Την Πέμπτη 18/5/2023 υποδεχτήκαμε στο σχολείο μας τον νεαρό Κοζανίτη συγγραφέα Κωνσταντίνο
Κοτσίφκα. Οι μαθητές των τάξεων Δ΄ και Ε΄ μίλησαν μαζί του, του πήραν συνέντευξη, έμαθαν για το βιβλίο
του και για τη συγγραφή βιβλίων γενικά. Συμμετείχαν επίσης σε δράση δημιουργικής γραφής κατά την
οποία ολοκλήρωσαν μια ιστορία που ο ίδιος έγραψε και διάβασε, έχοντας ως κίνητρο το λογοτεχνικό βιβλίο
με τίτλο: «Οι ντεντέκτιβ της βεράντας» που πρόσφερε στον νικητή/τρια.
(Νικήτρια αναδείχθηκε η μαθήτρια του Ε1 τμήματος Γιαμαρίδου Σταυρούλα)
Ευχαριστούμε ολόψυχα τον Κωνσταντίνο Κοτσίφκα για την παρουσία του στο σχολείο μας και για το
ευχάριστο, εποικοδομητικό και δημιουργικό δίωρο που μας πρόσφερε.
«Το Χαμένο Νησί»
Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μακρινό, παραθαλάσσιο χωριό, ζούσε ο
Κώστας, ένας περιπετειώδης μαθητής δημοτικού. Το καλοκαίρι είχε μόλις ξεκινήσει
και ο Κώστας βαριόταν πολύ. Ήθελε να κάνει κάτι συναρπαστικό.
Μια μέρα, καθώς περπατούσε κατά μήκος της θάλασσας, ανακάλυψε ένα
παράξενο μπουκάλι που ήταν θαμμένο στην άμμο. Το μπουκάλι έκρυβε έναν χάρτη.
Στον χάρτη ήταν σημειωμένο ένα άγνωστο μέρος, που ονομαζόταν το «Χαμένο
Νησί». Ο Κώστας ενθουσιάστηκε. Ήθελε αμέσως να ανακαλύψει το μυστικό αυτού
του νησιού!
Χωρίς να χάσει χρόνο, ετοίμασε ένα σακίδιο με φαγητό, νερό και τον χάρτη
και ξεκίνησε την περιπέτειά του. Ανέβηκε σε ένα ξύλινο καράβι και άρχισε το ταξίδι
για το Χαμένο Νησί.
Όταν έφτασε, ο Κώστας ανακάλυψε ότι η πρόσβαση στο νησί ήταν δύσκολη
και επικίνδυνη. Έπρεπε να περάσει από έναν αυτοκράτορα που φύλαγε την είσοδο
του νησιού και δεν επέτρεπε σε κανέναν την είσοδο.
Ο μόνος τρόπος για να τα καταφέρει κάποιος, ήταν να περάσει μία δύσκολη
δοκιμασία. Έπρεπε να αντιμετωπίσει τον φοβερό φρουρό του αυτοκράτορα, έναν
ιππότη με χοντρή πανοπλία και πολύ γρήγορο άλογο, σε έναν αγώνα ταχύτητας. Το
άλογο του ιππότη ήταν τόσο γρήγορο, που κανείς μέχρι τότε δεν είχε καταφέρει να
το ξεπεράσει. Και αν κάποιος έβγαινε χαμένος στον αγώνα ταχύτητας, φυλακιζόταν
από τον αυτοκράτορα στο σκοτεινό μπουντρούμι του πύργου του.
Ο Κώστας ανησύχησε, αλλά αποφάσισε να αποδεχτεί την πρόκληση. Φόρεσε
την πανοπλία του, διάλεξε το δικό του άλογο και ετοιμάστηκε για τη μεγάλη
δοκιμασία…
39 παιδιά της Δ’ και της Ε’ τάξης κλήθηκαν να δώσουν το δικό τους τέλος στην
ιστορία. Το τέλος που επιλέχτηκε από τον Κωνσταντίνο Κοτσίφκα ως το καλύτερο
ανήκει στη Σταυρούλα Γιαμουρίδου, μαθήτρια του τμήματος Ε1’.
Το άλογο του Κώστα, κατάλευκο και λαμπερό. Ο αγώνας θα άρχιζε σε
τριάντα λεπτά και ο Κώστας ήταν πολύ αγχωμένος, φοβισμένος αλλά και
ενθουσιασμένος ταυτόχρονα. Όμως μόλις πήγε να δει τις φυλακές, ο ενθουσιασμός
δεν υπήρχε πια.
Ο αγώνας άρχιζε κι ο Κώστας ένιωθε τη γη να χάνεται κάτω από τα πόδια
του. «Ένα», είπε ένας λεπτός άντρας, «δύο», και το καφέ άλογο του φρουρού του
αυτοκράτορα ήταν έτοιμο να καλπάσει στην αρένα. «Τρία», είπε. Τα δύο άλογα
άρχισαν να καλπάζουν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν.
Ο Κώστας πλησίαζε στον τερματισμό και ένιωθε την καρδιά του να χτυπάει
σαν τρελή, αφήνοντας τον φρουρό λίγα μέτρα πίσω του. Μα ξαφνικά, λίγο πριν
περάσει τη γραμμή τερματισμού, ο φρουρός πέρασε τον Κώστα και τερμάτισε
αυτός.
Ο Κώστας, θλιμμένος και με κατεβασμένο το κεφάλι, μπήκε στη βρώμικη και
υγρή φυλακή του αυτοκράτορα. Έπειτα από αρκετές ώρες, ως διά μαγείας, η
σιδερένια πόρτα της φυλακής άνοιξε και ο στρουμπουλούλης αυτοκράτορας
φάνηκε στο κατώφλι της πόρτας, λέγοντάς του: «Ήσουν πολύ καλός στον αγώνα,
όμως δεν μπορώ να σε αφήσω να μπεις στο Χαμένο Νησί. Αλλά σου επιτρέπω να
πας στο σπίτι σου».
Κι έτσι ο Κώστας γύρισε ανακουφισμένος σπίτι του.
ΤΕΛΟΣ
