Με ιδιαίτερη επιτυχία και έντονη παρουσία συμμετείχε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά το 1ο Δημοτικό Σχολείο Φαρσάλων στον Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Ρητορικής στην Αγγλική Γλώσσα Speak Lab Oratory Games 2026, επιβεβαιώνοντας ότι η συμμετοχή του πλέον αποτελεί έναν σταθερό και δυναμικό θεσμό για τη σχολική κοινότητα.

 Η αίθουσα της Β’ Δημοτικού μεταμορφώθηκε σε έναν χώρο γεμάτο μνήμες, παράδοση και ιστορία.  Με πρωτοβουλία των μαθητών και τη βοήθεια της δασκάλας τους  Κωνσταντίνας Νεβράντζας, δημιουργήθηκε το  Μικρό Λαογραφικό Μουσείο, αποδεικνύοντας ότι το παρελθόν δεν βρίσκεται μόνο στα βιβλία, αλλά και στα αντικείμενα που κρύβουν τα  μπαούλα των παππούδων και των γιαγιάδων. Η τάξη διαμορφώθηκε κατάλληλα ώστε να θυμίζει ένα μικρό μουσείο, με γωνιές αφιερωμένες σε διαφορετικές πτυχές της καθημερινής ζωής στο παρελθόν.

 Τι ανακαλύψαμε στη συλλογή μας;

Οι μαθητές έγιναν μικροί “συλλέκτες” και έφεραν στην τάξη θησαυρούς μιας άλλης εποχής. Στις «προθήκες» του μουσείου μας μπορούσε κανείς να δει:

• Οικιακά σκεύη: Παλιό σίδερο με κάρβουνο, χάλκινο καζάνι, ξύλινες κουτάλες, μύλο για τα άλεσμα του καφέ, τρίφτη, χάλκινο μπρίκι του καφέ, πήλινα αγγεία, παιδικές νεροσφυρίχτρες, πλάστη .
• Υφαντά και κεντήματα: Χειροποίητα εργόχειρα που στόλιζαν τα σπίτια των προγόνων μας (υφαντό χαλί, κεντήματα, υφαντά μαξιλάρια, ταπάκια, ταγάρι, πλεκτές πιάστρες, παραδοσιακή στολή)
• Εργαλεία καθημερινότητας: Λάμπα πετρελαίου που φώτιζε τις νύχτες χωρίς ηλεκτρικό, ξύλινη γκλίτσα

Κάθε παιδί παρουσίασε το αντικείμενο που έφερε, διηγούμενο την ιστορία του (“Αυτό το είχε η προγιαγιά μου στο χωριό…”). Ακολούθησε συζήτηση για το πώς ζούσαν οι άνθρωποι χωρίς τις σημερινές ευκολίες, εκτιμώντας την αξία του μόχθου και της δημιουργικότητας.

 Ετοιμάστηκαν λεζάντες και το μουσείο ήταν έτοιμο να δεχθεί επισκέπτες.

Οι μαθητές του Α₁ και της Γ τάξης είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά τα αντικείμενα, να ακούσουν τις παρουσιάσεις και να συμμετάσχουν σε συζητήσεις. Η αλληλεπίδραση αυτή ενίσχυσε την αυτοπεποίθηση των παιδιών της Β’ τάξης και καλλιέργησε το ενδιαφέρον όλων για την παράδοση.

“Το μουσείο μας δεν ήταν απλώς μια έκθεση αντικειμένων, αλλά μια γέφυρα που μας ένωσε με τις ρίζες μας” και τους συμμαθητές του σχολείου μας.

Η μυρωδιά της κανέλας και του γαρίφαλου πλημμύρισε τους διαδρόμους του σχολείου μας, καθώς οι μαθητές άφησαν για λίγο τα μολύβια και έπιασαν το ζυμάρι. Οι αίθουσες μετατράπηκαν σε ένα μικρό εργαστήρι ζαχαροπλαστικής, γεμάτο αρώματα, χαμόγελα και δημιουργική διάθεση. Με αφορμή το Σάββατο του Λαζάρου, αναβίωσε το παραδοσιακό έθιμο «Λαζαράκια», φέρνοντας τα παιδιά σε επαφή με τις ρίζες και την πολιτιστική μας κληρονομιά. Σύμφωνα με την παράδοση, τα Λαζαράκια συμβολίζουν τον ίδιο τον Λάζαρο που βγαίνει από τον τάφο του. Είναι ένα έθιμο που μας προετοιμάζει για το Πάσχα και συμβολίζει τη νίκη της ζωής πάνω στον θάνατο.

Οι μαθητές των τμημάτων Α₁ ‘  Β’  Γ ‘, με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών, Αριάνθη Ταουσάνη, Κωνσταντίνα Νεβράντζα, Αναστασία Λούκουτου, Αικατερίνη Αναστασιάδου, Μαρία Παιδή έπλασαν το δικό τους λαζαράκι, δίνοντάς του το χαρακτηριστικό ανθρώπινο σχήμα. Με προσοχή τύλιξαν τα «χεράκια» μπροστά, όπως προστάζει η παράδοση, και χρησιμοποίησαν γαρίφαλα για να φτιάξουν τα μάτια και το στόμα. Πασπάλισαν ζάχαρη και κανέλα και τα τοποθέτησαν σε ατομικά φορμάκια.

Η εμπειρία ολοκληρώθηκε με το ψήσιμο  και τη χαρά των παιδιών όταν είδαν το τελικό αποτέλεσμα. Το άρωμα που γέμισε τον χώρο ήταν η καλύτερη ανταμοιβή για την προσπάθειά τους.

Θερμές ευχαριστίες στον φούρνο αφοί Μπράτσου που προσέφερε τη ζύμη και ανέλαβε με προθυμία το ψήσιμο.  Η ευγενική αυτή προσφορά βοήθησε ουσιαστικά στην υλοποίηση της δράσης, δίνοντας στους μαθητές τη δυνατότητα να δουν τα δημιουργήματά τους να ολοκληρώνονται με τον καλύτερο τρόπο.

Μέσα από αυτή τη δράση, οι μαθητές δεν έμαθαν μόνο μια παραδοσιακή συνταγή, αλλά ήρθαν πιο κοντά στις ρίζες και τα έθιμα του τόπου μας. Τα λαζαράκια έγιναν αφορμή για δημιουργία, συνεργασία και σύνδεση με την πολιτιστική μας κληρονομιά, αφήνοντας σε όλους όμορφες αναμνήσεις.

Τα Λαζαράκια των μαθητών μας, εκτός από πεντανόστιμα, μας θύμισαν ότι η άνοιξη και το Πάσχα είναι, πάνω απ’ όλα, γιορτές δημιουργίας και ελπίδας.

Και του χρόνου!