Εν’όψει του καλοκαιριού επιλέξαμε να ασχοληθούμε με τους πίνακες του Κλωντ Μονέ “Τα νούφαρα” και του Βαν Γκογκ “Το βάζο με τα ηλιοτρόπια”. Παρατηρήσαμε τα χρώματα, τις αποχρώσεις των χρωμάτων και τους αποδώσαμε εικαστικά. Συνέχεια ανάγνωσης

Με το οικοδομικό υλικό τα παιδιά  έκαναν τον τσολιά και την ελληνική σημαία!!

Παραδοσιακές ενδυμασίες από τα χεράκια των παιδιών!!

….και χαρτοκολλητική …..

Αντιγραφή λέξεων σχετικά με το θέμα  -Ακούσαμε και ζωγραφίσαμε το τραγούδι “στα τρίκορφα μες στην κορφή, Κολοκοτρώνης πολεμεί..

Από ένα στεφάνι για τους ήρωες του’ 21.

Ένας τσολιάς αφηγείται τη δική του ιστορία…

Μετά από παρατήρηση εικόνων με διάφορες φορεσιές ,μιλήσαμε για τις διαφορές τόσο στα ρούχα εκείνης της εποχής, όσο και στα αντικείμενα του σπιτιού. Έτσι λοιπόν τα παιδιά έφεραν στο σχολείο κάποια από τα παραδοσικά αντικείμενα του σπιτιού…

Φτιάξαμε στο σχολείο μας ” Έκθεση λαϊκής παραδοσης ”

Στη συνέχεια τα παιδιά είδαν  με μεγάλη προσοχή τα αντικείμενα της έκθεσης κάνοντας…τον ξεναγό η κ. Έφη

Αντιστρέφονται οι ρόλοι….και ένα νήπιο αναλαμβάνει το ρόλο του ξεναγού…

…και τα κορίτσια μας  κεράστηκαν σαν τον παλιό καλό καιρό..

Ομαδοποίηση  ξηρών καρπών – Μαθηματικές δραστηριότητες με αμύγδαλα (πρόσθεση-αφαίρεση)

Πίνακας του Vincent Van Gogh “Άνθη Αμυγδαλιάς”. Ζωγραφική του πίνακα από τα παιδιά

Με τρίγωνα σχήματα συνθέσαμε τον χαρταετό-εξάγωνο και ρόμβο.

……και τρίγωνο…συνθέσεις

Μαθηματικές δραστηριότητες.

Σχηματοχαρταετοί  -ομαδοποίηση -αρίθμηση-αντιστοίχηση συνόλων

Ομαδική εργασία με βρεγμένη κιμωλία ο πίνακας του Ν. Χατζηκυριάκου -Γκίκα ” Χαρταετοί στην Ακρόπολη”

Με εξάγωνα και ρόμβους δημιουργούμε τους δικούς μας χαρταετούς και με άχρηστο υλικό στολίζουμε τις ουρές τους!!

Παίξαμε με αποκριάτικες λέξεις -αντιστοίχηση γραμμάτων -σταυρόλεξο.

Ελεύθερο κολλάζ  με γκοφρέ χαρτί και γλασέ.

Μαθηματικά παιχνίδια με μπαλόνια.

Μάσκες αποκριάτικες.

Το παιχνίδι με τον “χάσκα”-ποιός  θα τον  ταϊσει  με πιο πολλές καραμέλες;

Χάρμαινα, η συνοικία των ταμπάκηδων της Άμφισσας

Η φημισμένη «Χάρμαινα» είναι η συνοικία της Άμφισσας στην οποία από πολλών αιώνων ήταν συγκεντρωμένα όλα τα εργαστήρια που ασχολούνταν με την κατεργασία του δέρματος (Ταμπάκικα ή Ταμπακαριά).

Η Χάρμαινα βρίσκεται νότια και σε απόσταση περίπου 500 μέτρων από το ιστορικό Κάστρο της Άμφισσας, ενώ στα δυτικά της και σε απόσταση επίσης περίπου 500 μέτρων βρίσκεται ο σημαντικός Βυζαντινός Ναός του Σωτήρος (του 11ου αι. μ.Χ.).

Η τέχνη της κατεργασίας δερμάτων (βυρσοδεψία) στην Άμφισσα υπήρχε πολύ πριν το 1600, καθώς σ’ αυτήν αναφέρεται ο Άγγλος περιηγητής Dodwell, που διερχόμενος από την Άμφισσα, θαύμασε καταρχήν το μέγεθος των ελαιόδεντρων και του καρπού της ελιάς, αλλά και τα παραγόμενα χρωματιστά δέρματα που ήταν περιζήτητα σε όλη την Ελλάδα αλλά και γινόταν εξαγωγή ακόμη προς όλες τις γνωστές τότε χώρες του εξωτερικού.

Η κατεργασία των δερμάτων γινόταν με το άφθονο νερό της πηγής της συνοικίας Χάρμαινας, υπήρχε δε διαδεδομένη η πεποίθηση ότι το νερό αυτό είχε την εξαιρετική ιδιότητα να προσδίδει στα δέρματα της Χάρμαινας τον χαρακτηριστικό ανεξίτηλο και στιλπνό κίτρινο χρωματισμό τους.

Οι ταμπάκηδες της Χάρμαινας χρησιμοποιούσαν κυρίως το γίδινο (κατσικίσιο) δέρμα. Η εργασία τους ήταν πλήρως χειρονακτική και πολύ χρονοβόρα, η δε κατεργασία του δέρματος ήταν φυτική και η δέψη του γινόταν με κύρια υλικά το βελανίδι και το ρούδι.  Αξίζει να σημειωθεί ότι η φυτική αυτή κατεργασία έδινε στα δέρματα τη μοναδικότητα να παρουσιάζουν ιδιαίτερη αντοχή στη χρυσή γραφή. Αφού λοιπόν διαπιστώθηκε ότι τα δέρματα που τύγχαναν αυτής της επεξεργασίας (φυτικής) ήταν τα μοναδικά που διατηρούσαν ανεξίτηλα στο χρόνο τα χρυσά γράμματα, άρχισαν να χρησιμοποιούνται ευρέως στη βιβλιοδεσία και στις περγαμηνές, αλλά ακόμη και για τσάντες, πορτοφόλια, χαρτοφύλακες, για την εσωτερική επένδυση των παπουτσιών κλπ.

Η συνοικία της Χάρμαινας παρ’ όλα αυτά, εξακολουθεί να ασκεί μια μοναδική γοητεία τόσο στους ντόπιους, όσο και στους επισκέπτες της. Τα μοναχικά και ατμοσφαιρικά σοκάκια της, τα ερειπωμένα παλιά εργαστήρια, η πηγή και τα παλιά πλατάνια, το γραφικό Τουλασίδι (κεντρικό κτήριο του οικισμού, παλιά κοινόχρηστος χώρος των ταμπάκηδων, σήμερα πολιτιστικός χώρος της Άμφισσας) συνθέτουν μια μοναδική στον ελληνικό χώρο γειτονιά, μεγάλης ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας.

Στην Άμφισσα το τελευταίο Σάββατο της Αποκριάς αναβιώνει ο Θρύλος του “Στοιχειού της Χάρμαινας”. Από την παλιά αυτή συνοικία και τα σκαλιά του Αϊ Νικόλα κατεβαίνει το “Στοιχειό” και ακολουθούν κορυβαντιώντας πλήθος οι συνοδοί του (στην Αμφισσιώτικη παράδοση «ντβετσικάδες», «μποτζινάκηδες», «αράπηδες», «αχυρένιοι» κλπ με παγανιστικές μεταμφιέσεις και διαθέσεις). Οι θρύλοι για τα“στοιχειά” είχαν μεγάλη διάδοση στην περιοχή, ενώ κοινή πεποίθηση αποτελούσε ότι αυτά αντιπροσώπευαν ψυχές σκοτωμένων ανθρώπων που τριγυρνούσαν ανικανοποίητα στην περιοχή. Το σπουδαιότερο στοιχειό της πόλης ήταν ασφαλώς το φοβερό “Στοιχειό της Χάρμαινας”, που αγαπούσε και προστάτευε τους ταμπάκηδες, αποτελούσε δε τρόμο για όλο τον υπόλοιπο πληθυσμό.

Μιλήσαμε για την Χάρμαινα και το Τουλασίδι

Κάποια παιδιά έφεραν κουδούνια και προβιές, όπως ντύνονται στο “στοιχειό”

Κάναμε αναπαράσταση της Χάρμαινας στον τοίχο , τα παιδιά ντύθηκαν με τις προβιές και χορέψαμε παραδοσιακά

τραγούδια.

Ταξιδέψαμε όμως και στην Βενετία… με την γόνδολα!!! και φωτογραφηθήκαμε με τις βενετσιάνικες μάσκες.