Αγαπητοί γονείς παρακάτω σας παραθέτουμε του εσωτερικό κανονισμό του σχολείου μας (150Νηπιαγωγείο Αθηνών) ο οποίος εγκρίθηκε από το 1ο ΠΕΚΕΣ Αττικής την 8/01/2024 από τη διευθύντρια ΠΕ Α Αθήνας.
Εργαστήρια Δεξιοτήτων-Ο κύκλος του νερού
Στο τέλος του Νοεμβρίου ξεκινήσαμε τη θεματική του κύκλου του νερού που υπάγεται και στα εργαστήρια δεξιοτήτων στην κατηγορία STEM. Αρχίσαμε βλέποντας πόσο νερό υπάρχει στον πλανήτη μας. Είδαμε πού υπάρχει νερό στη φύση και μιλήσαμε για τη χρησιμότητα του νερού. Στη συνέχεια μέσα από ιστορίες όπως “το ταξίδι της σταγόνας” και “το σύννεφο που έβαλε τα κλάματα” μάθαμε για τον κύκλο του νερού. Κάναμε πολλά πειράματα ( βυθίζεται-επιπλέει και διαλύεται- δεν διαλύεται ) και καταγράψαμε τις παρατηρήσεις μας. Βράσαμε νερό σε μπρίκι και το είδαμε να εξατμίζεται και να γίνεται και πάλι βροχή. Βάλαμε νερό στην κατάψυξη και είδαμε να γίνεται πάγος που πιάσαμε με τα χέρια μας όσο αντέξαμε.! Μιλήσαμε για τις τρεις μορφές του νερού ( στερεό -υγρό- αέριο) και μάθαμε να γράφουμε τη λέξη ΝΕΡΟ. Μάθαμε επίσης σύνθετες λέξεις με το νερό και ζωγραφίσαμε με νερομπογιές. Στο τέλος φτιάξαμε 3 διαφορετικούς νερόμυλους και τους παρατηρήσαμε να γυρνάνε με τη δύναμη του νερού.
Επέτειος του Πολυτεχνείου
Για να μάθουμε τι συνέβη εκείνες τις μέρες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου είδαμε βιντεάκια , ακούσαμε ηχητικά ντοκουμέντα, και είδαμε εικόνες της εποχής εκείνης. Μάθαμε τραγούδια και φυσικά διαβάσαμε την αγαπημένη Ντενεκεδούπολη της Ευγενίας Φακίνου και γνωρίσαμε τα αγαπημένα ντενεκεδάκια και τον κακό Λαδένιο και ψηφίσαμε ποιο ήταν το αγαπημένο μας το ζωγραφίσαμε, αλλά και το βιβλίο ” Η κυρά Δημοκρατία”. Συζητήσαμε για τη δημοκρατία αλλά και τη δικτατορία και επιλέξαμε το πολίτευμα που μας άρεσε περισσότερο. Αποφασίσαμε ότι θέλουμε τη δημοκρατία και φτιάξαμε τα κλειδιά της δημοκρατίας Γράψαμε τη λέξη ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ μετρήσαμε γράμματα και συλλαβές . Σχεδιάσαμε έναν λαβύρινθο στο πάτωμα που έπρεπε να τον διασχίσουμε για να φτάσουμε στο Πολυτεχνείο για να αφήσουμε το γαρύφαλλο μας. Φτιάξαμε τα περιστέρια της ειρήνης και στολίσαμε το σχολείο μας.
Μαθαίνοντας για τα συναισθήματα
Αγαπημένη ,απαραίτητη και τεράστια θεματική με αναξάντλητες ιδέες. Τι είναι τα συναισθήματα; πως δημιουργούνται; πως τα εκφράζουμε; πόσα υπάρχουν; Αυτές ήτανε κάποιες από τις απορίες μας που προσπαθήσαμε να λύσουμε. μέσα από κάρτες συναισθημάτων Μοντεσσόρι προσπαθήσαμε να αναγνωρίσουμε αλλά και να γνωρίσουμε διάφορα συναισθήματα. Παρατηρήσαμε τα χαρακτηριστικά του προσώπου και πως αυτά εκφράζουν διάφορα συναισθήματα. Ταιριάξαμε κάθε συναίσθημα με το όνομα του με κινητές καρτέλες. ( Αντιστοίχιση γράμμα προς γράμμα και αναγνώριση λέξης).
Πάιξαμε “στο κεφάλι το χω” με κάρτες συναισθημάτων. το κάθε παιδί διάλεγε μία κάρτα συναισθήματος και την φορούσε σε ένα στεφάνι στο κεφάλι του. Μετά με διάφορους μορφασμούς του προσώπου προσπαθούσε το άλλο παιδί να μαντέψει ποιο συναίσθημα είναι.
Έπειτα ταξινομήσαμε τα συναισθήματα σε θετικά ( αυτά που μας κάνουν να αισθανόμαστε ευχάριστα) και αρνητικά (αυτά που μας δυσκολεύουν λίγο).
Σε αυτό το σημείο, διευκρινίσα ότι δεν εννοούμε καλά και κακά συναισθήματα και πώς ακόμη και τα αρνητικά είναι καλό να υπάρχουν γιατί πολλές φορές μας βοηθούν κάπου, όπως ο φόβος που μας προστατεύει από ατύχημα. Επίσης είναι αποδεκτό και φυσιολογικό να τα νιώθουμε όλα τα συναισθήματα, αρκεί να τα διαχειριζόμαστε σωστά. π.χ δε μπορούμε να χτυπάμε τους άλλους όταν θυμώνουμε, όπως ούτε να τους αγκαλιάζουμε και να τους φιλάμε όλους, όταν νιώθουμε χαρούμενοι. Φτιάξαμε το παζλ των συναισθημάτων, για να μας θυμίζει ότι στην τάξη μας επιτρέπεται η έκφραση όλων των συναισθημάτων, με το σωστό τρόπο όμως.
Διαβάσαμε βιβλία όπως το “Αυτό που νιώθω” , ” Ο Ωρίωνας και το σκοτάδι” και το “τερατάκι των χρωμάτων” , βιβλία που μας βοηθάνε να αναγνωρίσουμε και να αποδεχτούμε τα συναισθήματά μας. Σχεδιάσαμε και ζωγραφίσαμε με λαδοπαστέλ το τερατάκι που θέλαμε, και – ανάλογα με το τερατάκι που επιλέξαμε συζητήσαμε τι φοβόμαστε, με τι θυμώνουμε, ποτέ χαιρόμαστε ή νιώθουμε λύπη, τι αγαπάμε.
Φτιάξαμε με πλαστελίνη εικόνες προσώπων με διάφορα συναισθήματα και πήραμε και στο σπίτι σουπλά και εικόνες για να συνεχίσουμε το παιχνίδι.
Η ομάδα των πέντε εποχών στο νηπιαγωγείο μας
Ξεκινώντας τη θεματική για τα συναισθήματα αποφασίσαμε να καλέσουμε στο σχολείο μας την ομάδα των πέντε εποχών η οποία μας παρουσίασε το βιωματικό πρόγραμμα ” ‘Ενας κήπος γεμάτος συναισθήματα “. Μια φορά κι έναν καιρό σε μια παραμυθένια πολιτεία ,υπήρχε ένας κήπος ο οποίο ήταν γενάτος με τα πιο όμορφα αγάλματα ολόκληρης της γης. Ήταν αγάλματα παιδιών που έμοιαζαν να έχουν παγώσει σε διάφορα συναισθήματα. Γι’αυτό και οι κάτοικοι της πολιτείας τον έλεγαν ο κάπως με τα παγωμένα συναισθήματα. τα βράδια όμως όταν η ώρα έδειχνε 12 ένα πέπλο μυστηρίου απλωνόταν στον κήπο. Τα παιδιά με αρχηγό τον διάσημο εξερευνητή κύριο Μυστικίδη έλυσαν το μυστήριο αυτό και παράλληλα να αναγνωρίζουν, να αποδέχονται και να εκφράζουν συναισθήματα και συμπεριφορές.
Μετά την παράσταση που μας άρεσε πάρα πολύ και επειδή ο καιρός ήταν υπέροχος κάναμε πικ-νικ στην αυλή μας.
Μαθαίνουμε για το σεισμό-Άσκηση σεισμού
Στο τέλος του Οκτώβρη μιλήσαμε και μάθαμε για το φαινόμενο του σεισμού. Είδαμε το μύθο του Εγκέλαδου, αλλά και το μύθο με τις χελώνες που πίστευαν ότι προκαλούν τους σεισμούς. Είδαμε και μάθαμε για το εσωτερικό της γης και για το πως πραγματικά γίνονται οι σεισμοί. Φτιάξαμε σακίδιο πρώτων βοηθειών και φυσικά το σύνθημα ‘ ΣΚΥΨΕ-ΚΑΛΥΨΟΥ-ΚΡΑΤΗΣΟΥ’ που μας το έμαθε τραγουδιστά η χελώνα του σεισμού. Μάθαμε κανόνες προφύλαξης και τους αριθμούς πρώτων βοηθειών αλλά και τον σεισμογράφο και μετρήσαμε έναν δικό μας σεισμό. Στο τέλος κάναμε πολλές ασκήσεις σεισμού και πήραμε και βραβείο. Είμαστε έτοιμοι και δεν φοβόμαστε τίποτα!
Η ομάδα ταξιδιώτες στο νηπιαγωγείο μας
Την Τετάρτη 25 Οκτωβρίου επισκέφτηκε το νηπιαγωγείο μας η ομάδα Ταξιδιώτες. Η Κυρία Μαρίνα από την ομάδα μας παρουσίασε φοβερά φυσικοχημικά μαγειρέματα. Έτσι λοιπόν με υλικά όπως ξύδι, σόδα, λεμόνι, κόκκινο λάχανο , αυγά, πιρούνια, σακουλές για τρόφιμα, καλαμπόκι, φελλούς, μπουκάλια, βαζάκια και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί ο νους , μεταμορφώσαμε την αίθουσα σε “κουζίνα” και παρέα με την επιστήμονα- “μάγειρα”, μαγειρέψαμε πειράματα απολαυστικά της χημείας και της φυσικής.
28η Οκτωβρίου στο νηπιαγωγείο μας
Ξεκινήσαμε τη θεματική της 28ης Οκτωβρίου συζητώντας για τα γεγονότα εκείνων των ημερών, το σημαντικό ρόλο των γυναικών, και για όλους αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους για να είμαστε τώρα εμείς ελεύθεροι. Είδαμε στο χάρτη την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Γερμανία. Είδαμε το βουνό της Πίνδου. Διαβάσαμε τα βιβλία “Όταν οι καμπάνες σταμάτησαν τον πόλεμο” και “Ο εχθρός” και εστιάσαμε στα συναισθήματα της στεναχώριας, της απορίας , της λύπης, του θυμού που οδηγούν στην ανάγκη να μπει ένα τέλος στον πόλεμο και να έρθει η ειρήνη. Μιλήσαμε για την ειρήνη τι σημαίνει; πως θα την περιγράφαμε; το περιστέρι ως σύμβολο της ειρήνης τι μηνύματα μεταφέρει στους ανθρώπους; τι χρώματα θα είχε ο ουρανός που θα πετούσε;
Μιλήσαμε για την ελληνική σημαία πόσες γραμμές έχει ; από που πήρε τα χρώματα της; παίξαμε με το παζλ ελληνική σημαία φτιάξαμε τα δικά μας σημαιάκια. Μάθαμε από ένα μικρό ποιηματάκι και πολλά τραγούδια και με αυτό τον τρόπο τιμήσαμε τους ήρωες του 1940.
Παιχνίδια με τον Έλμερ – Παιχνίδια οπτικής αντίληψης
Με αφορμή το παραμύθι “Έλμερ, ο παρδαλός ελέφαντας” και ” Δεν είμαι απλώς μία μουντζούρα” περάσαμε από την αποδοχή του εαυτού στο Σεβασμό του διαφορετικού. Ο Έλμερ μας έμαθε λοιπόν για την αποδοχή του εαυτού μας και την ομορφιά της διαφορετικότητας. Παίξαμε πολλά παιχνίδια οπτικής αντίληψης ομαδικά και ατομικά. Συνεργαστήκαμε σε ομάδες για να φτιάξουμε δύο τεράστιους Έλμερ όπως μας έδειχναν οι εικόνες και τα καταφέραμε.
Εμφανίσαμε τα χρώματα που κρύβει ο Έλμερ χρησιμοποιώντας την τεχνική φυσήματος με καλαμάκι.
Ένα τέτοιο θέμα όμως δεν μπορεί να περιοριστεί σε ένα μόνο βιβλίο, έτσι διαβάσαμε το υπέροχο ” Δεν είμαι απλώς μια μουτζούρα” που ασχολείται με το θέμα της διαφορετικότητας. Συζητήσαμε εάν έχουμε βρεθεί στη θέση της μουτζούρας ή εάν έχουμε συμπεριφερθεί όπως τα άλλα σχέδια αλλά και για το πως θα αντιδρούσαμε εάν βλέπαμε να συμβαίνει ένα τέτοιο γεγονός σε άλλο παιδάκι. Φυσικά στο τέλος φτιάξαμε τις δικές μας υπέροχες μουτζούρες.
Ο μοναδικός εαυτός μου
Ποιος είμαι; Τι μου αρέσει; Τι αγαπώ; Με αφορμή το βιβλίο ” Το κουτί της Νέλλης” μιλήσαμε για τον εαυτό μας και ασχοληθήκαμε με τη μοναδικότητα του καθενός μας. Και όπως η ηρωίδα της ιστορίας μας φέραμε μέσα σε κουτιά που διακοσμήσαμε στο σπίτι με τους γονείς μας τα αγαπημένα μας αντικείμενα και τα παρουσιάσαμε στους συμμαθητές μας. Η τάξη μας λοιπόν γέμισε υπέροχα κουτιά που τα παιδιά ανυπομονούσαν να παρουσιάσουν σε όλους μας. Είδαμε πάρα πολλά παιχνίδια και αντικείμενα και μάθαμε την ιστορία τους.
Στη συνέχεια αφού μιλούσαμε για την μοναδικότητα του εαυτού μας δε γινότανε να μη φτιάξουμε και τα μοναδικά πορτρέτα μας, αλλά και χρονοκάψουλες οι οποίες θα ανοιχτούνε στο τέλος της σχολικής χρονιάς. Έτσι θα μας δωθεί η ευκαιρία να δούμε πόσο άλλαξαν τα παιδιά αλλά και οι ιδέες τους μέσα σε λίγους μήνες. Στις χρονοκάψουλες αποθηκεύτηκαν το ύψος που έχουν τώρα, το μέγεθος της παλάμης τους, το πως γράφουν το όνομα του, αλλά και κάποιες προτιμήσεις τους όπως το αγαπημένο τους χρώμα, ζώο, φαγητό και τι θα ήθελαν να γίνουν όταν μεγαλώσουν. Τα ίδια φύλλα θα τους δωθούν και στο τέλος της σχολικής χρονιάς και έτσι θα μπορούμε να δούμε και να συγκρίνουμε την εξέλιξη τους.
