη με την κόκκινη «λάβα» να ρέει, προσφέροντας ενθουσιασμό και γνώση για τον σχηματισμό και τη δράση των ηφαιστείων.
Επειδή τα παιδιά αγαπούν τους μύθους, προσεγγίσαμε το φαινόμενο και μυθολογικά, μέσα από τον μύθο του Εγκέλαδου και της θεάς Αθηνάς. Παρακολουθήσαμε ένα μικρό βίντεο και δραματοποιήσαμε τον μύθο, κάτι που ενθουσίασε ιδιαίτερα τα παιδιά, όπως αποτυπώθηκε και στις ζωγραφιές τους.
Μετά την κατανόηση του φαινομένου από επιστημονική αλλά και μυθολογική σκοπιά, ήρθε η ώρα της πράξης. Μάθαμε τι πρέπει να κάνουμε κατά τη διάρκεια και μετά από έναν σεισμό, ποια εφόδια είναι απαραίτητα και σε ποιους αριθμούς καλούμε σε περίπτωση ανάγκης.
Τέλος, πραγματοποιήσαμε την άσκηση σεισμού. Τα παιδιά εξοικειώθηκαν με τις ασφαλείς θέσεις μέσα στην τάξη, την οργανωμένη έξοδο από το κτίριο και τον ρόλο του κουτιού πρώτων βοηθειών. Αν και η διαδικασία είχε μορφή παιχνιδιού, τα παιδιά κατανόησαν πως η ψυχραιμία και ο συντονισμός σώζουν ζωές και πως ο άνθρωπος είναι άμεσα συνδεδεμένος με τη φύση.
Φεύγοντας, πήραν μαζί τους τη Γη από αλατοζύμη και τις τεκτονικές πλάκες από σφουγγάρια, με τον Εγκέλαδο στο κέντρο να «κουνάει» τη Γη—ενώνοντας μύθο και επιστήμη σε μία ξεχωριστή δημιουργία.
- 1ο 6/θέσιο Νηπιαγωγείο "Δήμητρα Μίγγα Κασάπη"
- 1ο Τμήμα ΒΥΠ
- 2ο τμήμα ΒΥΠ
- 3ο Τμήμα ΒΥΠ
- 4ο Τμήμα ΒΥΠ
- 5ο Τμήμα ΒΥΠ
- 6ο Τμήμα ΒΥΠ
- Αγιασμός
- Ανακοινώσεις
- Απίθανα Νηπιάκια 4ο – 6ο Τμήματα ΒΥΠ & 3ο ΠΟΠ
- 25η Μαρτίου
- Άνοιξη
- Αξιολόγηση Σχολικής Μονάδας – Σχέδιο Δράσης
- Απόκριες
- Γιορτές
- Δανειστική Βιβλιοθήκη
- Δράσεις Ενεργού Πολίτη
- Εκπαιδευτικές επισκέψεις
- Εργαστήρια Δεξιοτήτων
- Κανόνες
- Μέγας Αλέξανδρος (Ο Μέγας Στρατηλάτης), Ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει”
- Παγκόσμιες Ημέρες
- Πάσχα
- Πρώτες μέρες στο σχολείο
- Σεισμός
- Σχέδιο δράσης σχολικής μονάδας
- Χειμώνας
- Χριστούγεννα
- Καλωσόρισμα
- Τμήμα Ένταξης
- Χωρίς κατηγορία
“Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος”- Έπαινος Διαγωνισμού Αστέρι της Ευχής 2024-2025 – 213 – 1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ (1ο, 4ο ΒΥΠ & 3ο ΠΟΠ Τμήματα)
Robert Fulghum «Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο νηπιαγωγείο»
Ο Γέροντας Παΐσιος για το νηπιαγωγείο
«Για μένα, ενώπιον του Θεού, το πιο υπεύθυνο επάγγελμα, που μπορεί να κάνει κάποιος, είναι νηπιαγωγός. Αλλά και το πιο δύσκολο, γιατί πλάθει ψυχές. Και πλάθοντας ψυχές, πλάθεις ανθρώπους, οι οποίοι είναι κατ’ εικόνα του Θεού πλασμένοι. Και έτσι γίνεσαι συνεργός του Θεού, όπως γίνονται και οι γονείς, όταν τεκνοποιούν». Και συνέχισε: «Αν δεν έχεις τα κότσια να γίνεις νηπιαγωγός, να γίνεις δάσκαλος. Είναι το ίδιο υπεύθυνο. Κι αν δεν μπορείς ούτε δάσκαλος, τότε να γίνεις καθηγητής»!
Εξερευνήστε ψηφιακά το Μουσείο Ακρόπολης στο Google Art Project.
Διεύθυνση ΠΕ Πέλλας
