Έφτασε και η στιγμή να γνωρίσουμε τα συναισθήματά μας. Αυτά τα τόσο όμορφα αλλά και πολύπλοκα καμιά φορά συναισθήματα. Ξεκινήσαμε διαβάζοντας το πολύ αγαπημένο βιβλίο “Το τερατάκι των χρωμάτων” και γνωρίσαμε τα βασικά μας συναισθήματα. Φτιάξαμε όμορφα τερατάκια. Είδαμε κάρτες με αληθινά συναισθήματα και κάναμε αντιστοίχιση με το όνομα του κάθε συναισθήματος. Φτιάξαμε με πλαστελίνη διαφορετικά συναισθήματα πάνω σε πλαστικοποιημένα πρόσωπα. Διαβάσαμε “Το ξενοδοχείο” των συναισθημάτων και μάθαμε ότι αυτό το ξενοδοχείο βρίσκεται μέσα μας και φιλοξενεί όλα τα συναισθήματα που δεν είναι καλά και κακά αλλά όμορφα και λίγο πιο δύσκολα. παίξαμε με το ζάρι των συναισθημάτων κάνοντας κάθε φορά με το πρόσωπο μας το συναίσθημα που τύχαινε. Μιλήσαμε για φράσεις που πληγώνουν , που θεραπεύουν, που αγαπούν.

Την Πέμπτη 14 Νοεμβρίου επισκέφτηκε το νηπιαγωγείο μας η μοναδική Πέννυ Χατζηευστρατίου Μιχελινάκη από το Penny’s light seminar και παρουσίασε στα παιδιά το πρόγραμμα “Φωτεινή λάμψη” Μάθαμε λοιπόν για τα χρώματα που είναι τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, μα που μαζί μπορούν να δημιουργήσουν τα ωραιότερα θαύματα του κόσμου. Στο διαδραστικό αυτό εργαστήρι, μάθαμε για τη διαφορετικότητα και τη συμπερίληψη, μέσα από τα χρώματα του φωτός.
Μια φορά και έναν καιρό, ήταν το Κόκκινο, το Πράσινο και το Μπλε. Το κάθε χρώμα νόμιζε ότι ήταν το καλύτερο. Υποτιμούσε τα άλλα χρώματα και φανταζόταν ότι τίποτα δεν μπορεί να φωτίσει καλύτερο από τον ίδιο του τον εαυτό. Ώσπου κάποια στιγμή, συνειδητοποιούν ότι με το να τσακώνονται δεν καταφέρνουν τίποτα. Ή μάλλον, καταφέρνουν πολλά και ξεχωριστά πράγματα…. Μέσα από το θεατρικό παιχνίδι και τους πειραματισμούς τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με διάφορα υλικά φωτισμού προκειμένου να κατανοήσουν τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το φως.
Στο τέλος η Πέννυ χάρισε στο νηπιαγωγείο μας το δεύτερο της βιβλίο!

Την εβδομάδα που ξεκίνησε την αφιερώσαμε στο Πολυτεχνείο. Ξεκινήσαμε διαβάζοντας την αγαπημένη μας Ντενεκεδούπολη και ζωγραφίζοντας τον αγαπημένο μας ήρωα από το παραμύθι. Φτιάξαμε τον λαβύρινθο του πολυτεχνείου στο πάτωμα και τα παιδιά έπρεπε να καταφέρουν να φτάσουν στο Πολυτεχνείο αποφεύγοντας διάφορα εμπόδια.
Αναγνωρίσαμε από ποια γράμματα φτιάχνεται η λέξη Πολυτεχνείο και την συνθέσαμε. Μιλήσαμε για τις έννοιες της δημοκρατίας και της δικτατορίας και φτιάξαμε τα κλειδιά της δημοκρατίας.
Φωνάξαμε συνθήματα όπως οι φοιτητές εκείνη την εποχή αφού τα ακούσαμε πρώτα. Την ημέρα του εορτασμού του Πολυτεχνείου διαβάσαμε το παραμύθι “Η κυρά Δημοκρατία” και καταλήξαμε ότι η δημοκρατία είναι το πολίτευμα που θέλουμε όλοι.
Με αφορμή το παραμύθι ” Ο αρχηγός” αποφασίσαμε να διοργανώσουμε εκλογές στην τάξη μας. Αφού συζητήσαμε για το πως γίνονται οι εκλογές φτιάξαμε ταυτότητες, κάλπη, ψηφοδέλτια , παραβάν και διαλέξαμε εφορευτική επιτροπή. Ο κάθε ένας ψήφιζε ποιο ζωάκι από την ιστορία θεωρεί ότι πρέπει να γίνει αρχηγός.
Επειδή στην καταμέτρηση υπήρξε ισοψηφία αναγκαστήκαμε να πάμε σε δεύτερο γύρο και νικητής αναδείχτηκε το λιοντάρι.

Το νηπιαγωγείο μας γέμισε σχήματα αυτές τις μέρες. Κύκλοι, τετράγωνα, τρίγωνα , ορθογώνια παραλληλόγραμμα ήρθαν για να τα γνωρίσουμε και να μας παρουσιάσουν τα χαρακτηριστικά τους. Είδαμε βίντεο, ακούσαμε τραγούδια, τα περπατήσαμε, τα σχεδιάσαμε , τα φτιάξαμε με διάφορους τρόπους, ακόμα και με το σώμα μας. Παίξαμε τανγραμ και είδαμε έργα μεγάλων ζωγράφων με σχήματα. Φτιάξαμε κατασκευές και εικόνες με σχήματα.

Το νηπιαγωγείο μας συμμετείχε στη δράση ” Σπείρε αγάπη ” την οποία οργάνωσε ο δάσκαλος Μάριος Μάζαρης και στόχο έχει με ελάχιστα υλικά να εξαπλώσουμε την ελπίδα , να αντισταθούμε στο γκρίζο, στον φόβο, στο σκοτάδι. Έτσι με έμπνευση τον στίχο του Σπύρου Ποταμίτη ” Σπείρε αγάπη κι ας μη θερίσεις, έτσι για να μοσχοβολάει ο τόπος” βάψαμε τον τοίχο της αυλής μας και ομορφύναμε έστω και λίγο το σχολείο μας.

Πολλές πολλές γραμμές γέμισαν το νηπιαγωγείο μας. Μάθαμε την ευθεία, την καμπύλη, την ζιγκ-ζαγκ, την τεθλασμένη. τη σπείρα. Με τις γραμμές φτιάχνουμε σχήματα, γράμματα , αριθμούς και πόσα άλλα. Τις περπατήσαμε, τις σχεδιάσαμε, παίξαμε παιχνίδι με τροχό αλλά και παιχνίδι συνεργασίας οπού σε ζευγάρια έπρεπε να περπατήσουμε πάνω στην τεθλασμένη και τη ζιγκ-ζαγκ χωρίς να πέσουμε, βοηθώντας ο ένας τον άλλο. Το διασκεδάσαμε πολύ.