Στις πρόσφατες δραστηριότητες για τα χρώματα,διαλέξαμε από τη βιβλιοθήκη το παραμύθι ‘Έλμερ ο παρδαλός ελέφαντας”και εκτός από τα χρώματα προσεγγίσαμε την έννοια της διαφορετικότητας τόσο μεταξύ του Έλμερ και των φίλων του όσο και μέσα στην τάξη μας.Καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι ο καθένας είναι διαφορετικός από τους υπόλοιπους αλλά και μοναδικός και πως οφείλουμε να αποδεχόμαστε τους άλλους έτσι όπως είναι .
Όμως δεν θα ήταν ενδιαφέρον να φτιάξουμε και εμείς μια ιστορία για τον Έλμερ τελείως διαφορετική, που να είναι δική μας δημιουργία;Να βάλουμε σε σειρά τα γεγονότα,να την αφηγηθούμε και να την εικονογραφήσουμε,φτιάχνοντας το δικό μας παραμύθι!

Ο ‘Ελμερ ήταν ένας πολύχρωμος και παιχνιδιάρης ελέφαντας ,πολύ στεναχωρημένος που ήταν διαφορετικός από τους άλλους ελέφαντες.Οι άλλοι ελέφαντες για να κάνουν τον Έλμερ να αισθανθεί καλύτερα ,πήραν μπογιές και βάφτηκαν με τα φανταχτερά του χρώματα ..έγιναν πολύχρωμοι!Άλλοι βάφτηκαν με σχήματα ,άλλοι με καρδιές και άλλοι με αστεράκια.Μέχρι που σκέφτηκαν να φτιάξουν και ένα μεγάλο πολύχρωμο χαλί .Ήταν όλοι τόσο χαρούμενοι.

Μια μέρα που βγήκανε στο δάσος και παίζανε με άλλα ζώα,ο Έλμερ βρήκε κάτι μαγικά βατόμουρα,τα έφαγε και έγινε γκρι.Οι υπόλοιποι ελέφαντες βρήκαν με τη σειρά τους μαγικές σοκολάτες,τις έφαγαν και έγιναν καφέ!Ο Έλμερ στεναχωρήθηκε πολύ που ήταν διαφορετικός .Έτσι οι φίλοι του οι ελέφαντες σκάφτηκαν να πάνε ένα ταξίδι στη Γαλλία μήπως βρούνε κάποια λύση.

Πήραν ,λοιπόν το τρένο και ξεκίνησαν το ταξίδι τους.Εκεί γνώρισαν και άλλους ελέφαντες όμως δεν ξέρανε τη γλώσσα και δεν μπορούσαν να συννενοηθούν για το πρόβλημά τους.Οι Γάλλοι ελέφαντες σκέφτηκαν να τους κάνουν μάθημα για να μάθουν Γαλλικά!Αφού μάθανε τη γλώσσα,ένας σοφός Γάλλος ελέφαντας τους είπε ότι τα μάγια θα λυθούν μόνο όταν ο Έλμερ καταλάβει πόσο πολύ τον αγαπούν οι φίλοι του όπως πραγματικά είναι και φυσικά όταν αγαπήσει και ο ίδιος τον εαυτό του.Ο Έλμερ και οι φίλοι του προβληματίστηκαν ,όμως συνέχισαν τον δρόμο τους.Προχώρησαν αρκετά και βρέθηκαν μπροστά από τον πύργο του Άιφελ.

Έκπληκτοι μς τον τεράστιο πύργο που έβλεπαν μπροστά τους,αποφάσισαν να ανέβουν ψηλά και να δουν τη θέα.Όταν ανέβηκαν πάνω, ο ζαβολιάρης Έλμερ είχε μια ιδέα.Να ρίχνουν νερό με την προβοσκίδα τους και να βρέχουν τους ανθρώπους.Σε όλους άρεσε αυτή η ιδέα και την έβαλαν σε εφαρμογή.Πήραν λοιπόν με τις προβοσκίδες νερό από τα παγούρια τους και άρχισαν να πετάνε νερό στους ανθρώπους που περνούσαν από κάτω.Οι άνθρωποι σάστισαν..νόμιζαν ότι βρέχει αλλά σύννεφα δεν υπήρχαν πουθενά στον ουρανό.Οι ελέφαντες γέλασαν με την ψυχή τους.Έπειτα χρησιομοποποίησαν τα μεγάλα τους αυτιά και πέταξαν για να κατέβουν από τον πύργο του Άιφελ.

Στη συνέχεια της διαδρομής η κοιλιά τους γουργούριζε τόσο δυνατά που αποφάσισαν να πάνε για φαγητό.Την ώρα του φαγητού ο Έλμερ σκέφτηκε ένα παιχνίδι που θα το παίζανε όλοι μαζί.Οι υπόλοιποι ελέφαντες συμφώνησαν και έτσι χτύπησαν τα πόδια τους δυνατά κάτω και όλα τα φαγητά πετάχτηκαν στον αέρα και κατέληξαν στο στόμα τους.Ο Έλμερ όμως καταλάθος κατάπιε και ένα πιάτο με αποτέλεσμα να πονέσει πολύ η κοιλιά του.

Οι ελέφαντες τρομαγμένοι για να βοηθήσουν τον Έλμερ του χτύπησαν την πλάτη δυνατά και το πιάτο πετάχτηκε έξω με μιας.Ο Έλμερ ήταν πολύ ανακουφισμένος και ευχαριστημένος που οι φίλοι του τον βοήθησαν και κατάλαβε πόσο πολύ τον αγαπάνε!Κατάλαβε πως δεν χρειάζεται να είναι ίδιος με τους άλλους για να τον κάνουν παρέα και έτσι τα μάγια λύθηκαν και ο Έλμερ έγινε πάλι πολύχρωμος και όλοι ήταν πολύ χαρούμενοι!