1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

Το νηπιαγωγείο μας σε συνεργασία με τα άλλα δύο συστεγαζόμενα νηπιαγωγεία, το 2^ο και το 9^ο, συμμετείχε στη Δράση της Δημοτικής Κοινότητας Φλώρινας <<Φαγητό για όλους>>. Η αφόρμηση δόθηκε ύστερα από την υλοποίηση του εργαστηρίου δεξιοτήτων <<Καραβάνια χωρίς σύνορα. Αναζητώντας την πατρίδα της καρδιάς μας>>. Η συμβολή των γονέων ήταν καταλυτική και η συλλογή τροφίμων μεταφέρθηκε στο χώρο του Εκκλησιαστικού Γηροκομείου Φλώρινας. Ήταν μια άμεση πράξη αλληλεγγύης, αγάπης και στήριξης των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων του τόπου μας.

Με αφορμή την 3η Δεκεμβρίου, Παγκόσμια ημέρα για τα άτομα με αναπηρία και την 11η Δεκεμβρίου, Παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού, σχεδιάστηκαν δράσεις για την ενεργοποίηση της ενσυναίσθησης των νηπίων και των θετικών στάσεων απέναντι στη διαφορετικότητα. Η έννοια των δικαιωμάτων είναι γνώριμη ύστερα από την υλοποίηση του 1ου Εργαστηρίου Δεξιοτήτων. με τίτλο <<Καραβάνια χωρίς σύνορα. Αναζητώντας την πατρίδα της καρδιάς μας>>.

Ξεκινήσαμε με πίνακες αναφοράς και συζήτηση στην παρεούλα για διερεύνηση προγενέστερων γνώσεων των νηπίων. Γνωρίσαμε το ελληνικό αλφάβητο της γραφής στο σύστημα Braille, όπως και την Ελληνική Νοηματική Γλώσσα. Ακολούθησαν παιχνίδια <<μπαίνοντας στη θέση του άλλου>>.

ΚΑΡΑΒΑΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΑΙ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΩ- ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗ

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΤΙΤΛΟΣ: <<Καραβάνια χωρίς σύνορα. Αναζητώντας την πατρίδα της καρδιάς μας>>

Το πρόγραμμα με τίτλο <<Καραβάνια χωρίς σύνορα. Αναζητώντας την πατρίδα της καρδιάς μας>>, επιλέχθηκε από το υλικό του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής και έχει κριθεί κατάλληλο για διδασκαλία στο νηπιαγωγείο. Ειδικότερα, σκοπός του προγράμματος είναι να αποκτήσουν τα παιδιά, μέσα από δομημένες και στοχευμένες δραστηριότητες, τη δεξιότητα να αναγνωρίσουν την ύπαρξη και εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να κατανοήσουν τη σημασία και τη σπουδαιότητα της εφαρμογής τους για τη ζωή των ανθρώπων πέρα από σύνορα, φυλές, εθνότητες.

Συγκεκριμένα, ακούγοντας μουσική τα παιδιά περπατούν στο χώρο. Κοιτάζονται στα μάτια χωρίς να μιλάνε, σαν το βλέμμα τους να το ενώνει ένα αόρατο νήμα. Έπειτα αλλάζει η μουσική και τα παιδιά περπατούν και όποιο νήπιο συναντούν ανταλλάσσουν χειραψία. Όταν πάλι αλλάζει η μουσική τα παιδιά ενώ περπατούν ελεύθερα στο χώρο, κάνουν μια υπόκλιση καθώς συναντούν άλλα παιδιά. Η μουσική σταματά. Τα παιδιά δίνουν τα χέρια χωρίς συγκεκριμένη διάταξη και στη συνέχεια προσπαθούν να φτιάξουν έναν κύκλο. Τέλος μετατρέπουν τον κύκλο σε μια μεγάλη καρδιά.

Σε χαρτόνι σχεδιάζουμε μια μεγάλη καρδιά και τα νήπια κολλούν το καθένα από μια φωτογραφία ενός άλλου παιδιού. Σε ατομικά  Α4 χαρτιά, τα παιδιά φτιάχνουν μια καρδιά και ζωγραφίζουν τις/τους συμμαθήτριες/τες τους.

Με αφορμή το βιβλίο της UNISEF(Richard,2014), ακολουθεί συζήτηση για την καθημερινή ζωή πολλών παιδιών του τρίτου κόσμου, την έλλειψη βασικών αγαθών πρώτης ανάγκης καθώς και για άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Έτσι διαμορφώνονται στάσεις και αξίες των παιδιών για το θέμα του προγράμματος. Ακολουθεί δημιουργία νοητικού χάρτη με τις πρότερες γνώσεις των παιδιών και τις βασικές ανάγκες των ανθρώπων. Ζωγραφίζουν τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου.

Ύστερα από την προβολή της ταινίας <<Ειρήνη>>, η ιστορία μιας μικρής προσφυγοπούλας, γίνεται συζήτηση για τους όρους <<δικαίωμα>>, <<υποχρέωση>>, <<ανάγκες>>. Διατυπώνονται υποθέσεις για τους λόγους που σε κάποιες χώρες καταπατώνται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η νηπιαγωγός εστιάζει στα συναισθήματα που βιώνει η μικρή προσφυγοπούλα στο ταξίδι της για τη νέα πατρίδα. Ακολουθεί συζήτηση για τους λόγους που αναγκάζουν τους ανθρώπους να φύγουν από την πατρίδα τους και ποιοι είναι οι φόβοι τους. Τα νήπια ζωγραφίζουν σε χαρτιά τους φόβους τους, τους κάνουν μπάλες και προσπαθούν να τους πετάξουν μακριά, για να μην τα ενοχλούν. Έπειτα, παιδιά και νηπιαγωγός φτιάχνουν την <<αλυσίδα σεβασμού>>, όπου σε κάθε κρίκο της αναγράφονται τρόποι με τους οποίους δείχνουμε φιλικότητα και καλοσύνη, σε γνωστούς και αγνώστους.

Τα παιδιά καλούνται να απαντήσουν στην ερώτηση <<αν τα δικαιώματα είναι κοινά σε κάθε ύπαρξη πάνω στη γη>>. Διατυπώνουν τις απόψεις τους και τις καταγράφουν, συγκρίνοντας τις ανάγκες τους με τις αντίστοιχες ενός ζώου. Ακολουθεί κατασκευή διαγράμματος που δείχνει τις ανάγκες που καθιστούν ένα παιδί ευτυχισμένο. Δημιουργούμε κολλάζ με τα δικαιώματα του παιδιού. Τέλος τα παιδιά αποτυπώνουν εικαστικά το παζλ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Δουλειές του Φθινοπώρου και η σπορά είναι η πιο σημαντική.

Είδαμε και σχολιάσαμε πίνακες αναφοράς για την ασχολία αυτή του ανθρώπου (πως γινόταν στο παρελθόν και ποια ήταν η εξέλιξή της). Διαβάσαμε το βιβλίο <<Μεγαλώνει, μεγαλώνει το φυτό>> και αναρωτηθήκαμε <<ποιες είναι οι συνθήκες που το βοηθούν στην ανάπτυξή του>>. Στη συνέχεια τοποθετήσαμε σε σωστή εξελικτική σειρά τα στάδια ανάπτυξης του φυτού, είδαμε, μετρήσαμε διάφορα είδη σπόρων και στο τέλος φυτέψαμε τους δικούς μας σπόρους. Ακούσαμε το τραγούδι <<Ο γεωργός πάει στον αγρό>> και χορέψαμε.

Με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου είδαμε σχετικό εποπτικό υλικό, γνωρίσαμε τα σημαντικότερα γεγονότα της 17 Νοέμβρη 1973. Μιλήσαμε με απλό τρόπο για τις έννοιες Δημοκρατία και Δικτατορία, συμπληρώσαμε φύλλα εργασίας, κάναμε αναγραμματισμούς βασικών λέξεων, κατασκευάσαμε το ραδιόφωνο με τα μηνύματα των φοιτητών, το κτήριο του πολυτεχνείου και αφού ακούσαμε σχετικά τραγούδια, πραγματοποιήσαμε στον αύλειο χώρο του σχολείου μας πορεία στηριζόμενοι στο τραγούδι <<Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο>>.

Μετά τη βροχή σα βγω,

όλοι με κοιτούν με θαυμασμό!

Έχω χρώματα επτά,

αν μετρήσεις στη σειρά.

Τι είναι;

Το ουράνιο τόξο!!!

Τα παιδιά γνώριζαν ήδη ότι μετά τη βροχή βγαίνει το ουράνιο τόξο.

Προσπαθήσαμε να το δημιουργήσουμε με cd και με φυσαλίδες χρωμάτων μέσα σε μπουκάλι.

Μάθαμε τα χρώματα του ουράνιου τόξου, κάναμε μίξεις χρωμάτων, διαβάσαμε το βιβλίο του Αλέξη Κυριτσόπουλου <<Το παραμύθι με τα χρώματα>>, ψηφίσαμε το αγαπημένο μας χρώμα, και τέλος παίξαμε το παιχνίδι <<το χρώμα της μάγισσας>>.

Με αφορμή μια βροχερή ημέρα μιλήσαμε για τα πρωτοβρόχια. Αναρωτηθήκαμε <<ποια είναι τα οφέλη της βροχής, τι κάνουμε όταν βρέχει, τι ρούχα και παπούτσια είναι καλύτερο να φοράμε;>>.

Με τη συνοδεία της μουσικής Amelie ανοίξαμε τις φανταστικές μας ομπρέλες, περπατήσαμε στη βροχή, χορέψαμε, πηδήξαμε τις φανταστικές λακούβες με νερό, βραχήκαμε και στο τέλος κάναμε μια μεγάλη αγκαλιά για να στεγνώσουμε.

Αναρωτηθήκαμε <<πως εμείς μπορούμε να δημιουργήσουμε τους ήχους της βροχής;>>. Με τα χέρια μας, με τα μουσικά όργανα και τέλος φτιάξαμε τον βροχοποιό μας με καλαμάκια και ρύζι.

Ακούσαμε το τραγούδι <<Η βροχή τικι τικι στάζει>> και ειπώθηκε πως θα επανέλθουμε αργότερα με την υλοποίηση του εργαστηρίου δεξιοτήτων, όπου θα ασχοληθούμε αναλυτικά με τον κύκλο του νερού.

Κλείσαμε, φτιάχνοντας τις δικές μας πολύχρωμες ομπρέλες.

Αρχίσαμε τη θεματική ενότητα διαβάζοντας το βιβλίο <<Τα παιδιά του Φθινοπώρου>>. Μιλήσαμε για τους τρεις φθινοπωρινούς μήνες, κάναμε αναγραμματισμό των ονομάτων τους, συνθέσαμε παζλ και αναλύσαμε τα χαρακτηριστικά τους.

Ασχοληθήκαμε με τα χρώματα των φύλλων. Τα ταξινομήσαμε, τα μετρήσαμε (περισσότερο- λιγότερο) και φτιάξαμε με την τεχνική Pointille (Πουαντιγιέ) ένα φθινοπωρινό δέντρο. Τέλος μιλήσαμε για τις αλλαγές του καιρού και τα καιρικά φαινόμενα και χορέψαμε βρίσκοντας το ζευγάρι μας.

Φθινοπωρινό τοπίο (ολοήμερο τμήμα)