1ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΡΓΟΥΣ ΟΡΕΣΤΙΚΟΥ

ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ..ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΜΑΣΤΕ!!

βρείτε τις διαφορές στις δύο εικόνες…

όλο το σχολείο σήμερα σε κίνηση…
τα παιδιά χωρισμένα σε ομάδες έπαιξαν μπάσκετ-βολευ-ποδόσφαιρο-πιγκ πονγκ..μαζέψαμε και τα σκουπίδια.
‘ενα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ στα παιδιά για την άψογη συμπεριφορά τους..

(κι όπως είπε και ο γυμναστής του σχολείου μας κ.Γιώργος Μήτσιου : “χάσουμε, κερδίσουμε εμείς θα το γλεντήσουμε”)

Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!

Κι ό,τι σ’ απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,

Μήν τ’ αρνηθείς! Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!

Χτίσ’ το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!

Κι αν λίγη δύναμη μέσ’ το κορμί σου μένει,

Μην κουρασθείς. Είν’ η ψυχή σου ατσαλωμένη.

Θέμελα βάλε τώρα πιο βαθειά,

Ο πόλεμος να μή μπορεί να τα γκρεμίσει.

Σκάψε βαθειά. Τί κι’ αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;

Θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί

Τα βάρη που κρατάς σαν

Άτλαντας στην πλάτη,

Υπομονή!

Χτίζε, σοφέ,

της κοινωνίας το παλάτι!
του Κωστή Παλαμά

Την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου τα σχολεία ανοίγουν τις πόρτες τους για να υποδεχτούν τους μαθητές.

Στο σχολείο μας ο αγιασμός θα γίνει στις 11:οο το πρωί…

παιδιά σας περιμένουμε..

http://www.slideshare.net/secret/GFysdaRnhizh7V
https://www.slideshare.net/secret/Iik5nLE80j35CT


http://https://www.slideshare.net/secret/No6EnanPIYWFvx

οι εξετάσεις ξεκίνησαν..

καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά..

οργανώστε το διάβασμά σας, προσπαθήστε και καταπλήξτε τους πάντες…

β

Ένταξη της αισθητικής αγωγής και τέχνης στο σχολικό πρόγραμμα

21/3/2015…
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ…

<> (1919).
Ελαιογραφία Γεωργίου Ν. Ροϊλού (Στεμνίτσα Αρκαδίας 1867 – Αθήνα 1928).
(Οι ποιητές της γενιάς του 1880).

Ν ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ Αν δεν μού ‘δινες ποίηση Κύριε

Ἂν δὲ μοῦ ῾δινες τὴν ποίηση, Κύριε,

δὲ θἄχα τίποτα γιὰ νὰ ζήσω.

Αὐτὰ τὰ χωράφια δὲ θἆταν δικά μου.
Ἐνῷ τώρα εὐτύχησα νἄχω μηλιές,
νὰ πετάξουνε κλώνους οἱ πέτρες μου,
νὰ γιομίσουν οἱ φοῦχτες μου ἥλιο,
ἡ ἔρημός μου λαό,
τὰ περιβόλια μου ἀηδόνια.

Λοιπόν; Πῶς σοῦ φαίνονται; Εἶδες

τὰ στάχυά μου, Κύριε; Εἶδες τ᾿ ἀμπέλια μου;

Εἶδες τί ὄμορφα ποὺ πέφτει τὸ φῶς
στὶς γαλήνιες κοιλάδες μου;
Κι᾿ ἔχω ἀκόμη καιρό!
Δὲν ξεχέρσωσα ὅλο τὸ χῶρο μου, Κύριε.
Μ᾿ ἀνασκάφτει ὁ πόνος μου κι᾿ ὁ κλῆρος μου μεγαλώνει.
Ἀσωτεύω τὸ γέλιο μου σὰν ψωμὶ ποὺ μοιράζεται.

Ὅμως,

δὲν ξοδεύω τὸν ἥλιό σου ἄδικα.

Δὲν πετῶ οὔτε ψίχουλο ἀπ᾿ ὅ,τι μοῦ δίνεις.
Γιατί σκέφτομαι τὴν ἐρμιὰ καὶ τὶς κατεβασιὲς τοῦ χειμῶνα.
Γιατί θἄρθει τὸ βράδι μου. Γιατί φτάνει ὅπου νἆναι
τὸ βράδι μου, Κύριε, καὶ πρέπει
νἄχω κάμει πρὶν φύγω τὴν καλύβα μου ἐκκλησιὰ
γιὰ τοὺς τσοπάνηδες τῆς ἀγάπης.

http://www.namuseum.gr/

10:48:57 PM