Πρόγραμμα etwinning: “Helping is a joy – I will be a rescuer”
Σε συνεργασία με ένα νηπιαγωγείο από τη Σλοβακία πραγματοποιήσαμε ένα πρόγραμμα etwinning, το οποίο είχε σαν θέμα τις υπηρεσίες εκτάκτου ανάγκης, την προστασία των παιδιών και τις πρώτες βοήθειες. Στο παρακάτω padlet είναι συγκεντρωμένες οι δραστηριότητες, που πραγματοποίησαν τα παιδιά.
https://padlet.com/chrismartinidou/helping-is-a-joy-i-will-be-a-rescuer-tya107vlrzghvbdz
Ακολουθούν τα φύλλα εργασίας που φτιάξαμε και χρησιμοποιήσαμε σε ατομικό επίπεδο:
Το πατρόν για το minibook: minibook
Το πατρόν για καρτέλες με τα απαραίτητα τηλέφωνα:
Κυκλώνω τα επικίνδυνα σημεία σε κάθε δωμάτιο του σπιτιού:
Από το sparky.org, μια ιστοτελίδα σχετική με την πυροσβεστική εκτυπώσαμε τις παρακάτω “αποστολές”
Κόβω τα κομμάτια και συνθέτω ένα πυροσβεστικό όχημα:
Steam worksheets:
STEAM Ρούντολφ φωτάκι νυκτός
“Σαν πέφτει το βραδάκι, έχει μύτη φωτεινή”
Έτσι λέει το τραγούδι του Ρούντολφ, έτσι κάναμε κι εμείς. Η πολύ καλή συνάδελφος, Νατάσα, μου έδωσε αυτή την ιδέα. Να κάνουμε μύτη του Ρούντολφ, που ανάβει. Είπαμε να το κάνουμε σαν μια κατασκευή, που θα κρατήσει στο χρόνο και θα την ευχαριστηθούν τα παιδιά. Αρχικά φτιάξαμε με τύπωμα χρησιμοποιώντας σφουγγαράκι, που το κόψαμε σε σχήμα τριγώνου, το κεφάλι του Ρούντολφ. Το αφήσαμε να στεγνώσει και κόψαμε τα χέρια μας, ώστε να γίνουν τα κέρατα. Πλαστικοποιήσαμε το κεφάλι, ώστε να μη χαλάσει και κολλήσαμε ματάκια, τα κέρατα, βάλαμε χιόνια με ασημόσκονη κι έναν φιόγκο. Στη βάση του κεφαλιού έκανα μια τρύπα.
Τα παιδιά πήραν από μια μπαταρία πλακέ στρόγγυλη κι ένα φωτάκι με δύο συρματάκια. Τους ρώτησα πώς μπορούμε να κάνουμε το λαμπάκι να ανάψει. Μετά από δοκιμές είδαμε ότι κάποιες φορές ανάβει, όταν ακουμπάμε τα συρματάκια στην μπαταρία. Για να μείνουν σταθερά αναμμένα, σκεφτήκαμε να τα κολλήσουμε με χαρτοταινία. Περάσαμε τα συρματάκια μέσα από το κόκκινο πομ πον, το οποίο είχα κολλήσει πάνω από την τρύπα, και από πίσω ένωσα τα συρματάκια με την μπαταρία και τα κολλήσαμε στην κατασκευή.
Έτσι η γιορτούλα μας το απόγευμα φωτιζόταν και από τους ταράνδους! Η κατασκευή αυτή μπορεί να διατηρηθεί για πολύ καιρό, αρκεί να αλλάζουν τις μπαταρίες.
Επίσης τα συρματάκια μπορούμε να τα λυγίσουμε, ώστε να τα κολλήσουμε με την μπαταρία στο πίσω μέρος της κατασκευής. Δε σπάνε.
Φθινοπωρινό φύλλο με τύπωμα
Ονόματα λαμπιόνια
Κατασκευή: Τα δέντρα του φθινοπώρου
Μαθαίνουμε να κάνουμε κύκλους. Παίρνουμε το φυλλάδιο και μέσα στα δέντρα βάφουμε κυκλικά με λαδοπαστέλ σε φθινοπωρινά χρώματα. Την υπόλοιπη σελίδα τη βάφουμε με νερομπογιές. Δυστυχώς δε θυμάμαι σε ποιο σάιτ βρήκα το φύλλο εργασίας, που εκτύπωσα!
Στο λινκ, που ακολουθεί, βρήκα κι εκτύπωσα το πατρόν:
Κατασκευή: Φθινοπωρινά ζωάκια
Σε μαύρο χαρτονάκι κολλάμε με χαρτοταινία το σχήμα ενός ζώου του δάσους (σκαντζόχοιρο και σκίουρο προτιμάμε, αφού διαβάσαμε και τα φθινοπωρινά παεαμύθια “Άουτς” κι “Ένας σκίουρος μια μέρα”). Τα παιδιά στη συνέχεια με σφουγγαράκια ή κομμάτια από βαμβάκι βάφουν ταμποναριστά όλο το χαρτόνι με φθινοπωρινά χρώματα. Βγάζουμε το σχέδιο του ζώου και το αποτέλεσμα είναι πανέμορφο!
Στολίζοντας το αρχικό του ονόματός μου
Μια όμορφη κατασκευή, για να στολίσουμε το αρχικό γράμμα του ονόματός μας. Σε ένα χαρτονάκι μαύρο, κολλάμε χαρτοταινία, σχηματίζοντας το γράμμα του κάθε παιδιού. Τα νήπια καλούνται αρχικά να βρουν ποιο είναι το δικό τους και στη συνέχεια βάφουν με κιμωλίες χρωματιστές το περίγραμμα του γράμματος. Έπειτα με το δάχτυλο “σβήνουν” προς τα έξω την κιμωλία με μια απότομη κίνηση. Τα αρχικά μας φαίνονται σαν πυροτέχνημα!
Ανάπλαση του αύλειου χώρου
Στα πλαίσια της αξιολόγησης της σχολικής μονάδας, έγινε η προσπάθεια να βελτιωθεί ο εξωτερικός χώρος του νηπιαγωγείου, ο οποίος φυσικά δεν μας ανήκει, αλλά τον μοιραζόμαστε με τους ενοίκους της πολυκατοικίας, στην οποία στεγάζεται το νηπιαγωγείο μας. Ευτυχώς οι γονείς ήταν πολύ θετικοί και δραστήριοι σε αυτή την προσπάθεια. Αμέσως μόλις τέθηκε το ζήτημα, μας επισκέφθηκαν από το δήμο και κάλυψαν με τσιμέντο το μεγαλύτερο μέρος της πρασιάς. Στη συνέχεια αποφασίσαμε να βάψουμε παιχνίδια, ώστε να απασχολούνται οι μικροί μας μαθητές. Και τέλος μπήκαν και τα κάγκελα στο τοιχίο της πρασιάς για μεγαλύτερη ασφάλεια. Ευχαριστώ πολύ όλους τους γονείς, που συνέβαλαν στην ανάπλαση και διαμόρφωση του μικρού εξωτερικού μας χώρου.









































