Παγκόσμια ημέρα ελληνικής γλώσσας
Η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του εθνικού ποιητή Διονύσιου Σολωμού, έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας.
Μέσω της θέσπισης του ετήσιου παγκόσμιου εορτασμού επιδιώκεται η ανάδειξη του θεμελιώδους ρόλου που διαδραμάτισε η ελληνική γλώσσα ανά τους αιώνες, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην εδραίωση τόσο του ευρωπαϊκού, όσο και του παγκόσμιου πολιτισμού. Η ελληνική γλώσσα κατά την αρχαιότητα ευτύχησε να καταστεί φορέας μορφοποίησης και μεταβίβασης σημαντικών επιστημονικών θεωριών, φιλοσοφικών θεωρήσεων και λογοτεχνικών κειμένων. Στην ελληνική γράφτηκαν λίγο αργότερα τα πιο σημαντικά κείμενα του Χριστιανισμού, για να διαδοθούν σε ολόκληρο τον κόσμο. Στο διάβα των αιώνων υπήρξε καθοριστική η συμβολή της, ως μέσου αποθησαύρισης και διάδοσης του ελληνικού πολιτισμού και επιβιώνει ως τις μέρες μας, στη νεότερη εκδοχή της, ως μια από τις μακροβιότερες ζωντανές γλώσσες παγκοσμίως. Η γνώση και η κατανόηση της σημασίας της ελληνικής γλώσσας συνιστά βασική παιδευτική επιδίωξη.
Μιλήσαμε και εμείς στην τάξη για την αξία της γλώσσας μας και προσπαθήσαμε να αντιληφθούμε το μέγεθος της συμβολής της στη δημιουργία του παγκόσμιου πολιτισμού
Μάθαμε πως πάνω από 6000 ελληνικές λέξεις χρησιμοποιούνται σε άλλες χώρες!
Μέσα από εφαρμογή του Αρχαιολογικού μουσείου Θήβας βρήκαμε πώς γράφονται τα ονόματά μας στην Μυκηναϊκή γραφή(Γραμμική Β)και στην Αρχαϊκή γραφή και εντυπωσιαστήκαμε πόσο διαφορετικά έγραφαν κάποτε οι προγονοί μας!Έτσι τυπώσαμε τα ονόματά μας σε ταμπελάκια γράφοντας από κάτω το ονομά μας στη ..σημερινή μορφή!
Στη συνέχεια συζητήσαμε για τις λέξεις και βρήκαμε την ευκαιρία να διαβάσουμε την υπέροχη ιστορία του Αντώνη Παπαθεοδούλου “Ο ραφτάκος των λέξεων”.
Ήταν ένας ράφτης. Κι ήταν και μια πόλη μικρή σα χωριό. Η πόλη ίσως να έμοιαζε με κάποια άλλη. Ο ράφτης όμως αυτός με κανέναν. Αφενός δεν υπήρχε άλλος ράφτης στην πόλη οπότε ήταν μοναδικός. Αλλά πιο μοναδικό τον έκαναν τα υλικά με τα οποία έφτιανε τα ρούχα και τα δημιουργήματά του. Με λέξεις! Από παραμύθια, από ποιήματα, από τραγούδια, από λεξικά. Ούτε νήματα, ούτε κλωστές, ούτε μαλλί για πλεκτά. Μόνο λέξεις. Προσεκτικά τις διάλεγε όμως. Στα κασκόλ και τα σκουφιά έβαζε λέξεις ζεστές, όπως λιακάδα, φωτιά, καλοκαίρι. Στα καλοκαιρινά δροσερές: ίσκιος, κρύσταλλο, πλατάνι. Οι πελάτες του δεν πρόσεχαν και πολύ τις λέξεις καθώς τους απασχολούσαν τα χρώματα, τα σχέδια και το νούμερό τους.
Μετά σκεφτήκαμε να βρούμε δικές μας λέξεις ζεστές και να φτιάξουμε κι εμείς ένα σακάκι σαν τον ραφτάκο!
Αγάπη,αγκαλιά,φιλί,κουβέρτα,ήλιος,φωτιά,ομορφιά,παιχνίδι,ζέστη,χαρά,λιακάδα,τζάκι,γελάω,
σόμπα,φιλία….και πολλλές πολλές ακόμα
Ζεσταθήκαμε κι εμείς με τις λέξεις που βάλαμε στο σακάκι ,νιώσαμε όμορφα,καταλάβαμε πόση δύναμη έχουν οι λέξεις στην καρδιά και στο μυαλό μας…


































































