Μοσχομυριστά Λαζαράκια από τα χεράκια μας!

Η συνταγή:

Τα λαζαράκια είναι μικρά, αφράτα, ημίγλυκα ψωμάκια που παρασκευάζουν οι χριστιανοί το Σάββατο του Λάζαρου, τη Μεγάλη Εβδομάδα. Έχουν το σχήμα σπαργανωμένου ανθρώπου, όπως παριστάνεται ο Λάζαρος στις εικόνες, και συμβολίζουν την ανάστασή του. Είναι νηστίσιμα, δηλαδή δεν περιέχουν γαλακτοκομικά προϊόντα ή αυγά. Για τον λόγο αυτό, σε αντίθεση με τα τσουρέκια, αλείφονται με ελαιόλαδο για να γίνουν πιο γυαλιστερά.^[1][2]

Οι Λαζαρίνες φτιάχνουν τα στεφανάκια τους και ετοιμάζονται να πουν τα κάλαντα

Το Σάββατο του Λαζάρου (δηλαδή το Σάββατο πριν από την Κυριακή των Βαΐων) τα παιδιά – κυρίως τα κορίτσια – γυρίζουν στα σπίτια και τραγουδούν τα ειδικά κάλαντα (Λαζαρικά) σε διάφορες παραλλαγές, που εξιστορούν την «εκ νεκρών έγερση» του Λαζάρου.

Οι “αυγομαλλιάδες”, όταν το φύτεμα στον λαχανόκηπο δίνει ιδέες! Αδειάσαμε το εσωτερικό του αυγού, βάλαμε μέσα φακές και τις σκεπάσαμε με βαμβάκι, δώσαμε μορφή και… ποτίζοντας τις φακές, ο αυγομαλλιάς θα έχει πάντα φουντωτά μαλλιά!

Ευωδιαστές κάρτες με πασχαλινές ευχές: σε λευκό χαρτί αρωματισμένο με σαπούνι λεβάντας ζωγράφισαν τα παιδιά κορμό με πινέλα και τον στόλισαν με λουλούδια από τυπώματα μπατονέτας. Μια πασχαλίτσα να γυροφέρνει στην πασχαλιά μας και οι πιο γλυκές ευχές για καλό Πάσχα γραμμένες από τα παιδικά χεράκια!

Κότες πλουμιστές (ατομική κατασκευή): τα παιδιά κόλλησαν με ατλακόλ πολλές στρώσεις από λωρίδες εφημερίδας πάνω σε φουσκωμένο μπαλόνι. Κάλυψαν τις εφημερίδες με χρωματιστές λωρίδες μεταξόχαρτου ψαλιδισμένες για να δείχνει φουντωτή η κότα. Ακολουθώντας παρόμοια διαδικασία έφτιαξαν μια μικρότερη μπάλα για το κεφάλι της κότας. Έσκασαν το μπαλόνι με καρφίτσα για να στέκεται η κότα, της έβαλαν μάτια, ράμφος και λοφίο και έτοιμη η πλουμιστή μας να στολίσει το πασχαλινό τραπέζι!

“Η Σταύρωση του Ιησού” με την τεχνική της ζωγραφικής και του κολάζ.

Τα κόκκινα αυγά βάφονται τη Μεγάλη Πέμπτη, η οποία θεωρείται η ημέρα του Μυστικού Δείπνου, τότε που ο Χριστός προσέφερε άρτο και κρασί ως συμβολισμό για το σώμα Του και το αίμα Του, έτοιμος να θυσιαστεί για να ελευθερώσει τον κόσμο. Το τσούγκρισμα των κόκκινων αυγών είναι ένα έθιμο χρόνων στο Αναστάσιμο τραπέζι, ιδιαίτερα αγαπητό στα παιδιά. Βάσει της χριστιανικής παράδοσης, το κόκκινο αυγό αποτελεί σύμβολο ζωής, καθώς, όπως σπάει, κατά τη διαδικασία του τσουγκρίσματος, έτσι έσπασε και ο τάφος από τον οποίο αναστήθηκε ο Ιησούς Χριστός.

<p>Πηγή: <a target=”_blank” href=”https://www.iefimerida.gr”>iefimerida.gr</a> – <a target=”_blank” href=”https://www.iefimerida.gr/ellada/kokkina-ayga-pasha-ena-ethimo-hronon”>Γιατί βάφουμε κόκκινα τα αυγά του Πάσχα -Ένα έθιμο χρόνων – iefimerida.gr</a></p>

Βάψαμε κι εμείς τα αυγά μας με διάφορες τεχνικές: κόκκινα με έτοιμη βαφή, με διάφορα χρώματα κιμωλίας, πολύχρωμα με τέμπερες, με ντεκουπάζ λουλουδιών από πασχαλινές χαρτοπετσέτες.

Φτιάξαμε καλαθάκια και τα στολίσαμε με τα αυγά που βάψαμε.

Κι ένα παιχνίδι που συνδυάζει διασκέδαση και μάθηση, οι γνωστές μουσικές καρέκλες σε άλλη εκδοχή: Χρειαστήκαμε στεφάνια, ψεύτικα πασχαλινά αυγά, χαρούμενη μουσική και κάρτες με αριθμούς. Σε ένα κεντρικό στεφάνι βάλαμε αρκετά πασχαλινά αυγά. Γύρω γύρω στεφάνια, κατά ένα λιγότερο από των αριθμό των παιδιών που συμμετέχουν στο παιχνίδι και μέσα στο κάθε στεφάνι μια καρτέλα με αριθμό. Όσο ακούγεται η μουσική τα παιδιά χορεύουν γύρω από τα στεφάνια. Μόλις σταματήσει η μουσική διαλέγουν ένα στεφάνι και βάζουν μέσα τόσα αυγά όσα λέει η καρτέλα που βρήκαν στο στεφάνι. Όποιος δεν προλάβει να πάρει στεφάνι, βγαίνει από το παιχνίδι. Κάθε φορά αφαιρούμε ένα στεφάνι, ώστε πάντοτε να είναι ο αριθμός των στεφανιών να είναι κατά ένα λιγότερος από τον αριθμό των παιδιών που συμμετέχουν.