Ο καλογιάνννος θέλει να παντρευτεί την κυριαρίνα. Μεγάλο μαράζι το έχει αφού εκείνη δεν τον θέλει. Δεν αναγνωρίζει τα προσόντα του μια τον τίμιο χαρακτήρα του. Από την άλλη ο φίλος του ο χελιδόνης υπομονετικά τον ακούει και προσπαθεί να τον βοηθήσει. Μήπως αν του έδινε να φορέσει το όμορφο κόκκινο γιλέκο του η κυριαρίνα να θαμπωνόταν από την ομορφιά του και να τον δεχόταν για άντρα της; Χωρίς δισταγμό το χελιδόνι όχι απλώς δανείζει το γιλέκο του αλλά το χαρίζει χωρίς δεύτερη σκέψη στον φίλο του…Τι να το κάνει εξάλλου το γιλέκο στην Αφρική που θα μεταναστεύσει; Έχει ζέστη και όταν θα επιστρέψει πάλι θα είναι καλοκαίρι…Ο καλογιάννος παντρεύεται την καλή του, και γάμος γίνεται τρανός …και κουμπάρος φυσικά ξέρετε ποιος είναι ; Μα το χελιδόνι …

Ήρθε το φθινόπωρο και τα χελιδόνια ετοιμάζονται να μεταναστεύσουν στην Αφρική. Συγκεντρώνονται να βγάλουν αρχηγό. Οι υποψήφιοι όμως είναι… ο ένας χειρότερος από τον άλλον! Πώς θα βοηθήσει ο καλογιάννος, ένα άλλο πουλάκι, τα χελιδόνια, να βγάλουν αρχηγό;

Το κόκκινο γιλέκο» της Γιολάντας Τσορώνη – Γεωργιάδη είναι ένα βιβλίο που εξερευνά την έννοια της ηγεσίας μέσα από τα μάτια των χελιδονιών, που προετοιμάζονται για τη μετανάστευσή τους στην Αφρική, και  εστιάζει στην πραγματική σημασία της ηγεσίας και της ενσυναίσθησης, μακριά από επιφανειακά προσόντα όπως η δύναμη ή η εξυπνάδα. Σε μια εποχή όπου η ενσυναίσθηση και η συνεργασία είναι πιο αναγκαίες από ποτέ, η ιστορία προσφέρει πολύτιμα διδάγματα για τη σημασία του κοινού καλού. Η πλοκή εστιάζει στη διαδικασία επιλογής του αρχηγού του σμήνους, όπου οι υποψήφιοι αποδεικνύονται αμφίβολοι. Ο καλογιάννος, με τη σοφία του, καθοδηγεί τα χελιδόνια να αναζητήσουν έναν «χελιδονο-θησαυρό», υπογραμμίζοντας τη σημασία της αυτοθυσίας και της αλληλεγγύης. Οι συγκρούσεις και τα συναισθήματα που αναδύονται είναι σύνθετα και ρεαλιστικά, προσκαλώντας τους αναγνώστες να αναλογιστούν τη δική τους ηγεσία.

Το κεντρικό μήνυμα του βιβλίου είναι ότι για να γίνει κάποιος καλός αρχηγός, δεν αρκεί να είναι νέος, έξυπνος ή δυνατός. Χρειάζεται να έχει «μια καρδιά μεγάλη», δηλαδή ενσυναίσθηση, φροντίδα για τους άλλους και ομαδικό πνεύμα. Μέσα από την ιστορία, τα παιδιά διδάσκονται την αξία της συνεργασίας και της επιλογής ηγετών με αρετές χαρακτήρα. Δεν φτάνει να είναι νέος, έξυπνος , δυνατός, σωματώδης ή φαυλατάς  για να γίνει κάποιος αρχηγός. Χρειάζεται να έχει και μια καρδιά μεγάλη. Να είναι ενωτικός, μεγαλόκαρδος, δοτικός, ευγενικός, γλυκομίλητος …Να έχει μια μεγάλη ΚΑΡΔΙΑ που όλους να τους ενώνει και να τους καθοδηγεί.

Ο Στέλιος αφού μας αφηγήθηκε  την ιστορία, μας παρουσίασε την κατασκευή του, και μας κέρδισε με την πρωτοτυπία του…Μας μοίρασε μπομπονιέρες από τον γάμο της κυριαρίνας και του καλογιάννου, και στο τέλος μας αποκάλυψε το μήνυμα του βιβλίου ,μήνυμα ζωγραφισμένο στην μπλούζα του : Ο αρχηγός πρέπει να έχει μεγάλη καρδιά!!!

Πολλά πολλά συγχαρητήρια στο αγόρι μας !!!